หัวข้อ : Although...9-10 ข้อความ : Part 9 Toshiya ตัดสินใจแบก Kaoru กลับมายังบ้านที่ตอนนี้เจ้าของห้องเมาจนไม่ได้สติ จัดการเช็ดตัวดูแล Kaoru เสร็จสับ เขาก็นั่งลงตรงข้างเตียงนอน มองหน้าอีกฝ่ายที่หลับไปแล้วเพราะฤทธิ์เหล้า ฉับพลันน้ำตาก็ไหลลงมาเป็นทาง Toshiya หัวเราะให้กับตนเอง พอได้เห็น พอได้สัมผัสจับต้อง ได้พูดคุย ก็ลืมไม่ลง สะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไป .ไม่ได้ Toshiya นายทำแบบนั้นไม่ได้ตอนนี้นายต้องรัก Die คนที่คอยอยู่เคียงข้างนาย คิดได้ดังนั้น Toshiya ก็รีบผุดลุกออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว Toshiya คงออกไปแล้ว ออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ Kaoru คิด เขาตื่นนอนมาได้สักพักแล้ว เสียงของ Shinya ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทไม่ว่าหลับหรือตื่น” โง่ ต้องให้บอกเหรอ ฉันกับ Kyo เป็นคนรักกัน”นึกไม่ถึงว่าจะเจ็บขนาดนี้การถูกคนที่รักปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ใครกันโทรมาตอนนี้เขาไม่อยากรับจึงได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายฝากข้อความแทน “Kaoru ฉันเอง Shinya ฮือ นายต้องช่วยชั้นนะ ได้โปรด นายรักชั้นใช่ไหม รักชั้นต้องช่วยฉันนะ มาหาฉันหน่อยนะ ได้โปรด ฉันไม่ไหวแล้ว ฮือ ”Kaoru ค่อนข้างตกใจมาก รีบแต่งตัวออกไปหา Shinya ทันที นายเป็นอะไร มีอะไรกัน ใครทำนายร้องไห้กันนะ อย่างน้อยเขาก็ไม่อยากเห็น Shinya ร้องไห้ ทั้งๆที่เมื่อวานแทบกลายเป็นคนใกล้ตายเพราะคำพูดบางคำของคนๆนั้น แต่วันนี้ก็ต้องรีบไปหาเพียงเพราะใครคนนั้นบอกให้ไป นายเป็นไปได้ขนาดนี้เชียวหรือ Kaoru ความคิดหยุดลงชั่วคราวเมื่อมาถึงบ้านของ Shinya ค่อยๆแง้มประตูเข้าไป แปลกจังปรกติ Shinya รอบคอบกว่านี้นี่อย่างน้อยก็น่าจะล็อคประตู ตั้งใจจะเตือนเจ้าของห้อง แต่ก็ต้องชะงักค้างเพราะภาพที่เห็น Shinya ที่ตอนนี้นั่งมองภาพของ Kyo ที่ถือไว้อยู่ในมือ รอบตัวมีภาพของ Kyo กระจัดกระจายอยู่เต็มไปหมด ริมฝีปากพึมพัมกล่าวอะไรสักอย่างอยู่คนเดียวฟังไม่ได้ศัพท์ สายตาเหม่อลอย น้ำตาไหลอาบแก้ม สภาพห้องที่ทำให้ Kaoru ไม่เชื่อสายตา กระจกตามตู้แตกละเอียดของเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้นห้อง Kaoru กลืนน้ำลาย มันเกิดอะไรขึ้น “Kaoru นายมาเหรอ มีแต่นายที่มา นายรู้ไหม Kyo เขาบอกกับฉันว่าจะไม่มาหาฉันอีก ทำไม ทั้งๆที่ฉันรักเขามากทำไม ฮือ ”Kaoru ทำอะไรไม่ถูก เขาเข้าไปกอด Shinya ไว้แนบอก สภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้ของนายบอกอย่างชัดเจน เกิดคำถามภายในใจ นายรัก Kyo มากขนาดนี้เลยเหรอ เจ็บ เจ็บที่หัวใจ น้ำตาของ Kaoru ไหลลงมาช้าๆหาก Shinya กลับไม่รู้สึกถึงหยาดน้ำที่ตกต้องลงบนตัวเขา Kaoru รีบปาดน้ำตาที่รินไหลทิ้งไป