หัวข้อ : DEG's FAMILY 6 ข้อความ : DEG’S FAMILY Part 6 By EL-kun : “ปล่อยนะ! Totchi ฉันเจ็บ” ร่างบางตะโกนร้องโวยวายไม่หยุด พลางสะบัดแขนออก แต่ไม่ได้ทำให้ชายร่างสูงที่ลากเขามายังคลับราตรีแห่งหนึ่งยอมปล่อยง่ายๆกลับยิ่งบีบข้อมือเขาแน่นขึ้นอีก แล้วลากเข้าไปในห้องแคบๆอับๆห้องหนึ่งในคลับนั้น ก่อนจะเหวี่ยงร่างบางจนปลิวไปกระแทกกำแพงห้อง “โอ้ย!เจ็บนะ” Kaoruแผดสุดเสียงด้วยความโมโห ใบหน้าแดงจัดบ่งบอกถึงความโกรธอย่างมากกว่าเคยเป็นมา และไม่พอใจการกระทำของToshiyaมาก ร่างสูงยืนดูพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ “อยากให้พ่อมาเห็นนายตอนนี้จัง” แต่Kaoruก็ไม่สนใจคำพูดของToshiya เขาปัดแขนอีกฝ่ายออก แล้วลุกขึ้นจะเดินไป แต่กลับถูกคว้าแขนดึงเข้าไปอีก ทำให้เขาไม่พอใจ “จะทำอะไรกันแน่?!Totchi” แววตาคู่สวยเริ่มดุดัน กล่าวเสียงแข็งกร้าว “ก็จะทำให้นายกลับไปเจอพ่อฉันอีกไม่ได้เลยไง!” พูดจบ Totchi ก็ก้มหน้าลงลิ้มรสซอกคอขาวเนียนของร่าบาง ขบจนเกิดรอยแดง ซึ่งKaoruพยายามดิ้นหนีด้วยแรงอันน้อยนิด ส่งเสียงร้องให้คนมาช่วย เพราะคิดว่าTotchiจะหยุด แต่เขาคิดผิดถนัด ร่างสูงเริ่มไล้ปลายลิ้นไปตามใบหู ใบหน้าและซอกคอ ร่างบางสั่นระริกด้วยความกลัว พลางใช้มือผลักร่างสูงออก “ป ปล่อยนะ!” Kaoruก้มหน้างุด เพื่อไม่ให้Totchiจูบเขาได้ แต่ร่างสูงยังไม่หยุดง่ายๆ เขารูดซิบกางเกงของKaoruลง แล้วใช้มือล้วงเข้าไปในนั้น “หยุดนะ อ๊ะ!” ใบหน้าของKaoruเปลี่ยนเป็นสีแดงจัดทันที ขาเริ่มอ่อนแรงค่อยๆทรุดลงบนพื้น น้ำตาใสที่ไหลรินนั้นยิ่งสร้างความพึงพอใจให้กับToshiya เมื่อร่างบางปลดปล่อยออกมา ร่างสูงดึงกางเกงตัวหลวมของKaoruออกอย่างง่ายดาย เขาจับเอวของร่างบางไว้ พลิกให้คว่ำลงกับพื้น แล้วยกสะโพกมนขึ้น จนKaoruเกือบลอยหวือไปตามแรงนั้น “อย่าTotchi ไม่ อ๊า ” ร่างบางเกร็งขืนสุดแรง เมื่ออีกฝ่ายกระแทกร่างเข้าใส่เขาอย่างหนักหน่วง จนแทบช็อค จังหวะอันเร่งเร้า ร้อนแรง และรุนแรงนั้น ทำให้Kaoru หมดสติไม่รับรู้อะไรอีก *ตุ้บ!* ร่างอันบอบบาง ซึ่งตอนนี้มีแต่ร่องรอยแห่งความอับอายเผยอยู่เกือบทุกส่วน ล้มลงกองกับพื้นถนนด้วยความเหนื่อยอ่อน เนื่องจากสภาพที่โทรมไปทั้งตัว ไม่สามารถพาร่างกายแสนบอบช้ำเดินต่อไปได้อีก .เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วนะ? . “Kaoru_san Kaoru” เสียงที่คุ้นเคยเหมือนดังแว่วมาแต่ไกล ทำให้ร่างบางค่อยๆลืมตาช้าๆ เพื่อมองหาต้นเสียงนั้น แต่เมื่อพบเจ้าของเสียงแล้ว เขากลับหลั่งน้ำตาออกมาพร่างพรู จนชายหนุ่มตรงหน้าตกใจทำอะไรไม่ถูก “ป เป็นอะไรไปครับ?Kaoru_san “ Dieเอ่ยถาม ด้วยเสียงอ่อนโยน พลางโอบกอดKaoruไว้ ร่างของKaoruสั่นเทา น่าสงสาร แต่ก็ไม่พูดอะไรซักคำ “เดี๋ยวผมไปยกอาหารมาให้นะครับ” แล้วDieก็ลุกขึ้น เดินออกไปจากห้อง เมื่อKaoruเริ่มสงบอารมณ์ได้ ภาพคนรักที่ร้องไห้จนดวงตาแดงช้ำ ร่างกายบางๆที่สั่นด้วยความหวาดกลัว และช็อคกับเรื่องที่เกิดขึ้น ยังคงติดตา และติดอยู่ในสมองของเขา ลืมไม่ลง! .ชายหนุ่มผมแดงซึ่งลงมาเอาอาหาร ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจของเขานั้นมันรุ่มร้อน จนแทบระเบิด ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่เขารักยิ่งกว่าชีวิต เพียงแต่ไม่รู้ว่าใครทำเท่านั้น และเพื่อไม่ให้คนรักต้องไปนึกถึงมันอีก เขาจึงหลีกเลี่ยงที่จะถาม ทั้งที่อยากรู้ เพื่อจะได้ไปจัดการ เขาพยายามสลัดเรื่องต่างๆในสมองทิ้งไป แล้วหยิบถาดอาหาร เดินกลับไปยังชั้นบน *บัง!* เสียงประตูเปิดดังลั่น “Kaoru_sanอยู่ที่นี่รึเปล่า!!?” ชายหนุ่มร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ตะโกนถามขึ้น Dieหยุดชะงักทันที แล้วหันไปมองร่างนั้น “Toshiya มีธุระกับKaoru_sanรึไง?” เขาถามด้วยแววตาสงสัย “พ่อ!” Toshiyaมีอาการเลิกลั่ก ไม่กล้าสบตาผู้เป็นพ่อ “เอ่อ ไม่มีหรอก แต่..เขาอยู่ที่นี่รึเปล่าฮะ?” “เขานอนอยู่น่ะ ไม่สบายนิดหน่อย จะมาเยี่ยมเหรอ?” “เปล่า อยู่ก็แล้วไป ผมไปนะ” แล้วเขาก็ออกไป Dieยืนงงครู่นึง ก่อนเดินกลับห้องไปบ้าง เขาเล่าเรื่องที่Toshiyaมา ให้Kaoruฟัง “Die ” Kaoruสีหน้าหมองลง”ฉันอยากกลับบ้าน” “อะไรนะครับ?”Dieมองหน้าอีกฝ่ายเหมือนจะถามว่าเพราะอะไร? ทั้งที่เขาก็ดูแลเอาใจใส่ขนาดนี้ ทั้งที่Kaoruเคยพูดเอง ว่าไม่อยากห่างกัน อยากอยู่ด้วยกัน .แล้วทำไม? “ฉันขอโทษ Dieฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว” ร่างบางเริ่มร้องไห้อีกครั้ง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลรินอาบแก้มใส ทั้งสองข้าง Kaoruยกมือขึ้นปาดน้ำตา ความจำเป็นบางอย่างที่ทำให้เขาต้องไปจากคนที่รัก ทั้งที่อยากอยู่ข้างๆไม่จากไปไหน กลายเป็นความเสียใจที่ไม่สามารถบอกความจริงที่เกิดขึ้นกับเขาให้Dieรับฟัง กลัว ..กลัวสูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง .. กลัวว่าความรักของDieอาจจะหายไป กลัวDieจะรังเกียจ . กลัว .คนๆนั้น .. ตอนนี้เขากลายเป็นของคนอื่นไปแล้ว .เขามีอะไรกับคนอื่นนอกจากDie . เขาทรยศต่อคนที่เขารัก และเขาก็รักDieมาก “Kaoru_san” อ้อมแขนอันอบอุ่นไม่แปรเปลี่ยนไปจากเดิม โอบกอดร่างบางไว้อย่างทะนุทนอม ราวกับจะแตกสลายตรงหน้าได้ในทันที ถ้าปล่อยมือไป Dieแทบจะร้องไห้ตาม แต่ทว่า เขาทำไม่ได้หรอก ที่จะให้คนรักต้องเห็นความอ่อนแอของตนเวลานี้ แค่นี้Kaoruก็เจ็บปวดพอแล้ว . “ผมรักนะ รักคุณมากKaoru ” Dieเลื่อนริมฝีปากไปจูบซับน้ำตาของร่างในอ้อมกอดอย่างแผ่วเบา ไม่อาจพุดอะไรได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว เขารู้ดีว่าKaoru เป็นคนมั่นคงและซื่อสัตย์ต่อความรัก การที่มาบอกว่า ‘อยู่ที่นี่ไม่ได้’เขาก็เข้าใจดี ว่าเป็นเพราะอะไร “ฮือ Die..ขอโทษนะ ”Kaoruพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้ เสียงที่สั่นเครือของเขาทำให้Dieรับรู้ได้ถึงความเสียใจที่เขามี ว่ามันมากมายขนาดไหน ร่างสูงกระชับวงแขนเพื่อกอดร่างบางแน่นขึ้นอีก เป็นการปลอบใจคนรักและตนเองไปพร้อมกัน “Kaoru พรุ่งนี้ผมจะไปส่งนะครับ ถ้าคุณเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ล่ะก็ ค่อยกลับมาอยู่กับผมนะครับ ผมจะรอคุณนะครับ ” “อืม ”Kaoruรับคำ จากนั้นก็ผล็อยหลับไปด้วยความเพลียทั้งกายและใจ To Be Cont . จาก : EL-kun - 15/04/2003 18:21

ข้อความ : คนแรก จอง เป็นอย่างที่เราเคยเมนต์ไว้เจงๆ ด้วย เหอๆๆๆๆๆ 3p เหอๆๆๆๆๆๆๆ อย่างคิดมากมันเปงอาการของคนที่ไม่ได้อ่านฟิคมานาน เหอๆๆๆๆๆ จาก : chooya - - cho_kyo@thaimail..com - 16/04/2003 00:14

ข้อความ : เหอ ๆ Totchi จ๋าทำอะไรลงไปรู้ตัวปะ เพ่ Die กะ Kao สู้เขานะ ยังไงก็ต้องฟ่าฟันอุปสรรคไปให้ได้ เหอ ๆ 3P แบบที่ chooya_chan พูดก็น่าคิดแฮะ เหอ ๆ ตอนต่อไปมาเร็ว ๆ นะ จาก : blueflame - 16/04/2003 21:48

ข้อความ : อยากรู้ม้า~~ให้โทรกลับหา riya น้า~~~^_^ เด๋วๆๆๆบอกๆๆ โฮะๆๆๆๆๆๆ จาก : riya&rain - - hyde_rain@hotmail.com - 22/04/2003 14:31