หัวข้อกระทู้ : หน้าที่ของความเป็นคน ( คุณทำหรือยัง ) : หน้าที่ของความเป็นคน(คุณทำหรือยัง) คุณเคยคิดเล่นๆ เหมือนฉันไหมว่า คนเราเกิดมาทำไม เกิดมาแล้วก็ตาย เกิดมาแล้วก็ตาย เกิดมาแล้วก็ตาย แปลก ตายไปแล้ว จะได้กลับมาเกิดอีกไหม ใครๆก็ว่า ได้เกิดอีก คุณเชื่อไหม คุณเคยคิดไหมว่า ถ้าสมมุติ สมมุตินะว่า ถ้าเราต้องตายในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ คุณจะทำอะไรในวัน เวลาที่เหลือเพียงน้อยนิดนี้ เศร้า เศร้ามาก เสร้าร้องไห้ นอนซม หมดเรี่ยวแรง โอ..ฉันจะตายจริงๆ หรือ ฮึ ..เรื่องอะไรฉันจะตายคนเดียว เอาเชื้อความตายไปแพร่ให้คนอื่นด้วยซิ ไหนๆ ก็จะตายแล้ว ..ขอมีความสุขให้สุดๆไปเลย กิน เที่ยว สุรา นารี ลูกใคร เมียใครไม่เกี่ยว สามีใครก็ช่าง ใช้เงินใช้ชีวิตให้คุ้ม ตายไปไม่ได้ใช้ ว่างั้นเถอะ เฮ้อ...คิดๆแล้ว ก็ ไม่รู้ เหมือนกันว่าจะทำอะไร แล้วก็อย่างไรดี (ว่างมาก คิดมาก สงสัยจะบ้าซะแล้วก็ไม่รู้ ) แต่สำหรับฉัน ..ฉันคิดไว้หมดแล้ว คนเราต้องตายทุกคนอยู่แล้วนี่ หน้าที่ของความเป็นลูก ( คนเรามีพ่อ – มีแม่ ) ตั้งใจไว้ว่า --------ลูกมีหน้าที่ต้องเป็นคนดีของ พ่อ-แม่ ของคอบครัว และเป็นคนดีสังคม ( คิดดี พูดดี ทำดี ) --------ลูก ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ตนเอง พ่อ – แม่ ครอบครัว และสังคม (ไม่ทำความเสื่อมเสีย ไม่ทำให้เสียหาย ไม่ทำให้เสียชื่อเสียง ) -------- ลูกทำทุกอย่างที่จะทำให้พ่อ-แม่ มีความสุข ---------ลูกมีหน้าที่เลี้ยงและดูแลพ่อ-แม่ยามแก่เฒ่า เมื่อเจ็บป่วย และทุกเมื่อ หน้าที่ ของความเป็นพ่อ เป็นแม่ --------พ่อ – แม่ให้ความรัก ความอบอุ่น ความสุข และเป็นที่พึ่งของลูกทุกเวลา --------พ่อ - แม่มีหน้าที่เลี้ยง อบรม ดูแล สั่งสอน และให้การศึกษาแก่ลูก --------พ่อ - แม่เป็นตัวอย่างที่ดีของลูก เป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษา เมื่อลูกต้องการ --------พ่อ – แม่ให้ทรัพย์ สมบัติ มรดกที่ควรให้ เมื่อถึงเวลาอันควร หน้าที่ของความเป็นคน คนหนึ่ง มนุษย์ตนหนึ่ง คือความเป็นคนดี -------- คิดดี ทำดี พุดดี และมองในแง่ดี --------ไม่ทำให้ตนเอง ครอบครัว และสังคมเดือดร้อน แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วนะ สำหรับการเกิดมาชาติหนึ่ง ถ้าเพียงเท่านี้ ฉันว่าฉันทำแล้ว กำลังทำอยู่ และจะทำต่อไป หรือคุณคิดอย่างไร ช่วยเพิ่มเติม แนะนำ และเล่าให้ฟัง(เขียนให้อ่าน)บ้างนะ บางที่ฉันอาจจะลืมไป เผื่อว่าฉันจะทำทันในเวลาที่เหลืออยู่ โดยคุณ : แมงเม่า - อีเมล์ ara-one@hotmil.com - 04/09/2007 11:16

