หัวข้อ : I CAN’T DECIDE !!!! part 23 ข้อความ : I CAN’T DECIDE !!!! part 23 บรรยากาศเงียบสงัด ไอเย็นจากหมอกก่อตัวเป็นกำแพงหนา ไม่เห็นอะไรนอกจากสีขาว สองเท้าก้าวต่อไป หมอกขาวแหวกตัวออกเป็นทางเมื่อร่างสูงเดินผ่าน ปรากฎภาพเบื้องหน้าชัดเจน ‘ที่นี่...studioนี่!...’ toshiyaเปิดประตูเข้าไป “อรุณสวัสดิ์ totchi” รอยยิ้มที่ยังคงสดใสคลี่ต้อนรับ ‘shinya นาย...’ ตกใจกับภาพตรงหน้า... “อ้าว มาแล้วหรอ อรุณสวัสดิ์นะ totchi” มือละจากกีตาร์ตัวโปรด หันมาทักเมื่อได้ยินเสียง ‘kaoru! ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ล่ะ’ รู้สึกสับสนกับทุกสิ่ง อะไรกัน เราฝันไปรึไง “เฮ้อ ตอนนี้ก็เหลือเจ้าdieคนเดียวแล้วสิ ป่านนี้ตื่นรึยังก็ไม่รู้” kaoruบ่นถึงมือกีตาร์อีกคน ก่อนจะหันมายิ้มหวานให้ ‘die ’ ฉับพลันเมื่อได้ยินชื่อนี้ ความทรงจำต่างๆก็แล่นปราดเข้าทั่วร่าง ใบหน้าซีดเผือด toshiyaทรุดตัวลงนั่ง “ฮึๆ ตื่นแล้วล่ะ เร็วกว่าพวกเราด้วยซ้ำ” shinyaหัวเราะเบาๆ ทำเอาkaoruหันมาด้วยความงงๆ “อะไรนะ ?” kaoruย้อนอีกครั้งเพื่อความชัดเจน “ก็...ไป‘นั่น’ไง”shinyaกระซิบเบาๆ แต่ก็เน้นคำให้kaoruเข้าใจ “หือ? ไป‘นั่น’ อ่า...อ้อ!”kaoruหยักหน้าเป็นเข้าใจ แถมยังยักคิ้วเป็นอันรู้กันกับshinyaด้วย ‘นี่มันฝันใช่ไหม...เราฝันไปใช่ไหม’ toshiyaสั่นหน้าไปมา มือทั้งสองปิดหน้าพร้อมสะอื้นไห้ “เอาน่า totchi อย่ามัวแต่ตื่นเต้นเลย มาๆ มานั่งตรงนี้สิ”kaoruลุกขึ้นมาดึงตัวร่างบางและจัดการให้toshiyaนั่งข้างๆเขา “ทำไมทำหน้างงแบบนั้นล่ะ ไม่เอาน่า วันนี้วันพิเศษเชียวนะ อ๊ะ! อย่าบอกนะ ว่านายจำไม่ได้น่ะtotchi” shinyaพูดกลั้วหัวเราะ ‘วันพิเศษ? ’ toshiyaมองหน้าทั้งสองคนสลับกัน อะไร?...วันนี้ วันอะไร... แต่ทำไมรู้สึกคุ้นเคยจังเลยนะ เหมือนกับสถานการณ์แบบนี้เคยขึ้นกับเขามาแล้ว... พอเปิดประตูเข้ามา ก็เจอshinyaยิ้มให้ kaoruก็ทักอย่างอารมณ์ดี แล้วอีกไม่นาน .kyoที่นอนหลับอยู่ก็จะตื่น......เอ๊ะ! ทำไมเรารู้ล่ะ “อ้าว! Kyoตื่นแล้วเรอะ ทุกทีนายนอนนานกว่านี้นี่” kaoruพูดอย่างตกใจ เมื่อเห็นร่างเล็กบนโซฟายันตัวขึ้นนั่ง “หือ?...อืม...” kyoปรือตามองอย่างงัวเงีย “รอปรับสภาพก่อนแล้วกัน” shinyaหัวเราะอย่างร่าเริง แปลก..วันนี้อารมณ์ดีจังนะ “ดี’ทุกคน”kyoยกมือขึ้นทักเล็กน้อย และจัดการกับผมสีทองที่ยุ่งเหยิงจากการนอนดิ้นของเขา ใช่จริงๆ...kyoตื่นแล้ว พอkyoตื่น...’