คำนิยม ตอน ป่าโลกล้านปี และ แงซายจอมจักรา

# 1
ป่าโลกล้านปี 1
คำนิยมโดย พล.ต. ดร. สวัสดิ์ ศรลัมพ์
ผู้อำนวยการโครงการนิติศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกริก

คำนิยม
พล.ต. ดร. สวัสดิ์ ศรลัมพ์

.....นับเป็นครั้งแรกที่ผมได้อ่านนวนิยายเรื่องยาว ซึ่งทราบภายหลังว่า ใช้เวลาประพันธ์ถึง 25 ปี 7 เดือนเศษ ซึ่งถือว่าเป็นนวนิยายยาวที่สุดเรื่องหนึ่งของประเทศไทย ที่คนเขียนเป็นคนเดียวที่เดินเนื้อเรื่องตามพล๊อตที่วางไว้เป็นระยะเวลาถึง 2 ทศวรรษครึ่ง นับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในวงการนักเขียนของนวนิยายของไทยที่เขียนหนังสือออกมาถึง 48 เล่ม

.....ผู้เขียนสามารถเดินเรื่องให้ตัวละครอยู่ในป่าที่มีธรรมชาติ มีสัตว์ป่าตั้งแต่ขนาดเล็กถึงขนาดใหญ่ และสัตว์ป่าที่ดุร้าย เช่น เสือ และเป็นเสือที่กินคนมาแล้ว ที่เรียกว่าเสือสมิง ที่มีธรรมชาติที่ฉลาด คาดเดาความเคลื่อนไหวของคนที่อยู่ในป่าได้เป็นอย่างดี ผู้เขียนเป็นคนที่มีความรู้เรื่องป่า ธรรมชาติของป่า ธรรมชาติของสัตว์ป่าเป็นอย่างดี สามารถเดินเรื่องให้ผู้อ่านเข้าใจวิถีชีวิตของสัตว์ป่าที่น่ากลัวและดุร้ายได้ ทราบว่าผู้เขียนรักชีวิตในป่าเป็นชีวิตจิตใจ ถ้ามีเวลาจะต้องเข้าป่าแสวงหาความชำนาญและประสบการณ์ในป่า เกือบจะเรียกว่าป่าเป็นชีวิตของผู้เขียน ดังนั้น การที่ถ่ายทอดธรรมชาติของป่า และถ่ายทอดพฤติกรรมของสัตว์ป่าออกมา จึงเป็นของจริงที่ผู้เขียนมีประสบการณ์มาทั้งสิ้น

.....ตัวละครที่ผู้เขียนปล่อยในเนื้อเรื่องมีหลายคนที่แต่ละคนเสมือนถ่ายทอดชีวิตจิตใจของคนที่มีตัวตน ทั้งคำพูด ทั้งการแสดงออกกิริยาต่างๆ ของตัวละครที่ผู้บรรยายบรรจงสร้างสรรค์ให้มีบุคลิกภาพที่แตกต่างกัน สิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดภาพที่ประทับใจผู้อ่านเป็นอย่างดี ทำให้ผู้อ่านมีอารมณ์ร่วม เห็นอุปนิสัยของตัวละครและสนุกสนานกับตัวละครที่แสดงออกให้เห็นอุปนิสัยใจคอและความอ่อนไหว น่ารัก ของตัวละครแต่ละตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายพรานใหญ่มีบุคลิกภาพเป็นคนเชื่อมั่นตัวเอง มีคุณธรรม และเคยผ่านการศึกษาระดับโรงเรียนนายร้อย เป็นถึงผู้กองตำรวจตระเวณชายแดน ย่อมจะต้องผ่านการผจญภัยในป่าเขาลำเนาไพรมานับไม่ถ้วน จึงเป็นตัวหลักที่จะแสดงออกในการเป็นนายพรานใหญ่ได้ดี ผู้เขียนได้บรรจงเสกสรรค์ไว้ให้มีอรรถรสครบถ้วน ทำให้ผู้อ่านเพลิดเพลินโดยไม่รู้สึกตัว

