หัวข้อกระทู้ : นั่งสมาธิ วางจิตบริเวณศรีษะ : ทำไมศรีษะ ตึง มึนชา ปวด หัว ปวดตา เวลานั่งสมาธิแล้ววางจิตบริเวณศรีษะ ผมต้องเพ่งลงมาที่ท้องเพื่อดึง จิตลง อาการปวดตึงจึงหายได้ ข้อเสียคือมีสติน้อย แต่สบายเสียวซ่านดี ถ้าวางจิตบริเวณศรีษะมีสติดีกว่า แต่ไม่สามารถวางได้นานต้องรีบออกเพราะทนปวดไม่ได้ หัวจะระเบิด มีวิธีการทำอย่างไรให้สามารถวางจิตที่ศรีษะได้นานๆ นะครับ โดยคุณ : องอาจ - 17/11/2007 21:07

1 : พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า นิโครธะ บุคคลผู้มีตบะในโลกนี้ เป็นผู้สำรวมด้วยสังวร ๔ ประการ. ๔ ประการเป็นอย่างไร นิโครธะ บุคคลผู้มีตบะในโลกนี้ ๑. ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ใช้ผู้อื่นให้ฆ่าสัตว์ เมื่อผู้อื่นฆ่าสัตว์ ไม่เป็น ผู้ดีใจ ๒. ไม่ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของเขาไม่ได้ให้ ไม่ใช้ให้ผู้อื่นถือ เอาสิ่งของที่เจ้าของเขาไม่ได้ให้ เมื่อผู้อื่นถือเอาสิ่งของที่ เจ้าของไม่ได้ให้ ไม่เป็นผู้ดีใจ ๓. ไม่พูดเท็จ ไม่ใช้อื่นให้พูดเท็จ เมื่อผู้อื่นพูดเท็จ ไม่เป็น ผู้ดีใจ ๔. ไม่เสพกามคุณ ไม่ใช้ให้ผู้อื่นเสพกามคุณ เมื่อผู้อื่นเสพ กามคุณไม่เป็นผู้ดีใจ นิโครธะ บุคคลผู้มีตบะ เป็นผู้สำรวมแล้วด้วยสังวร ๔ ประการ อย่างนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า นิโครธะ บุคคลผู้มีตบะในโลกนี้ เป็นผู้สำรวมแล้วด้วยสังวร ๔ ประการ ๔ ประการเป็นอย่างไร ฯลฯ นิโครธะ เพราะว่า บุคคลผู้มีตบะ เป็นผู้สำรวมแล้วด้วยสังวร ๔ ประการ ข้อที่จะกล่าวต่อไปนี้ จึงเป็นลักษณะของเขา เพราะความเป็นผู้มีตบะ เขา รักษาศีลให้ยิ่ง ไม่เวียนมาเพื่อความเป็นคนเลว เขาเสพเสนาสนะอันสงัด ฯลฯ เขาละนิวรณ์ ๕ เหล่านี้ อันเป็นอุปกิเลสแห่งใจที่ทำให้ปัญญาเสื่อม กำลัง มีใจประกอบด้วยเมตตาแผ่ไปตลอดทิศหนึ่งอยู่ ฯลฯ เขาย่อมระลึก ถึงชาติก่อนได้เป็นอันมาก คือระลึกชาติได้ ๑ ชาติบ้าง ๒ ชาติบ้าง ๓ ชาติบ้าง ๔ ชาติบ้าง ๕ ชาติบ้าง ฯลฯ สิบชาติบ้าง ยี่สิบชาติบ้าง สามสิบ ชาติบ้าง ยี่สิบชาติบ้าง ห้าสิบชาติบ้าง ร้อยชาติบ้าง พันชาติบ้าง แสนชาติ บ้าง ตลอดสังวัฏฏกัปเป็นอันมากบ้าง ตลอดวิวัฏฏกัปเป็นอันมากบ้าง ตลอดสังวัฏฏกัปและวิวัฏฏกัปเป็นอันมากบ้างว่า ในภพโน้นเรามีชื่ออย่าง นั้น มีโคตรอย่างนั้น มีผิวพรรณอย่างนั้น มีอาหารอย่างนั้น เสวยสุขเสวย ทุกข์อย่างนั้น ๆ มีกำหนดอายุเพียงเท่านั้น ครั้นจุติจากภพนั้นแล้วได้ไป เกิดในภพโน้น แม้ในภพนั้น เราก็ได้มีชื่ออย่างนั้น มีโคตรอย่างนั้น มีผิวพรรณอย่างนั้น มีอาหารอย่างนั้น เสวยสุขเสวยทุกข์อย่างนั้น ๆ มี กำหนดอายุเพียงเท่านั้น ครั้นจุติจากภพนั้นแล้ว ได้มาเกิดในภพนี้ เขา ย่อมระลึกถึงชาติก่อนได้เป็นอันมาก พร้อมทั้งอาการ พร้อมทั้งอุเทศด้วย ประการฉะนี้. โดยคุณ : พระไตรปิฎก 91 มมร เล่ม 15 หน้า 72-73 - อีเมล์ totsuthat@gmail.com - 19/11/2007 21:26

2 : สวัสดีครับคุณ องอาจ นั่งสมาธิ ควรหาฐานของใจให้ได้เสียก่อนครับ ให้คุณสังเกตฐานของใจอยู่ ตรงที่เบาสบาย ไม่ตึงเก็งเครียด หลักการนั่งสมาธิ คือเพื่อผ่อนคลายความตึงเก็งของกล้ามเนื้อโดยตรง ไม่ได้มุ่งที่ความอยากเป็นนั่น อยากเป็นนี่ วางจิตสบายสบาย หลับตาเบาๆ ไม่ต้องเก็งสบายสบาย ผ่อนคลายๆ เมื่อการปฏิบัติถูกต้องร่างกายก็จะหลั่งสารที่ให้ความสุขสดชื่น มรรคผลธรรมวิเศษก็จะตามติดมาทีหลัง โดยคุณ : Rawiphan - 22/12/2007 19:11