หัวข้อ : ไขฮู้เรื่องเซี้ยงเมี่ยง ข้อความ : ไผปอจะเล่าเรื่องเซี้ยงเมี่ยงได้พ่อง จาก : บ้าแก้วเจียงฮาย - - บ่มีเตื่อ - 30/01/2002 12:43

ข้อความ : เซี่ยงเมี่ยง นี่เป็นเรื่อง ศรีธนนชัย ก่ครับ หรือว่าเรื่อง เซี่ยงเมี่ยงค่ำพระญา ต๋าปล๋าค่ำตุ๊ ....ถ้าเรื่องหลัง เดี๋ยวขอไปโหล๊ะไปค้นก่อนเนอครับ ... จาก : สลุงเงิน - 30/01/2002 13:41

ข้อความ : เรื่องเซี่ยงเมี่ยง ตี่เกยอ่านก็เหมือนกับเรื่องศรีธนญชัยของภาคกลางนั้นเนาะ เพียงแต่ของเหนือจะเป็น เซี่ยงเมี่ยงค่ำผญา ขะต๋ำป๋าค่ำตุ๊ นั้น ส่วนมากจะเป็นในแนวของ เซี่ยงเมี่ยง เกยแกล้งน้อง เมื่อจ๊าดก่อนคือ เอาน้องไปผ่าต๊อง แต่ปอมาแหมจ๊าดหนึ่ง เซี่ยงเมี่ยงเกิดมาแล้วบวชเป็นเณร และน้องก็เกิดมาเป็นคนธรรมดา แล้วก็กลั่นแกล้งพระ ถ้าจ๋ำบ่ผิดท่าจะเป็นจะอี้ เอาไว้ข้อมูลชัวร์ก็จะบอกแหมกำเน้อเจ้า ถ้าบ่อั้น ก็เมล์ไปถามอาจารย์ ธตรฐ โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์ เจียงฮายเน้อเจ้า เปิ้นฮู้ดี จาก : เวตาล - 30/01/2002 18:26

ข้อความ : ### เซี่ยงเมี่ยงค่ำพระยา กะตำป๋าค่ำตุ๊ เส็ดค่ำแจ๊ะ ### เมื่อตอนเซี่ยงเมี่ยงเป็นพระอยู่นั้น ก็ได้ไปนั่งริมลำห้วย...เพื่อที่จะอาบน้ำ พอดีมีพ่อค้าวัวผ่านมา ก็ถามพระเซี่ยงเมี่ยงว่า "น้านี้ข้ามได้ก่พระ" "ข้ามบ่ได้... จะได้ก็ตีงข้ามบ่ได้" พ่อค้าวัวได้ยินดังนั้น ก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เพราะมองเห็นว่าน้ำไม่ค่อยลึกเท่าไรนัก จะลองลุยน้ำไปดู ปรากฏว่าน้ำลึกเพียงเข่าก็เลยต้อนวัวทั้งหมดเดินลุยน้ำไป พอไปถึงอีกฝั่งก็ต่อว่าพระเซี่ยงเมี่ยงทันที "เป็นพระเป็นตุ๊ หยังมาขี้จุ๊ขี้ล่ายจะอี้หา พระนี้" "อาตมาบ่ได้จุ๊โยมลอ..." "แล้วตะกี้มันอะหยัง...ที่ว่าข้ามบ่ได้ ข้าก็พางัวข้ามมาจนหมดละลอ...อันนี้กาว่าบ่ได้จุ๊นะหา" "ก็แต้นาโอย...ข้ามบ่ได้ก็คือข้ามบ่ได้ก่า ตะกี้นี้โยมบ่ได้ข้ามมาลอ" "บ่ได้ข้ามแล้วมาอยู่บนต๋าฝั่งเพิกเพ้ได้อย่างใด...ก็ข้ามมาแล้วลอ" "ตะกี้โยมเดินลัดน้ำมา บ่ได้ข้าม ถ้าขามแล้วแข้งขาโยมจะเปี๊ยะอย่างอี้กา...นี้การข้ามคือย่างอี้.."พร้อมขยับทำท่าทำทาง..ข้ามเส้นที่ขีดสมมติว่าเป็นลำธาร พ่อค้าวัว ก็ต้องยอมจำนนโดยดุษฎี จึงยอมให้เมี่ยงแก่พระไป พระรูปนี้ก็จึงได้ชื่อว่า พระเซี่ยงเมี่ยง* นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ---------------------------- * เซี่ยงเมี่ยง แปลว่า เสียเมี่ยง ...น่าจะเขียนว่า เสี้ยงเมี่ยง เนาะ จาก : สลุงเงิน - 30/01/2002 18:36

