หัวข้อ : Sunny Day5 ข้อความ : ร่างเล็กบางค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก นี่มันกี่โมงแล้วนะ แล้ววันนี้มันวันอะไร แต่ไม่ว่าจะวันไหน เวลาไหน เขาก็ยังมีความรู้สึกล้าไปหมด ทั้งร่างกาย ทั้งจิตใจ คนๆนั้น ที่เคยมอบความอบอุ่นที่เขาโหยหา ความอบอุ่นที่เขาต้องการมาตลอด ในเวลานี้ กลับทำร้ายเขาอย่างแสนสาหัส มือใหญ่ที่คอยช่วยเหลือค้ำจุนเขาในวันนั้น วันนี้ ได้กลายเป็นศัตรูไปเสียแล้ว ร่างเล็กบางกะพริบตาไล่น้ำตาที่รื้นขึ้นมาคลอหน่วยตาทั้งสองข้าง เขาจะต้องเข้มแข็ง เขาจะต้องยืนหยัดต่อไป ในวันนี้ มันอาจจะเจ็บปวด แต่ในวันข้างหน้ามันก็จะกลายเป็นเพียงความทรงจำเท่านั้น ความทรงจำที่คอยย้ำเตือนว่า ' กาย ชไนเดอร์ เป็นเจ้าของนาโอกิทั้งร่างกายและจิตใจ' " อูย.." ร่างเล็กบางครางออกมาเมื่อขยับตัวแล้วรู้สึกเจ็บแปลบไปทั่วสรรพางค์กาย ความเร่าร้อน ความเจ็บปวดที่ร่างกายได้รับ ทำให้เขาต้องหน้าแดงเมื่อคิดถึงมัน "ใช่สิ ก็... นาโอกิยังเด็กเกินไป ที่คุณกายจะต้องการ คุณกายก็รู้ว่านาโอกิขายตัว" ร่างบอบบางกลืนก้อนสะอื้น เขารู้สึกน้อยใจกับการกระทำอันป่าเถื่อนที่เขาได้รับ ร่างเล็กคู้ตัวกับเตียงกว้างที่ยับยู่ยี่ ในตอนนี้ นาโอกิไม่มีความรู้สึกอื่นเลย นอกจากเจ็บปวด ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เขาไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เลย ทำไมกันนะ ความรู้สึกที่เจ็บปวด เต็มตื้น มีทั้งความสุข ความเศร้าคละเคล้ากันไป เมื่อเกิดความรู้สึกหนึ่งขึ้นมาก็ต้องมีความรู้สึกอีกอย่างหนึ่งเกิดขึ้นตามมาเสมอ ////////////////////////////////////////////////// กาย ชไนเดอร์ถอนใจเฮือก โยนปากกาลงบนโต๊ะทำงานอย่างไม่สบอารมณ์ เขาไม่มีสมาธิที่จะทำงานเลย ในสมองคิดถึงแต่ร่างเล็กบอบบางที่นอนอยู่บนเตียงของเขาในห้องข้างๆ ร่างเล็กที่น่าทนุถนอมไปทั้งตัว ร่างเล็กที่มีแต่ความอ่อนหวาน ใครว่านาโอกิขายตัว เขาอยากจะลากมันออกมาหั่นเป็นชิ้นๆนัก นาโอกิยังบริสุทธิ์ สะอาด และไร้ประสบการณ์ ร่างเล็กที่สั่นสะท้านใต้ร่างของเขา เพราะความรุนแรงที่เขามอบให้ นาโอกิอายุแค่ 11 ไม่ประสาในเรื่อง sex ยังไม่เคยแม้แต่จะจูบ เขาน่าจะเอะใจตั้งแต่ที่จูบนาโอกิเป็นครั้งแรกแล้ว แต่ในเวลานั้น เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ ที่นาโอกิเห็นใครมีความหมายมากกว่าเขา ต้องการใครมากกว่าเขา เขาเป็นเจ้าของนาโอกิ และนาโอกิต้องเป็นของเขาเท่านั้น กาย ชไนเดอร์รู้เพียงแค่นั้น เขาจึงไม่ลังเลเลยเมื่อรู้ว่านาโอกิหนีจากเขาไปอีกเป็นครั้งที่ 2 เขาตัดสินใจในนาทีนั้น เขาจะต้องตีตราจอง ประทับร่องรอย เพื่อให้นาโอกิเป็นของเขา ไม่ว่านาโอกิจะเป็นของใครมาก่อนก็ตาม แต่สิ่งที่เขาได้รับจากร่างเล็กๆ ที่เขาถวิลหา เป็นความปลาบปลื้มที่เขาไม่เคยคิดเลย ว่าในชีวิตนี้ เขาจะได้รับมาจากร่างเล็กๆ ที่ไม่มีค่าต่อใคร แต่มีความหมายและมีค่าต่อเขาอย่างยิ่งยวด นาโอกิ มีทั้งความเข้มแข็ง หยิ่งทรนง มีพลังพร้อมที่จะต่อสู้ดิ้นรนเพียงเพื่อให้มีชีวิตในวันนี้และวันข้างหน้า แต่เขา กลับไม่เห็นค่าของสิ่งเหล่านั้น นาโอกิ เป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง !!!! "คุณชไนเดอร์ครับ โครงการนี้ จะตัดสินใจอย่างไรครับ"เสียงของเลขาดังขึ้นจากโต๊ะทำงานอีกด้าน ขณะที่ส่งข้อมูลมายังหน้า คอมฯ ของเขา กายเพียงแต่มองปราดๆ ก่อนที่จะบอก "ไม่อนุมัติ ..." เขาสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา โครงการนี้ถูกตีไปตีมาหลายครั้งหลายหน และก็ไม่เคยผ่าน เขารู้ ต้องมีคนไม่พอใจ "...