.....ประการสุดท้าย ผู้เขียนได้ใช้ภาษากระทัดรัด สั้นและได้ใจความ บรรยายเหตุผลในประโยคได้อย่างชัดเจน สิ่งเหล่านี้ทำให้เป็นที่ดึงดูดคนอ่านได้เป็นอย่างดี ด้วยภาษาง่ายๆ ที่บรรจงวาดภาพป่าเขาลำเนาไพรและนำตัวละครมาใส่ได้อย่างเหมาะสม ทำให้ผู้อ่านติดตามนวนิยายเรื่องนี้มายาวนานถึง 37 ปีเศษ ผมขอชื่นชมคุณพนมเทียน ที่เป็นผู้ประพันธ์เรื่องนี้ และได้รับเกียรติเป็นถึง 'ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์'

.....ด้วยเหตุผลดังกล่าวแล้ว ผมรู้สึกมีเกียรติที่จะกล่าวว่า คุณพนมเทียน เป็นนักเขียนนวนิยายที่ยิ่งใหญ่ ที่น่าอัศจรรย์คนหนึ่งของเมืองไทย ที่สามารถสร้างสรรค์ 'เพชรพระอุมา' ให้เป็นนวนิยายที่ยาวที่สุด และมีผู้อ่านเพลิดเพลินมาถึงเกือบสี่ทศวรรษ

พล.ต. ดร. สวัสดิ์ ศรลัมพ์

จาก : 'วัยฉะกัน - 26/02/2003 17:19

# 2
ป่าโลกล้านปี 2
คำนิยมโดย นายสมศักดิ์ ทินกร ณ อยุธยา
นักเรียนสวนกุหลาบรุ่น 71 (พ.ศ. 2495-2502)

คำนิยม
สมศักดิ์ ทินกร ณ อยุธยา

.....คุณฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ หรือ ในนามปากกาคือ 'พนมเทียน' เป็นผู้ที่ผมนิยมและติดตามผลงานมาโดยตลอด ยิ่งมาทราบภายหลังว่า 'พนมเทียน' เป็นนักเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยเช่นเดียวกับผม ซึ่งเป็นรุ่นพี่ประมาณ 10 ปี ยิ่งมีความนิยมชมชอบมากขึ้น

.....ผมเริ่มอ่านนวนิยายของ 'พนมเทียน' มาตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย โดยเฉพาะเรื่อง 'เล็บครุฑ' ผมและเพื่อนๆ มีความนิยมและคลั่งไคล้ในเอกลักษณ์ของพระเอกในคราบของทรชน ที่ชื่อ ชีพ ชูชัย เป็นอย่างมาก หลังจากโรงเรียนเลิกต้องยกปกเสื้อขึ้นและพากันไปเดินคอเอียง แถวหลังวังบูรพาฯ เมื่อเกือบห้าสิบปีที่แล้ว สำหรับผลงานชุดอื่นๆ ของ 'พนมเทียน' ก็ติดตามด้วยเช่น ศิวาราตรี จุฬาตรีคูณฯ จนถึง เพชรพระอุมา ซึ่งหนังสือเรื่องนี้พิมพ์ออกเป็นตอนๆ ในนิตยสารรายสัปดาห์ เป็นเหตุให้บางตอนก็ได้อ่าน บางตอนก็ไม่ได้อ่าน

.....เมื่อผมได้ทำงานจึงมีโอกาสซื้อหนังสือ 'เพชรพระอุมา' มาทั้งชุด และลงมืออ่านอย่างต่อเนื่องกันแทบจะวางไม่ลง เมื่อมีเวลาว่างทุกครั้งต้องหยิบหนังสือเรื่องนี้ขึ้นมาอ่าน สิ่งที่ได้จากการอ่าน ทำให้สามารถวาดภาพการใช้ชีวิตในป่า การผจญภัยกับสัตว์ป่าที่ดุร้าย ความยากลำบากเมื่อเวลาหลงป่าและเผชิญกับภัยธรรมชาติที่อาจจะเกิดขึ้นทุกเมื่อ การเสียสละและความสามัคคี ตลอดจนถึงการรักษาสัจจะ และสัญญาของพรานที่รับจ้างนำทางกับนายจ้าง ในการไปค้นหาบุคคลที่หายไปในการค้นหาสมบัติในป่าดงดิบตามลายแทง รวมทั้งความรักที่เกิดขึ้นในระหว่างการเดินทาง