ตอนนี้เขาต้องปลอบ Shinya ถ้าเขาร้องไห้แล้ว Shinya ก็จะไม่มีที่พึ่ง ไม่ได้ร้องไห้ไม่ได้ “ฮือ Kaoru ทำไม Kyo ถึงทิ้งชั้นไป เพราะมัน เพราะเด็กผู้ชายคนนั้น คนที่ชื่อ Sakito เพราะมันคนเดียว Kaoru นายต้องช่วยฉัน ฆ่ามัน ฆ่ามันให้ฉันทีนะ นายรักฉันใช่ไหม ทำให้ฉันได้รึเปล่า”ใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาเอ่ยวิงวอน เขาไม่อยากให้คนๆนี้ร้องไห้ อยากให้มีแต่รอยยิ้มแต่การที่จะไปทำร้ายคนอื่นมันไม่เคยอยู่ในหัวสมองของเขา เขาควรทำไงดี Kaoru เงียบไปกำลังจะเอ่ยเตือนสติ Shinya แต่แล้ว พลัก!!!! ร่างบางตรงหน้าผลักเขาอย่างแรงพร้อมกับยืนขึ้น “นายทำไม่ได้เหรอ ทำไม่ได้ใช่ไหม งั้นก็ไปซะฉันไม่อยากเห็นหน้านาย ทำไมนายบอกว่ารักชั้นแต่ทำให้ฉันไม่ได้ เรื่องแค่นี้เอง ทำไม หรือนายไม่ได้รักฉันจริง ใช่มั้ย นายก็จะทิ้งฉัน เหมือนที่ Kyo ทำ ใช่รึเปล่า งั้นก็ไปซะสิไปซะเลยไปให้หมด ไปเลย ฮือๆๆ ” Kaoru มองร่างตรงหน้านิ่ง เขาคิดได้แล้ว ต่อให้ต้องเป็นตัวสำรองเขาก็จะเป็น ต่อให้ต้องทำอะไรเขาก็จะทำ ของเพียงอย่างเดียว นายอย่าไล่ฉันเลย ขอให้ได้อยู่ข้างนายก็พอ เสียงอันเบาหวิวลอดออกจากริมฝีปากของKaoru “ฉันจะทำตามที่นายต้องการ ไม่ว่านายต้องการอะไรฉันก็จะทำให้ Shinya แต่อย่าทำตัวแบบนี้ สัญญากับฉันนะ”เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าเขาก็ค่อยๆดึงเอาร่างตรงหน้าเข้ามากอดไว้ รอยเลือดที่ติดอยู่ตามเรียวแขนงาม มันคงเกิดขึ้นเพราะเศษกระจกบาดแขนเอาซินะ Kaoru ค่อยๆเลียเลือดที่ไหลซึมนิดๆ ในขณะที่ Shinya เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฟัง “ตอนนั้นฉันกำลังกลับบ้าน ฉันเห็น เห็น Kyo อยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง Kyo เรียกเขาว่า Sakito ทั้งๆที่ฉันตั้งใจจะเข้าไปทักตามธรรมดา แต่ท่าทางที่ Kyo แสดงออก เขาไม่เคยทำแบบนั้นกับใคร ฉันเห็นสองคนนั่นจูบกัน ฉันไม่เคยเห็น Kyo ปฏิบัติกับใครอย่างอ่อนโยนแบบนี้มาก่อนแม่แต่กับฉัน พอเขาเห็นฉัน นายรู้ไหมหมอนั่นมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่เย็นชาแค่ไหน หมอนั่นถามว่า ฉันมาทำไม เหมือนเป็นคนอื่น ไม่ใช่ Kyo ที่ฉันรู้จัก แล้วหมอนั่นก็ขอเลิกกับฉัน นายรู้ไหมคนที่ควรจะร้องไห้ควรเป็นฉัน แต่เด็กนั่น Sakito กลับร้องไห้ หาว่า Kyo หลอกลวง นายรู้ไหม Kyo ทำยังไง Kyo ปลอบเด็กนั่นต่อหน้าต่อตาชั้น จูบซับน้ำตาให้เด็กคนนั้น พอฉันโมโหจะเข้าไปกระชากตัวเด็กคนนั้น Kyo กลับตบชั้น ทั้งๆที่หมอนั่นไม่มีวันทำกับชั้นแบบนี้แน่ถ้าไม่มีเด็กคนนั้น Kyo ยืนกันเด็กคนนั้นไว้ โอบกอดไว้ราวกับกลัวว่าเด็กนั่นจะสลายไป พาเด็กนั่นไปส่งบ้านไม่แม้แต่นิดเดียวที่จะหันกลับมามองฉัน ไม่มีฉันอยู่ในแววตาของเขาเลย พอตอนกลางคืน Kyo ก็มาหาชั้น บอกกับชั้นว่า ไม่อยากให้ Sakito เสียใจ เพราะฉะนั้นเขาจะไม่มาหาฉันอีก