1 : สวัสดีค่ะ :) ทำบ้างแล้วค่ะ :) แม้คิดว่าจะยังทำหน้าที่ต่างๆ ได้ไม่สมบูรณ์เพียบพร้อม แต่อย่างน้อย ก็พยายามจะทำอยู่พอสมควร...พยายามพัฒนาตัว พยายามเป็นลูกที่ดีของแม่และพ่อ...ก็ยังเป็นลูกที่แย่อยู่มาก พยายามเป็นคนดีของสังคม...ตามอัตภาพและเท่าที่ทำได้ เมื่อทำงาน ก็พยายามเป็นคนทำงานที่ดี ตั้งใจ ทุ่มเท รับผิดชอบ แม้จะยังบกพร่องอยู่มาก... โดยทั่วไป ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ เราเหมือนๆ กันหมด คือ เกิด ทุกข์ สุข แก่ เจ็บบ้าง แล้วก็ตาย ความตายไม่ใช่ที่สิ้นสุด...เพราะโดยทั่วไปตายแล้วก็ยังต้องเกิดอีก ในทางพุทธศาสนา ถ้ายังไม่พ้นทุกข์แล้วละก็ ความตายเป็นเพียงการเปลี่ยนภพชาติเท่านั้นเอง... ไม่ได้ตายสูญไปจริงๆ หมายความว่าไม่ได้ตายแล้วก็หมด จบแค่นั้น :) + + + + + + + + + + + + + + + หน้าที่ของความเป็นคน ทำบ้างแล้วค่ะ :) คือ พยายามเป็นคนดีเท่าที่ทำได้ ทำตามบทบาทต่างๆ ให้ดี เท่าที่ทำได้ ทำตนเองให้ไม่เบียดเบียนคนอื่น เท่าที่ทำได้ ทำตนเองให้มีความสุข ด้วยการพยายามรู้จักตัวเอง รู้ข้อจำกัดของตัวเอง รู้จักให้อภัยตัวเองเมื่อควรให้อภัย แต่หน้าที่และโอกาสที่ประเสริฐที่สุดในการเกิดมาชาตินี้ :) ที่ภูมิใจ ดีใจ ยินดีและรู้สึกมีบุญเป็นที่สุดที่ได้เกิดมาในชาตินี้ :) คือ ที่ได้เกิดมาในเมืองพุทธ ได้พบพระพุทธศาสนา ได้พบคำสอนอันยังถูกต้องยังรุ่งเรือง ได้พบครูบาอาจารย์ที่รู้ดี รู้ตรง มีเมตตา สอนให้ถูกทางได้ ได้พบวิธีการพัฒนาตนในทางพุทธศาสนา อันเป็นการพัฒนากาย พัฒนาจิต พัฒนาปัญญา :) เคยกราบแม่และพ่อ บอกท่านว่าขอบพระคุณเหลือเกินที่ให้เกิดมาในชาตินี้ เลี้ยงดูมาอย่างดีที่สุดเท่าที่ท่านทำได้ บอกท่านประมาณว่า (จำคำพูดแน่นอนไม่ได้แล้วค่ะ) ขอบคุณที่ให้ได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา และได้มาพบวิธีปฏิบัติที่จะพัฒนาตน :) เคยบอกท่านว่า ดิฉันยังไม่อยากตายก็จริง :) แต่หากว่าจะต้องตายไปวินาทีใดวินาทีหนึ่ง ก็ไม่เป็นไร... เพราะคนเรากำหนดกันไม่ได้ และเพราะชีวิตนี้ อย่างน้อยก็ได้มาปฏิบัติเพื่อพัฒนาตน ตามคำสอนของพระพุทธองค์บ้างแล้ว :) เพื่อว่าต่อไปสักวันหนึ่งในอนาคตอันคงยังอีกไกลทีเดียว... จะได้ตายแบบไม่ต้องเกิดอีกเลย + + + + + + + + + + + + + ถามว่าถ้ารู้ว่าจะตายในอีกไม่นาน... จะทำอะไร ตอบว่า จะกราบแม่กราบพ่อให้บ่อยๆ :) บอกท่านว่าอย่าเสียใจ :) ไม่เป็นไร :) เพราะว่าที่ให้เกิดมาจนถึงวันนี้ ก็ประเสริฐสุดๆ แล้ว :) ( ที่จริง ... ทั้งหมดนี้ บอกท่านไว้หมดแล้วค่ะ :) ) แล้วก็ให้เวลากับทุกคนที่อยากจะใช้เวลาช่วงสุดท้ายของเรากับเรา เท่าที่จะให้ได้ :) และจะพยายามให้เป็นเวลาที่แม้น้อยนิด แต่มีคุณค่าและมีคุณภาพมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ข้อสำคัญที่สุด ... ทุกขณะที่ทำทุกอย่างทั้งหมดจวบจนเท่าที่ยังมีสติรู้ตัวอยู่ ก็จะพยายามมีสติ รู้ตัวทั่วพร้อม ไปด้วย ให้มากที่สุด :) เพราะสิ่งนี้ คือสิ่งที่มีคุณค่าที่สุด :) แล้วก็จะพยายามตายไปอย่างมีสติ :) ความจริงอยากจะบอกว่าถ้ารู้ว่าใกล้จะตาย ก็จะขอลาทุกคนที่รักเรา แล้วก็ปลีกวิเวก ไปปฏิบัติธรรมเข้มข้น (เจริญสติ เจริญวิปัสสนาฯ) จนวินาทีสุดท้ายแห่งชีวิต แต่ว่าชาตินี้คงทำอย่างนั้นไม่ได้... ก็เลยเอาเป็นตามที่เล่ามาข้างบนค่ะ :) + + + + + + + + + + + + + ดังนั้น สิ่งที่อยากแนะนำ ก็คือ ทำบุญทำทานตามโอกาส ทำความดีต่างๆ ตามโอกาส ทำอะไรดีๆ ที่ยังไม่ได้ทำ ที่ยังค้างคาใจอยู่ และที่สำคัญที่สุด...ฝึกสติ http://www.wimutti.net/ ฝึกสติ...เพื่อฉกฉวยเอาสมบัติล้ำค่าที่หาไม่ได้บ่อยๆ เป็นโอกาสทองในสังสารวัฏที่เราได้เกิดมาเจอในชาตินี้ และเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดแล้วในวัฏฏสงสาร :) อย่างน้อยก็เป็นการเริ่มต้น... เพื่อให้เป็นสมบัติล้ำค่าติดตัวต่อไป... เรียกว่า จะได้ไม่เสียทีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ได้มาพบพระพุทธศาสนา... :) และที่สุดของที่สุด คือ ได้มาฝึกฝนอบรมตน หรือที่สมัยนี้เรียกกันว่า ได้ 'ปฏิบัติธรรม' เจริญในธรรม :) โดยคุณ : deedi - อีเมล์ deedi.deedi@gmail.com - 16/09/2007 13:21

2 : ขอบคุณค่ะ คุณ deedi ขอบคุณที่คุณdeedi ช่วยตอบ และเตือนสติที่ลืมทำในบางอย่างก่อนถึงวันนั้น เพิ่งอ่านกระทู้ 0001 ,0002 ,... ของคุณไปตอนเช้านี้เองอ่านแล้วประทับใจ มาก ยังคิดอยากมีโอกาสได้คุยกับคุณบ้าง อยากรู้จักเพราะแค่อ่านกระทู้คุณก็รู้สึกดีได้อะไรเยอะเลย พอเข้ามาภาคบ่าย เห็นคุณกรุณาตอบกระทู้ให้ ดีใจค่ะ หวังว่าคงได้พูดคุยกับคุณอีก ช่วยแนะนำด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ โดยคุณ : แมงเม่า - 16/09/2007 15:36

3 : สาธุ :) สวัสดีค่ะคุณแมงเม่า ยินดีค่ะ :) ยินดีที่เป็นกัลยาณมิตรกันนะคะ :) มาคุยกันได้เสมอเลยค่ะ ยินดีเสมอ แต่ว่าต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านิดหนึ่งที่บางครั้ง ดิฉันจะหายหน้าหายตาไปจากบอร์ดค่อนข้างนาน ถ้าเป็นอย่างนั้นก็เพราะปัญหาสุขภาพค่ะ แต่ถ้าสบายดี ก็จะพยายามเข้ามาดูบอร์ดให้สม่ำเสมอที่สุด มีอะไรก็มาคุยแลกเปลี่ยนกันได้เสมอนะคะ :) เป็นกัลยาณมิตรประคับประคองกันไปสู่ที่สุดแห่งทุกข์ ธรรมะช่วยแก้ปัญหาโลกปัญหาธรรมได้หมดจริงๆ :) เจริญในธรรมยิ่งๆ นะคะ :) โดยคุณ : deedi - อีเมล์ deedi.deedi@gmail.com - 22/09/2007 13:48