.....และในหนังสือ 'เพชรพระอุมา' ยังมีการแนะนำการใช้อาวุธปืนเพื่อความเหมาะสมและปลอดภัยกับสภาพของป่าและสัตว์ป่าแต่ละชนิด ตลอดจนศัตรูไว้ทุกบททุกตอน ถ้าให้ผมประเมินนวนิยายเรื่อง 'เพชรพระอุมา' ผมขอตอบว่าหนังสือชุดนี้ให้ความบันเทิงความสนุกสนาน ความรอบรู้เกี่ยวกับป่า สัตว์ป่าทุกชนิด อาวุธปืน ตลอดจนวินัยการปกครอง ความสามัคคีในหมู่คณะ การใช้สติปัญญาเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ จะมีครบทุกอย่างในนวนิยายชุดนี้ ซึ่งยากที่จะหาผู้ประพันธ์ได้เสมอเหมือน

.....ในโอกาสครบอายุ 70 ปี ของคุณฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ หรือ 'พนมเทียน' และครบรอบ 37 ปี ของบทประพันธ์ชุดนี้ ผมขอถือโอกาสแสดงความยินดีอย่างจริงใจในความสำเร็จสมบูรณ์

.....ขออวยพรให้หนังสือ 'เพชรพระอุมา' ที่สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม กรุ๊ป จำกัด จัดพิมพ์ขึ้นมาใหม่นี้ จงประสบผลสำเร็จ สมความปรารถนาทุกประการ และขอขอบคุณที่ให้เกียรติผมมีโอกาสได้เขียนคำนิยมของหนังสือชุดนี้

(สมศักดิ์ ทินกร ณ อยุธยา)
กรรมการ
บริษัท อาคเนย์ประกันภัย (2000) จำกัด
บริษัท อาคเนย์ประกันชีวิต จำกัด

จาก : 'วัยฉะกัน - 26/02/2003 17:20

# 3
ป่าโลกล้านปี 3
คำนิยมโดย พันเอกนายแพทย์ชอบ กรประดิษฐ์
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเดชา

คำนิยม
พ.อ.นพ. ชอบ กรประดิษฐ์

.....ถ้าพูดถึง 'เพชรพระอุมา' นักอ่านรุ่นใหญ่สักหน่อยคงจะไม่มีใครที่ไม่รู้จัก เนื้อเรื่องเป็นการผจญภัยในป่า ซึ่งถ้าตัวเรายังไม่เคยที่จะผจญภัยในป่าจริงๆ ก็จะมองภาพไม่ออกถึงสภาพของการดำรงชีวิตของคนที่อยู่ในป่า ธรรมชาติของสัตว์ป่า ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ สามารพบได้ใน 'เพชรพระอุมา'

.....ตลาดเมืองไทยก็มีนักเขียน นักประพันธ์มากมาย ถ้าพูดถึงความแตกต่าง น่าจะอยู่ที่ผู้เขียน 'เพชรพระอุมา' สามารถทำให้นักอ่านสามารถจินตนาการแบบเห็นภาพได้อย่างชัดเจนมาก จากการใช้ถ้อยคำภาษาที่บรรยายออกมา สามารถทำให้เข้าใจถึงอุปนิสัยของตัวละครได้ง่าย มีการแฝงข้อคิดต่างๆไว้ โดยที่ผู้อ่านบางท่านอาจไม่รู้ หรือไม่ทันสังเกต

