หัวข้อ : Sunny Day6 ข้อความ : ร่างเล็กบางที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่เพียงคนเดียว เป็นที่ดึงดูดใจของหนุ่มๆ ที่ชอบความสวยงามทั้งหลาย นาโอกิทั้งสวยและบอบบางในสายตาของพวกเขาเหล่านั้น และยิ่งได้รับการเติมแต่งเข้าไปอีก นาโอกิก็ยิ่งสวยขึ้นอย่างต้องตาต้องใจใครหลายๆ คน ที่จับจ้องมองมา "ดื่มอะไรไหมครับ?"ในที่สุดก็มีชายหนุ่มที่หาญกล้าเข้ามาทักทายกับร่างเล็กเป็นคนแรก นาโอกิหันไปมองอย่างตกใจและไม่ชอบใจ ดวงตากลมโตวาววับ "...ไม่ล่ะครับ...ขอบคุณ.." ..นาโอกิพูดเรียบๆ อย่างน้อยเขาก็มีมารยาทพอล่ะน่า "ผมชื่อ ทาคายามะ เรอิจิ ครับ ไม่ทราบว่าคุณ ชื่ออะไร..." ร่างสูงที่มีรอยยิ้มอยู่เป็นเนืองนิจทักทาย "...ชีนะ นาโอกิ.."เขาทอดเสียงพอไม่ให้ห้วน ร่างเล็กบอบบางเพราะอายุ ทำให้เขาแลดูน่าทนุถนอมยิ่งนัก "ออกไปเดินเล่นข้างนอกไหมครับ ผมจะพาไป อยู่แต่ในนี้คงจะน่าเบื่อ" ..ดวงตากลมโตวาววับขึ้นมาอย่างถูกใจ เขากำลังเบื่ออยู่พอดี และเบื่อมากขึ้นด้วยเมื่อคุณกายเดินหายไปกับผู้หญิงอีกคนที่เข้ามาทักทาย "..ครับ ขอบคุณ.."นาโอกิค่อยแย้มรอยยิ้มให้อีกฝ่ายได้เห็น หลังจากที่มองอย่างไม่ไว้ใจในตอนแรก "มากับใครหรือครับ แล้วทำไมถึงมานั่งคนเดียว" ร่างสูงถามในสิ่งที่อยากรู้ทันที นาโอกิมองหน้า และไม่ตอบคำถามนั้น เขาเดินออกนำหลังจากที่ตามร่างสูงของทาคายามะออกมาจากด้านใน "...ค่อยเงียบหน่อย ข้างในน่าเบื่อ..."ร่างเล็กรำพึง ดวงตากลมโตทอดมองไปยังความมืดด้านหน้าปล่อยความคิดทอดไปไกล เวลานี้ เขาอยากกลับไปหาควมคุ้นเคยเก่าๆ ที่เขาได้รับ การพูดคุยที่ไม่ต้องเสแสร้ง การพูดคุยอย่างจริงใจ คุณคาสึยะ จะเป็นยังไงบ้างนะ ตั้งแต่วันนั้น เขาก็ไม่ได้ไปเยี่ยมอีกเลย ป่านนี้อาจจะเป็นห่วงเขาอยู่ "...คิดอะไรอยู่หรือครับ" ร่างสูงโปร่งถามขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างเล็กเหม่อ "เปล่าหรอก ผมก็คิดอะไรไปเรื่อยๆ แล้วคุณล่ะครับ" "ผมก็กำลังคิดว่า อะไรน้าที่คุณกำลังคิดถึง น่าอิจฉาจัง" นาโอกิกลั้นยิ้ม เมื่อได้ยินอย่างนั้น "คุณนี่มีอารมณ์ขันจังเลย" "..