หัวข้อ : กาลครั้งหนึ่ง...ของชีวิต-๒- ข้อความ : ตอนที่๒ พึมพำอย่างไร้สติ เด็กหนุ่มเยื้องกายออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าพันกายเพียงผืนเดียว มืดมองไม่เห็น “ค-ใครน่ะ!?” ทันทีที่แสงสว่างจุดประกายขึ้นภายในห้อง ก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ ชายหนุ่มร่างสูงผมสีแดงเพลิงนอนเหยียดกายอยู่บนเตียงของเขา ค่อยๆกระพิบตาเพื่อปรับแสงก่อนลืมตาขึ้นมองเห็นเพรียวบางที่อยู่ตรงหน้าได้ชัดเจน ”นั่นมันน่าจะเป็นคำถามฉันมากกว่า นายเป็นใคร? กล้าดียังไงเข้ามาในห้องฉัน!” น้ำเสียงไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ร่างบางสะดุ้งด้วยความตกใจถอยออกห่างทันทีแต่ ’ห้องฉัน’ หรือว่า ”พี่!! เอ่อ พี่ดายรึเปล่าฮะ!? ผมชินยะฮะ ชินยะ! ที่คุณลุงโทรมาบอกว่าจะมา” ชินยะโผเข้าหาเอ่ยถามด้วยท่าทางดีใจ รอยยิ้มหวานบนใบหน้าสวย ผ้าที่ปกปิดแต่ช่วงล่างเผยให้เห็นผิวนวลขาวทำเอาชายร่างสูงนิ่งไปพักนึงหันหน้าหนีไม่ยอมตอบอะไร “ทำหน้าแบบนี้ต้องใช่แน่ๆเลย ฮะๆ ผมทายถูกใช่มั้ยล่ะ! อยากรู้มั้ยว่าผมรู้ได้ยังไง?” ชินยะยังคงพูดต่ออย่างสนุกสนาน จ้องใบหน้าคมสันเหมือนรอลุ้นคำตอบจากอีกฝ่าย “ ” ไม่ตอบล้มลงกับเตียงอีกครั้งท่าทางเบื่อหน่ายเต็มที “ นี่ พี่ไม่รู้จริงๆเหรอ ? บอกให้ก็ได้ ก็เมื่อกี๊ที่พี่เรียกชื่อพี่คาโอรุไง ผมถึงรู้ว่าพี่คือพี่ดายน่ะ พี่ฮะ ” โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ ผลั่ก!! “อ๊ะ!” อุทานด้วยความตกใจเมื่อถูกผลักออกจนตัวเซไปข้างหลัง “ออกไปจากห้องฉันซักทีได้มั้ย!!” ตวาดใส่จนชินยะสะดุ้งโหยง พลันนึกบางอย่างได้ นี่คงจะแปลกใจสินะที่อยู่ๆก็มีใครไม่รู้เข้ามาในห้องตัวเอง “ เอ่อ ขอโทษฮะ เดินทางมาทั้งวันรู้สึกเหนื่อยก็เลยถือวิสาสะใช้ห้องน้ำพี่ พี่ดายโกรธเหรอ?”เกาะแขนดายเอาไว้พร้อมกับเอ่ยอย่างสำนึกผิด “นี่!! –“ ลุกขึ้นมาบีบต้นแขนเรียวเล็กแน่น สายตาบ่งบอกว่ากำลังโมโห แต่กลับไม่มีผลอะไรกับชินยะเลย “พี่ดายดื่มเหล้ามาเหรอฮะ? รอเดี๋ยวนะผมจะเอาผ้ามาเช็ดตัวให้”ว่าแล้วก็ลุกขึ้นทันที กลิ่นเหล้าคละคลุ้งอย่างนี้จะนอนได้ยังไง “ไม่ต้อง!! ฉัน-“ “หรือว่าพี่อยากพักผ่อน แต่นอนทั้งอย่างนี้ไม่ดีนะฮะ” พูดเองเออเองไปเรื่อยอย่างเป็นห่วงแต่หารู้ไม่ว่าอีกฝ่ายเริ่มหมดความอดทนแล้ว “งั้นเพลียมากๆก็คงช่วยให้หลับสบายซินะ!?” ยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ชินยะได้แต่ทำหน้างงไม่เข้าใจความหมายที่ดายพูด “ช่วยทีนะ!” สิ้นคำนั้นร่างของชินยะก็ต้องถูกเหวี่ยงลงบนเตียงนุ่ม พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของดายที่ทาบทับเอาไว้ “พ-พี่ดาย!!” ร้องอย่างตกใจเมื่อดายดึงผ้าออกจากตัว ฝ่ามือลูบไล้ไปตามส่วนโค้งของเรือนร่างบางนั้น ฝังจมูกลงตามซอกคอขาว “อ๊ะ พ- พี่ดาย! อย่า!!” ร่างบางพยายามร้องห้ามพร้อมกับดิ้นรนออกจากวงแขนที่รัดแน่นนั้น ไม่!! นี่มันอะไรกัน!! กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ทำให้รู้สึกอยากลิ้มรส ดายเลื่อนริมฝีปากเล็มเลียตามเรือนร่างนั้นอย่างเผลอใผล ชินยะสะดุ้งเฮือกทันทีเมื่อดายขบเม้มที่ยอดอกสวยแผ่วเบา “พี่ดายเมาเหรอ!? ป-ปล่อยผมนะ!! ผมเป็นผู้ชายไม่ใช่- อึ๊ อือ อื้ม ” ไม่ทันที่จะได้บอกอะไร คำพูดเหล่านั้นกลับถูกริมฝีปากของดายปิดไว้หมด ราวต้องการจะดูดกลืนความหอมหวานจากมัน คงจะเป็นเช่นนั้นเมื่อดายขบเล็มเรียวลิ้นสีชมพูนั้นอย่างกระหาย มือเล็กกำเสื้อของร่างสูงเอาไว้ ข่มดวงตาปิดแน่น กลั้นหายใจจนรู้สึกอึดอัด “ฮ่า แฮ่กๆ อือ” ใบหน้าสวยแดงก่ำ หอบหนักเมื่อดายถอนริมฝีปากออก เรียวลิ้นเลียไล้ตามใบหู เลื่อนฝ่ามือลงลูบคลำส่วนที่ไวต่อความรู้สึก กระตุ้นอารมณ์ให้จุดประกายขึ้น พยายามขัดขืนแต่ก็ไร้ผลเมื่อแรงไม่พอ ร่ากายเริ่มสั่นระริกด้วยความหาดกลัว “อะ อา ไม่! ..อึ๊!” เอ่ยห้ามเสียงสั่นกำข้อมือของดายเอาไว้ อารมณ์ค่อยๆคล้อยตามเรื่อยๆกัดริมฝีปากเอาไว้ไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกมา ด้วยความดื้อด้านนั้นทำให้ดายเร่งสัมผัสเบื้องหน้าเร็วขึ้น จนชินยะเผลอครางออกมาเป็นระยะ เรียวขาข้างหนึ่งถูกแยกออกกดลงแนบกับผืนเตียงโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว เนื่องจากตกอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ดายปลุกปลั่นมันขึ้นมา เกร็งตัวจะปลดปล่อย ผละฝ่ามือออกดันเรียวขาอีกข้างแยกออก ดันกายเข้าไปจนสุดทางในคราวเดียว......... จาก : Ashi - - xz_9@thaimail.com - 29/04/2003 16:18

ข้อความ : “อ้าา!! เจ็บ!! ม่ายย!! ฮึก” ร่างบางสะดุ้งเฮือกกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บร้าวไปทั้งร่างราวโดนมีดกรีดลงไปตามร่างกาย ของเหลวสีขาวขุ่นกระเด็นโดนหน้าท้องเรียบของอีกฝ่ายพร้อมๆกับโลหิตสีแดงสดที่ไหลซึมผ่านผ้าปูที่นอน หยาดน้ำตาหลั่งรินลงมาผ่านพวงแก้มแดงก่ำเป็นทางยาว ...