.....แต่ที่น่าจะเน้นมากที่สุด เห็นจะเป็นเรื่องการเสียสละ ความรัก ความซื่อตรงต่อหน้าที่ที่ได้รับ ความร่วมแรงร่วมใจในการทำงานโดยไม่เกี่ยงงอน สิ่งเหล่านี้น่าจะช่วยสอน หรือเตือนสติให้กับผู้ที่หลงยึดติดกับอำนาจวาสนา คิดว่าตัวเองเป็นหัวหน้าแล้ว จะสามารถกดขี่ใช้งานผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างไม่สนใจว่างานจะหนักสักเพียงไหน ซึ่งเมื่อถึงวันหนึ่งวันใดที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างจริงจังแล้ว จะหาคนจริงใจในการช่วยเหลือได้น้อยหรืออาจไม่มีเลยก็ได้ ซึ่ง 'เพชรพระอุมา' สอนเรื่องนี้ไว้แทบจะทุกบททุกตอนเลยก็ว่าได้

.....ในความคิดเห็นในเรื่องนี้ ผมคิดว่า ถ้ายกความดีความชอบของนิยายที่มีชื่อเสียงอย่าง 'เพชรพระอุมา' แล้ว ก็ต้องให้เครดิตแก่คุณ 'พนมเทียน' ผู้เขียน เพราะว่าถ้าให้แนวทางของเรื่องนี้กับนักเขียนคนอื่นแล้ว คงหาคนที่จะสามารถสร้างอรรถรสในการเขียนเท่ากับคุณพนมเทียนได้น้อยมาก

.....ขอแสดงความยินดีกับสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ที่ได้จัดพิมพ์ 'เพชรพระอุมา' ขึ้นมาใหม่ เพื่อให้นักอ่านรุ่นเยาว์กับนักอ่านรุ่นเก่าได้มีการปรับความรู้สึกร่วมกันเมื่อได้อ่านนวนิยายชุดนี้แล้ว

พอ.นพ. ชอบ กรประดิษฐ์

จาก : 'วัยฉะกัน - 26/02/2003 17:23

# 4
ป่าโลกล้านปี 4
คำนิยมโดย กัปตันระพินทร์ นิตยวรรธนะ
นายกสมาคมนักบินไทย

คำนิยม
กัปตันระพินทร์ นิตยวรรธนะ

.....ผมมิใช่นักอ่านหนังสือ ส่วนใหญ่แล้วหนังสือที่อ่านจะอยู่ในแวดวงเกี่ยวกับการประกอบอาชีพของผม มีนวนิยายไม่กี่เรื่องในชีวิตที่ผมได้อ่าน และหนึ่งในนั้นก็คือ 'เพชรพระอุมา'

.....ผมยังจำความรู้สึกประทับใจในนวนิยายเรื่องนี้ได้ไม่ลืมเลือน ความยิ่งใหญ่ของนวนิยายเรื่องนี้ทั้งการดำเนินเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งหลาย อารมณ์ขัน คติสอนใจต่างๆ ตลอดจนถ้อยคำที่ท่านผู้เขียนนำมาร้อยเรียง ทำให้ผู้อ่านเสมือนเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ

.....จนกระทั่งทุกวันนี้ บางครั้งผมมีความรู้สึกเหมือน 'ไอ้กุด' เดินย่องตามหลังผมอยู่ แต่แรงบันดาลใจที่ผมได้รับมากที่สุดจากนวนิยายเรื่องนี้ก็คือ บุคลิกของจอมพราน 'รพินทร์ ไพรวัลย์' ความเป็นคนซื่อสัตย์ รับผิดชอบต่อหน้าที่ อ่อนน้อมถ่อมตน มีความเมตตาต่อผู้น้อย เป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตและการทำงานของผมมาจนปัจจุบัน

.....เป็นเวลาประมาณ 20 ปีมาแล้วที่ผมอ่านนวนิยายเรื่องนี้ และความประทับใจก็ยังคงอยู่ จนกระทั่งเร็วๆ นี้ผมได้พบว่า สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ได้จัดพิพม์ เพชรพระอุมา' ขึ้นใหม่ มีรูปเล่มที่สวยงาม น่าอ่าน ควรแก่การเก็บรักษา ผมรู้สึกเหมือนว่าความฝันเป็นจริงที่จะได้อ่านและครอบครองนวนิยายที่ยิ่งใหญ่เรื่องนี้ และยิ่งรู้สึกตื่นเต้นและภูมิใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้รับเกียรติจาก สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ให้ผมได้มีโอกาสเขียนคำนิยมหนังสือนี้