หัวเราะแล้ว ค่อยยังชั่ว หน้าบึ้งไม่สวยเลยนะครับ ชีนะ.." "ผมเป็นผู้ชายนะครับ ไม่ใช่ผู้หญิง ชมว่าสวยไม่ได้หรอก คุณทาคายามะ" "เรียกเรอิจิก็ได้ แล้วก็ไม่ต้องมีคุณด้วย"ร่างสูงโปร่งปราม "งั้นคุณก็เรียกผมว่านาโอกิก็พอ คุณโตแล้ว คงจะมากกว่าผมหลายปี"ร่างสูงเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม "..." "ผมเรียนอยู่มหาลัย A ปี 4 " ร่างสูงแนะนำตัว "เราเป็นเพื่อนกันได้ไหม นาโอกิ" นาโอกิเอียงคอก่อนจะยิ้ม "ครับ " เรอิจิอยากที่จะเข้าไปโอบร่างเล็กบางเข้ามาในวงแขน เด็กคนนี้น่ารักไปตามธรรมชาติ ไม่มีการเสแสร้ง ไม่มีการปรุงแต่ง เป็นเด็กตัวน้อยๆ ที่น่าทนุถนอมปกป้อง " เข้าไปข้างในเถอะ งานจวนจะเลิกแล้ว.." ร่างสูงโปร่งที่มีแต่รอยยิ้มช่างแตกต่างจากคุณกายที่มีแต่ความเย็นชาเหลือเกิน อยู่ด้วยแล้วมีแต่ความสบายใจเหมือนอยู่กับคุณคาสึยะ "..มีเบอร์โทรศัพท์หรือเปล่า" นาโอกิส่ายหน้า อีกฝ่ายยื่นนามบัตรให้เขาแล้วก้มลงบอก "..มีอะไรก็โทรมาคุยได้นะ"นาโอกิไม่ตอบรับหรือว่าปฏิเสธ "เฮ้....เรอิจินายมาทำอะไรอยู่ตรงนี้..."เสียงเพื่อนของร่างสูงตะโกนโหวกเหวกมาแต่ไกล เรอิจิหันไปมอง "โอ้...ควงสาวน่ารักมาด้วยโว้ย.."เสียงผิวปากทำให้นาโอกิต้องเงยหน้ามองอย่างไม่พอใจ แต่อีกฝ่ายดูท่าจะไม่รับรู้ เรอิจิใช้สายตาปราม "..ทำไม ก็พูดความจริง ดูสิ สาวๆ นั่งตาลอยอกหักกันเป็นแถวแล้ว" "เฮ้ย พูดอะไร ..."นาโอกิกัดริมฝีปากเมื่อได้ยินประโยคต่อไปชัดเจน"เบื่อแล้ว..ก็แบ่งกันบ้างนะโว้ย" ตาของเขาลุกวาบ ไวเท่าความคิด หมัดเล็กๆ ก็เสยเข้าที่แก้มของอีกฝ่ายเต็มรัก แรงเหวี่ยงจากหมัดนั้น ทำให้ร่างสูงโปร่งของเพื่อนเรอิจิหมุนคว้างกองลงกับพื้น เกิดอาการเมาขึ้นไปในทันที "พูดหมาๆ นี่หว่า ระวังไว้เถอะ ต่อไปจะไม่มีปากได้พูด" ร่างที่ล้มลงไปดูจะตั้งตัวได้แล้ว เขาลูกขึ้นยืดเต็มความสูงโดยมีร่างสูงโปร่งของเรอิจิประคองอยู่ข้างๆ "แก..เด็กบ้านี่ ไม่เคยมีใครกล้าทำกับเราอย่างนี้" ร่างเล็กเหยียดยิ้ม "ถึงว่าสิ..ไร้มารยาท"...ที่ที่เขายืนอยู่กลายเป็นจุดสนใจในพริบตา "..นี่หนู ขอโทษคุณทาคามิเดี๋ยวนี้นะ.." เสียงของใครคนหนึ่งดังขึ้นข้างๆ นาโอกิหันขวับไป พูดเสียงดัง "...ขอโทษ ...ขอโทษทำไม หมอนี่มันไร้มารยาทก่อนนะ " ร่างเล็กกว่าสู้สายตาอย่างไม่ยอมหลบ เขาไม่สนหรอก หมอนี่มาดูถูกเขาได้ยังไงกัน "นี่ ขอโทษเดี๋ยวนี้นะ ไม่รู้หรือว่าคุณทาคามิเป็นใคร.." "จะเป็นใครก็ช่าง ผมไม่ผิด เขาต่างหากที่ต้องขอโทษ" "...