แล้วกำชับกับชั้นว่า ห้ามไปยุ่งตามรังควาญเด็กคนนั้นรวมถึงครอบครัวด้วย ชั้นพยายามยื้อเขาไว้อ้อนวอนเขาให้เขากลับมา ให้เขารักฉันเหมือนเดิม สัญญาว่าจะไม่ไปทำร้ายเด็กคนนั้น ให้เขารักเด็กคนนั้นต่อไปตามที่เขาต้องการก็ได้ขอเพียงแค่รักฉันบ้าง ไม่ต้องเท่ากับเด็กคนนั้นก็ได้ แต่ Kyo กลับบอกว่า เขาจะมี Sakito คนเดียว เขาจะรัก Sakito คนเดียวแล้วเขาก็ออกจากห้องของฉันไปพร้อมกับคืนกุญแจดอกนี้มา ” Shinya เล่าไปพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงพราวไม่หยุด ในมือกำกุญแจห้องของเขาที่เคยให้ Kyo ไว้แน่น ไม่นานนัก Shinya ก็หลับในอ้อมกอดของ Kaoru Part 10 ตั้งแต่วันนั้น Kaoru ใช้เวลาส่วนใหญ่ของตนไปกับ Shinya ทุกครั้งที่เจอกัน Shinya จะถามเสมอว่า “Kyo ล่ะ เขาเป็นยังไง” ตอนนี้ Shinya ไม่กล้าเข้าใกล้ Kyo เพราะรับไม่ได้กับสายตาที่เย็นชาของ Kyo สิ่งที่ทำได้มีเพียงการถามไถ่ความเป็นอยู่ของชายคนนั้นจาก Kaoru เท่านั้น ซึ่งจากการที่เขาพบเห็นมาบางครั้ง Kaoru เองก็ต้องใช้ความพยายามมากที่จะพูดความจริงออกไปทุกครั้ง เพราะความจริงมันเจ็บปวดสำหรับ Shinya โดยส่วนตัวเขาแล้วที่พูดเพราะต้องการให้ Shinya ตัดใจแล้วที่สำคัญตัวเขาเองก็รัก Shinya ถ้าตัดใจได้ Shinya ก็จะเป็นของเขา แต่เขาก็คาดผิด ความปารถนาที่ต้องการกำจัด Sakito ของ Shinya นับวันยิ่งเพิ่มขึ้น มันเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เขาบอกเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟัง วันนี้เขารู้มาว่า Sakito เป็นน้องชายของ Toshiya ความจริงนี้ทำให้เขาสับสน การกำจัด Sakito สำหรับเขาแล้วมันไม่ยากเลย แต่นี่ดันเกี่ยวข้องกับ Toshiya แค่สิ่งที่เขาทำในอดีตก็รู้สึกผิดมากแล้วสำหรับเพื่อนคนนี้ นี่ถ้าให้ทำร้ายน้องชายของ Toshiya อีก มัน . “โถ่เอ้ยยย ทำไงดีวะ”เสียงสบถของ Kaoru ทำให้ตัวเขาเองกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งห้องทันที สายตาของคนรอบข้างยิ่งทำให้หงุดหงิด Kaoru เลยตัดสินใจโดดเรียนมันซะเลย เดินแล้วคิด คิดแล้วก็เดิน บังเอิญจริงๆที่เขาพบ Die หมอนั่นก็โดดเรียนเหมือนกัน นอนหลับอยู่ใต้ต้นไม้ซะด้วย คิดถึงสมัยก่อนถ้ามีปัญหาเมื่อไหร่คนที่คอยให้คำปรึกษาเขาก็คือ Die คิดไปแล้วตั้งแต่วันที่เขาทำร้าย Toshiya อย่างเลือดเย็นวันนั้น เขากับหมอนี่ก็แทบจะไม่พูดกันเลย อยากจะเข้าไปทักแต่ก็ลังเล “นี่มายืนเก้ๆกังๆค้ำหัวคนอื่นอยู่นี่มีอะไรหรือไง” เสียงจากร่างที่ Kaoru คาดว่าน่าจะหลับอยู่ลอยแว่วมา “เห็นนายนอนอยู่ฉันก็ ไม่มีอะไรหรอก .