Sub : ``jeje : Mes. from Gu : จะมีสักกี่คนที่สามารถใช้ชีวิตได้อย่างที่คิดและหวังไว้ ชะตาชีวิตของมนุษย์เปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ไม่มีใครรู้หรอกว่าชีวิตในวันข้างหน้าจะต้องเดินอย่างไร วันนี้อาจจะมีความสุข พรุ่งนี้อาจจะพบความทุกข์ เหมือนท้องฟ้าที่ดูสดใสแต่ใครจะรู้บ้างว่าอีกไม่นานอาจมีพายุใหญ่เข้ามาก็ได้ และเมื่อหลังจากพายุผ่านพ้นไปอาจจะเจอท้องฟ้าที่สดใสกว่า แล้วตอนนี้ล่ะ เราจะสามารถรักษาสิ่งที่มีอยู่ได้นานแค่ไหน สิ่งนั้นก็คือความรัก ความรักที่บอกใครไม่ได้ แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้เลยว่าความรักที่เกิดขึ้นถูกหรือผิด........... From : kuma - mail Gu>> jnlarc@hotmail.com - 09/01/2003 15:49

1 : Mes. from Gu : จะขอพูดในฐานะที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มานานกว่าคนบางคน (เออ กุแก่แล้วมีไรมั้ยฟะ - -) เพราะงั้น วัดกันที่ประสบการณ์ ว่าแล้วเรามาแชร์ไอเดียกันดีกั่ว อิอิอิ ความหวัง เป็นสิ่งที่ดีค่ะ เพราะมันเป็นเสมือนแรงผลักดัน และเป็นจุดที่ก่อให้เกิดความพยายามในการจะทำมันให้สำเร็จ แต่การที่คนเราจะใช้ชีวิตบนโลกนี้โดยจะมีแต่ความหวังเพียงอย่างเดียวคงไม่ได้ มันจะต้องนึกถึง"ความเป็นไปได้" หรือว่า เราสามารถทำให้มันเป็นจริงได้รึเปล่าด้วย ความที่"เวลา" เป็นตัวกำหนด "ความเปลี่ยนแปลง" ไม่ว่าจะความคิด หรือจิตใจ ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ ไม่งั้นคงไม่มีคำว่า วันนี้รัก พรุ่งนี้เกลียด ... ชีวิตเราเอง เรากำหนดได้ค่ะ จะให้มันเดินไปทางไหน จะปล่อยให้มันล่องลอยเป็นใบไม้แห้งๆที่แปะอยู่บนผิวน้ำ สุดแท้แต่สายธารจะพาไปแบบนั้นก็ย่อมได้ แต่อย่าลืม เวลามันไม่คอยใคร มันไม่ให้โอกาสใคร แต่เราต้องหาโอกาสจากมันเอง ...ถ้าเราได้แต่ "หวัง" และ "รอคอย" ให้สักวัน ฝันเป็นจริง ...ชีวิต ไม่ใช่ล๊อตตารี่ บางทีดวงดีได้ ดวงซวยก็โดยแด๊ก การมองโลกในแง่ดี ช่วยให้จิตใจเราดีขึ้นได้ แม้จะเจออะไรที่มันหนักๆมา บางคนท้อแท้กับเรื่องง่ายๆ ยึดติดกับสิ่งที่มองไม่เห็น จับต้องไม่ได้ ทั้งเจ็บปวด ทรมาน จนบางทีอาจไม่อยากมีลมหายใจอยู่ ก็เพราะเรามัวแต่มองสิ่งที่มันเลวร้าย ต้องหัดสร้างความสุข ความสงบให้กับตัวเอง ถึงแม้จะเล้กน้อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย สร้างคุณค่าให้กับตัวเองด้วยการให้ ไม่ใช่ให้ด้วยเงินหรือสิ่งของ แต่ให้ด้วยใจ ให้ด้วยสติปัญญา เริ่มต้นที่คนใกล้ตัวคุณที่สุด...ทำได้ไหม? ความรัก ใครๆมองว่ามันอาจเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ ถ้ามันเป็นความรักแท้ๆ แน่นอนว่ามันย่อมมั่นคง แต่สิ่งที่เป็นความฉาบฉวย และหลงเข้าใจผิด คิดว่ามันเป็นความรัก จริงๆแล้วไม่ใช่ อย่าใช้สายตามอง ให้ใช้จิตใจ คิดตริตรองว่า เรากำลังรัก หรือ หลง ? ไม่มีคำว่า ถูก หรือ ผิด การที่เรารู้สึกดีกับใครซักคน จนมันอาจจะกลายเป็นความรักขึ้นมา มันไม่ใช่เรื่องแปลก การได้ถ่ายทอดความคิดตนเอง บอกให้อีกฝ่ายรับรู้ ถือเป็นความกล้าหาญอย่างหนึ่ง ถึงจะกลัวว่าความจริงจะตรงข้ามกับสิ่งที่คิดอยู่ในใจ แต่การเผชิญหน้า เป็นหนทางที่ดีที่สุด หนีอะไรหนีได้ แต่ในที่สุด เราก็หนีใจตัวเองไม่พ้น ..... เอ้า สรุป ... สิ่งที่หวัง ชีวิตของเรา ความรักของเรา จงกำหนดมันขึ้นเองจากความตั้งใจ การใช้ความคิดให้รอบคอบ และความกล้าที่จะตัดสินใจ จงคิดว่าเราทำได้ และทำให้ดีที่สุด ผลที่ออกมาต้องควรค่าแก่การยอมรับจากทุกคนแน่นอน... From : เจ่เจ้ - 09/01/2003 23:43