ข้อความ : หากจะเล่าเรื่องว่าทำไม เซี่ยงเมี่ยง จีงค่ำพระยา กะตำป๋า จึงค่ำตุ๊ เส็ดจึงค่ำแจ๊ะ...เรื่องมันเป็นอย่างอี้ มีหญิงหม้ายคนหนึ่ง ซึ่งกำลังจะไปทำบุญที่วัดฝั่งตรงข้ามของลำน้ำ แต่เนื่องด้วยเรือไม่มีแล้วตอนนี้ เวลาก็ใกล้จะเพลเข้าไปทุกที จะทำอย่างไรดีหนอ จึงจะข้ามฝากได้ จะข้ามน้ำไปรือก็ไม่ไหว เพราะว่ายน้ำไม่เป็น และอีกอย่างเสื้อผ้าเปียก ๆ ก็เข้าวัดไม่ได้ จึงได้แต่นั่งรอ เรือที่ผ่านไปมา เผื่ออาศัยว่าจะขอติดเรือข้ามฝากไปด้วย นางก็รอแล้วรอเล่า นานเท่าไรก็ไม่มีเรือของใครผ่านมาซักคน พอดีมีเรือลำหนึ่ง พายผ่านมาแต่เป็นพระพายมาคนเดียว "นิมนต์ตุ๊กำเดียวน้อเจ้า...กำเดียวเจ้า." พระก็พายเรือเข้ามาเทียบฝั่ง "สีกามีเรื่องอะหยังกา ถึงได้นิมนต์อัตมามาที่นี้" "คือข้าเจ้าอยากเอาของไปทำบุญที่วัดฝั่งตังปู้นแต่บ่มีเฮือสักลำ ข้าเจ้าท่านี้ปอเมินปอก้าย ก่บ่มีเฮือไผมาสักลำ ก็มีแต่ตุ๊นี้แหละเจ้า ใคร่ขอติดเฮือตุ๊ไปฝั่งปู้นได้ก่เจ้า" พระได้ฟังดังนั้นแล้วคิดหนัก ....เพราะว่าหนึ่ง ตัวเองก็ต้องรีบไปตามที่คนอื่นนิมนต์ไปที่บ้านและต้องไปให้ก่อนเพล และสอง ถ้าจะข้ามฝาก...นี่จะได้อย่างไรเล่า หนึ่งอยู่ในผ้าเหลือง และหนึ่งก็เป็นผู้หญิง จะมาอยู่บนเรือลำเดียวกันได้อย่างไร ...คิดไปคิดมาจึงตอบไปว่า "คงจะไม่ได้หรอกสีกา อาตมาก่ได้ฮับนิมนต์เปิ้นไว้แล้ว ต้องรีบไปบ่อั้นจะเลยเวลา เสียฤกษ์เสียงานเปิ้น และแห๋มอย่างนึ่ง คือ ถ้าสีกาติดเรืออาตมาไป เดี๋ยวจะอาบัติ...ไว้วันหลังถ้ามีละอ่อนมาตวยค่อยนิมนต์ใหม่เน้อ" พอพูดจบก็หันหัวเรือออกไปทันทีเกรงว่านางจะดื้ดึงลงเรือมาหาก็เป็นได้ นางก็รอคอยต่อไป...ไม่นานนักก็มีขบวนเห่แหนของท่านท้าวพระญามาตามลำน้ำ ล่องเรือมา บ้างร้อง บ้างก็รำอยู่บนเรือ ผู้คนก็เต็มลำเรือ..หญิงหม้ายเห็นดังนั่นจึงขอติดเรือข้ามฟากทันที "ท่านท้าวพระญาเจ้า ข้าเจ้าใคร่ขอติดเฮือข้ามไปฝั่งตังปู้นได้ก่เจ้า" ท่านท้าวพระยาได้ยินดังนั้นก็ตอบปฏิเสธมาว่า "บ่ได้หรอก ข้าก่กำลังจะไปตรวจราชการ หากชักช้าเดี๋ยวจะเสีบกาลเสียงาน และอีกอย่างเรือแต่ละลำก็เต็มเสียหมดแล้ว บ่พอมีที่ว่างเลยสักที่เดียว..ข้าก็ขอสู่มาสูตวยเน้อที่ช่วยอะหยังบ่ได้ ข้าไปก่อนเน้อ" พอว่าเสร็จขบวนแห่ก็ลอยล่องลำน้ำไป นางก็แสนแค้น 2 ลำผ่านไป ไม่มีใครช่วยพานางข้ามฝั่งไปได้สักคน นางรอด้วยใจกระสับกระส่ายและหมายมั่นในลำต่อไป เรือลำน้อยที่นางรอก็มาถึง แต่เป็นพวกแจ๊ะที่พายเรือมา นางจึงถามทันที "นี่ไอ้แจ๊ะ ข้าขอข้ามฟากไปตวยสูได้ก่หา เดี๋ยวข้าจะเอาสะตังค์หื้อเออะ บ่ได้ใช้บ่ดอกบ่ดายหนา" "บ่ได้ดอก เฮาก่กำลังรีบไปในเวียง นัดเปิ้นว่าจะเอาของมาหื้อ นี่ก็แหมะจะฮอดเวลาแล้ว ต้องไปกำเดียวจะชวดกั๋นเหีย" "ข้ามไปฝั่งหล่ายบ่าดายหนา บ่ไช่ไปไกลลอ" "ปะโทธับโมสังโฆเหียเต๊อะ ฝั่งหล่ายก็บ่ใช่เล่น ๆ หนา น้ำก็ซ้ำเชี่ยว ข้ามตอนจะอี้ เฮาบ่ไหวดอก..โอยไปล่ะเน้อ ...ต้องรีบไป ..ท่าลำหลังเอาเต๊อะ...ถ้าบ่อันก็ตอนขาปิ๊กปู้นน่ะเน้อ แลง ๆ ปู้นหน่ะ"พูดพลางก็พายจ้ำพรวดจ้ำพรวดออกไป ทิ้งหญิงหม้ายพร้อมกับของทำบุญไว้ตรงนั้น นางรอแล้วรอเล่า ก็ยังไม่มีใครมาเลยแม้แต่คนเดียว เหมือนพร้อมใจกันไม่มาเสียยังงั้น จนเวลาล่วงเลยเพลไปแล้ว นางจึงตัดสินใจ เอาของที่จะทำบุญทั้งหมดถวายแก่ต้นไม้ และเจดีย์ทรายที่ก่อไว้ แล้วตั้งจิตอธิษฐานว่า ขอให้มีลูก 3 คน เอาไว้แกล้ง พระ พระยา และ แจ๊ะ และลูกนางก็คือ เซี่ยงเมี่ยง กะตำป๋า และ เส็ด จาก : สลุงเงิน - 30/01/2002 19:27