กำลังจะไปแล้วล่ะ” อยากจะพูดด้วยดันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ปากมันพาไป ได้แต่คิดโทษตัวเองอยู่ในใจ “เหมือนเดิมเลยนะ นายนะ ยังหยิ่งเหมือนเดิม คงจะมีปัญหาซินะ “ พูดพลางมองหน้าจ้องมองลงไปในดวงตาของอีกฝ่าย ยังไงซะ เขากับ Kaoru ก็เป็นเพื่อนกัน Kaoru ไม่ใช่คนเลวร้าย เขารู้ แต่เขาก็ยังอภัยให้ไม่ได้เรื่องของ Toshiya แล้วเขาก็ไปทำให้ Kyo Kaoru และ Shinya มีปัญหาไปแล้วครั้งนึง ก็ถือว่าแก้แค้นไปแล้ว ถ้าเป็นเรื่องอื่นสำหรับเค้า Kaoru ก็คือเพื่อน สนิท “ใช่ มีปัญหา ปัญหาหนักมากกกกก จนมันตื้อไปหมด”พูดพลางนั่งลงข้างๆอีกคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว “มีอะไร จะเล่ารึเปล่า” Die ถาม เขาไม่แปลกใจนัก เพราะรู้เรื่องราวจาก Kyo ญาติของเขามาก่อนบ้างแล้ว “ฉันไม่รู้ว่าควรทำไงดี” Kaoru กล่าวลอยๆเหมือนพูดกับตนเอง “นายไม่โกรธเหรอ เรื่อง Toshiya” “โกรธสิ โกรธมากด้วย แทบอยากฆ่านายให้ตาย แต่ทำไงได้ ถ้าทำแบบนั้น Toshiya จะต้องเสียใจ” “นายคิดถึงความรู้สึกหมอนั่นเสมอเลยนะ” “ใช่ เพราะฉันรักเขามาก ถ้าทำให้เขามีความสุขไม่ว่าอะไรก็จะทำ” ประโยคนี้ ประโยคที่อยู่ในหัวของเขามาตลอด “ต่อให้ต้องทำอะไรเขาก็จะทำเพื่อ Shinya “ Die ทำให้เขาตัดสินใจได้ “งั้นเหรอ ถ้างั้นนายต้องดูแลหมอนั่นให้ดีนะ รวมถึงคนรอบข้างหมอนั่นด้วย สิ่งไหนก็ตามที่ทำให้หมอนั่นเสียใจ ก็ต้องทำลายมันซะ อย่าลืมละ” ในขณะที่พูดก็มองย้อนมาที่ตัวเอง นายพูดอยู่กับตัวเองด้วยรึเปล่านะ Kaoru “นายพูดแปลกๆ Kaoru เป็นอะไรไป” Die ค่อนข้างวิตกกับคนตรงหน้าพอสมควร อาการมัน แปลกๆ “จำไว้นะ ทุกสิ่งที่ทำกับนายไว้ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ไป ฉันเสียใจ ฝากบอก Toshiya ด้วย ทั้งเค้าและนาย เป็นเพื่อนคนสำคัญของฉัน ไม่ว่าตอนนี้หรือตอนไหน และทุกสิ่งที่ฉันทำ ฉันมีเหตุผล ฉันไม่สามารถปล่อยให้คนๆนึง คนที่ความหมายกับฉันต้องมานั่งร้องไห้ เสียใจอยู่คนเดียวได้ ฉันต้องอยู่เคียงข้างเขา เขาไม่มีใครอื่นแล้วนอกจากฉัน เพราะงั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นนายต้องอยู่เคียงข้าง Toshiya อย่าลืมนะ” พูดจบ Kaoru ก็เดินจากไป ปล่อยให้ Die งงเป็นไก่ตาแตก อะไรของมันวะเนี่ย พูดเหมือนสั่งเสีย “เฮ้ยยยย สั่งเสียงั้นเหรอ” ไม่หรอกน่า ไม่มีทางหมอนั่นไม่มีทางฆ่าตัวตายหรอก แต่ .มันก็ไม่แน่ วันนี้ ทั้งเขาและ Toshiya กลับบ้านพร้อมกันเหมือนเคย Toshiya ถ้าบอกนายเรื่องอาการแปลกๆของ Kaoru นายจะทำยังไงนะ นายอาจจะกลับไปอยู่กับ Kaoru อีก .ไม่ ไม่ได้บอกไม่ได้ ฉันไม่ยอมให้มันกลับไปซ้ำรอยเดิมหรอก “Die นายเหม่อเหรอ เรียกตั้งหลายรอบ” Toshiya ถามพร้อมกับรอยยิ้มน่ารัก “เปล้าาาา ไม่ได้เหม่อ หิวตะหาก” เปลี่ยนเรื่อง ต้องเปลี่ยนเรื่อง “งั้นกลับไปกินกันที่บ้านชั้นละกัน ป่านนี้ Sakito คงจะกลับแล้ว ไม่รู้เป็นไง เดี๋ยวนี้ Sakito กลับบ้านช้า เห็นบอกว่าอยู่กับเพื่อน แต่ฉันว่าแฟนซะมากกว่า นายว่ามั้ย” เล่าพร้อมกับถามความคิดเห็นของอีกฝ่าย “ไปยุ่งเรื่องอะไรของน้องเล่า นายก็เหอะ ตอนนี้ก็อยู่กับแฟน” พูดจบเล่นเอา