ครับ แล้ว .........แล้วก็.."เสียงของเลขาเจื้อยแจ้ว ในขณะที่กายแทบจะหมดความอดทนอยู่แล้ว ทั้งๆ ที่เขาเพิ่งจะผละจากร่างบางที่กอดประคองแนบชิดอย่างไม่ยอมห่างมาตลอดสัปดาห์ "เหลืออีกเยอะหรือเปล่า" เขาถาม เมื่อสายตากวาดไล่ไปตามรายงานที่ค่อยๆ ทยอยขึ้นมาเรื่อยๆ โดยไม่หยุด ใบหน้าเย็นชาเนืองนิจดวงตาคมกริบ เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของกาย ชไนเดอร์ แต่เลขาที่มีประสาทสัมผัสสูง ก็พอจะรู้สึกว่า คุณชไนเดอร์ แปลกไป ดูอ่อนโยนมากขึ้น ผ่อนคลายมากขึ้น หลังจากที่ไม่ยอมผละห่างจากเด็กนั่นมาตลอดอาทิตย์เต็มๆ ทำให้เขาสงสัยยิ่งนัก 'ตอนนี้เด็กคนนั้นเป็นอย่างไร ' ร่างเล็กบอบบางที่ดิ้นรนต่อต้านคุณกายอย่างบ้าคลั่ง ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีทางหนีรอดจากคุณกายไปได้ เด็กคนนั้น หนีจากคุณกายไปถึง 2 ครั้งและทั้ง 2 ครั้งนั้น คุณกายก็สามารถพากลับมาได้อย่างง่ายดาย 'สำคัญขนาดนั้นเชียวหรือ เด็กคนนั้นมีคุณค่าตรงไหน มีอะไรที่ควรค่าแก่ความสนใจ คุณกายจึงให้ความสำคัญยิ่งกว่าใครๆ' เขาถอนหายใจเฮือก มาคิดอะไรตอนนี้ เวลางานนะ "...ไม่หรอกครับ อีกนิดเดียว" " ดี จะได้รีบทำให้เสร็จๆ ไปซะ " ร่างสูงพึมพำ " คืนนี้ มีงานเลี้ยงนะครับ ผมคิดว่า คุณชไนเดอร์น่าจะไป " "จริงซิ...เกือบลืมไป.." "อ้อ..จริงซิ ริวอิจิ ช่วยดูอาจารย์สอนหนังสือให้ด้วย " ร่างสูงสั่ง "...ได้ครับ แต่ทำไม " ... "จะให้ช่วยสอนพื้นฐานการเรียนให้นาโอกิ ปีหน้าเขาจะได้เข้าโรงเรียน " คำตอบจากร่างสูงสร้างความตกใจให้แก่เลขาผู้ทรงประสิทธิภาพยิ่งนัก เกิดอะไรขึ้นกันแน่นี่ " จริงสิครับ แล้วคืนนี้ คุณชไนเดอร์จะไปกับใครครับ " "นาโอกิ.."ร่างสูงตอบอย่างไม่ต้องคิด เขาไม่อยากที่จะปล่อยร่างเล็กไว้แต่เพียงลำพัง แม้ว่าการพานาโอกิไป จะเป็นเหมือนตัวถ่วงของเขา แต่ในวันข้างหน้า นาโอกิจะต้องยืนอยู่เคียงข้างเขา "ทิ้งไว้ก่อนนะ " ร่างสุงผลุนผลันลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว เลขาหนุ่มยกมือขึ้นกุมหัว งานกองสูงเท่าหัวแล้ว คุณชไนเดอร์ยังจะไปไหนอีก ////////////////////////////////////////////////// นาโอกิหน้ามุ่ย จะให้ยิ้มออกได้ยังไงกันล่ะ วันนี้ ตั้งแต่บ่าย เขายังไม่ได้พักเลย ตั้งแต่ถูกคุณกายลากไปซื้อเสื้อผ้า และอีกสารพัดจิปาถะ ทั้งๆ ที่เขาอยากจะพักผ่อนเพราะร่างกายของเขายังอ่อนเพลียอยู่มาก ก็ต้องถูกกลากมาในงานอะไรก็ไม่รู้ ทุกคนมองเขาอย่างแปลกใจ ประหลาดใจ แม้จะนอบน้อม แต่ก็ดูเหมือนไม่พอใจพิกล "นาโอกิ เป็นอะไรไป" ร่างสูงกระซิบถามเมื่อเห็นกริยาอาการของร่างเล็กชัดเจน "ผมเหนื่อย เพลียด้วยอยากพัก" นาโอกิพูดตามตรง ตาของเขาจะปิดอยู่แล้ว แม้ว่าในตอนแรกเขาออกจะตื่นเต้น แต่พอต้องยืนอยู่เพียงคนเดียว ฟังคุณกายพูดอะไรที่เขาไม่รู้เรื่อง ก็พาให้เบื่อหน่าย "ผมขอกลับก่อนได้ไหมฮะ" นาโอกิขอ แต่ร่างสูงส่ายหน้า " ...