.....ผมขอขอบพระคุณท่านผู้ประพันธ์ คือ 'พนมเทียน' ที่ได้สร้างสรรค์ผลงานที่มีสาระและบันเทิงอันเป็นอมตะ ขอบคุณสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ที่เห็นคุณค่าของผลงานชิ้นนี้ และนำมาจัดพิมพ์ใหม่ เพื่อให้คนรุ่นใหม่มีโอกาสได้สัมผัสนวนิยายที่ยิ่งใหญ่นี้ เช่นเดียวกับที่คนรุ่นก่อนได้เคยสัมผัสมาแล้ว

กัปตัน ระพินทร์ นิตยวรรธนะ
นายกสมาคมนักบินไทย

จาก : 'วัยฉะกัน - 26/02/2003 17:25

# 5
แงซายจอมจักรา 1
คำนิยมโดย นายสุรชัย จันทิมาธร
ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต

คำนิยม
สุรชัย จันทิมาธร

.....จากเวชยันต์, ทุษยันต์, ทัสยุ สามพี่น้องแห่งภารตะนิยาย 'ศิวาราตรี' ตำนานเรื่องราวจากชมพูทวีป ผมจดจ่อสายตากับตัวอักษรที่เรียงรายเอาไว้ด้วยฝีมือของนายพรานอักษร 'พนมเทียน' อยู่อย่างใจจดใจจ่อ อย่างไม่รู้จักเบื่อหน่าย ทั้งๆ ที่ตัวเองเพิ่งใส่เครื่องแบบนักเรียนมัธยมต้นไม่กี่ปี

.....ติดตามขบวนรถศึก ประกายหอกดาบ ประกายเกราะเงินเกราะทอง ที่คึกคัก กึกก้องด้วยเสียงไชโยโห่ร้องในสมรภูมิแห่งอดีตกาลสมัย

.....ติดตามสุภาพบุรุษนักรบผู้มีความกล้าหาญ ทั้งฝีมือบวกคุณธรรมสูงส่ง จากกลิ่นไอแห่งแดนภารตะ...สู่แบ็งค็อก กรุงเทพมหานคร อาชญนิยายสืบสวน เรื่องราวของขบวนการอั้งยี่ 'เล็บครุฑ' โดยสายลับพิเศษนาม 'ชีพ ชูชัย' วรรณกรรมที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในจอภาพยนตร์ ส่งพระเอกลักยิ้มเจ้าเสน่ห์นาม 'ลือชัย นฤนาท' ให้ขึ้นแท่นพระเอกยอดนิยมในชั่วพริบตา

.....ณ บัดนี้ บรรทัดที่หนึ่งของการเดินทางล่องไพร ผจญไพร ได้เริ่มต้นอีกแล้ว รพินทร์ ไพรวัลย์ นายพรานใหญ่ ผู้มีเอกลักษณ์แห่งเอกบุรุษ และบุคลิกเฉพาะตน เริ่มหายใจรดต้นคอผู้อ่านจนแทบจะได้กลิ่นไออันสาบสางทรงเสน่ห์ อันเป็นกลิ่นไอของป่าเขาลำเนาไพร ความจริงเขาเริ่มต้นการผจญภัยมานานแล้ว เพียงแต่ผมเพิ่งเริ่มต้นติดสอยห้อยตามเขาอีกครั้งหนึ่ง

.....'เขา' ในที่นี้คงหมายถึง 'พนมเทียน' และ 'เพชรพระอุมา' ภาคจบบริบูรณ์ หนังสือหลายตอนจบที่เรียงรายส้ายหล้าย เต็มบ้านน้อยๆ ของผมอยู่ในขณะนี้

