หัวข้อ : ใผฮู้จัวยตี ข้อความ : อยากรู้ว่าคำต่อไปนี้แปลว่าอะไรในภาษาคำเมือง ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว ฤดูใบไม้ร่วง ฤดูใบไม้ผลิ แดด แดดร้อนจัด ฝน ฝนตก ฝนชุก ฝนปรอยๆ มีเมฆมาก ลม ลมแรง แห้งแล้ง แล้ง เย็น เย็นจัด ร้อน ร้อนจัด หนาว หนาวจัด อบอ้าว อุ่น คราด คอกเล้า คันไถ นา พืชผล ยุ้งฉาง รั้ววัว สระน้ำ กัน กู ข้าพเจ้า เขา คุณ ฉันดิฉัน ท่าน มัน เรา เธอ ผมกระผม หนู เอ็ง กำลังจะ จะ ได้โปรด เพิ่งจะ มัวแต่ ยังไม่ อย่า ก่อน แต่ก่อน ตอนนี้ ทุกวัน บ่อยๆ พรุ่งนี้ เมื่อวาน วันนี้ มรืนนี้ หลัง ใกล้ ไกล ข้างๆ ข้างนอก ข้างใน ข้างหน้า ข้างหลัง ข้างบน ตรงกันข้าม ระหว่าง ท่ามกลาง กตัญญู เก่า แก่ ขนาดกลาง เล็ก ใหญ่ ขรุขระ ขี้เหร่ แข็ง สวยงาม โง ง่าย ใจดี ใจร้าย ฉลาด ชั่ว ดัง ดี ดุ เตี้ย นุ่ม บอด บาน ใบ้ เป็นอันตราย ผอม พิการ ยาก คันระคายเคือง เรียบ แร่ด เล็ก สง่างาม สด สมบูรณ์สาว สุภาพ สูง หนุ่ม หยาบคาย ห่าม เหนียว ลื่น เหี่ยวเฉา เหี่ยวแห้ง อดอยาก อ้วน อ่อน ขม คาว เค็ม จืด ฉุน เปรี้ยว ฝาด มัน หวาน หอม เหม็น ครึ่ง ค่อน ทั้งหมด บ้าง ล้น เล็กน้อย จนกระทั่ง แต่ ถ้า ทั้ง เมื่อ ทำไม ที่ไหน เท่าไหร่ มากเท่าไหร่ เมื่อไหร่ 1 เกวียน โขลง คน ครั้ง คัน คู่ 1 ชิ้น 1 เชือก ต้น ทะลาย 1 ที่ 1 แปลง ฝูง ผืน เมล็ด เล่ม เส้น หวี หัว อย่างชนิด จริงหรือ เลย หรือไม่ เหลือเกิน บอกวิธีใช้ด้วยนะครับ อ้ออออออออออ อย่าลืมตอบลงในคำเมือง 2และ 3 ต้วยเน้อ จาก : น้อยไจยา - - noichaiya@thaimail.com - 11/03/2002 15:06

ข้อความ : งง...งง...งง.... จาก : 123 - 13/03/2002 02:28

ข้อความ : ก่อนอื่นขอเปลี่ยนเป็นเป็น "ไผฮู้ช่วยจิ่ม" หรือ "ไผอู้ช่วยกำ(คำ)" ได้ก่อครับ จากนั้นจึงค่อยดำเนินการเสาะหาความหมายของคำต่าง ๆ ผมขอแบ่งมาสักสองสามคำดังนี้ ฤดู-ใช้คำว่าหน้าฝน หน้าฮ้อน ฯลฯ ฝนตกปรอย ๆ-ฝนตกสุย ๆ มีเมฆมาก-มีก่าฝ้า,ฟ้ามีก่าฝ้า พรุ่งนี้-พูกนี้ หรือ พรูกนี้ เมื่อวาน-พร่ำวันก่อน มะรืน-วันซืน แค่นี้ก่อนก็แล้วกัน หยังหื้อมานักแต้นักว่า...ครับผม จาก : แสนเมืองมูล - 14/03/2002 02:49