Toshiya หน้าแดงทันที “เอ้า เดี๋ยว รอก่อนสิ จ้ำเอา จ้ำเอา เลยนะ รอด้วย” Die ตะโกนพร้อมวิ่งไล่หลัง เลยกลายเป็นการวิ่งแข่งกลับบ้านไปซะแล้ว Die เอ้ย หลังจากที่แยกกับ Die Kaoru ก็ตรงไปหา Shinya ที่บ้าน อาการที่เหม่อลอยของคนตรงหน้า มันเหมือนกับคนที่เสียสติเข้าไปทุกวัน ตั้งแต่ที่ Shinya เลิกกับ Kyo เขาก็ต้องคอยดูแลคนๆนี้มาตลอด สิ่งเดียวที่ค้ำจุนจิตใจของร่างบางที่อยู่ตรงหน้าเขาขณะนี้คือ เรื่องราวของ Kyo เท่านั้น “Shinya วันนี้ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง” เงียบ ไม่มีปฏิกริยาโต้ตอบใดๆทั้งสิ้นจากร่างตรงหน้า “เรื่องของ Kyo น่ะวันนี้หมอนั่นทำคะแนนวิชาพละได้อันดับหนึ่งเลย ยอดจริงๆเลยละ อาจารย์ยังชมเลย นายน่าจะได้เห็นนะ “Kaoru ตัดสินใจเล่าเรื่องราวต่างๆของ Kyo ตลอดทั้งวันที่เขาพบเจอมาไปเรื่อยๆ “Kaoru .เมื่อไรนายจะฆ่า Sakito ให้ฉัน” เสียงอับเบาหวิวลอยออกมาจากริมฝีปากบางทำให้คนที่กำลังฝอยเรื่องต่างๆชะงักทันที พร้อมทั้งหันกลับมามองใบหน้าหวานนิ่ง “เอาไว้ก่อนสิ นะ ใจเย็นๆ ฉันยังไม่พบวิธีเลยนะ “พยายามหาทางทำให้ร่างตรงหน้าสงบอารมณ์ให้มาที่สุดแต่ดูเหมือนมันจะไม่เป็นผล “ใจเย็นๆ รอๆๆๆๆๆ นายใช้คำแบบนี้กับฉันมากี่หน พูดแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว Kaoru ฉันจะไม่รออีกต่อไปแล้ว พรุ่งนี้นายหยุดเรียนอยู่กับฉัน พรุ่งนี้เราจะฆ่า Sakito” Shinya ระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างเหลืออด “Shinya นายไม่รู้เรื่องของ Sakito ไม่ใช่เหรอแล้วนายจะทำยังไง” “นายนึกว่าฉันโง่รึไง Kaoru นึกว่าฉันจะฟังเรื่องต่างๆจากปากนายอย่างเดียวรึไง จะบอกอะไรให้นะ ฉันก็รู้มาเหมือนกันว่าที่นายยังลังเล รีรอที่จะทำเพื่อฉัน ก็เพราะว่า Sakito มันเป็นน้องชายของ Toshiya เพื่อนสนิทของนายใช่ไหมล่ะ อ้อแล้วก็ยังเป็นอดีตคนรักด้วย” “Shinya เอ่อฉันว่า เรา .คือ ”ยังไม่ทันที่จะคัดค้านมากไปกว่านั้น ร่างบางก็พูดต่อ “นายไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นพรุ่งนี้ Sakito จะต้องกลับบ้านคนเดียวเพราะ Kyo จะไม่สามารถไปส่งมันได้ พรุ่งนี้นายต้องจัดการ .มัน”พร้อมกับยื่นกุญแจรถให้ Kaoru “แล้ว ทำไม Kyo ถึงไปส่ง Sakito ไม่ได้ละ แล้วนายให้กุญแจชั้นมาทำไม จะให้ทำอะไร” Kaoru ที่จำใจรับกุญแจมาอย่างงงถามขึ้น “พรุ่งนี้ Kyo จะต้องไปไหว้ศพพ่อกับแม่ของเค้าในวันครบรอบวันตายทุกๆปี ส่วนกุญแจดอกนั้น นายลองคิดสิ คนที่เดินกลับบ้านคนเดียวในตอนเย็น ในถนนที่ไม่มีคนแบบทางที่หมอนั่นมันเดินเป็นประจำ ส่วนคนขับก็เพิ่งหัดขับรถ เมื่อเจอกัน .อุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้นมันก็ง่ายแสนง่าย ถูกไหม นี่ ฉันไม่ต้องการอะไรมากหรอกแค่ให้มันตายคาที่ก็พอ” Kaoru แทบจะไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน นี่หรือคือคำพูดจากปากของ Shinya ทำไมนายถึงได้คิดที่จะทำอะไรที่มันร้ายกาจขนาดนี้ เหมือนเขาไม่รู้จักคนๆนี้ Shinya ที่เขารู้จัก ร่าเริง น่ารัก ถึงจะเอาใจยาก เอาแต่ใจตัวเองแต่เขาก็ไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นถึงขนาดนี้ ฆ่าในความหมายของ Shinya หมายถึงต้องการให้ตายจริงๆเหรอ ทั้งที่คิดว่าแต่แรก นายแค่เสียใจถึงได้พลั้งปากพูดอะไรที่มันน่ากลัวออกมา นึกว่าเวลาที่ผ่านไปจะทำให้นายได้คิด แล้วทำไมนายถึงได้เปลี่ยนจากเดิมที่เคยพบเห็นได้ขนาดนี้ Shinya ในอดีต หรือ Shinya ในตอนนี้ ตอนไหนกันแน่ที่เป็นตัวตนที่แท้จริงของนาย คืนนั้นแทบทั้งคืน Kaoru ไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ พรุ่งนี้กำลังใกล้เข้ามา ทุกเวลาทุกวินาทีที่ผ่านไปทำให้นึกย้อนไปถึงอดีต .Toshiya Die ..ฉันควรทำยังไงดี . เช้าแล้ว Kaoru ลืมตาตื่น ทำไมกันนะวันนี้เขาถึงไม่อยากจะลืมตาขึ้นมาเลย เขานอนมองดูเพดานอยู่อย่างนั้นจนได้ยินเสียงเรียก “Kaoru นายออกไปซื้อของมากินกันหน่อยซิ”นั่นเป็นเสียงของ Shinya นั่นเอง เสียงที่ดูจะร่าเริงสดใสมากกว่าทุกวัน Kaoru รีบแต่งตัวใสเสื้อพลางถามคนร่วมห้อง “นายอยากทานอะไรล่ะ” “อะไรก็ได้แต่เร็วๆนะ นายก็รู้นี่วันนี้เรามีงานสำคัญเชียวนะ มันสำคัญที่สุด วันนี้ฉันรู้สึกอารมณ์ดีมากเลยเพราะวันนี้เราจะไปหัดขับรถกัน รีบไปรีบมานะ Kaoru “ เสียงของ Shinya เงียบหายไปแล้ว อาจจะเป็นเพราะเขาเดินออกมาจากที่นั่น ไม่อยากฟัง อยากหนีไปจริงๆ เขาไม่อยากทำร้ายใครเลย ขาเจ้ากรรมเดินมาเรื่อยๆจุดหมายอยู่ที่ซุปเปอร์มาเก็ต ในขณะที่กำลังเดินใจลอยก็ได้ยินเสียงเรียก “Kaoru นายมาเดินทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย”หันหน้าไปมอง Kyo นี่เอง ไม่อยากยอมรับ แต่ก็ต้องยอม ตั้งแต่หมอนี่เลิกกับ Shinya หมอนี่ดูสดใสร่าเริงกว่าเก่า มนุษยสัมพันธ์ก็ดีขึ้น เพราะถ้าเป็น Kyo คนเก่าคงไม่มีทางทักเขาก่อนเป็นแน่หรือถ้าเกิดจะทักก็คงมีเรื่องมากวนประสาทไม่ได้หยุด “แล้วนายล่ะ มาทำอะไรอยู่แถวนี้ ฉันมาซื้อของกินให้ .Shinya” “ฉันมาซื้อดอกไม้ จะเอาไปไหว้หลุมศพพ่อแม่นะ แล้วนายยังคบอยู่กับ Shinya เหรอ” “ใช่ เขาไม่มีใคร ฉันเลยคิดว่าจะอยู่ข้างๆเขา ก็ตั้งแต่นายทิ้งเขาไปนั่นแหละ ว่าแต่นายเถอะ นายดูดีขึ้นมากเลยนะ Kyo ฉันอยากถามอะไรนายซักเรื่อง .นาย นายไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอกับการที่ปล่อย Shinya ไว้คนเดียว หมอนั่นรักนายมากนะ นายเคยรักหมอนั่นไม่ใช่เหรอ” “Kaoru ฉันยอมรับกับนายว่ารู้สึกผิดไม่น้อยที่ทิ้งหมอนั่นไป และเคยรู้สึกว่ารัก Shinya มากที่สุด สำหรับฉันแล้วไม่มีใครเข้าใจหมอนั่นได้ดีเท่ากับฉัน ไม่เคยมีใครอยู่เคียงข้างหมอนั่น มีแต่ฉันเท่านั้น หมอนั่นไม่มีใคร ใช่มันเป็นแบบนั้นจนกระทั่งเจอ Sakito เขาทำให้ฉันรู้ว่ารักเป็นยังไง