.....กับ 'พนมเทียน' ประพันธกรนามกระเดื่องรุ่นใหญ่ ข้ามยุคข้ามสมัย ผมไม่เคยผิดหวังต่อจินตนาการอันละเอียดอ่อนและศิลปะแห่งอักษร แม้จะรู้ว่าเป็นเรื่องเสกสรรปั้นแต่ง ก็จำต้องยอมรับในฝีมือ ครั้งนี้เขาเริ่มต้นที่ผืนป่าตะวันตก อันเป็นผืนป่าสุดท้ายที่มีบริเวณต่อเนื่องเชื่อมโยงหลายจังหวัดตลอดแนวชายแดนไทย-พม่า เราสามารถติดตามจินตนาการของเขาไปจนสุดขอบฟ้า...หิมพานต์

.....ครับ จินตนาการก็คือจินตนาการ ฝีมือ ผสมศาสตร์แห่งอักษรศิลป์ ความสามารถไร้ขอบเขตอย่างนี้ ต้องขอแสดงความนับถืออย่างแรง...ก้าวเท้าของนายพรานใหญ่ไปที่ไหน เราจะไปที่นั่น และเมื่อใดที่เขาหยุด เราก็คงต้องหยุดตาม...รพินทร์ ไพรวัลย์!

(สุรชัย จันทิมาธร)
22 พฤศจิกายน 2544

ก เอ๋ย ก ไก่ พาเพื่อน เรียงราย เข้าป่า
สรรสร้าง "เพ็ชรพระอุมา" อุดมด้วยชีวิต วิญญาณ
เริ่มด้วย ผืนป่า หย่อมหนึ่ง จึงกลายเป็นป่า มหาศาล
ลึกล้ำ ลี้ลับ พิสดาร ยาวนาน เรืองราวพรรณราย
"พนมเทียน" พนมรูป นิรมิต ศักดิ์สิทธิ์ ขลังแท้แน่หลาย
ระพินทร์ ไพรวัลย์ พรานนาย ป่าจึง ฉานฉาย คุณธรรม

สุรชัย จันทิมาธร
22 พ.ย. 44

จาก : 'วัยฉะกัน - 26/02/2003 17:30

# 6
แงซายจอมจักรา 2
คำนิยมโดย พล.ต.ต. สุรศักดิ์ สุทธารมณ์
ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจนครบาล

คำนิยม
พลตำรวจตรี สุรศักดิ์ สุทธารมณ์

เขียนถึง 'เพชรพระอุมา'
...........................................................

.....ไปงานหนังสือครั้งใด ผมเป็นต้องไปลูบๆ คลำๆ 'เพชรพระอุมา' เสมอ รู้อยู่ว่า ถ้าได้หยิบเล่มแรกมาอ่านจะต้องวางไม่ลง แล้วผมก็แพ้ใจตัวเองจนได้

.....เสน่ห์ของ 'เพชรพระอุมา' อยู่ที่การดำเนินเรื่องที่เข้มข้น ตื่นเต้น เร้าใจ ชวนให้ติดตาม การเดินทางเข้าไปในดินแดนที่ไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไป การผจญภัยกับสิงสาราสัตว์และภัยอันตรายต่างๆนานา เป็นชีวิตที่ลูกผู้ชายล้วนใฝ่ฝัน ความรู้จริงในเรื่องป่าและปืน เพิ่มรสชาติให้จัดจ้านยิ่งขึ้น

.....ตัวละครที่เปี่ยมสีสันและความเข้มข้นของการขับเคี่ยวเชือดเฉือนกันระหว่างตัวละครทั้งหลาย ทำให้ชวนติดตามและสนุกสนานอย่างยิ่ง

.....แต่สิ่งที่กระทบใจจนกลายเป็นความประทับใจในนวนิยายเรื่องนี้คือ 'สัจจะ' เป็นสัจจะระหว่างเพื่อนกับเพื่อน เจ้านายกับลูกน้อง และระหว่างคนรัก ปรากฏให้เห็นเด่นชัดในทุกตัวละคร ความซื่อตรงต่อคำพูด การกระทำ และความนึกคิดจิตใจ เป็นความโดดเด่น เป็นปรัชญาในการดำเนินชีวิตซึ่งแทรกอยู่ตลอดเรื่อง

