หัวข้อกระทู้ : ทำไมคนเห็นแกตัวมากจนเกินไปจึงไม่ความผิด : เหตุในเพื่อนหนูชอบอ้างว่าเค้าเป็นคนดีมากทำอะไรก็ไม่ผิดล่ะค่ะ ในเมื่อเค้าก็ทำบุญนะค่ะ แต่เค้าเป็นคนชอบว่าคนอื่นให้เจ็บชำใจเป็นอย่างมาก เพราะว่า ไม่ล่านะค่ะ แต่ ด่าเลย ชอบนินทา ชอบว่าร้าย ต่างๆนานา ชอบแกล้งให้คนอื่นนั้นถูกคนรังเกรียจ ทำไมเค้าบอกว่าหลวงพ่อไม่ว่าอะไร เค้าเป็นคนดีมาก แต่ว่าเค้าเห็นแกตัวมากเกินไป ใครจะทำอะไรไม่ได้ก็ด่ากลับมา ไม่เคยช่วยเหลือใคร กลับคอยทำร้ายลับหลัง จะทำไงกับเค้าดีค่ะ โดยคุณ : คนไม่เข้าใจ - อีเมล์ too@hotmail.com - 11/04/2008 13:26

1 : สวัสดีค่ะคุณคนไม่เข้าใจ :) ในภาษาธรรม จะมีวลีหนึ่งที่ใช้สนทนากัน ประมาณว่า 'ประคองคน' กับ 'ประคองธรรม' :) + + + + + + + + + + สิ่งที่น่าสนใจ คือ มาตรฐานในการตัดสินว่าอะไรหรือแค่ไหนคือ ผิด-ชอบ-ชั่ว-ดี ฯลฯ ธรรมะนั้นมีมาตรฐานแน่นอน สิ่งที่ดี เป็นกุศล ก็ประมาณว่าคือ สิ่งที่ทำ-พูด-คิด แล้วดี มีประโยชน์ ให้ผลเป็นความสุข (ของทุกฝ่าย) สิ่งที่ไม่ดี เป็นอกุศล ก็ประมาณว่าคือ สิ่งที่ทำ-พูด-คิด แล้วไม่ดี เกิดโทษ ให้ผลเป็นความทุกข์ + + + + + + + + + + ถ้ามองด้วยธรรมะ ครูบาอาจารย์จะสอนไว้ว่า เราต้อง "ประคองธรรม" ก่อน "ประคองตน" หมายความว่า เราต้องเอาธรรมเป็นใหญ่ เอาธรรมเป็นหลัก ผิดหรือถูกก็ว่าไปตาม(หลัก)ธรรม จะเอาตนหรือความคิดเห็นของตนเป็นหลักนั้น ไม่ควร ทั้งนี้เพราะ คนไม่ได้มีมาตรฐานที่ถูกต้องแน่นอน แต่ธรรมนั้นเป็นมาตรฐานและถูกต้องแน่นอน ไม่มีโอนเอียง คำไหนคำนั้น ว่าอย่างไรก็หนักแน่นแน่นอนอย่างนั้น + + + + + + + + + + ก็ไม่ทราบว่าเพื่อนของคุณเอาหลักธรรมไหนมาวัด เพราะว่าถ้าเป็นธรรมะที่พระพุทธองค์ทรงแสดงแล้วนั้น เช่น หากว่ากันตามศีล ท่านก็ให้บุคคลพึงระมัดระวังวาจาต่างๆ นานา อาทิ ไม่พูดปด ไม่พูดยุยงส่อเสียด-หยาบคายด่าทอ-เพ้อเจ้อโปรยประโยชน์ ให้ผู้อื่นเดือดร้อน แค่เอาศีลเกี่ยวกับการระมัดระวังการพูดจา เท่านี้ ก็จะเห็นว่าเพื่อนของคุณคงต้องทำความเข้าใจกับพระธรรมคำสั่งสอน ของพระพุทธองค์อีกมากพอควร :) + + + + + + + + + + ในทางธรรมนั้น บุญหรือความดี ก็ส่วนบุญหรือความดี บาปหรือความไม่ดี ก็ส่วนบาปหรือความไม่ดี