หัวข้อกระทู้ : มีสิ่งมีชัวิตใดในธรรมชาติปัจจุบัน หรือธรรมชาติต่างดาว ต่างภพ (ถ้ามี) ที่ไม่มีอาการของทุกข์ หรือไม่ ? : ขอถามเหตุผลโดยหลักพระศาสนาครับ โดยคุณ : ฉัตรชัย - อีเมล์ peacerespect@sanook.com - 07/08/2007 15:02

1 : สุธาวาสพรหม กับอมรเทพ โดยคุณ : ... - 08/08/2007 11:36

2 : เรียนถาม ความเห็นที่ 1 และผู้อ่านทุกท่าน หากมีอยู่จริง เช่น สุธาวาสพรหม กับอมรเทพ ตามท่านผู้ให้ความเห็นที่ 1 จะขัดต่อหลักพุทธพจน์สำคัญยิ่งที่ว่า สัพเพสังขารา ทุกขา หรือไม่ โดยส่วนตัวยึดแนวคิดตามหลักพุทธพจน์ดังกล่าว จึงเห็นว่าไม่น่าจะมีชีวิตใดที่ไม่มีอาการทุกข์เลย แต่ก็ต้องการศึกษาข้อมูลต่างๆเพื่อให้ทราบข้อเท็จจริงทางพุทธศาสนาเพิ่มเติมจากทุกท่าน โดยคุณ : ฉัตรชัย - 08/08/2007 13:59

3 : ไม่ควรจะขัดกับหลักพุทธพจน์ ขึ้นอยู่กับ context ของพุทธพจน์นั้นว่าแสดงกับผู้ใด ในโลกใด อีกประการหนึ่งขึ้นกับความต้องการของบุคคล ถ้าบุคคลปรารถนาซึ่งนิพพาน อันเป็นอสังขตธาตุ ก็จะสรุปว่าสังขาราเป็นทุกข์ จากภาษิตที่ยกมา สังขารา หมายถึงกายกับใจรวมกันเป็นสังขาร ที่ต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย นี้คือทุกข์ที่พระโพธิสัตว์แลเห็นก่อนผนวช ต่อมาพบว่ามีขันธ์ อันเป็นเหตุแห่งทุกข์ พอละโลกนี้ จึงเรียกว่าดับขันธ์ อนึ่งสิ่งมีชีวิตที่ไม่ทุกข์ คือ ผู้ที่หมดกังวล ดังภาษิต อกิญฺจนํ นานุปตนฺติ ทุกฺขา โดยคุณ : ... - 09/08/2007 09:54

4 : ขอหมายถึงทุกข์ที่เป็นผลปัจจัยบังคับในสังขตธรรม อันเป็นทุกข์ทางกายน่ะครับ (หรือผลปัจจัยที่อาจไม่ต้องเป็นรูปธรรมกายเสียทีเดียว เช่น อรูปสถานะเป็นต้น แต่ไม่ถึงกับเป็นสถานะแห่งอสังขารธรรม) ส่วนทุกข์ทางใจนั้นเชื่อว่ามนุษย์หลายคนย่อมสามารถปฏิบัติพ้นทุกข์ทางใจได้มาก พระอรหัตผลย่อมปฏิบัติพ้นได้อย่างสิ้นเชิง ตามหลักเหตุผลของพระศาสนา หากท่านใดมีแนวคิดใดๆเพิ่มเติมก็ช่วยอธิบายบอกกล่าวแก่กันให้ได้ร่วมพิจารณาเรียนรู้นะครับ โดยคุณ : ฉัตรชัย - 11/08/2007 18:48

5 : หลักตามนัยของพระพุทธศาสนา เว้นอรหัตตภูมิเสียแล้ว ก็ไม่มีภพอื่นที่ยังพ้นทุกข์ได้สิ้นเชิงหรอกครับ ตราบใดที่ยังไม่สามารถละอุปาทานในขันธ์ได้อย่างแท้จริง แม้แต่ผู้ที่ภูมิจิตเข้าถึงอรหัตตมรรค แม้กล่าวตามความจริง ผู้ที่ยังโสดาปัตติผลให้เกิดขึ้น ก็ได้เพียงแต่ "เห็นสังขารธรรมตามความเป็นจริง" แต่ยังไม่สามารถ ละได้อย่างสิ้นเชิง แม้ภูมิของพระอนาคามี ก็ยังต้องทุกข์ในภูมิจิตของพระอนาคามีท่านครับ ตราบใดยังไม่สามารถตัดสังโยชน์ได้เด็ดขาด หมดจดบริบูรณ์ ดังความในพุทธพจน์ว่า "สพฺเพ สํขารา ทุกฺขา" - สังขารทั้งหลายทั้งปวงเป็นทุกข์ "สํขิตฺเตน ปญฺจุปาทานขนฺธา ทุกฺขา" - ว่าโดยรวบย่อ อุปาทานขันธ์(ความเข้าไปยึดถือ) ในขันธ์ทั้ง ๕ (กาย-ใจ) นั้นแหละเป็นตัวทุกข์ เป้าหมายจริงๆที่พระพุทธศาสนาได้อุบัติขึ้น ล้วนเป็นไปเพื่อ ความสิ้นไปแห่งกองทุกข์ เพื่อความดับไม่เหลือแห่งทุกข์ครับ ขออิงจากพระไตรปิฎกอย่างเดียวนะครับ คัมภีร์ชั้นหลังนอกพระไตรปิฎกที่เพิ่งมาเขียนเรียบเรียงใหม่ ขอยกไว้ไม่นำมาเกี่ยวข้องครับ. ขอทุกท่านพึงเจริญในธรรมยิ่งๆขึ้นไปครับ ---------------------------------------------------------- รู้น้อยแต่ปฏิบัติ ดีกว่ารู้สารพัดแต่อยู่เฉย รู้น้อยแต่จิตเสบย ดีกว่าอยู่เฉยแต่จิตวุ่นมิเคยว่างวาง. โดยคุณ : อชิตะ - 10/09/2007 09:49

