หัวข้อ : I CAN’T DECIDE !!!! part 22 [special part end] ข้อความ : I CAN’T DECIDE !!!! part 22 [special part --- shin –6-end-] หากแม้สิ่งที่ต้องการ ปรารถนาแค่ไหน แต่มิอาจได้ครอบครอง ขอให้จงรู้ไว้ ว่า “ชั้น”คนนี้จะแย่งเอามา แต่หากสิ่งที่ต้องการ มิใช่ความปรารถนาหนึ่งเดียวของ “ชั้น” แต่เป็นของ“นาย” “ชั้น”ก็มิบังอาจขัดขืน แม้ไม่เอ่ยปาก ก็รับรู้ในความต้องการหนึ่งเดียว ความปรารถนาที่เลื่อนไหลอยู่ในเส้นประสาท กู่ร้องให้ “ชั้น”ต้องทำ... หากไม่ทำ “ชั้น”คนนี้คงต้องสลายไป... เกลียดความอ่อนแอ ทุกอย่างที่เริ่มต้นทั้งหมด... เริ่มต้นชีวิตของ “ชั้น” ให้ชั้นได้ทำทุกอย่าง ในสิ่งที่มันควรจะเป็น แทน “นาย” แม้ไม่เอ่ยปาก “ชั้น”คนนี้ก็จะทำ... เพียงแค่รับรู้... “หยุดร้องไห้ได้มั๊ย!!” shinตะคอกขึ้นเมื่อนั่งฟังเสียงสะอื้นสองเสียงแข่งกัน “ทั้งสองคนเลย หยุดซักที!” ลุกขึ้นอย่างหัวเสีย miyabiดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปง ผ้าบางๆสั่นไหว shin นายทำแบบนั้นทำไม ชั้นไม่ต้องการ... เสียงร่ำไห้คงยังไม่หยุด ตราบเท่าที่ความสับสนยังคงอยู่ “ถามใจตัวเองก่อนที่จะพล่าม” อึก..ชั้น..ไม่ต้องการ จริงๆ... “พอซักที ทุกอย่างมันจบสิ้นแล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องกังวลแล้วนี่ นายจะกลัวอะไร นายจะยังกลัวอะไรอีก!!!!” ความก้าวร้าวทวีคูณ shinเริ่มไม่พอใจมากขึ้น ชั้นไม่ได้กลัว...เพียงแต่ชั้นไม่เข้าใจว่านายทำแบบนั้นไปทำไม เพื่ออะไร ชั้นไม่เข้าใจจริงๆ “แล้วนายคิดว่าชั้นทำเพื่อใครกันเล่า!!” ลุกขึ้นจ้องมองภาพโปร่งใส ใบหน้าเหมือนจะร้องไห้ ............... shinyaอึ้งไป สบตากับร่างเหมือนอีกร่าง รู้สึกถึงความรู้สึกต่างๆถ่ายทอดเข้ามา “ชั้นก็ไม่เข้าใจนาย ถึงแม้จะรับรู้ แต่ใจนายมันซับซ้อน มันมีเกาะกำบังที่ชั้นเข้าไปไม่ได้...” น้ำตาคลอหน่วยหล่นกระทบฝ่ามือที่ยื่นมาจากแผ่นภาพใสนั่น มือโปร่งบางค่อยๆกำมือก่อนที่จะกลับเข้าไป ขอบใจ...shin... แต่เรื่องนี้มันผิดรู้มั๊ย นายกำลังทำให้คนบริสุทธิ์คนหนึ่งที่ไม่รู้อะไรแปดเปื้อน นายหันกลับไปมองสิ ตอนนี้จิตใจที่สะอาดมันหม่นหมองแล้ว... shinหันกลับไปมองร่างใต้ผ้าห่มที่นิ่งไป ไม่มีการสั่นไหวเหมือนครั้งครู่ “ชั้นผิดใช่มั๊ย... ชั้นเพียงแค่...” รอยยิ้มที่สดใสของmiyabiปรากฎขึ้นวูบนึง เสียงเรียกชื่อของเขา ดวงตากลมโตที่จ้องเขาอย่างน่ารัก แต่ตอนนี้...ไม่มีเหลืออีกแล้ว shinเดินเข้าไปใกล้ร่างเล็ก มือขาวดึงผ้าห่มออก ผิวขาวที่มีรอยช้ำไปทั่ว รอยเปื้อนแดงที่ประปรายลำคอและแผ่นอก รอยแปดเปื้อนสีแดงชัดเจนดั่งจะตอกย้ำ miyabiหลับตาสนิทแต่น้ำตายังคงไหลอยู่ “ชั้นขอโทษ...ขอโทษ miyabi ขอโทษ อึก...ขอโทษ...” shinก้มหน้าซบลงที่หัวไหล่บางๆของเด็กน้อย มือทั้งสองตระคองกอดเบาๆ shinyaมองภาพตรงหน้านิ่ง น้อยครั้งที่จะได้รับความรู้สึกของshin ตอนนี้...