เขา’ก็จะมา... toshiyaนั่งเรียบเรียงความทรงจำช้าๆ “อรุณสวัสดิ์ totchiมายาง!~” dieผลักประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน “ชี่ส์! ”shinyaยกนิ้วขึ้นทันที พร้อมส่ายหน้าเบาๆ dieตกใจรีบเอามือปิดปากเมื่อเห็นเจ้าของชื่อที่ตัวเองเรียกนั่งอยู่ข้างๆkaoru มือทั้งสองข้างรีบแอบเข้าไปอยู่ด้านหลังทันที “อ่า...เอ่อ อรุณสวัสดิ์ มากันเร็วจังเลยนะทุกคน” dieค่อยเดินอย่างระมัดระวังด้านหลังให้มากที่สุด พร้อมส่งของให้shinyaทันที shinyaก็รีบเก็บไว้ “เอ่อ เดี๋ยวชั้นมานะ ” ว่าแล้ว shinyaก็หายเข้าไปในอีกห้องพร้อมกับถุงในมือ อืม...ใช่ เราเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้นี่ มันอะไรกันนะ... แล้วอีกไม่นานก็... “เฮ้ย! ไฟดับ”kyoเอะอะทันที ท่ามกลางความมืดสลัวๆ แสงไฟริบหรี่ก็เคลื่อนตัวออกมาจากประตู รอยยิ้มของทุกคนภายใต้แสงเทียนทำให้ร่างบางตกอยู่ในความงงงัน(ถึงแม้ว่าp’kyoจะดูงงๆก็เหอะนะ <-- ก็เพ่แกเล่นหลับเอาตอนที่คนอื่นเขาวางแผนกันน่ะสิ -_-“) “happy birthday totchi”kaoruหันมาจับมือร่างบางพร้อมกับพาไปยังเค้กก้อนโต “อธิษฐานสิ” shinyaเอ่ยเบาๆ สายตาจับจ้องแสงเทียนอย่างตื่นตา ใช่...วันนี้... ครบรอบวันเกิดเรานี่นา... “เป่าเลยเพื่อน ชั้นอยากกินเร็วๆอ่ะ” ร่างเล็กเร่งอย่างลุกลน “โธ่ เจ้าเตี้ย!~ ห่วงกินจริงนะแกเนี่ย”kaoruเอ่ยพร้อมเล่นหัวเบาๆ “เหอะน่า!~ เร็วๆเข้าเถอะ ไม่ไหวแล้ว~~”kyoเริ่มหิวจนตาลายจนเห็นเค้กเต้นระบำยั่ว “เฮ้ย! ไร้สาระน่าพวกนาย มา! ชั้นพูดเอง...จากพวกเรา...happy birthdayนะ totchi”ชายหนุ่มเรือนผมแดงยิ้มอย่างสุขใจ “แหวะ!~ขอร้อง อย่าเก๊ก!”kyoเริ่มหมั่นไส้เลยหาเรื่อง เสียงหัวเราะทำให้บรรยากาศครึกครื้น...เสียงเฮฮาภายในห้องที่มีกันแค่น้อยคนดูเหมือนจะดัง แต่มันก็เป็นเพียงแค่เสียงกระซิบเบาๆในโลกส่วนตัวที่ทั้งห้าสร้างมันขึ้นเท่านั้น ‘ทุกคน...’ toshiyaกวาดสายตามองแต่ละคน และมาหยุดท้ายสุดที่die เขาจับจ้องดวงตาคู่นั้นนานเหลือเกิน ไม่มีความกลัวบังเกิดอะไรทั้งสิ้น นี่มันคงเป็นฝันจริงๆ ถ้านี่เป็นความฝัน ชั้นก็... toshiyaยิ้มเล็กๆ เมื่อความรู้สึกเก่าๆไหลเวียนเข้ามา เหมือนกับเขารักและสร้างภาพที่สวยงามกับมิตรภาพนี้ไว้ดีเหลือเกิน...