6 : สาธุค่ะ :) ถ้าสนทนาในมุมมองแบบโลกๆ บางภพภูมิอาจดูเป็นสุข เช่นเป็นเทวดาชั้นสูงๆ ก็มีแต่สุข ยิ่งสูงยิ่งสุข ยิ่งสมบูรณ์ เพียบพร้อม ในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ฯลฯ ถ้าเป็นพรหม ก็เป็นสุขด้วยฌาน ด้วยสมาธิ สุขอยู่ในฌาน นี่ว่ากันโดยกว้างๆ ทั่วๆ ไปนะคะ :) แต่แท้จริงแล้ว ไม่มีใครเป็นเทวดานางฟ้าไปได้ตลอดกาลนาน ไม่มีใครเป็นพรหมไปได้ตลอดกาล (โดยทั่วไป กว้างๆ) เมื่อหมดบุญแล้ว ก็จะต้องมาเกิดในภพภูมิต่างๆ ไม่มีที่สิ้นสุด นอกจากจะเพียรทำให้สิ้นสุด (คือ สิ้นสุดการเกิด) + + + + + + + + + + + + + + + ท่านว่า ความเกิด เป็นทุกข์ เกิดในภพภูมิใด อัตภาพใด ก็ล้วนทุกข์ทั้งสิ้น เพราะล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เทวดาอายุยืนยาวมาก สุข เพลิดเพลินมาก แต่ในที่สุด ก็ต้องมาเกิดในภพภูมิต่างๆ ตามกรรม ของตนๆ พรหมก็เช่นกัน สุข สงบ อายุยืนนานยิ่งกว่าเทวดา แต่ก็ไม่เที่ยง ในที่สุดก็ต้องกลับมาเวียนเกิดเวียนตาย ในภพภูมิต่างๆ ในสังสารวัฏ + + + + + + + + + + + + + + ดังนั้น เมื่อยังมีขันธ์ห้า (รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ) ก็ยังมีทุกข์ พระพุทธองค์ทรงบอกแล้วว่า ขันธ์ห้า เป็นทุกข์ เป็นกองทุกข์ หรือพูดง่ายๆ คือ กายและใจ นี่เอง คือตัวทุกข์ล้วนๆ ไม่ว่าจะกายใจคน กายใจสัตว์ กายใจเทวดา กายใจพรหม ฯลฯ ก็ทุกข์ทั้งนั้น เป็นตัวทุกข์ล้วนๆ ในทางพระพุทธศาสนานั้น สุขแท้ๆ ในสังสารวัฏนั้น ไม่มี :) จะมีก็แต่ทุกข์มาก จนเรียกว่า ทุกข์ และทุกข์น้อยหน่อย เราก็เรียกกันว่า สุข แต่ที่จริง ในทางธรรมแล้ว นั่นคือ ทุกข์น้อย สุขมากๆ ก็คือ ทุกข์น้อยลงมากๆ ฯลฯ นั่นเอง เกิดเป็นอะไรก็ตาม ในภพภูมิไหนก็ตาม ก็ล้วนไม่พ้นเป็นกองทุกข์ เพราะก็ล้วนคือกองขันธ์ทั้งสิ้น :) + + + + + + + + + + + + + พระพุทธศาสนา สอนเรื่องทุกข์ และจุดหมายปลายทางของพระพุทธศาสนา ก็คือ การออกจากทุกข์ ก็คือ การไม่ต้องเกิดอีก คือ การไม่ต้องเวียนเกิด เวียนตาย เวียนทุกข์ เวียนจากพราก ฯลฯ ท่านกล่าวประมาณนี้ว่า การต้องเกิดอยู่ เป็นทุกข์ร่ำไป + + + + + + + + + + + + + + + เจริญในธรรม :) โดยคุณ : deedi - อีเมล์ deedi.deedi@gmail.com - 16/09/2007 11:46