หัวข้อ : ปาฏิหาริย์ [ Part 3] ข้อความ : ขอโทษที่เอามาต่อช้าน้า....เอาเป็นว่ามาดูต่อเลยละกัน...... ------------------------------- 22.30 น. *ตื๊ด!..ตื๊ด!..ตื๊ด! * (เสียงโทรศัพท์มือถือ) “อืม~ ได้ยินแล้วๆ...ใครโทรมาป่านนี้เนี่ย” Kaoru พูดแล้วลุกขึ้นมารับโทรศัพท์ “ฮัลโหล...คับผม” [Kaoru เหรอ? นี่ชั้นเองนะ] “ชั้น? ชั้นหนายอ่ะ? อือ~ แล้วทามมายเสียงนายถึงคล้าย Totchi จางอ่ะ” Kaoru พูดลากเสียงยืดยาวภาษาคนเพิ่งตื่น [เสียงคล้ายอะไรกันล่ะ...ก็ชั้น Toshiya กำลังพูดอยู่นี่ไง] “ Toshiya เหรอ?....ฮะ! Toshiya! ไม่จริง...นายจะมาอยู่ที่นี่ได้ไง ก็นานตายไปแล้วนี่นา หรือว่า...หรือว่า อ๊ากกกกก!!!! Toshiya ชั้นกลัวแล้ว!นายอย่ามาหลอกหลอนชั้นเลยนะ...นายเป็นผีอ่ะ...ผีก็อยู่ส่วนผีซิ...เดี๋ยวพรุ่งนี้ชั้นจะทำบุญไปให้นะ...ขอร้องล่ะ” Kaoru เริ่มสติแตกทันทีที่รู้ว่าคนที่เค้าพูดด้วยเป็นใคร [อ้าว!มาถึงก็แช่งกันเลยเหรอครับท่านหัวหน้าวง...กระผมยังไม่ได้ตายนะครับ...อย่าเข้าใจผมผิดสิ] Toshiya กรอกเสียงผ่านสายโทรศัพท์มาอย่างอารมณ์ดี “อ้าว!แล้ว...ตกลงนายตายรึยังเนี่ย?” Kaoru ถามอีกฝ่ายเพื่อความแน่ใจ [เฮ้อ~! Kao_chan ฟังชั้นนะ...ถ้าชั้นตายแล้วใครจะมานั่งคุยกับนายล่ะ? ] Toshiya เริ่มย้อน “...............” Kaoru เงียบไป [ Kaoru ] Toshiya เรียกชื่อ Kaoru ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฮะ!ฮะ!มีอะไรเหรอ?” Kaoru สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียง Toshiya [ คือว่า...ชั้นมีเรื่องจะพูดด้วยน่ะ นายช่วยออกมาหน่อยได้มั้ย? ] น้ำเสียงของ Toshiya เริ่มจริงจังแกมขอร้อง “ได้!ได้สิ!ที่ไหน?” Kaoru ตอบอย่างรวดเร็ว....เค้าไม่อยากเสีย Toshiya ไปอีกเป็นครั้งที่สอง [ ที่สวนสาธารณะ***รีบมานะ] “ o.k. ชั้นจะรีบไป....งั้นแค่นี้นะ..บาย” หลังจากที่นัดหมายกันเรียบร้อยแล้วทั้งคู่ก็วางสาย “นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย...Toshiya ตายแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไม ” Kaoru พึมพำกับตัวเองครู่นึงแล้วเค้าก็เหลือบไปมองนาฬิกาที่หัวเตียง... [ 4 ทุ่มกว่า....นี่มันเวลาที่เราวางสายกับ Toshiya ตอนนั้นนี่นา...แล้วซักพัก....ซักพัก Die ก็โทรมาบอกว่า Toshiya โดนรถชน...หรือว่า...เราจะกลับมาตอนก่อนที่ Toshiya จะโดนรถชนนะ...อืม...ลองไปที่สวนซะหน่อยก็ไม่เสียหายนี่นา...จะได้รู้กันไปเลยว่ามันเป็นไงกันแน่] Kaoru คิดไปคิดมา ในที่สุดเค้าก็ตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบวิ่งออกไปจากบ้านทันที... ที่สวนสาธารณะ*** “มาแล้วๆ” Kaoru รีบวิ่งมาที่ที่ Toshiya นั่งรอเค้าอยู่ “มาเร็วจังนะ...” Toshiya พูดแล้วส่งยิ้มให้ “อา~เหนื่อยจังเลย...โชคดีนะที่สวนนี้อยู่ใกล้บ้านน่ะ” Kaoru พูดไปหอบไป “ฮ่ะ..ฮ่ะ..ฮ่ะ..แล้วใครใช้ให้นายวิ่งมาล่ะ” Toshiya พูดแล้วก็หัวเราะออกมา “แล้วใครใช้ให้ชั้นรีบมาล่ะ?” Kaoru เริ่มทำแก้มป่องซึ่งแสดงถึงกิริยาที่ไม่พอใจ “คร้าบบบบ~ ขอโทษครับผม...ผมสำนึกผิดแล้วครับ...ฮึ..ฮึ..ฮึ..” Toshiya พูดติดตลก....เค้าพยายามกลั้นเสียงหัวเราะเต็มที่ แต่ในที่สุดก็กลั้นไม่อยู่...หัวเราะออกมาจนได้ “หัวเราะอะไรล่ะ?เห็นคนเหนื่อยแล้วดีใจเหรอ?” Kaoru เริ่มทำตาเขียวใส่ “ป่าวๆที่ชั้นขำเพราะชั้นเห็นท่านายเหนื่อยอย่างนี้แล้วมันดูน่ารักดีน่ะ” หลังจากที่หยุดหัวเราะแล้ว Toshiya จึงพูดออกมา “...............” Kaoru พูดไม่ออก....ความเขินทำให้หน้า Kaoru เริ่มแดงเพิ่มขึ้นอีกหลังจากที่หน้าของแคงเพราะเหนื่อยที่ต้องวิ่งจากบ้านมาที่นี่ “ Kaoru ชั้นรักนายนะ” Toshiya พูดแล้วก็หันหน้าหลบไปอีกด้านนึง “ฮึ!อะไรนะ?” Kaoru ถามอีกครั้งเพราะได้ยินไม่ชัด “ชั้น...ชั้น...ชั้นรักนายนะ” Toshiya เริ่มหันหน้าอันแดงก่ำของเค้ามาหา Kaoru “เอ่อ....คือออ...ว่า...” Kaoru ได้ยินประโยคนั้นจาก Toshiya แล้วโรคติดอ่างก็เริ่มกำเริบ “เอ่อ...นายไม่ต้องตอบชั้นก็ได้นะ ยังไงชั้นก็รู้แล้วล่ะว่านายคิดกับชั้นแค่เพื่อนน่ะ เพราะฉะนั้นที่ชั้นพูดไปเมื่อกี้นายก็ถือว่าไม่ได้ยินละกันนะ....เฮ้อ~อกหักจนได้สิน้า~เรา” Toshiya ปัดป้องมือไปมาอย่างไม่ถือสาแล้วพูดปลอบใจตัวเองเสร็จสรรพ “ใครบอกว่าชั้นไม่รักนายล่ะ...ชั้น...ชั้นเองก็...ก็รักนายนะ แต่ว่าจะให้พูดต่อหน้าแบบนี้มันก็...เขินนะ” Kaoru พูดไปลูบหัวตัวเองไปพลาง “ฮะ! Kaoru มะกี้นายพูดว่าอะไรนะ? นาย...นายก็ชอบชั้นงั้นเหรอ?” Toshiya ได้ยินสิ่งที่ Kaoru พูดก็ถึงกับตาโตทันที “.......” Kaoru พยักหน้า 2-3 ทีแล้วยิ้มให้ “ไชโย! ดีใจจังเลย Kaoru ก็ชอบผมด้วย! ยะฮู้!” Toshiya ลุกขึ้นมาตะโกนพร้อมกับกระโดดโลดเต้นไปรอบๆม้านั่งที่เค้ากับ Kaoru นั่งอยู่ “เฮ้ย! Toshiya นายจะทำอะไรน่ะ” Kaoru เริ่มโวยวายเมื่ออยู่ดีๆ Toshiya ก็หันมาอุ้มเค้าแล้วเต้นไปรอบๆม้านั่งตัวเดิม “ก็ชั้นดีใจน่ะซิที่นายก็รักชั้นน่ะ นายรู้มั้ยว่าชั้นน่ะรักนายที่สุดเลยนะ” Toshiya พูดพร้อมกับเต้นไปมาอยู่อย่างนั้น “.............” Kaoru ไม่พูดอะไร เค้าเพียงแต่เกาะ Toshiya ไว้แน่นๆเท่านั้น [ชั้นก็ดีใจเหมือนกันนะ Toshiya ดีใจที่เห็นนายยังอยู่ข้างๆชั้นอย่างนี้ ดีใจที่ชั้นไม่ได้ฝันไป...ดีใจจริงๆ] Kaoru คิดแล้วก็เอาหน้าของตนไปซุกกับหน้าอกของ Toshiya จาก : YUKITO - - miyabi14@lemononline.com - 12/04/2003 17:00