ข้อความ : มาเล่าต่อครับ เซี่ยงเมี่ยง ค่ำพระยา คราเมื่อเซี่ยงเมี่ยงรับราชการกับท่านท้าวพระยาอยู่นั้น วันหนึ่งท่านท้าวพระยาจะออกไปราชการที่อื่น ก็ได้สั่งงานไว้ให้แก่ เซี่ยงเมี่ยง ว่า "ไปตัดเอาเสาเรือนมาหื้อนัก ๆ เน้อ" ไอ้เซี่ยงเมี่ยงเมื่อได้ยินคำสั่งอย่างนั้น ก็ถือขวานไปตัดเสาบ้านเสาเรือนเขาไปทั่ว ไม่เว้นแต่ คุ้มของท่านท้าวพระยา เมื่อท่านท้าวพระยามาก็เห็นเสาบ้านกองเป็นภูเขา และคุ้มก็พังลงย่อยยับก็โกรธ จึงไปลากเซี่ยงเมี่ยงมาสอบถามว่า ทำไปถึงเป็นอย่างนี้ เซี่ยงเมี่ยงก็ตอบว่า "ก็ท่านท้าวพระยาสั่งไว้ บ่ใช่กา ที่ให้เอาเสาบ้านมาให้เยอะ ๆ ข้าเจ้าก็เอามาหื้อแล้ว" ท่านท้าวพระยาก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เพราะตัวเองสั่งไปอย่างนั้นจริง ๆ จะด้วยความเซ่อ หรือ ฉลาดเกินไปกันแน่ ถึงได้ค่ำกันอย่างนี้ วันนี้ขี้คร้านแต่งเพิ่มเสริมเล่น ก็เอามาแบบสั้นก้อมอย่างอี้เน้อครับ ชอบอย่างไหนก็บอกมา ถ้าจะหื้อแต่งเสริม ยาว ๆ อย่างตังบนก็บอกเน้อครับ คราวต่อไปจะเป็นเรื่อง ไอ้กะตำป๋า ค่ำตุ๊ ...อยากจะหื้อเปนอย่างใดก็บอกกั๋นจิ่มเนอ จาก : สลุงเงิน - - sahlungngurn@lannaworld.com - 05/02/2002 06:04