ข้อความ : คำเมืองในแต่ละท้องถิ่นจะมีศัพท์และสำเนียงแตกต่างกันไปบ้าง ข้าเจ้าเป็นคนลำปาง คำอู้ที่อธิบายที่นี่ก็เลยเป็นศัพท์ที่ใช้ทั่วไปในลำปางเน่อ คำว่าฤดู คำเมืองอู้ว่า หน้า เช่นหน้าฮ้อน หน้าหนาว หน้าฝน หน้าใบไม้หล่น หน้าใบไม้แตกใบ ตัว ร ในภาษาไทยกลางมักจะแปรเป็นตัว ฮ ในคำเมือง (มักจะ แต่ไม่ใช่ทุกคำ ) เช่น ร้อน เป็น ฮ้อน แดดร้อน เป็นแดดฮ้อน ลมแรง เป็น ลมแฮง รั้ว เป็น ฮั้ว เรา เป็น เฮา โรงเรียน เป็น โฮงเฮียน รู้ เป็น ฮู้ รา เป็น ฮา ร้าย เป็น ฮ้าย ส่วนคำว่าจัด มักจะใช้ แก่ เช่นแดดฮ้อนแก่ อิดแก่ (เหนื่อยมาก) ฮ้อนแก่ หนาวแก่ หิวแก่ คำว่า อย่า มักจะใช้ บ่ดี หรือ จะไป เช่น อย่าทำ เป็น บ่ดีญะ หรือ จะไปญะ อย่าเล่น เป็น บ่ดีเล่น หรือ จะไปเล่น อย่ากิน เป็น บ่ดีกิ๋น หรือ จะไปกิ๋น คำสรรพนามในคำเมือง สำหรับคนที่คุ้นเคยกัน หรือการพูดในสภาวะธรรมดา ไม่เป็นทางการ มักจะใช้คำลำดับญาติ เช่นปี้ (พี่) อ้าย (พี่ชาย) น้อง ลุง ป้า น้า อา นอกจากนั้นก็จะใช้คำสรรพนามเหมือนกับที่ใช้กันอยู่ในภาษาไทยกลาง เช่น ผม คุณ แต่คำว่าดิฉัน จะเปลี่ยนเป็น ข้าเจ้า คำว่าท่าน จะเปลี่ยนเป็น เปิ้น คำว่าพวก เช่น พวกเรา จะเปลี่ยนเป็น หมู่ เช่น หมู่เฮา คำถามต่างๆ จะแตกต่างจากภาษาไทยกลางดังต่อไปนี้ ใคร เป็น ใผ เช่นใผมา ใผว่า อะไร เป็น อะหญัง หรือ หญัง เช่นกิ๋นหยัง ซื้ออะหญัง ทำไม เป็น เป๋นจะได เช่น เป๋นจะไดบ่ไปแอ่วโตยกั๋น(ทำไมไม่ไปเที่ยวด้วยกัน) ที่ไหน เป็น ตี้ไหน ไหม เป็น ก่อ เช่น อิดก่อ (เหนื่อยไหม) ใช่ไหม เป็น แม่นก่อ ไหม ในกรณีเชื้อเชิญ เป็น บ๋อ เช่นกิ๋นบ๋อ ไปบ๋อ อย่างไร เป็น จาได หรือ หยั่งได เช่น เขียนจาได หรือ เขียนหยั่งได หรือ เป็น กา เช่น กิ๋นข้าวแล้วกา(ทานข้าวแล้วหรือ) อิดกา(เหนื่อยหรือ) รึยัง เป็น กาญัง เช่น กิ๋นข้าวแล้วกาญัง(ทานข้าวแล้วหรือยัง) เท่าไร เป็น เต้าฮือ เช่น เปิ้นจะขายเต้าฮือ(เขาจะขายเท่าไร) คำว่ามั้ง เปลี่ยนเป็น ก๊า เช่น ไม่ใช่มั้ง เป็นบ่ใจ้ก๊า วันนี้เอาเต้าอี้ก่อนน่อเจ้า แล้วจะคอยดู เผื่อมีคนอื่นช่วยบ้าง ข้าเจ้าก็จะเพิ่มเติมให้อีกทีหลังเน่อเจ้า จาก : เจ้าบ่าเก่า - - mugdawanh@hotmail.com - 15/03/2002 00:45

ข้อความ : สำหรับ "ข้าง"ในภาษาไทยกลาง กำเมืองจะใจ้กำว่า "ตัง"หรือ "ตาง" แล้วแต่สำเนียงของแต่ละท้องถิ่น อย่างเวียงเชียงรุ้งบ้านผม ก็มักจะอู้ว่า ตังนอก = ข้างนอก ตังใน =ข้างใน ตังเหนือ ตังใต้ ตังหน้า ตังหลัง ตังบน ตังลุ่ม จาก : คนเมืองที่เกือบก๋าย - 15/03/2002 09:08