ข้อความ : โอ๊ววววววว....ในที่สุด!!!กรี๊ดดดดดด...คู่โปรดดดดด...ในที่สุดก็ลงเอยซะที แล้วท๊ตจี้ก็ไม่ตายด้วย เย้!!!แต่...ตกลงเนื่ย...TK.[ToshiyaXKaoru]หรือKTN.[Kaoru Toshiya Nice!!!]กันแน่จ๊ะ?หวังให้เป็นTK.นะแต่เป็นKTN.ก็ได้เหมือนกัน ถ้าเป็น2คนนี้ล่ะก็รับได้ทุกอย่างแหละ...คิกๆๆๆ...=^V^=... จาก : AnAn - - rubymoon_a@hotmail.com - 12/04/2003 20:43

ข้อความ : เย้ ๆ มาต่อแล้ว ดีใจจัง กริ๊ดดดดดดดดดด ปาฏิหาริย์มันมีจริง ในที่สุดก็แฮปปี้ซักที ชอบคู่นี้มาก ๆ เลยอะ อย่าลืมเอาเรื่องใหม่มาลงด้วยนะ จาก : blueflame - 13/04/2003 00:05

ข้อความ : และแล้วปาฎิหาริย์ก็มีจริง ดีใจจัง จาก : witch - 13/04/2003 17:18

ข้อความ : เฮอะๆๆ ในที่สู้ดดดด ปาฏิหารย์ก้อมีจิง เย้ๆๆๆ ทจจังไม่ตาย แถบสมหวังกะคาโอะจังอีกด้วยยย อืมมม ...ดีจัง... จาก : aoiumi - 13/04/2003 18:53

ข้อความ : Totchi ทำมายไปอุ้ม Kao อย่างนั้นน่ะ แล้วอุ้มไหวเหรอ? ไม่อายเค้าบ้างเหรอเนี่ย (แบบว่าอายแทนน่ะ) จาก : P'Nan - 18/04/2003 11:34