เอามาปะปนหรือลบล้างกันไม่ได้ :) การทำบุญทำทาน ก็เป็นสิ่งที่ดี :) เป็นการพัฒนาตน ให้ไม่ตระหนี่ ให้สละออกเป็น อีกทั้งยังเป็นการสร้างทางเดินที่สะดวกสบายไม่อดอยากลำบากต่อไป ตราบเท่าที่ยังต้องเดินทางในสังสารวัฏ แต่ว่าความดีในเรื่องการทำบุญทำทาน ก็เป็นคนละเรื่องคนละเกี่ยว (คือไม่เกี่ยวกัน) กับการล่วงละเมิดต่างๆ นานาทางวาจา รวมไปถึงการมีเจตนาไม่ดี มุ่งร้าย (ถ้าหากเพื่อนของคุณ มีเจตนาเช่นนี้จริงๆ ก็คงไม่ดีนัก) หมายทำร้ายจิตใจ หรือหมายให้ผู้อื่นต้องทุกข์ต้องเสียใจต้องถูกรังเกียจ ฯลฯ อันนี้เป็นอกุศล เป็นการทำที่ไม่ดี (คือ คิดไม่ดี มีเจตนาไม่ดี และพูดออกมาไม่ดี) และอกุศลก็ย่อมส่งผลเป็นความทุกข์ เป็นโทษแก่ผู้ทำอกุศลนั้นๆ + + + + + + + + + + อย่างไรก็ตาม ขณะนี้ เพื่อนของคุณคนนี้ ก็ได้สร้างประโยชน์มหาศาลแก่คุณแล้ว :) คือ ได้ทำ ได้กระตุ้น ให้คุณสนใจ อยากจะเข้าใจ ว่าอะไรคือดี อย่างไรคือคนดี แบบดีจริงๆ ถูกต้องตามธรรมชาติจริงๆ :) (ธรรมะแท้ๆ ก็คือ ธรรมชาติแท้ๆ ธรรมชาติธรรมดาๆ นี่เอง) บุคคลจึงพึงศึกษาหลักพระธรรมให้ถ่องแท้ ไม่ใช่พูดเอาเอง ไม่ใช่กล่าวตู่หรือทึกทักเอาว่าอย่างนี้ดี อย่างนี้ถูก อย่างนี้ใช่ ฯลฯ ตามความคิดเห็นและมาตรฐานส่วนตัว ที่ถูกแล้ว ต้องน้อมนำธรรมเป็นหลัก คือ ยึดพระธรรมเป็นหลัก แล้วพิจารณาแยกแยะไปตามแนวพระธรรมที่มีอยู่ อันครบถ้วน ชัดเจน แน่นอน หมดจด อยู่แล้ว :) + + + + + + + + + + ถามว่าจะทำอย่างไรกับเค้าดี :) ก่อนอื่น...เอาที่ตัวเราก่อนนะคะ :) คือ เร่งศึกษา หาความรู้ อ่านหนังสือ (ที่เขียนถูก เขียนตรงตามพระธรรมแท้ๆ) หากัลยาณมิตร ที่จะแนะนำเราไปในทางที่ถูกต้องดีงามได้ เร่งศึกษา ให้รู้ให้เข้าใจเกี่ยวกับความดีความชั่ว บุญบาป แล้วน้อมนำพระธรรมที่ถูกต้องมาเป็นหลักในการดำเนินชีวิต :) พระธรรมจะทำให้เราพอแยกแยะได้ว่าอะไรดี อะไรควร อะไรไม่ดี ไม่ควร สังคมสมัยนี้ฉาบฉวย และมากไปด้วยกิเลสบาป (คือ ความโลภ ความโกรธ และ ความหลง) ผู้คนจำนวนมาก (คงส่วนใหญ่ด้วย) ไม่รู้แล้วว่าอะไรถูกผิดดีงาม ว่าอะไรควรไม่ควร แยกแยะไม่ได้ด้วย เพราะว่า ไม่มีหลัก ไม่มีมาตรฐาน ในการคิดเพื่อนำมาแยกแยะ เสียงส่วนใหญ่ ในบางเรื่องหรือในหลายเรื่อง หรือในเกือบทั้งหมด