ข้อความ : เติมให้อีกหน่อยเน่อเจ้า การบอกวัน เวลา วันนี้ ก็เหมือนภาษาไทยกลาง คือวันนี้ พรุ่งนี้ เป็น วันพูก มะรืน เป็น วันฮือ มะเรื่อง เป็น วันนึ่ง เมื่อวาน เป็น ตะวา เมื่อวานซืน เป็น ตะวันซืน อาหารเช้า เป็น ข้าวงาย ตอนเช้า เป็น เมื่อเจ๊า หรือบางทีจะพูดว่าเมื่อเจ๊าก่อนงาย(เช้าก่อนอาหารเช้า) ตอนสาย เป็น ต๋อนขวายๆ หรือ หลังข้าวงายขวาย อาหารกลางวัน เป็น ข้าวตอน ตอนกลางวัน เป็น เมื่อตอน หรือ เมื่อก่อนตอน(ประมาณก่อนอาหารเที่่ยง) หรือ หลังข้าวตอน(หลังอาหารกลางวัน) อาหารเย็น เป็น ข้าวแลง ตอนบ่ายคล้อย เป็น ก่อนแลง ตอนค่ำ เป็น เมื่อค่ำ หรือ มืดซุ้มซิ้ม(ตอนเริ่มมืด) กลางคืน เป็น เมื่อคืน ตอนดึก เป็น ต๋อนเดิก หวังว่ากำต่างๆเหล่านี้จะจ้วยคุณได้พ่องเน่อ จาก : เจ้าบ่าเก่า - - mugdawanh@hotmail.com - 15/03/2002 15:15

ข้อความ : อ่านแล้วเป๋นดีงืด เปิ้นถามแต้ถามว่าเนาะ ตอบหมดฮั้นกู้กำ ถ้าจะได้เปิดเวบไซต์ใหม่ อู้เล่นบ่ดายเน่อเจ้า ฟั่งโขดกั๋นเตื้อ บะอ้ายน้อยใจ๋ยานี่บะใจ๋คนเมืองกะเจ้า ฮั่น ซุ่นถามเปิ้นไปเรื่อย ถามคนเดียวตอบคนเดียวว่าถ้าจะบ่อใจ๊ ขอเปลี่ยนเป็นกำไทยก็แล้วกั๋นน่อ ๑. ก่อนอื่น ไอ้ฤดูใบไม้ผลิ กับฤดูใบไม้ร่วง นี่ท่าจะต้องเตือนกันก่อนสักหน่อยว่ามันเป็นฤดูกาลของประเทศที่มี ๔ ฤดูทั้งหลาย ฉะนั้นคำเมืองดั้งเดิมที่ใช้เรียกทั้งสองคำนี้ไม่มีแน่ ๆ ก็พอกล้อมแกล้มไปอย่างที่คุณเจ้าบ่าเก่าเสนอก็คงพอไหว ๒. ก็อย่างที่คุณเจ้าบ่าเก่าว่า แต่ละท้องถิ่นจะใช้คำศัพท์บางคำต่างกันไป คำเมืองที่ใช้พูดๆกันก็มาจากครอบครัว และชุมชน ฉะนั้นมันจะเพี้ยนกันไปบ้างตามท้องที่ เสียงวรรณยุกต์ก็ต่างกัน สำเนียงเชียงใหม่จะต่างจากสำเนียงในท้องถิ่นอื่นเช่น ลำปาง หรือ แพร่ น่าน เป็นต้น ๓. วันนี้ขอจับเอาสรรพนามก่อนก็แล้วกัน ๓.๑ บุรุษที่ ๑ ผู้หญิงมักใช้แทนตัวเองว่า "เจ้า ข้าเจ้า" ประมาณว่า ฉัน ดิฉัน นี่อย่างสุภาพเลย แบบสนิทหน่อยก็ "เปิ้น" บางทีก็เคยได้ยินบางคนใช้ "เฮา" "หนู" น่าจะเป็น "น้อง" ผู้ชายกับผู้ชาย "ฮา" ไม่ใช้กับผู้ใหญ่หรือผู้หญิง (ยกเว้นซี้กัน) ตอนอยู่เชียงใหม่ได้ยินเพื่อนผู้หญิงบางคนใช้คำนี้กับเพื่อนสนิทด้วย แต่ไม่เคยได้ยินที่ลำปาง ๓.๒ บุรุษที่ ๒ ตั๋ว (เพื่อนหรือคนที่ค่อนข้างสนิท และ เฉพาะผู้หญิง) คิง ถ้าเป็นผู้ใหญ่ใช้สรรพนามที่ใช้กับญาติ ประเมินตามอายุ เช่น อ้าย ปี้ ป้า อุ๊ย น้อง อี่น่อย อาสาจะคุยเรื่องนี้แท้ ๆ แต่เขียนไปๆ ชักจะตันแฮะ เพราะที่จริงมันก็ไม่ค่อยมีกฏมีเกณฑ์อะไรเท่าไหร่ เช่นญาติผู้ใหญ่คู่หนึ่งของดิฉัน เรียกกันและกันว่า เปิ้น ตั๋ว ก็ไม่เห็นเป็นอะไร ท่านแต่งงานอยู่กินกันมาร่วม ๔๐ ปีแล้ว แต่ถ้าคุณน้อยใจยา เป็น "บ่าวจี๋" (หนุ่มน้อย) อย่าไปพูด เปิ้น ตั๋ว คนได้ยินจะแอบเข้าใจผิดเอาง่ายๆ ใช้ ผม น่ะแหละปลอดภัย ไร้กังวล คุณตาดิฉันเล่าให้ฟังว่าสมัยก่อนเวลาท่านพูดกับจ้าว ท่านใช้คำแทนตัวว่า "ข้าเจ้า" แม้จะเป็นผู้ชาย คงเทียบได้กับ กระหม่อมฉัน หรืออะไรทำนองนั้น ปัจจุบันคำนี้ใช้เฉพาะผู้หญิง จะหัดใช้คำเมืองให้คล่องๆ ต้องใช้บ่อย ๆ รู้คำศัพท์มากๆ ช่วยได้ไม่มากหรอกนะ เพราะไม่ใช่ทุกคำในภาษาไทยจะมีคำเทียบในคำเมือง เข่นคุณถามคำว่า ผม กระผม ไม่มีนะ คำเมืองไม่แยกแยะอย่างนั้น หรือ กู มึง ถ้าจะบังคับกันให้เทียบคำให้ ก็จะบอกว่า ฮา คิง แต่คำว่า ฮา กับ คิง อ่อนกว่า กู มึง มากในแง่ของระดับความสุภาพ ิอิดละ ยั้งก่อนเน่อ เอ็นหมั่นขึ้นเมื่อใดจะมาเตื่อมหี้อแถม จาก : จั๋นเป็ง - 22/03/2002 08:56