.....'สัจจะ' เป็นสิ่งเกี่ยวร้อยให้คนหลายคน รวมเป็นหนึ่งเดียว...เป็นใจเดียว เข้าฟันฝ่าอุปสรรคนานา เป็นเกราะคุ้มครองชีวิตและนำพาสู่ความสำเร็จ

(พลตำรวจตรี สุรศักดิ์ สุทธารมณ์)
ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจนครบาล

จาก : 'วัยฉะกัน - 26/02/2003 17:31

# 7
แงซายจอมจักรา 3
คำนิยมโดย นายสมชาย ปานประชา
ผู้วาดภาพประกอบ 'เพชรพระอุมา' ฉบับครบรอบ 70 ปี พนมเทียน

คำนิยม
สมชาย ปานประชา

.....เมื่อครั้งเรียนอยู่ชั้นมัธยมที่ต่างจังหวัด ไม่ค่อยได้เห็นเด็กรุ่นเดียวกันอ่านหนังสือนิยาย ส่วนมากจะอ่านหนังสือการ์ตูน ถ้าการ์ตูนไทยก็จะเป็น สิงห์ดำ เจ้าชายผมทอง ดาบมังกรทอง อะไรพวกนี้ หรือไม่ก็การ์ตูนฝรั่งแปลไทย พวกทาร์ซาน สิงห์เชิ้ตดำ หรือหุ่นเหล็กวิเตชา คงจะเป็นเพราะราคาถูก มีรูปเยอะกว่าตัวหนังสือ เพราะเดินเรื่องด้วยรูป

.....แต่เมื่อมีนิยายเรื่อง 'เพชรพระอุมา' วางบนแผงหนังสือ พวกเด็กผู้ชายก็หันมาอ่านนิยายเรื่องนี้กันทั่วหน้า วงสนทนาพูดถึงแต่ รพินทร์ ไพรวัลย์ แงซาย ดาริน
.....ที่แก่แดดแก่ลมหน่อยก็จะวิพากษ์วิจารณ์มาเรีย ฮอฟมัน!

.....ผมไม่มีปัญญาซื้ออ่านเอง ได้แต่อาศัยยืมเพื่อนอ่าน การยืมของผมและการให้ยืมของเพื่อน เป็นเรื่องเสี่ยงอันตรายน้องๆการบุกเทือกเขาพระศิวะของคณะรพินทร์ทีเดียว เพราะครูเวลานั้นมองว่า การอ่านหนังสือนิยายเป็นสิ่งต้องห้าม หากพบว่าใครพกหนังสือการ์ตูนหรือหนังสือนิยายมาโรงเรียน นอกจากจะถูกหวดด้วยไม้เรียวให้เจ็บก้นแล้ว ยังจะถูกริบหนังสือไปทำลาย (บางทีก็ริบไปอ่านเองที่บ้าน) ให้เจ็บใจอีกต่างหาก

.....ดังนั้น หากไม่รักจริงแล้ว ไม่มีใครกล้าเอาหนังสือนิยายมาให้เพื่อนยืมเด็ดขาด

.....ผมโชคดีมีเพื่อนใจถึงและรักผมพอที่จะเสี่ยงทำอย่างนั้น แต่ไม่มากไปกว่าหนังสือเพชรพระอุมา คือไม่ยอมให้กลับไปอ่านที่บ้าน ผมต้องอ่านให้จบภายในวันเดียว เวลาที่ผมมีก็คือตอนเช้าก่อนเข้าเรียน กับตอนพักเที่ยง ตอนเย็นไม่มีเวลาเพราะต้องรีบกลับบ้าน ซึ่งต้องนั่งเรือนาน 45 นาที ทั้งผมและเพื่อน แต่เราไปคนละทางกัน ผมไปทางตะวันออก มุ่งหน้าดำเนินสะดวก ส่วนเพื่อนไปตะวันตก ไปแม่กลอง