ใครเป็นคนพาเด็กไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงนี่เข้ามา.." เสียงหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ดังขึ้นมา "...ให้ ใครก็ได้พาออกไปที มาทำกับลูกนายกโยชิมิได้ยังไงกัน ไม่มีมารยาทเลย" ".ขอโทษซะ เรื่องมันจะได้จบ " เสียงใครคนหนึ่งดังขึ้น นาโอกิยืนเฉย ในงานอย่งนี้ อย่างเขาก็คงจะเป็นได้แค่ตัวตลกกระมัง อยากจะร้องไห้จริงๆ "เกิดอะไรขึ้น..."เสียงของนายกโยชิมิดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงสง่าเดินตามเข้ามา นาโอกิเห็นแล้วก็อยากจะร้องไห้ อยากจะโผเข้าไปหา "..เด็กคนนี้น่ะสิคะท่าน อยู่ๆ ก็ไปชกคุณทาคามิ..." เสียงนั้นเป็นเสียงเดียวกับที่บอกให้เขาขอโทษ นาโอกิตวัดสายตาไปมอง เม้มริมฝีปากแน่น ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงนะ พ่อจะชกให้คว่ำ "..บอกให้ขอโทษก็ไม่ขอโทษ ช่างเป็นเด็กที่ไร้มารยาทจริงๆ ...ไม่รู้ว่าเป็นลูกเต้าของใคร ไม่น่าพามาในงานนี้ด้วยเลย น่าขายหน้า..." "...ทำไมถึงชกหมอนั่นล่ะ.."ร่างสูงซัก ทำให้คนที่อยู่ในนั้นเงียบกริบ "..มันหมิ่นเกียรติของผม ..." ร่างเล็กกัดฟันตอบ ร่างสูงเลิกคิ้วดวงตาเย็นชาหันไปมองร่างที่ยังทำท่าเมาหมัดอยู่ " หมิ่นเกียรติของเด็กคนนี้ ..." "ใส่ความ.."หมอนั่นปัดสวะให้พ้นตัว กายหันไปมองร่างเล็กอีกครั้ง "เขาหาว่าผมเป็น...เป็น โสเภณี เขาพูดออกมาได้ยังไง ว่าถ้าเบื่อแล้วก็ให้แบ่งเขาบ้าง..." พอจบประโยค ร่างสูงใหญ่ของกายก็ตาลุกวาบหันกลับไปมองร่างที่ยังถูกประคองนั้นอีกครั้ง "จริงหรือ" น้ำเสียงต่ำๆ อย่างนี้ หลบได้เป็นหลบ หลีกได้เป็นหลีก นายกโยชิมิเหงื่อแตกพลั่ก ชักสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา ร่างสูงของลูกชายยืนอึกๆ อักๆ ยิ่งสายตาเย็นชาเร่งเร้าให้ตอบคำถาม ร่างนั้นก็ยิ่งสั่น "ไม่ได้ยินหรือ" กายสะกดกลั้นอารมณ์แทบไม่อยู่ เมื่ออีกฝ่ายนิ่งเงียบเป็นเหมือนการยอมรับ ทาคามิเข่าอ่อนเมื่อเผลอลืมตัวสบกับสายตาของ กาย ชไนเดอร์ ที่จ้องมองไม่กะพริบนั้น "...นาโอกิ มานี่ " ร่างสูงเรียกร่างเล็กให้เข้าไปหา เรียกเสียงฮือฮาเป็นวงกว้างอย่างคาดไม่ถึง โดยเฉพาะร่างของคนที่บอกให้เขาขอโทษลูกชายของนายกโยชิมินั้น "...