|
หัวข้อ : กาลครั้งหนึ่ง...ของชีวิต-๒- ข้อความ : ตอนที่๒ พึมพำอย่างไร้สติ เด็กหนุ่มเยื้องกายออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าพันกายเพียงผืนเดียว มืดมองไม่เห็น ค-ใครน่ะ!? ทันทีที่แสงสว่างจุดประกายขึ้นภายในห้อง ก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ ชายหนุ่มร่างสูงผมสีแดงเพลิงนอนเหยียดกายอยู่บนเตียงของเขา ค่อยๆกระพิบตาเพื่อปรับแสงก่อนลืมตาขึ้นมองเห็นเพรียวบางที่อยู่ตรงหน้าได้ชัดเจน นั่นมันน่าจะเป็นคำถามฉันมากกว่า นายเป็นใคร? กล้าดียังไงเข้ามาในห้องฉัน! น้ำเสียงไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ร่างบางสะดุ้งด้วยความตกใจถอยออกห่างทันทีแต่ ห้องฉัน หรือว่า พี่!! เอ่อ พี่ดายรึเปล่าฮะ!? ผมชินยะฮะ ชินยะ! ที่คุณลุงโทรมาบอกว่าจะมา ชินยะโผเข้าหาเอ่ยถามด้วยท่าทางดีใจ รอยยิ้มหวานบนใบหน้าสวย ผ้าที่ปกปิดแต่ช่วงล่างเผยให้เห็นผิวนวลขาวทำเอาชายร่างสูงนิ่งไปพักนึงหันหน้าหนีไม่ยอมตอบอะไร ทำหน้าแบบนี้ต้องใช่แน่ๆเลย ฮะๆ ผมทายถูกใช่มั้ยล่ะ! อยากรู้มั้ยว่าผมรู้ได้ยังไง? ชินยะยังคงพูดต่ออย่างสนุกสนาน จ้องใบหน้าคมสันเหมือนรอลุ้นคำตอบจากอีกฝ่าย ไม่ตอบล้มลงกับเตียงอีกครั้งท่าทางเบื่อหน่ายเต็มที นี่ พี่ไม่รู้จริงๆเหรอ ? บอกให้ก็ได้ ก็เมื่อกี๊ที่พี่เรียกชื่อพี่คาโอรุไง ผมถึงรู้ว่าพี่คือพี่ดายน่ะ พี่ฮะ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ ผลั่ก!! อ๊ะ! อุทานด้วยความตกใจเมื่อถูกผลักออกจนตัวเซไปข้างหลัง ออกไปจากห้องฉันซักทีได้มั้ย!! ตวาดใส่จนชินยะสะดุ้งโหยง พลันนึกบางอย่างได้ นี่คงจะแปลกใจสินะที่อยู่ๆก็มีใครไม่รู้เข้ามาในห้องตัวเอง เอ่อ ขอโทษฮะ เดินทางมาทั้งวันรู้สึกเหนื่อยก็เลยถือวิสาสะใช้ห้องน้ำพี่ พี่ดายโกรธเหรอ?เกาะแขนดายเอาไว้พร้อมกับเอ่ยอย่างสำนึกผิด นี่!! ลุกขึ้นมาบีบต้นแขนเรียวเล็กแน่น สายตาบ่งบอกว่ากำลังโมโห แต่กลับไม่มีผลอะไรกับชินยะเลย พี่ดายดื่มเหล้ามาเหรอฮะ? รอเดี๋ยวนะผมจะเอาผ้ามาเช็ดตัวให้ว่าแล้วก็ลุกขึ้นทันที กลิ่นเหล้าคละคลุ้งอย่างนี้จะนอนได้ยังไง ไม่ต้อง!! ฉัน- หรือว่าพี่อยากพักผ่อน แต่นอนทั้งอย่างนี้ไม่ดีนะฮะ พูดเองเออเองไปเรื่อยอย่างเป็นห่วงแต่หารู้ไม่ว่าอีกฝ่ายเริ่มหมดความอดทนแล้ว งั้นเพลียมากๆก็คงช่วยให้หลับสบายซินะ!? ยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ชินยะได้แต่ทำหน้างงไม่เข้าใจความหมายที่ดายพูด ช่วยทีนะ! สิ้นคำนั้นร่างของชินยะก็ต้องถูกเหวี่ยงลงบนเตียงนุ่ม พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของดายที่ทาบทับเอาไว้ พ-พี่ดาย!! ร้องอย่างตกใจเมื่อดายดึงผ้าออกจากตัว ฝ่ามือลูบไล้ไปตามส่วนโค้งของเรือนร่างบางนั้น ฝังจมูกลงตามซอกคอขาว อ๊ะ พ- พี่ดาย! อย่า!! ร่างบางพยายามร้องห้ามพร้อมกับดิ้นรนออกจากวงแขนที่รัดแน่นนั้น ไม่!! นี่มันอะไรกัน!! กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ทำให้รู้สึกอยากลิ้มรส ดายเลื่อนริมฝีปากเล็มเลียตามเรือนร่างนั้นอย่างเผลอใผล ชินยะสะดุ้งเฮือกทันทีเมื่อดายขบเม้มที่ยอดอกสวยแผ่วเบา พี่ดายเมาเหรอ!? ป-ปล่อยผมนะ!! ผมเป็นผู้ชายไม่ใช่- อึ๊ อือ อื้ม ไม่ทันที่จะได้บอกอะไร คำพูดเหล่านั้นกลับถูกริมฝีปากของดายปิดไว้หมด ราวต้องการจะดูดกลืนความหอมหวานจากมัน คงจะเป็นเช่นนั้นเมื่อดายขบเล็มเรียวลิ้นสีชมพูนั้นอย่างกระหาย มือเล็กกำเสื้อของร่างสูงเอาไว้ ข่มดวงตาปิดแน่น กลั้นหายใจจนรู้สึกอึดอัด ฮ่า แฮ่กๆ อือ ใบหน้าสวยแดงก่ำ หอบหนักเมื่อดายถอนริมฝีปากออก เรียวลิ้นเลียไล้ตามใบหู เลื่อนฝ่ามือลงลูบคลำส่วนที่ไวต่อความรู้สึก กระตุ้นอารมณ์ให้จุดประกายขึ้น พยายามขัดขืนแต่ก็ไร้ผลเมื่อแรงไม่พอ ร่ากายเริ่มสั่นระริกด้วยความหาดกลัว อะ อา ไม่! ..อึ๊! เอ่ยห้ามเสียงสั่นกำข้อมือของดายเอาไว้ อารมณ์ค่อยๆคล้อยตามเรื่อยๆกัดริมฝีปากเอาไว้ไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกมา ด้วยความดื้อด้านนั้นทำให้ดายเร่งสัมผัสเบื้องหน้าเร็วขึ้น จนชินยะเผลอครางออกมาเป็นระยะ เรียวขาข้างหนึ่งถูกแยกออกกดลงแนบกับผืนเตียงโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว เนื่องจากตกอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ดายปลุกปลั่นมันขึ้นมา เกร็งตัวจะปลดปล่อย ผละฝ่ามือออกดันเรียวขาอีกข้างแยกออก ดันกายเข้าไปจนสุดทางในคราวเดียว ........... จาก : Ashi - - xz_9@thaimail.com - 29/04/2003 16:06 |
|
ข้อความ : อันนี้ไม่ใช่อ่ะ...ต้องเปงอันต่อไปน้า...โทษทีๆ
ใครจะนึกว่ามันจะติด...... จาก : Ashi - - xz_9@thaimail.com - 29/04/2003 16:39 |