จนเมื่อมันกลับพังทลายลงโดยที่เขาไม่ได้คิดถึงมันมาก่อนเลย ภาพตรงหน้าวูบไหวเหมือนระรอกคลื่น ดูดกลืนเข้าไปยังช่องว่างในอากาศจนแหลือแต่ความมืดมิด... toshiyaลืมตาขึ้นโดยทันที ดวงตาที่เบิกกว้างค้างนิ่ง ราวกับถูกกระชาก ร่างกายร้อนผ่าวสะดุ้งเฮือกจากนิทราที่เงียบงัน ร่างบางยันตัวขึ้น เสียงหอบหายใจชัดเจนทุกจังหวะ นี่เรา... ฝันไปใช่ไหม... รำลึกทุกเหตุการณ์ที่พบเจอในอีกฟากหนึ่ง รอยยิ้มของทุกคนยังตรึงอยู่ไม่หลุดหาย “ถ้านี่คือความจริง...เราขอฝันไปจนตายซะยังดีกว่า” ร่างบางเงยหน้าพิงหัวเตียงเพื่อผ่อนคลาย เส้นผมสีดำขลับปรกใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา แต่ก็ไม่ได้ทำให้ประกายของมันหลบพ้นแสงราตรีสวยได้เลย... ...................... “อืม...” แสงอาทิตย์ส่องเข้ารบกวนการพักผ่อนของร่างที่ก้มตัวนอนข้างๆเตียงนุ่ม ดวงตากะพริบถี่ๆเพื่อปรับแสง “die...”ดวงตาจ้องมองร่างบนเตียงอย่างสงสาร บาดแผลทั่วร่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืน...dieคงจะเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ เสียงเรียกเบาๆกลับทำให้ร่างบนเตียงรู้สึกตัว ทันทีที่เปลือกตานั้นเผยขึ้น ร่างบางชะงักคิด die รึว่าใคร... “....อ๊ะ!”ร่างสูงเขยื้อนกายเพียงนิด แต่มันก็ทำให้แผลสัมผัสกับผิวผ้าจนเจ็บแปล๊บๆ “die! เป็นไงบ้าง” ร่างบางรีบเข้าไปประคองdieไว้ จัดการดันตัวร่างสูงลงนอน “นายไม่ควรลุกตอนนี้นะ นายยังไม่หายดี ถ้าแผลมันเกิดเปิดขึ้นมาจะทำไงห๊ะ! อ่ะ...” ร่างบางต่อว่าซะยกใหญ่ แต่กลับชะงักเมื่อรู้ตัวว่าพูดมากไป “ฮ่ะๆ shinya นายนี่ก็ห่วงชั้นเหมือนกันหรอ ทุกทีเห็นไม่ถูกกับชั้นนี่”dieหัวเราะเบาๆกับท่าทีของอีกฝ่ายจนอดไม่ได้ “อะไร! ไม่ได้ห่วงนะ ไอ้บ้าหัวแดง” ตอกกลับเมื่อถูกจี้ใจ “นาย...shinyaใช่มั๊ย” dieถามเพื่อย้ำความแน่ใจ...ท่าทางแบบนี้ถึงแม้จะกวนๆแต่ก็ไม่ได้แข็งกร้าวอะไร เขาเพียงแค่ต้องการความจริงว่านี่ไม่ใช่เล่ห์กลอันใดทั้งสิ้น “นายล่ะ ใช่die...dieคนเดิมรึเปล่า”อีกฝ่ายก็ถามกลับเช่นกัน เขาก็ยังไม่แน่ใจนักหรอก กลัวว่านี่จะเป็นหลุมพรางที่กำลังหลอกล่อให้เขาติดกับปีศาจร้าย “จะพิสูจน์ยังไงดีล่ะ...”dieมองตากลมโตคู่นั้นอย่างมีเลศนัย “ได้สิ...ชั้นช่วยนะ” ร่างบางตรงเข้าไปประคองร่างนั้นขึ้นมา ทั้งสองค่อยๆเดินออกไปจากห้องๆนี้ มุ่งตรงไปยังห้องข้างๆที่รักษาสิ่งสำคัญเอาไว้ “ไหงนอนท่านั้นล่ะ” คำพูดติดตลกบ่นเบาๆเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมดำนั้นสัปหงกในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน “นายช่วยจัดการทีสิ ชั้นเห็นแล้วอดขำไม่ได้”ร่างสูงยิ้มขันๆ ยิ่งมองก็ยิ่งน่าเอ็นดูกับความบริสุทธิ์นั่น ถึงแม้ว่ามันจะหม่นหมองไปด้วยน้ำมือของเขาก็ตาม... ร่างบางจัดการส่งdieนั่งข้างๆเตียง และไปจัดท่านอนให้toshiyaเสียใหม่ นั่งลงตรงขอบเตียงพร้อมกับจัดการเกลี่ยผมที่ปรกหน้านั่นเบาๆ “พิสูจน์สิdie...” ร่างบางเงยหน้าขึ้นมอง เขาต้องการคำตอบจากอีกฝ่ายอย่างใจจดใจจ่อ dieเบือนสายตาลงไปยังร่างที่หลับสนิทอยู่ข้างๆเขา มือแกร่งเคลื่อนเข้าใกล้toshiya ร่างบางจับจ้องทุกวินาทีที่ระยะห่างลดน้อยลง ปลายนิ้วสั่นไหวเนื่องจากแรงโน้มถ่วงหรือความกลัวกันนะ... dieชะงักเล็กน้อย ร่างบางจ้องมองเขาเพื่อรอเหตุผล... สัมผัสของความนุ่มละเอียดมือเข้าแทนอากาศที่เคลื่อนไหวผ่านช่องว่าง ความอยากเข้าครอบงำ เขาไม่ต้องการเพียงแค่นี้...เขารู้ตัวดี dieละมือออกทันทีก่อนที่เขาจะยับยั้งอะไรไม่ได้... “พอใจรึยังshinya...นายเชื่อชั้นได้แล้วนะ”die เบือนหลบสีหน้าที่แดงระเรื่อ ทำเอาอีกฝ่ายอดหัวเราะไม่ได้ “อืม...แล้วชั้นล่ะ จะพิสูจน์ยังไงดี...”ร่างบางลุกขึ้นเดินมานั่งข้างๆdie “นั่นสินะ...อืมๆ...ช่างเถอะ ชั้นเชื่อใจนาย”dieหันมาส่งยิ้มให้ ความเป็นเพื่อนและมิตรภาพยังคงอยู่ในใจของเขาอยู่ แต่ในบางคนอาจจะไม่เหลือแม้เศษเสี้ยวแล้วก็ได้... “งั้นหรอ...อืม...ขอบใจนะ”shinyaยิ้มบางๆ เขาก็ดีใจที่ยังมีคนเชื่อใจเขาอยู่เช่นกัน part 23 ::end:: ขอบคุณมากน้า แพรจังกะblue_chan อื้ม! ตอนนี้ก็แต่งต่ออยู่ ชักสนุกแล้วสินะ ไม่รู้สิ เหมือนแต่งได้เรื่อยๆ ขอบคุณมากที่ติดตามอ่าน แต่อาจจะมาอัพช้าก็ขอโทษด้วยนะจ๊ะ ^^ จาก : MAZCOTTE - - mazcotte_xxx@hotmail.com - 07/04/2003 17:06

ข้อความ : อ๊ะ! ขอโทษนะ ลืมบอกไป partนี้ ต่อจากpart16นะ เพราะว่าpart17-22เป็นspecial part ของ shin ใครต้องการของเก่าก็ไปดูได้ที่กระทู้ข้างล่างน้า!~ ^^ จาก : MAZCOTTE - 07/04/2003 17:09

ข้อความ : เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อยที่ตอนนี้ทั้ง Die ทั้งนู๋ Shin ออกมา ไม่ใช่ Die (ด้านมืด) หรือ Shin เหอ ๆ ตอนนี้ก็เหลือแต่ทำความเข้าใจกะ Totchi แล้วสิ สู้ ๆ พยายามเข้า ตอนต่อไปมาเร็ว ๆ นะ จาก : blueflame - 08/04/2003 00:31

ข้อความ : แล้ว die(ในด้านมืด) กะ shin ยังมีตัวตนอยู่อีกรึเปล่าอ่ะ คงหายไปแล้วเนาะ จาก : nyde - 08/04/2003 19:55

ข้อความ : มั้ยมันเศร้าจังเรื่องนี้ ตะกี้อ่านตอนก่อนๆ น้ำตาไหลเลย จาก : witch - 09/04/2003 20:24