อาจไม่ใช่เสียงที่ถูกต้องเสมอไปเสียแล้วในยุคนี้ ดังนั้น เราชาวพุทธทั้งหลายนับว่าโชคดีมีบุญเหลือเกิน :) เรายังมีพระธรรมแท้ๆ ให้พึ่งพา :) ไม่พาเราลงเหวลึกเหมือนที่ คนส่วนมากในยุคสมัยนี้กำลังพากันเดินลงไป :) ถ้าเราไม่เข้าใจ เราก็อาจงง สับสน เอาตัวไม่รอด :) แต่เมื่อเราเข้าใจ เกิดปัญญา (ทางธรรม) มีหลักให้ยึด มีมาตรฐานให้สามารถศึกษาและปฏิบัติเพื่อประคองตน ประคองชีวิตนี้ ให้ดีรอดปลอดภัยไม่ตกลงไปในทางที่เสื่อม :) เราก็จะสามารถอยู่ได้อย่างร่มเย็นในโลกอันเร่าร้อนและมืดบอด เราก็จะตายไปจากชาตินี้อย่างเจริญ ไปในทางดีหรือดีขึ้น พัฒนาขึ้น ไม่เสียทีที่ได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา :) ถ้าหากเราเข้าใจว่าอะไรถูกผิดดีงามควรไม่ควร พอสมควรแล้ว เราก็น้อมนำมาปฏิบัติ :) พัฒนาตน เมื่อเราพัฒนาตนเองพอได้แล้ว :) เราก็จะค่อยๆ ช่วยคนอื่นได้ ตามความสามารถ กำลัง และตามพัฒนาการของเรา :) เมื่อเราชัดเจนแจ่มแจ้งเข้าใจว่าอะไรคืออะไร ว่ามาตรฐานของแท้คืออะไร :) เราก็อาจเกิดความสงสาร เห็นใจเพื่อน เสียใจแทนเขาที่เขาเข้าใจผิด ยึดมั่นว่าตนดี :) (ทุกคนก็มีทั้งส่วนดีและส่วนไม่ดีกันทั้งนั้น) เมื่อนั้น เราก็อาจพอช่วยเหลือเขาได้ (ซึ่งก็ต้องดูเขาดูเราด้วยนะคะ ว่าเค้าพร้อมให้เราช่วยแค่ไหน ต้องดูโอกาส ความเหมาะสม ความพอดี ด้วย ว่าจะช่วยเมื่อไหร่ อย่างไร แค่ไหน ฯลฯ) ช่วยด้วยการนำเขามาสู่พระธรรม :) คือ ให้เขาได้เห็นได้เข้าใจว่าส่วนใดที่เขาดี และส่วนใดที่เขายังต้องปรับปรุงพัฒนาตนเอง พระธรรมนั้นกล่อมเกลาสรรพสัตว์ให้มีจิตใจอ่อนโยนและดีงามขึ้น ทุกข์น้อยลง สุขมากขึ้น ตามลำดับได้จริงๆ :) ประเด็นอยู่ตรงที่ว่าสรรพสัตว์นั้นๆ อยากจะน้อมนำพระธรรมมาปฏิบัติหรือไม่ แค่ไหน อย่างไร ฯลฯ ดังนั้น... ตอนนี้ที่เราเองก็ยังงงๆ แยกแยะไม่ได้ว่าอะไรคือดี อะไรคือไม่ดี เราเองก็ยังไม่มีหลักให้ยึด หลักให้คิดพิจารณา จึงอยากแนะนำให้ห่างๆ เพื่อนคนนี้ไว้ก่อนสักพัก :) เพราะใกล้แล้วเราเองก็ร้อน คือ ร้อนใจ ลำบากใจ ทุกข์ใจ เดือดร้อน แถมยังไม่รู้ว่าจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรดี แผ่เมตตาให้เขามากๆ ให้เขาได้เป็นคนดีจริงๆ อย่างที่เขาพูด :) ต่อเมื่อเราพอเข้าใจ มีหลักมั่นคงในใจ มีธรรมเป็นหลัก มีหลักธรรมเป็นใหญ่ รู้ว่าควรประคองธรรมก่อนประคองคน (เช่นคนว่าตัวเองดี แต่ธรรมบอกไว้ว่าการทำแบบนี้ๆ ไม่ดี เป็นบาป เราก็ต้องเชื่อพระธรรม ให้พระธรรมเป็นตัวตัดสิน ไม่ใช้ยอมรับคำคนจากความคิดเห็นส่วนตัวโดยปราศจากหลักธรรม ให้เป็นตัวตัดสินผิดชอบชั่วดี) เมื่อนั้น เราอาจพอจะมีลู่ทาง ค่อยๆ ชี้ให้เพื่อนเห็น แนะให้เขาออกจากหุบเหวแห่งความเข้าใจผิด คิดสำคัญตนว่าดีแล้ว ก็เลยเสียโอกาสที่จะพัฒนาตัวเองไป ถ้าสนิทพอ ก็ชวนไปเข้าวัด วัดดีๆ พระดีๆ ที่ท่านสอนดี สอนตรง สอนถูก วัดที่สมถะ สงบ เรียบง่าย ไม่มากไปด้วยวัตถุ พระที่สอนอะไรธรรมดาๆ เช่นเกี่ยวกับศีลห้า การเจริญสติ (สติปัฏฐานสี่) พระที่สอนเรื่องบุญ-บาป ฯลฯ + + + + + + + + + + ขออนุโมทนานะคะ :) อนุโมทนาในความพยายามที่จะเข้าใจ ว่าอะไรเป็นอะไร :) และอนุโมทนาในเมตตาจิต อยากจะช่วยเพื่อน :) เอาใจช่วยนะคะ :) + + + + + + + + + + เจริญในธรรม :) โดยคุณ : deedi - อีเมล์ deedi.deedi@gmail.com - 26/04/2008 16:54

2 : จะดี หรือจะชั่วอยู่ที่ตัวทำ หากเราทำดีเราก็ได้บุญ หรือเราจะทำชั่วเราก็ได้บาป ใครทำดีใครคนนั้นเค้าก็ได้บุญ หรือใครทำชั่วใครนนั้นเค้าก็ได้บาป ใครทำอะไรไว้จะดีหรือชั่วก็จะเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น มนุษย์ในปัจจุบัน ทำกันทั้งความดีและความชั่วปนกันไปกลายเป็นธรรมดาไป (ใครๆ เขาก็ทำกัน) แต่ส่วนใหญ่แล้วจะทำชั่วกันเป็นส่วนมาก แต่หากใครมีสติปัญญามากก็จะมีวิธีหลีกเลี่ยงการทำบาปชั่วได้จะมากแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับความมีสติระลึกรู้ อยากขอให้มนุษย์ทั้งหลายจงมีความละอายในสิ่งชั่วและละที่จะทำกรรมชั่วกันด้วยเถิดเพื่อความผาสุขของตนเองนั่นแล โดยคุณ : กฤต - อีเมล์ kita_nv@hotmail.com - 02/05/2008 22:08

3 : มนุษย์มันไม่ดีสมบูรณ์เต็มร้อย มนุษย์ยังมีกิเลส ย่อมมีรักโลภโกรธหลง เป็นธรรมดา หลวงพ่อพุทธทาสท่านว่าเขามีสิทธิ์ที่จะเป็นอย่างนั้นอย่างนั้น เราห้ามเขาไม่ได้ เราควรแผ่เมตตาให้เขาดีกว่าเพราะเขาเองก็ทุกข์กับสิ่งที่เขาทำอยู่นะครับ โดยคุณ : au - อีเมล์ au-1983@thaimail.com - 03/05/2008 22:52