มาด้วยกัน ก็ต้องกลับด้วยกันสิ" นาโอกิหน้าคว่ำ เป็นกริยาที่กายเห็นว่าน่ารัก แต่คนอื่นนี่สิ มองกันตาค้าง ไม่เคยมีใครแสดงกริยาอย่างนี้กับ กาย ชไนเดอร์มาก่อน เด็กคนนั้นเป็นใคร "งั้น..ผมขอไปนั่งพักนะฮะ "นาโอกิเหนื่อย ร่างสูงของกายประคองร่างเล็กบอบบางไปยังโซฟาที่เป็นที่นั่งของเขา นาโอกินั่งลงอย่างรวดเร็ว เขาเพลีย และสาเหตุของความเพลียก็มาจากร่างสูงที่อยู่ข้างๆ นี่แหละ นาโอกิมองไปรอบๆ งาน เขาสังเกตเห็นว่า มีสาวๆ หลายคนที่พยายามเข้าไปหากาย แต่พอเจอสายตาดุ และเย็นชานั้นเข้าก็ต้องค่อยๆ ถอยออกไป นาโอกิหน้างอ เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งคว้าแขนของกาย แล้วโน้มคอของเขาลงมาจูบอย่างไม่สนใจสายตาของใครเลย ร่างเล็กสะบัดหน้าพรืด คนอะไร หน้าไม่อาย ฮึ นาโอกิรู้สึกแปลกในหัวใจ ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน ทำไมกันน้า ถึงได้เกิดเป็นกับแค่คนๆเดียว ร่างเล็กบางถอนใจเฮือกอย่างสับสน น่า เดี๋ยวเขาก็รู้เองล่ะ ว่าเขาเป็นอะไรไป นาโอกิบอกกับตัวเอง พลางส่งสายตาพิฆาตไปยังร่างสูงแข็งแรงที่กอดรับขวัญอยู่ไม่ยอมปล่อยนั้น ////////////////////////////////////////////////// "โนริจัง" คาสึยะเรียกร่างบางที่กำลังเก็บเสื้อผ้าของคาสึยะลงกระเป๋า แล้วชี้ไปยังโทรทัศน์ที่กำลังถ่ายทอดสด การตกลงเจรจากาค้าระหว่างประเทศที่มีทั้งนายกรัฐมาตรี และบุคคลสำคัญๆ ต่างๆ ไปร่วมงานมากมาย "คะ...อะไรเหรอ" เธอขานรับอย่างแปลกใจเพราะอีกฝ่ายจ้องเป๋งไปที่โทรทัศน์อย่างไม่ยอมละสายตา " นั่น ....นาโอกิใช่...ใช่หรือเปล่า" โนริโกะ ละมือจากการลำเลียงเสื้อผ้าลงกระเป๋าทันทีแล้วเดินมาดูที่โทรทัศน์ สายตาไล่ตามไปสักพัก ก่อนที่จะรับคำ "คิดว่า ...ใช่ " "หมอนั่น ไม่ใช่คนธรรมดาสินะ"คาสึยะพูดเบาๆ โนริโกะนิ่งเงียบ ในตอนนี้ กาย ชไนเดอร์น่ากลัวเกินไป เขาไม่ใช่คนที่จะไปต่อกรด้วยง่ายๆ อย่างที่เป็นมาอีกแล้ว "...เขาสามารถให้นาโอกิได้ทุกอย่าง สามารถคุ้มครองนาโอกิได้สินะ" คาสึยะหันมาถาม ร่างบอบบางที่ยืนนิ่งขึงอยู่กับที่ " ค่ะ ...นาโอกิ ยังเด็กเหลือเกิน เขาสมควรที่จะมีใครสักคนอยู่เคียงข้าง เขาสมควรที่จะได้รับการปกป้องบ้าง ไม่ใช่เป็นฝ่ายปกป้องเขาอยู่ข้างเดียวอย่างทุกวันนี้ " "..คิดว่า ยังจะได้พบกับนาโอกิอีกหรือเปล่า โนริโกะ " " ...แน่นอนสิคะ นาโอกิไม่ใช่คนที่จะไปมีความสุขเพียงคนเดียวหรอก.."คาสึยะยิ้มรับ เขาก็คิดแบบเดียวกันกับโนริโกะ นาโอกิ เป็นฝ่าย'ให้' มากพอแล้ว นาโอกิสมควรที่จะได้ 'รับ' สิ่งที่ดีๆ กลับคืนไปบ้าง อยู่กับพวกเขา ก็เหมือนที่จะดึงรั้งนาโอกิให้ตกต่ำมากยิ่งขึ้น นาโอกิ บอกแล้วนะ ฟ้าหลังฝนมักจะสดใสอยู่เสมอ พายุน่ะ มันก็มี แต่เพียงไม่นานเท่านั้นมันก็จะพัดผ่านไป เหลือเพียงความชุ่มฉ่ำ เหลือเพียงท้องฟ้าที่สดใสให้เราแหงนหน้าขึ้นดู --------------------------------------------------------------------------- มาแล้วจ้า ตอนที่ 5 สดๆ ร้อนๆ เลย ขอบคุณสำหรับกำลังใจน้าาาาาดีใจมากเลย ได้รับแล้วกระชุ่มกระชวย มีกำลังใจขึ้นอีกอักโข จาก : tan - 12/10/2002 23:48

