|
Sub : ดาวองซ์ ในที่สุดก็ปิดคอร์ส mSg : แม้วันวานจะจากไปแต่มิตรภาพยังคงอยู่ ไม่ว่าจะกี่รุ่นๆของเด็กดาวองซ์ที่จบไป แต่อาจารย์ปิงก็ยังคงสอนอยู่ คิดว่ามันเป็นความรู้สึกที่แบบว่า เฉยๆเหรอที่เด็กแต่ละรุ่นจากไป คิดว่ามันเป็นอะไรที่ลืมง่ายหรือ ปล่าว รู้มั้ย ว่าทุกคอร์สที่ปิด อาจารย์ปิงจำพวกเราได้ และไม่เคยลืมวันวานก่อนๆ อ.ปิงยังจำได้ วันที่เราตะโกน วันที่เราเล่น วันที่เรากินขนมในห้อง หรือแม้แต่ ชื่อของเรา คิดบ้างมั้ยว่าคนๆหนึ่งที่เป็นครูสอนพิเศษในจำนวนน้อย ที่ ไม่ยอมให้ใครมาย่ำยีเด็กดาวองซ์ หรือเด็กของตนเอง ในวันหนึ่งๆ ในครั้งหนึ่งของชีวิต ที่ได้เข้ามาสัมผัสกับสังคมดาวองซ์ มันทำไห้เรารู้ว่า ในบางครั้งสิ่งที่สำคัญมากกว่าการที่ตั้งใจเรียนก็คือการได้อยู่กับเพื่อนๆที่ดาวองซ์ ป้าดอง แม้จะปากร้าย พูดไม่ไว้หน้า แต่ขอโทษ ทุกคำพูดจริงใจทั้งสิ้นไม่มีการเสแสร้ง ทุกสิ่งที่ดาวองซ์เราได้รู้จัก เพื่อน มิตรภาพ และความรัก ซึ่งในบางครั้งเพื่อนเรามาจากต่างจังหวัด และในบางครั้ง เราอาจจะได้เห็นหน้าเค้าเป็นครั้งสุดท้าย ชีวิตเรามันสั้นนัก แต่ก็ดีใจที่ครั้งหนึ่งก็เคยผูกพันกับผองเพื่อนที่เรียนด้วยกัน จากนี้ไป เราคงไม่ได้ยินเสียง อ๋า ของอ.ปิงแล้ว จากนี้ไป เราคงไม่ต้องฟังป้าดองบ่นแล้ว และจากนี้ไป เราอาจจะไม่ได้เห็นหน้าเพื่อนบางคนแล้ว ผมดีใจมากที่ได้เรียนดาวองซ์ ได้คุย ได้เล่น ได้ตะโกน อีกทั้ง ได้รัก เด็กเซนต์โยนี่ล่ะม.6 แต่ไม่บอกว่าใคร อิอิ เป็นความรักที่เหมือนจะรักฝ่ายเดียว แต่ก็ภูมิใจที่ได้รัก(เพราะคนนี้น่ารักมาก) สุดท้าย ซักวันผมจะได้ขึ้นไปเล่นเบสไฟฟ้าบนหน้าเวทีดาวองซ์อีก ซักวันผมจะได้มากราบเท้าอาจารย์ปิง และซักวัน ผมอาจจะได้พบหน้าเทออีก Kwang From : MewZ - - อิอิ - 07/05/2007 02:18 
|