ทำให้เข้าใจว่าคำว่ารัก กับคำว่าสงสารนะมันต่างกัน ว่าแต่นายเถอะ Kaoru นายแยกความแตกต่างของคำว่ารักกับคำว่าสงสาร เห็นใจ ออกจากกันได้ไหม ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้นายจะคิด จะทำอะไร ยังไงหรอกนะ ฉันอยากให้นายทบทวนความรู้สึกให้ดีก่อนที่จะทำอะไรซักอย่างเพื่อคนๆหนึ่ง สำหรับฉัน ฉันพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อ Sakito คราวนี้นายตอบช่วยตอบคำถามของฉันบ้าง นายรัก Shinya เหรอ Kaoru” “ใช่” เสียงแผ่วเบาลอดออกมา ทำไมมันตอบยากเย็นอย่างนี้นะ ทั้งที่แต่ก่อนบอกออกมาง่ายๆ “มองตาฉัน แล้วตอบให้หนักแน่นกว่านี้ Kaoru นายพร้อมที่จะอยู่กับ Shinya ตลอดไปไหม เวลาที่อยู่กับหมอนั่นนายรู้สึกเป็นตัวของตัวเอง สบายใจที่สุดรึเปล่า Shinya คือคนที่นายนึกถึงคนแรกเวลามีปัญหามีเรื่องทุกข์ใจมั้ย แล้วใครบ้างในโลกนี้ที่นายคิดว่าขาดเขาไม่ได้ ใครที่ถ้าเกิดเขาต้องตาย แล้วนายไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ คนๆนั้นคือ Shinya เหรอ” Kyo เดินจากไปแล้วเพราะมีธุระต้องไปทำ หากแต่ทุกคำถามยังคงดังก้องอยู่ในสมองของ Kaoru เขากลับมาแล้ว ห้องของ Shinya อยู่ตรงหน้า ผลักบานประตูเข้าไปก็พบ Shinya นั่งอยู่ ร่างบางวิ่งมารับของไปจากมือของเขา พลางพูดอะไรไปเรื่อย หลังจากทานเสร็จก็หันมามองหน้าเขา “Kaoru ทีนี้ก็รอเวลาเท่านั้น รอเวลา Sakito นายจะต้องหายไปหายไปจากชีวิตของ Kyo ตลอดกาล”Shinya บอกกับ Kaoru พร้อมกับส่งยิ้มน่ารักมาให้ Kaoru ยิ้มตอบพร้อมกับบอกว่าจะไปเดินเล่นซักหน่อย ซึ่ง Shinya ก็ไม่ได้ว่าอะไร Kaoru เดินมาเรื่อยๆ คำถามของ Kyo ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด นายพร้อมที่จะอยู่กับ Shinya ตลอดไปไหม ตอบไม่ได้ ตลอดไปเชียวเหรอ เคยคิดตอนที่คบอยู่กับ Toshiya เท่านั้น แต่มันจบไปแล้ว แล้วก็เลิกคิดแล้วด้วย เวลาที่อยู่กับหมอนั่นนายรู้สึกเป็นตัวของตัวเอง สบายใจที่สุดรึเปล่า . ตอนที่อยู่กับ Shinya รู้สึกสนุก แต่สบายใจมัน .ก็ไม่แน่ใจว่าคือความสบายใจรึเปล่า เป็นตัวของตัวเองเหรอ คงเป็นตอนที่อยู่กับ Die อยู่กับ Toshiya Shinya คือคนที่นายนึกถึงคนแรกเวลามีปัญหามีเรื่องทุกข์ใจมั้ย คนแรกที่นึกถึงเวลามีปัญหาคนที่อยากให้อยู่ด้วยเวลาเศร้า .Toshiya .แล้วใครบ้างในโลกนี้ที่นายคิดว่าขาดเขาไม่ได้ ใครที่ถ้าเกิดเขาต้องตาย แล้วนายไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ คนๆนั้นคือ Shinya เหรอ .. ไม่รู้ ฉันไม่รู้ Kaoru ร่ำร้องบอกตัวเองในใจ ตอนนี้สับสนไปหมด ทำไม ทำไมปัญหานี้ถึงตอบไม่ได้ ควรทำยังไงดี แล้วทำไมทุกคำตอบถึงต้องมีชื่อนายด้วย Toshiya เย็นมากแล้ว Shinya รอ Kaoru อยู่ที่ห้องด้วยความกระวนกระวาย ในที่สุด Kaoru ก็โผล่มา “นายหายไปไหนมาเนี่ย แต่เอาเถอะรีบไปกันได้แล้ว” Kaoru ขับรถออกมาแล้วพร้อมกับ Shinya เขาพยายามขับให้ช้าที่สุดเพื่อยืดเวลาออกไปแต่คงไม่มีหวัง .