จิตใจที่แข็งกร้าวอ่อนลง กำแพงเปราะบางพอที่เขาจะได้รับรู้ได้ถึงร่างจิตของตน shinสะอื้นไห้เบาๆ เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาเคยพูดว่าเกลียดความอ่อนแอ สิ่งที่ทำให้เขาเป็นเหมือนทุกวันนี้ แต่ในที่สุดก็หนีไม่พ้นมันอยู่ดี... มือเล็กจับปลายผมเบาๆ ทำให้เจ้าตัวเงยหน้าขึ้น miyabiกำลังจ้องมองเขา ดวงตาใสด้วยน้ำตา “ชั้นขอโทษ miyabi...” เสียงสั่นเล็กน้อย กุมมือmiyabiไว้ miyabiมองอย่างเลื่อนลอย มือเล็กกำแน่นจนเล็บจมหายเข้าไปในเนื้อของshin...เลือดไหลออกเล็กน้อยทำให้shinพยายามจะละมือออก แต่miyabiก็เยื้อไว้ “ชั้นเกลียดนาย...เกลียด...” เสียงเล็กเย็นชาอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน shinyaอึ้งกับคำพูดนั่น ...... miyachan... ดวงตามืดมนจ้องมองไม่ไหวติง miyabiดึงมือของshinเข้าแนบแก้ม ลิ้นอุ่นชื้นละเลียดเลือดที่ไหลลงมา ริมฝีปากบางที่ถูกแต่งแต้มไปด้วยสีแดง “ชั้นเกลียดนาย...” miyabiเอ่ยเบาๆก่อนจะหมดสติไป shinนิ่งเงียบเหมือนเห็นอะไรบางสิ่ง สิ่งที่คุ้นเคย...แววตาเย็นชา เขาเคยที่ไหนมาก่อน ตอนนั้นที่เค้าอ่อนแอจนหวาดกลัวทุกสิ่ง คนๆนั้นเป็นเพื่อนคนแรกที่คอยอยู่ข้างๆ แม้ไม่พูดอะไร แม้ดวงตาเฉยชานั่นจะไม่มองมา แต่ก็อบอุ่นมาก ความรู้สึกแรกที่มีต่อคนๆนั้น... หลังจากนั้น toshiyaก็มารับmiyabiกลับไปตอนเช้าวันรุ่งขึ้น ไม่มีการบอกลา miyabiไม่ยอมพูดอะไรด้วยจนกระทั่งจากกันไป แต่สายตาที่น่ากลัวนั้นก็จับจ้องมาโดยตลอด เหมือนmiyabiเปลี่ยนไป...คงเพราะชั้น... นานๆทีที่toshiyaพามาmiyabiมาstudio ก็ยังร่าเริงตามประสาเด็กอยู่ตลอด เพียงแต่แสแสร้งเสมอเวลาต่อหน้าชั้น รู้... และนับตั้งแต่นั้น miyabiก็ไม่ได้เรียกชื่อชั้นอีกเลย มีเพียงแค่คำว่า “shinchan”เท่านั้น ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมด ขอโทษ...มันเป็นเพราะชั้นเอง... ไม่นาน ก็ได้เจอเจ้าของดวงตานั้นอีกครั้ง แทบจะหยุดหายใจ...จะดีใจหรือจะเสียใจดีนะ กับการรู้ถึงตัวตนของเขา...มีเพียงแค่ชั้นที่รู้เรื่องนี้... และหลังจากนั้น ชั้นก็เปลี่ยนไป ก้าวร้าวและไม่เชื่อใครนอกจากคนๆนั้น คงเพราะอิทธิพลของเขาที่แรงกล้าดลใจจนถึงทุกวันนี้...เหมือนเห็นสภาพตัวเองเมื่อครั้งก่อนแต่แค่แตกต่างกันด้วยอารมณ์ ตอนนี้ก็แค่เริ่มทำลายทุกอย่างตามที่คิดเอาไว้ จะไม่แคร์ใครอีกแล้ว...พวกมนุษย์... part 22 ::end:: อ่า จบแล้ว speciel part ของ shin ขอโทษด้วยที่มาต่อช้า เครียดเรื่องficมาก เหมือนกับไม่รู้จะต่อไงดี แต่ปิดเทอมแล้ว ก็จะพยายามต่อไป^^ จาก : MAZCOTTE - - mazcotte_xxx@hotmail.com - 01/04/2003 11:50

ข้อความ : ไม่เจอกันเลยนะเอ้จ๋าา แต่ว่าสงสารใครดีหว่าเรื่องเนี้ย อย่าเครียดจิ เอ้สู้เค้า^^ จาก : Nashi - 02/04/2003 00:01

ข้อความ : คนแรกกกกกกก ไม่เจอกันนานเลยอ่ะ อยากคุยในmsnอ่ะ เรื่องนี้ไม่รู้จะสงสารใครดี - -" ก็เล่นเศร้าซะ อย่าเครียดมากนักล่ะ เด๋วไม่สบายนะ สู้เค้าๆ^^ จาก : Nashi - 02/04/2003 00:03

ข้อความ : โพสซ้ำ ไม่รู้อะ จะบ้าตาย- -" จาก : Nashi - 02/04/2003 00:05

ข้อความ : และแล้ว Miyabi กะ Shin ก็เปลี่ยนไปโดยสมบูรณ์ เหอ ๆ สู้เขานะ ยังไงมันก็ต้องมีวันที่หัวแล่นอะ ตอนต่อไปมาเร็ว ๆ นะ จาก : blueflame - 02/04/2003 22:04