4 : อยากแนะนำให้ไปตาม link ที่ใส่ไว้ให้ข้างบนนะคะ wimutti.net น่ะค่ะ :) ดีมากๆ เลย พระอาจารย์ปราโมทย์ท่านสุดยอดแล้ว ท่านแนะนำวิธีฝึกสติให้เข้าใจได้ง่ายๆ (เป็นการแสดงธรรมของท่าน) ฟังแล้วถ้าลองฝึกไปด้วย ก็คงจะเห็นผลได้ไม่นานค่ะ :) ถ้าต้องการคุยกันทางโทรศัพท์ ( ดิฉันไม่แข็งแรง ไปไหนไม่ค่อยได้ ถ้าจะสนทนาพูดคุยกันช่วงนี้แบบตัวต่อตัว ต้องขออนุญาตเป็นทาง โทรศัพท์นะคะ :) ) ก็ยินดีนะคะ ถ้าหากว่าจะได้ช่วยกันนำธรรมะ มาเกื้อกูลกันและกัน :) คุณแมงเม่า email มาตามที่อยู่ดิฉันข้างล่าง ก็ได้นะคะ ถ้าจะให้เบอร์โทรศัพท์มาด้วยในอีเมล์ก็ได้ค่ะ ดิฉันจะได้โทร. มาหา หรือหากไม่สะดวกให้เบอร์มาในเมล์ ก็อีเมล์มาเฉยๆ ก็ได้ค่ะ แล้วดิฉันจะได้ตอบกลับพร้อมเบอร์โทรศัพท์ดิฉัน :) แต่ดิฉันไม่ทราบเหมือนกันว่าจะออนไลน์และได้เช็คเมล์ อีกครั้งเมื่อไหร่ แต่ก็จะพยายามตอบทันทีที่ออนไลน์อีกครั้งค่ะ :) เจริญในธรรม :) โดยคุณ : deedi - อีเมล์ deedi.deedi@gmail.com - 22/09/2007 14:24

5 : เรียน คุณdeedi รู้สึกเกรงใจคุณdeedi มากยิ่งทราบว่าคุณไม่ค่อยสบายด้วย จะเป็นการรบกวนคุณมากไป แต่ก็ขอบคุณที่คุณกรุณาเป็นกัลยาณมิตรด้วย ดิฉันเคยนั่งสมาธิหลายครั้งไม่รู้เหมือนกันว่า ดิฉันทำถูกวิธี ถูกทางหรือไม่ ส่วนมากแล้ว สิ่งที่ได้คือจิตใจไม่วุ่นวาย ทำให้นอนหลับสบาย และในตอนเช้าจะรู้สึกสดชื่นดี แต่มีครั้งหนึ่ง และครั้งเดียวเท่านั้น ดิฉันนั่งแล้ว ไม่รู้ว่านานเท่าใด บอกไม่ถูกเขาเรียกอะไรไม่ทราบ ดิฉันรู้สึกว่าจิตใจนิ่งมากจนเหมือนกับไม่มีตัวตน ไม่รู้สึกเมื่อย เริ่มกลัวคิดว่าตนเองตายแล้ว จึงลองยกแขนซ้าย - ขวา โยกตัวไป-มา ซ้าย - ขวา ดิฉันทำได้โดยไม่ตื่นจากสมาธินั้นเลย ลองคิดเรื่องโน้น เรื่องนี้ก็ยังเหมือนเดิม แล้วนิยายเรื่องหนึ่งแวบมาในสมอง ( ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งสมาธิแล้วถอดกายทิพย์ ไป..แต่พอกลับมาบ้านเห็นสามีกำลังจัดงานศพของเธอ ในที่สุดเธอกลายเป็นผีเร่ร่อน ) ดิฉันลืมตาขึ้นทันทีเลย เกรงว่าถ้าทำต่อแล้วจะไปไกลไม่รู้ว่าจะกลับอย่างไรจำไม่ได้ว่าดิฉันเริ่มต้นอย่างไร อยากให้สมาธิแบบนั้นเกิดขึ้นอีก ถ้าไปถึงตรงนั้น ดิฉันควรทำอย่างไรต่อไป ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น เขาเรียกอะไร เป็นสมาธิขั้นไหน แล้วทั้งหมดมีกี่ขั้น ปัญหาเหล่านี้คิดนานแล้วไม่ทราบว่าจะถามใครดี ผ่านมา 4 - 5 ปีแล้วดิฉันไม่ได้นั่งสมาธิอีกเพราะสถานที่ไม่สะดวก แต่ก็คิดว่าตนเองคงมีโอกาส เมื่อถึงเวลานั้น ดิฉันเคยเรียนแค่วิชาศีลธรรม เคยไปทำบุญที่วัดกับคุณพ่อ - คุณแม่ เคยบวชชีพราหมณ์ ตอน ม.2 เคยนั่งสมาธิตอนเด็กๆ เมื่อวัดใกล้บ้านจัดงาน ดิฉันไม่มีโอกาสไปปฏิบัติธรรมที่ไหน และห่างวัดมานาน จึงไม่รู้อะไรมากไปกว่า ศีล 5 ข้อ หวังว่าคุณจะกรุณาชี้แนะแนวทาง หรือ ท่านผู้รู้ใดจะเพิ่มเติมก็ยินดียิ่ง ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ โดยคุณ : แมงเม่า - 27/09/2007 00:25