ข้อความ : กะตำป๋าค่ำตุ๊ ครั้งหนึ่ฃพระไปซื้อเกลือ พระขี่ม้าและให้กะตำป่ษเป็นคนหาบมา กะตำป๋าขี้เกียจเพราะหนัก และอยากจะแกล้งพระ จึงทีทีซบกับไม้คาน พระเห็นก็เปลกใจถามว่ามึงหาบนี้สบายหรือ มันตอบว่าสบายดี พระหลงกลกะตำป๋าจึงลงมาหาบแทน และให้เขาขี่ม้าจนถึงวัด ส่วนพระหาบเกลือมาหนักก็หนัก จึงเอาไปซ่อน ๆ ที่ไหนก็ไม่มิดชิดจึงเอาไปโยนลงในหนองน้ำ ก็เห็นว่ามิดชิดดี รุ่งเช้าพระกับกะตำป๋าก็กลับมาดู ยกกระบุงขึ้นมาก็ไม่เห็นมีเกลือเพราะละลายไปหมด กะตำป๋าก็หลอกพระอีกว่า ปลามันกิน พระก็โมโหปลา จึงช่วยกันวิดน้ำเอาปลา กำตำป๋าก็บอกว่าถ้าได้ปลาชะโดก็ให้ยื่นมา เมืองพระได้ก็ยื่นมาให้เขา เขาก็ใช้มือตบปลาจนตาย ทีนี้กะตำป๋าได้ปลาดุกก็ยท่นให้พระ ๆ ก็หลงกลตบ ปลาดุกปักติดมือพระอยู่ พระก็ให้กะตำป๋าช่วย เขาก็วิ่งขึ้นไปบนเนินเขาใกล้ ๆ หนองน้ำก็กลิ้งหินลงมาและตะโกนว่า ไม่เสือก็หมีไม่หนีก็ตาย พระเห็นหินกลิ้งลงมาจะทับตน ตกใจก็ดึงมือออก ปลาดุกก็หลุดและเอาปลาเหล่านั้นมาปิ้งกิน เขาก็ชวนพระ พระก็บอกว่าเก็บไว้ให้ด้วย ตอนนี้ยังไม่กิน เขาก็กินปลาหมดเหลือแต่ก้างและเก็บใส่กระติบข้าวไว้แล้วก็เอาแมลงวันใส่ไปด้วย เมื่อพระจะกินเขาก็ทำทีจะเปิดกระติบข้าว แมลงวันก็บินออกมาและปลาก็มีแต่ก้าง เขาจึงหลอกพระว่า แมลงวันกินปลาจนหมด พระก็โกรธแมลงวันอีกจึงให้กะตำป๋าเอาฆ้อนคอยทุบแมลงวันไม่ว่าจะเกาะอยู่ที่ไหน กะตำป๋าก็ไล่ทุบจนมีตัวหนึ่งเกาะอยู่ที่จมูกพระ กำตำป๋าก็ทุบจนพระจมูกแตก............. จาก : สลุงเงิน - - sahlungngurn@lannaworld.com - 17/02/2002 12:18