เพราะนั่น Sakito อยู่ตรงนั้น แต่ทำไมถึงมากันตั้งสองคน มีใครมาด้วย บ้าน่า นั่นมัน Toshiya “วันนี้ Toshiya ไปรับ Sakito หรือเนี่ย” Shinya ที่นั่งอยู่ข้างๆเปรยขึ้นมา “งันเราเลื่อนไปเป็นวันอื่นเถอะ Shinya” Kaoru พยายามขอร้องอย่างสุดความสามารถ “ไม่ วันนี้ต้องเป็นวันนี้เท่านั้น” “แล้วนายจะทำยังไงในเมื่อ Toshiya อยู่ด้วย” ตอนนี้ Kaoru เริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว เสียงที่คุยกันกลายเป็นเสียงตวาดไปแล้ว “ชนมันทั้งสองคนนั่นแหละ”เสียงที่ออกมาจากปากของ Shinya ราบเรียบเย็นชา “ไม่มีทาง ฉันไม่มีทางทำร้าย Toshiya อีกเป็นครั้งที่สองแน่” Kaoru พยายามเหยียบเบรคแต่ดูเหมือนมันไม่เป็นผล “ทำไมเบรคไม่ได้ Shinya หรือนาย นายทำบ้าอะไรของนาย” “ฉันเป็นคนตัดสายเบรคออกเอง มันจะได้แนบเนียนดูเหมือนอุบัติเหตุไง แล้วฉันก็คาดการณ์ถูกต้องว่าสุดท้ายก็ไม่กล้าทำเพื่อฉัน ไม่ฉันกับนายก็เป็นพวกนั้นสองคนที่ต้องตาย นายจะหักหลบก็ได้นะเลือกเอาซิ Kaoru” Kaoru ไม่ลังเลแล้ว เขาเลือกที่จะหักหลบเมื่อ Shinya เห็นดังนั้นจึงเกิดเหตุการณ์แย่งพวงมาลัยกันเกิดขึ้น “นายบ้าไปแล้วเหรอ Kaoru ถ้าหักหลบเราตายแน่” Shinya ตะคอก ถ้าชนตรงๆอย่างน้อยถุงลมนิรภัยก็ไม่ทำให้พวกเขาบาดเจ็บมากนัก “ฉันตายก็ยังดีว่า Tochi ตาย” Kaoru สวนกลับทันควัน ส่วน Toshiya และ Sakito เดินคุยกันไปเรื่อย “วันนี้พี่ Tochi มารับผมได้เหรอเนี่ย แล้ว Die ซังละฮะ” “เดี๋ยวคงตามมาเห็นบอกว่าจะซื้อเหล้าไปกินที่บ้านกันนะ แล้วอีกอย่าวันนี้นายกลับบ้านคนเดียว Kyo ไม่ได้มาส่งพี่เป็นห่วง”(คือ Tochi คาดคั้นจาก Sakito แล้ว เรื่อง Kyo นะค่ะเลยรู้ว่าเป็นแฟนกันแล้วรู้จาก Die ด้วย : คนเขียน) “ก็ Kyo เขาไปไหว้หลุมศพ พ่อกับแม่นี่ฮะ” คุยกันไป Toshiya ก็สังเกตไอรถคันข้างหน้าทำไมมันขับแปลกๆ อาจจะกำลังหัดขับกันอยู่ก็ได้แต่ด้วยสัญชาติญาณก็พยายามหลีกออกห่างพร้อมทั้งเอาตัวบังน้องชายสุดที่รักไว้ แต่ทำไมรถมันพุ่งมาทางนี้ กำลังตะโกนเรียก Sakito ที่เดินไปก่อนแต่ไม่ทัน!!!!!!!!!!! “โครม” เสียงดังสนั่นหวั่นไหว Sakito งงนิ่ง เกิดอะไรขึ้น เขารู้สึกเหมือนถูกกระแทกลงมานอนกองอยู่ที่พื้น รถยนต์คันที่ขับอยู่เมื่อกี้พุ่งมาทางเขา ตอนนี้มันชนต้นไม้บุบทั้งตัวรถ มองแล้วรู้สึกเหมือนมีอะไรถูกมันทับอยู่ อะไรนะ เลือดไหลกองเต็มพื้นเลย ใช่แล้วพี่!!!! Toshiya gg: เอามาลงให้ต่อเลยนะ โทษทีที่หายไปนานเราโพสไม่ได้ ยังไงก็ช่วยเมนหน่อยนะ จาก : gg - 17/04/2003 14:26

ข้อความ : Totchi ถูกชนอะ เพี้ยงขอให้ทุกคนรอดด้วยเถิดดดด โอย กำลังลุ้นอะ ตอนต่อไปมาเร็ว ๆ นะ จาก : blueflame - 18/04/2003 00:15

ข้อความ : เอาจริงวุ้ย ที่รักฉันจะรอดมั้ยเนี่ย จาก : witch โหมดตั้งท่าไล่ล่าฟิก - 27/04/2003 18:58