.....ด้านหลังโรงเรียนเป็นสวนมะพร้าว และไม่มีรั้วกั้นระหว่างโรงเรียนกับสวน เลยจากสวนมะพร้าวไปหน่อยนึงเป็นป่าช้า ในปีที่น้ำท่วมมาก มีโลงผีลอยน้ำมาจากป่าช้า ผ่านสวนมะพร้าวมาลอยวนอยู่ในสนามหลังโรงเรียน โคนต้นมะพร้าวค่อนไปทางป่าช้านี่แหละ เป็นที่หลบซ่อนอ่านเพชรพระอุมาของผม บางวันมีลูกมะพร้าวที่ถูกกระรอกเจาะหล่นลงมาดังตูมให้สะดุ้งเล่น

.....การอ่านเพชรพระอุมาครั้งแรก อยู่ในสภาวะไม่ปกติ แถมยังต้องรีบทำเวลา ผมจึงอ่านแบบข้ามๆ ตรงไหนเป็นบรรยายการเดินทางจะข้ามไป พอถึงตอนมีเหตุการณ์ค่อยอ่านทุกตัว แต่ถึงอย่างนั้น แต่ละเล่มที่ได้อ่านก็ทำให้เกิดภาพต่างๆ มากมายในสมอง พอกลางคืน ผมจะวาดภาพตามจินตนาการ เพื่อเอาไปให้เป็นสิ่งตอบแทนความมีน้ำใจของเพื่อน ซึ่งเป็นเจ้าของหนังสือ ภาพของ รพินทร์ แงซาย ดาริน มาเรีย ที่ผมวาดไว้ตอนนั้น หน้าตาเป็นยังไง
.....ผมก็จำไม่ได้เสียแล้ว!

.....ครั้นโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกหน่อย ได้มาเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ คราวนี้ได้อ่านจุใจ เป็นฉบับพิมพ์รวมเล่มหนาๆ ปกแข็ง และไม่ต้องหลบๆซ่อนๆ ได้อ่านอย่างละเอียด อ่านทุกตัวอักษร โอ้โฮ สนุกกว่าอ่านครั้งแรกเยอะ แถมแต่ละตอนมีภาพให้วาดเป็นร้อยๆภาพ ทั้งภาพเหตุการณ์ที่ระทึกใจ ภาพของการต่อสู้ ภาพความรักระหว่างพระเอกกับนางเอก ความรักที่แอบแฝงอยู่หลังความเขม่น หักเหลี่ยม ลองเชิงกันของรพินทร์กับแงซาย ภาพความงดงามของป่าดงพงไพร ที่มีลักษณะภูมิประเทศแตกต่างกันไปเรื่อยๆ

.....ภาพทั้งหมดนี้ ผมบรรจงวาดเก็บไว้เป็นอย่างดี แต่จะไม่มีใครได้เห็นภาพพวกนี้หรอก เพราะว่ามันเป็นภาพที่วาดไว้ในความคิด

.....มีคำกล่าวว่า 'ภาพที่ดีที่สุดของศิลปิน คือภาพในความคิด'...ถึงผมจะไม่ใช่ศิลปิน แต่ผมวาดภาพเป็น ดังนั้น ภาพที่ดีที่สุดของผมจึงเป็นภาพชุด 'เพชรพระอุมา' ในความคิดของผมเอง ส่วนภาพปกในการพิมพ์ครั้งนี้ ถูกข้อจำกัดของความเป็นปก และที่สำคัญ ข้อจำกัดทางความสามารถของผู้วาด ก็เลยออกมาได้แค่นี้

.....แต่ผมได้ตั้งปณิธานไว้แล้วว่า ชีวิตนี้จะต้องวาดภาพจาก 'เพชรพระอุมา' ให้ได้เท่ากับภาพที่ได้วาดไว้แล้วในความคิด ขณะที่ได้อ่านยอดนิยายเรื่อง เพชรพระอุมา!

(สมชาย ปานประชา)
๒๘ มีนาคม ๒๕๔๕

จาก : 'วัยฉะกัน - 26/02/2003 17:33

มีข้อคิดเห็นเพิ่มเติม ร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
ชื่อ :
Email :
ข้อความ :