อบรมลูกชายคุณเสียใหม่ด้วย นายกโยชิมิ ผมไม่พอใจมากที่ลูกของคุณมาทำการจาบจ้วงกับเด็กในปกครองของผม นาโอกิ กลับกันได้แล้ว " ร่างสูงหันมาประคองร่างเล็กบอบบางออกไปจากที่นั่น ในขณะที่ร่างของนายกโยชิมิ วิ่งตามมาเพื่อที่จะส่งและพูดคุยกับร่างสูง แต่กาย ชไนเดอร์ไม่สนใจ เขาหันไปสั่งอะไรบางอย่งกับเลขาคนสนิทผู้ทรางประสิทธิภาพของเขา 2- 3 คำ และรถก็แล่นออกจากคฤหาสน์หลังงามไป ////////////////////////////////////////////////// "ไอ้ลูกเฮงซวย จะพากันบรรลัยแล้วไหมล่ะ" ผู้เป็นพ่อหัวฟัดหัวเหวี่ยงเมื่อให้ลูกชายตามเข้ามาคุยกันในห้องทำงาน หลังจากที่ส่งแขกเหรื่อกลับไปแล้ว "โธ่...พ่อ ใครจะไปรู้ล่ะ ว่าเด็กนั่นน่ะ จะมากับ.." เขาแทบไม่กล้าที่จะเอ่ยชื่อออกมา เมื่อนึกถึงดวงตาเย็นชาคมกล้านั้ "แล้วทำไม..พ่อต้องกลัวเขาขนาดนั้นด้วยล่ะ ไอ้หมอนั่นน่ะ..."พูดยังไม่ทันจบ พ่อของเขาก็ตวาดเสียงดังขึ้นอีก "แกไม่รู้อะไร ก็อย่ามาพูด คนๆนั้นน่ะ น่ากลัวกว่าที่แกคิดนัก.." "พ่อจะไปกลัวอะไร พ่อเป็น.." "แกไม่ต้องพูดอีกแล้ว ทาคามิ "นายกโยชิมิเดินเหมือนเสือติดจั่น ในตอนนี้เขากังวลไปหมด ทั้งเรื่องตำแหน่ง และสิ่งต่างๆที่จะเกิดขึ้นกับครอบครัวของเขา เขารู้และเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับบุคคลที่ทำให้กาย ชไนเดอร์ไม่พอใจ อย่างยิ่งยวด กาย ชไนเดอร์สามารถให้ในสิ่งที่ทุกคนปรารถนา ในเมื่อเขาให้ได้ เขาก็ทำลายมันลงได้เช่นกัน และในตอนนี้ เขาก็กลัว กลัวเหลือเกินว่าสิ่งเหล่านั้นกำลังจะเกิดขึ้นกับเขาและครอบครัวของเขา เพราะ...ผู้ชายคนนั้นเป็นปิศาจ เป็นปิศาจในคราบของมนุษย์!!!!! ////////////////////////////////////////////////// ร่างเล็กบางนั่งมองหน้าอันเย็นชาของกายอย่างหวาดหวั่น ให้คุณกายอาละวาดออกมาเสียยังจะดีกว่า นาโอกิกลัว มือเล็กๆ ของนาโอกิแตะไปที่แขนของร่างสูงแผ่วเบา สายตาเย็นชาคมกล้าตวัดมามองทำเอานาโอกิผวาเยือก กายคนนี้ เขาไม่เคยรู้จัก กายคนนี้ ไม่ใช่คุณกายของเขา "ผม...ผม..ขอโทษครับ คุณกาย" นาโอกิพูดเสียงแผ่ว "ผมทำให้คุณกายขายหน้า"เขาก้มหน้างุด ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่ยังไม่พูดอะไรสักคำนั่น "..ไม่ได้ถูกทำอะไรสินะ"ร่างสูงถามเป็นครั้งแรกหลังจากที่เอาแต่เงียบมาตลอด ไม่พูดไม่จาสักอย่าง " ทำอะไรล่ะครับ" นาโอกิถามเสียงแผ่ว "..