ข้อความ : เส็ดค่ำแจ๊ะ พวกแจ๊ะไปตกเบ็ดอย่างไรก็ไม่ได้ปลา เส็ดก็ไปตกบ้างก็ได้แลามาเพราะใช้เหยื่อดีกว่า เขาจึงหลอกแจ๊ะว่าให้เอาไข่เป็นเหยื่อ พวกนั้นก็ทำตาม ส่วนเส็ดก็นุ่งผ้าขาวม้าแอบดำลงไปพวกแจ๊ะเอาไข่หย่อนบงไปเส็ดก็ดำลงไปเก็บไข่ทุกครั้ง จาก : สลุงเงิน - 17/02/2002 12:22

ข้อความ : กำลังห๋าหันว่าในเว็บนี้ก่ามีตวย เซี่ยงเหมี้ยงฅ่ำพระญา http://www.lannaworld.com/story/tales/jmkumpy.html กะต๊ำป๋าค่ำตุ๊ http://www.lannaworld.com/story/tales/gtpkumtu.html จาก : สลุงเงิน - 22/02/2002 20:33

ข้อความ : สุมาโตยกะอ้ายสลุงเงิน ตี้บ่ได้บอกว่า ตางเว็บก่มี แต่หันว่าเปิ้นม่วนอยู่กะการเล่าเซี่ยงเหมี้ยงฯ เผื่อว่าเฮาจะบ่มีบางต๋อน ละบางคนเปิ้นก่ซอบเข้ามาอ่านในนี้นักกว่าเนาะ อย่างใดก่ยินดีนักๆ เน่อ เข้ามาอู้มาปะกันจั้ดบ่อย ถึงทีมงานจะบ่ค่อยได้เข้ามาตอบแต่ว่าก่อ่านอยู่ตึงวัน ปะคนตี้เข้ามาแอ่วบ่อยๆ ละก่เหมือนเกยหันหน้า อี้เนาะ ค้างสอบแถมตัว เดวไปเขียนก่อนเน่อ ใกล้จะได้ปิ๊กบ้านเจียงใหม่ละเจ้า จาก : ทีมงาน - 10/03/2002 15:16

ข้อความ : ก็ดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆมากเลยนะคะได้ความรู้มากๆๆๆเลยนะคะ จาก : น้องแวว - 15/10/2004 16:35

ข้อความ : หน้าจะเพิ่มรูปภาพมากกว่านี้ จาก : นายธีรศักดิ์ ลีคะ - - Teerasak.le@chaiyo.com - 04/02/2005 09:39

ข้อความ : อู้ย.....เหนือทั้งนั้นกะเจ้า....หว้า.....ฉ้านเป็นคนใต้อ่านไม่ค่อยออก รู่เหรืองแค่ฮิดดี๋ยว จาก : วิว - 17/06/2006 20:56

ข้อความ : อย่ากจะได้เรื่องราวมากกว่านี้ ต้องทำยังไงบ้าวครับ และถ้าหากว่มีเรื่องมากกว่านี้ช่วยส่งมาให้ด้วยน่ะครับ จาก : พัฒ - - papikanaet@thaimail.com - 12/09/2006 19:29

ข้อความ : ได้อ่านแล้วม่วนขนาดนักเลยเจ้า เพราะเรื่องบ่เก่าบ่มีไข๋เล่าฮื้อฟัง เกยได้ยินมาพ่อง แต่มันบ่หมด มันบ่ติดต่อกั๋นเลยเจ้า แล้ววันหลังจะเข้ามาอ่านแหมหนาเจ้า........ขอบคุณเจ้าตี้มีเรื่องม่วนๆมาหื้อละอ่อนวัยรุ่นได้อ่าน จาก : แป้ง.........เด็กลำปางหนา - 24/12/2006 12:31

ข้อความ : เรื่องนี้ดีมาก จาก : นายเจษฏากรณ์ - 04/01/2007 13:26

ข้อความ : อยากฮู้เรื่องเซี่ยงเมี้ยง จะถามอาจ๋ารที่เจียงฮายก่อบ่ฮู้จักอี่แมว เอ้อ E-mail ของเปิ้นน้อ สงเคราะห์จิ่มเต๊อะ ขอบคุณจาดนักครับ จาก : หน้อยใหม่ - - sata_l01@sanook.com - 01/03/2007 12:50

ข้อความ : หนูอยากได้รูปภาพเรื่องศีรธนนชัยจังค่ะ จาก : มาย - - mybanhad@thaimail.com - 16/08/2007 14:45

ข้อความ : สนุกมาก จาก : lnw - - tussit10@hotmail.com - 07/07/2008 19:35