ดายไม่ได้หยุดให้ชินยะปรับตัวแต่อย่างใดกลับเริ่มขยับกายเข้าออกทันที เร่งจังหวะขึ้นตามแรงปรารถนาของตน เล็บจิกแน่นเข้าไปในเนื้อผ้าครูดลงสุดแรงเป็นทางยาวกลับไม่ได้ทำให้ดายรู้สึกอะไรเลย “ชอบ มากสินะ” เค้นเสียงเอ่ยประชดกับเสียงกรีดร้องของชินยะ ร่างบางกระตุกเกร็งรับทุกครั้งที่ดายกระแทกกายเข้ามา หมั่นไส้ที่คิดว่าอีกฝ่ายแกล้งทำแบบนั้น เร่งสอดใส่อย่างรุนแรงผ่านช่องทางที่คับแน่น เนิ่นนานจนแทบขาดใจตายลงเสียให้ได้ หยาดน้ำใสนองใบหน้าสวย ร้องลั่นครั้งสุดท้ายเมื่อรู้สึกถึงของเหลวที่ไหลผ่านเข้ามาในร่างกาย ไม่จริง เจ็บปวดจนไม่มีแรงแม้เพียงเล็กน้อยที่จะขยับกายหนี อีกทั้งยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือ ‘พี่ชาย’ ของตัวเอง พลิกร่างที่อ่อนปวกเปียกนั้นให้คว่ำหน้า จับเอวมนไว้มั่นสอดเรือนกายเข้าใส่อีกครั้ง เร่งขยับเขยื้อนตามใจตัวเอง เสียงกรีดร้องแปรเปลี่ยนเป็นเสียงแหบแห้งปนสะอื้นกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น ความต้องการที่เพิ่มขึ้นทุกทีราวจะไม่มีวันหยุดลงง่ายๆ โน้มใบหน้าลงฝังจมูกคมกับเรือนผมนุ่มหอมอย่างพึงพอใจ นัยตาพร่ามัวเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย แทบจะไม่รับรู้อะไรนอกจากความเจ็บชาไปทั่วเรือนร่าง ดายยังคงกระทำมันไปเรื่อยๆกระทั่งร่างบางนั้นหมดสติไปเพราะทนความเจ็บไม่ไหว “นี่!!!” ร้องเรียกเสียงดังหลังจากที่ตัวเองใส่กางเกงเสร็จแล้ว “อย่ามานอนในห้องชั้นนะ..!” เขย่าแขนให้รู้สึกตัว แต่ร่างที่แน่นิ่งไปนั้นกลับไม่ตอบสนองอะไร คว้ากระเป๋าเสื้อผ้าเข้าไปอีกห้องก่อนเดินกลับมาอุ้มร่างบางออกไป “ให้ตายเถอะ..! อะไรกันนักกันหนาวะ!” สบถอย่างหัวเสียเมื่อสังเกตเห็นเลือดที่ไหลลงมาตามหว่างขา พาเข้าไปในห้องน้ำแล้วใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดออกให้ ร่างนั้นผวาสะดุ้งเฮือกกำแขนของดายไว้แน่นทันทีที่รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา ดายก้มมองอีกฝ่าย ดวงตาคู่สวยยังคงปิดแน่น ถอนหายใจก่อนพาไปที่เตียงจัดการใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ดึงผ้าขึ้นมาปิดให้แล้วเดินกลับเข้าห้องไป ...อา...ฝันร้าย... เอ๋? นึกว่าโพสครั้งแรกจะไม่ติดซะอีก โทษที...ต้องใช้วิธีนี้สิถึงจะเยอะสมใจ...โหะๆ...^O^ จาก : Ashi - - xz_9@thaimail.com - 29/04/2003 16:31

ข้อความ : แค้นอะไรหนู่ชินอะพี่ เจอกันชั่วโมงแรกก็เอาซะแล้ว จาก : witch - 29/04/2003 20:10

ข้อความ : ง่า ป๋าผมทำไรนู๋ชินเนี่ย ม่ายน่าเล้ยยย เจอกานแป๊บเดียวก้อ จับกดซะแร้ว ม่ายหวายๆ แน่จิงมาจับผมกดเดะ 555 ต่อเร็วๆน่ะครับผม รออ่าน ... จาก : aoiumi - 29/04/2003 22:14

ข้อความ : แหงะ เพ่ Die ทำงี้ได้ไงอะ เพิ่งเจอกันไม่ถึงชม.ก็จับนู๋ Shin กดซะแล้ว เหอ ๆ ตอนต่อไปมาเร็ว ๆ นะ จาก : blueflame - 30/04/2003 00:34