เหมือนอย่างที่เราทำตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา" ใบหน้าสวยร้อนผ่าว แดงเถือกขึ้นมาทันทีเมื่อเข้าใจความหมายที่ซ่อนลึกนั้น ส่ายหน้า ถอยห่างมือแข็งแรงที่เอื้อมมารั้งให้ร่างเล็กชิดร่างสูงใหญ่มากขึ้น "เปล่าครับ" "ดี งั้นคราวนี้แค่สั่งสอนคงจะพอสินะ " นาโอกิเงยหน้ามองอย่างไม่เข้าใจ และคงจะไม่เข้าใจอยู่ดีตราบเท่าที่ร่างสูงจะไม่อธิบาย "คราวนี้ มาสะสางเรื่องของเราบ้าง นาโอกิ.." ร่างเล็กบางสะดุ้งอีกรอบ ไหงมาลงที่นาโอกิอีกล่ะ "บอกให้นั่งรอ ไปอยู่ที่ไหนมา เดินตามหาให้ทั่วงาน" "ไปสูดอากาศข้างนอก ข้างในน่าเบื่อจะตาย คุณกายพูดอะไรก็ไม่รู้ ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย " "ไปกับใคร"ร่างสูงคาดคั้น มองอย่างค้นคว้าและต้องการคำตอบ นาโอกิอ้าปากจะตอบ แต่ก็ตัดใจส่งนามบัตรที่ได้รับมาให้กับร่างสูงไป --------------------------------------------------------------------------- เอาล่ะ ความจริงใกล้จะเปิดเผยเต็มทีแล้ว ใครที่อยากรู้ว่ากายเป็นใครก็ต้องติดตามกันน้า จาก : tan - 15/10/2002 22:46

ข้อความ : ชอบเรื่องนี้มากเลย...นาโอกิน่าร้ากกกกกกกกกกกกจัง จาก : Blackfairy - - blackfairy30@hotmail.com - 15/10/2002 23:12

ข้อความ : หนุกมากเลย อยากอ่านอีกเร็วๆๆๆนะ จาก : pika - 16/10/2002 00:05

ข้อความ : พระเอกเถื่อนๆ โหดๆ ชอบจังเลยอ้ะ ว่าแต่หนูนาโอกิจะเป็นไรมั้ยเนี่ย โดนสอบสวนซะแล้ว มาต่ออีกนะค่ะ กำลังลุ้นเลย จาก : siva - 16/10/2002 01:28

ข้อความ : ยาวดีจัง โอ้ ถูกใจมาก อ่านได้จุใจดี ชอบมากค่ะท่าน เหอๆ เถื่อนๆ ชอบๆ จาก : ไคจาง - 16/10/2002 02:30

ข้อความ : สนุกมาก ถูกใจจริงๆ ชอบนาโอกิน่ารักมากกก ส่วนคุณกายโหดดีแล้วคะ มาเขียนต่ออีกไวๆนะคะ กำลังสนุกเลย จาก : wew - 16/10/2002 10:21

ข้อความ : เถื่อนถูกเป๊กมากเลยค่ะ หุหุหุ จะรออ่านต่อไปนะค่ะ จาก : war - 16/10/2002 13:14

ข้อความ : อ๊า~~~~~ มาต่อไวๆสิ กะลังหนุกเลยอ่า~~~~~~~ ชอบกายมากๆเลยอ่ะ ^^ เถื่อนๆดีชอบ ตรงเสป็ค โฮะๆๆ จาก : sano - 16/10/2002 22:02

ข้อความ : กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!! ทำไมจบอย่างนี้ ค้างครใจอ่ามาต่อด่วนเลยท่านแง่บๆๆๆ หนุกมักๆ จาก : ปรสิตบูรินเกาะหมาซัล - 17/10/2002 14:34