2 : Mes. from Gu : ขอฝากคำคมแบบ เซน หน่อยน่ะค่ะ หินนี้มีสีเขียวด้วยตะใคร่ ตะใคร่มีสีเขียวด้วยมีหินให้เกาะ ตะใคร่มิได้มีสีเขียว หินก็มิได้มีสีเขียว ไม่มี กลับ มี มี ก็คือไม่มี จริงไหมค่ะ??? พิมพ์ไปพิมพ์มาคนพิมพ์ก็ไม่มี (ทีเผลอคนอ่านจะไม่มีไปด้วย!!) From : NiNg - 10/01/2003 14:21

3 : Mes. from Gu : ก็มันชีวิตนี่นะ ว่าแต่...กระทู้เยี่ยงนี้สมควรโพสที่ส้วมนะจ๊ะ From : Shampoo - 10/01/2003 23:17

4 : Mes. from Gu : อืมเจ่เจ้ เขียนดีน่ะชอบจัง บางทีอาจเป็นเพราะประสบการณ์ในชีวิตขอแต่ละคน แต่ เค้าคิดว่า การดำเดินชีวิตไม่ควรมีแต่การรอคอย ควรไขว่คว้าหามาด้วยตนเอง แต่ตอนนี้มีความฝัน สำรับเราความฝันคือสิ่งหล่อเลี้ยงชีวิตให้ก้าวต่อไป แม้ว่าจะบ้า ๆ บอ ๆ แต่การมีความฝันและความหวังก็เป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่หรือ ความพยายามคือสิ่งที่ทำให้เราก้าวไปถึงความฝัน ถ้าเราพยายามอย่างเต็มที่แล้วจะต้องไม่มีคำว่า "รู้งี้น่าจะพยายามกว่านี้หน่อย" เพราะนั่นคือสิ่งที่เราพยายามที่สุดควรพากภูมิใจกับมันไม่ใช่หรือ แม้ว่าอาจจะสู้คนอื่นไม่ได้แต่ก็คือสิ่งที่เราได้พยายามแล้วและดีที่สุดสำหรับเรา From : kuma - 15/01/2003 11:49

5 : Mes. from Gu : ชีวิตคือความพยายาม โย่! ^0^// From : jj - 15/01/2003 15:18

6 : Mes. from Gu : ใช่ แม้มีแสงสว่างเพียงน้อยนิดแต่ถ้าเราคว้าไว้ก็อาจพาเราไปสู่ความสว่างก็ได้ From : kuma - 17/01/2003 10:55