ข้อความ : อ่านปั๊บต่อมโลลิก็กำเริบทันที ชอบจังเลยอ้ะ ว่าแต่น่าสงสารหนูนาโอกิจริงๆ โดนกักตัวไว้ตั้งอาทิตย์ คราวหน้าก็เบาๆ หน่อยนะนายกายนะ ด้วยความปราถนาดีจากคนชอบโลลิ จาก : siva - 13/10/2002 01:16

ข้อความ : ว้ายๆๆๆๆ โชคดีมากเลยอ่ะตอนแรกว่าจะไม่เข้าแล้วนะเนี่ย ขอให้ท่านtanจงเจริญ เย้ๆๆๆ จาก : ปรสิตบูรินกะริดกะร๊าด - 13/10/2002 01:22

ข้อความ : กรี๊ดดดดดดดดด ดีใจจังรอตั้งนานในที่สุดก็ได้อ่านสมใจแล้ว มาตาอีกนะท่าน เมื่อไหร่จะเฉลยล่ะว่านายกายนี่เป็นใครกัน จาก : ovare - 13/10/2002 05:56

ข้อความ : อ่าา โรคโลลิกำเริบ เอิ๊กกก จาก : ไคจาง - 13/10/2002 21:29

ข้อความ : ชอบมากกกกกกกกกกกกกกก คะ มาต่อเร็วๆๆนะคะสนุกมากเลย เป็นกำลังใจให้ จาก : oka - 13/10/2002 22:32

ข้อความ : ชอบจริงๆ ด้วย อยากอ่านต่อเร็วๆ อ่ะ เอ่อ แต่ก้ออยากรู้ด้วยอ่ะ ว่าอาทิตย์นึงเนี่ย เกิดอ่ะไรขึ้นมั่งจ๊ะ (เหอ เหอ เลือดกระฉูด) จาก : manie - 14/10/2002 01:20

ข้อความ : อูยยย อาทิดนึง คิดอะไรเนี่ย เหอๆๆ นาโอกิคุงงงง น่าร้ากกกก คุณกายเขออออ อย่าทำให้นู๋นาโอกิเจ็บน้า (ทำไปแล้ว) ห้ามนอกใจด้วยแหละ ไม่งั้น เหอๆๆๆๆๆๆ มีตามๆๆ (ตามไปทำไรฟะ) จาก : sano - 14/10/2002 17:28

ข้อความ : เพิ่งมาตามอ่านแต่ชอบมากเลยค่ะ จาก : war - 16/10/2002 13:08