ข้อความ : ตำรานี้ใช้แก้โรคมะเร็ง > > > > จะหายโดยไม่คาดคิด > > > > > > > สำหรับมะเร็งภายใน ถ้าให้รับประทานยานี้จะเห็นผลภายใน 6 วัน > > > > > > > ให้ไปซื้อยาที่ร้านขายยาจีนและซื้อ > > > > > > > > > > > > > > ตัวยา หัวเตย 1 ต. > > > > > > > หัวขิง 1 ตำลึง > > > > > > > ก้อนเกลือ 2 ช้อน > > > > > > > > > > > > > > นำมารวมกันแล้วแช่น้ำทิ้งไว้ 1 วัน ในน้ำ 1 ชาม > > > > > > > ใช้ดื่มทั้งวันทั้งคืนจนหมดชาม หลังจากดื่มยานี้แล้วไม่ควรดื่มน้ำมาก > > > > > > > นำส่วนที่เหลือมารับประทาน > > > > > > > ยานี้จะขับของเสียทางปัสสาวะหรืออุจาระ > > > > > > > ไม่ต้องตกในเป็นการขับถ่ายสารพิษและของเสีย > > > >>>>> เมื่อออกหมดแล้วจะหายเป็นปกติ > > > > > > > ตำรานี้ห้ามขายหรือคิดค่ารักษา และอย่าเก็บไว้เป็นส่วนตัวเด็ดขาด > > > > > > > ให้บอกต่อด้วยศรัทธาและกุศลจิต เมื่อท่านทำตามที่บอกข้างต้น > > > > > > > ปรากฏสิ่งใดจะมีแต่ความสุขสมหวังทุกประการ > > > > > > > คุณนิมิตร เจ้าคุณคณะวัดกลาง ให้ท่านจงบอกเถิด จาก : จริงใจ - - - - 19/05/2006 17:43

ข้อความ : เฮ้อ..เสียดายเป๋นป้อจาย ถ้าแม่ญิง ละมาเป๋นแฟน จะสอนอู้จนก้าย จาก : เบิ้ม - 14/12/2007 23:23