หัวข้อ : YY ทำงายดี ฮือๆ ข้อความ : ใครหลายคนในบอร์ดนี้ คงจำได้(รึป่าว?) เรื่องคุณตาที่บ้านโม ที่มีความคิดประหลาดๆ >o< แล้วที่บ้านโมก้อมีพี่เลี้ยงคนนึงที่ทำงานบ้านทุกอย่าง อยู่กะบ้านโมมา 6 ปี เรียกได้ว่าเป็นเหมือนครอบครัวเดียวกัน สนิทกันมาก...จนกระทั่งเกิดเรื่องคุณตา....พี่เค้าก็ยังอยู่ช่วยดูแลคุณตาต่อ...อยู่เป็นเพื่อนโม แล้วช่วงหลังๆนี้ เห็นแม่บอกว่า ที่บ้านพี่เลี้ยงโมที่ต่างจังหวัด เค้าชอบโทรมากดดันพี่เลี้ยงโมว่า ให้ไปบอกแม่โมว่าถ้าอยากให้พี่เลี้ยงโมอยู่ที่บ้านโมต่อให้ขึ้นเงินเดือน พี่เลี้ยงโมก็เครียด กดดันมาก เพราะทางบ้านเค้าจะโทรมาพูดทำนองแบบนี้บ่อยมากๆ แต่พี่เลี้ยงโมเค้ามีข้อเสียก็คือ เค้าเป็นใจร้อนมากๆแล้วเย็นยาก ด่วนตัดสินใจ เช่น.. แบบคุยกันอยู่แล้วแบบเราพูดกะเค้าธรรมดาแต่เค้าฟังเป็นน้ำเสียงเราหมือนไม่พอใจเค้า เค้าก้อจาแบบฮึดฮัดๆ ไม่อยู่แล้วๆแบบว่าเค้าไม่พอใจเราจะอยู่ไปทำเพื่อ??(ทำนองนี้) ตอนที่โมไม่สบายไข้ขึ้นสูงมากๆจนเพ้อ พี่เค้าก็มานอนเฝ้าไข้โมบ่อยๆ (ปลุกทานยา เช็ดตัว วัดไข้ เวลาที่โมครางหรือเพ้อเพราะกิษไข้) โมก็เคยคุยกะพี่เค้าก่อนนอนว่า..พี่มีข้อเสียตรงนนี้นะ พอจะแก้ได้มั้ย?ซักนิดก็ได้ ทำนองนี้ พี่เค้าก็บอกว่าคงแก้ไม่ได้ เพราะมันเหมือนกะอยู่ใน..สันดาน..ไปแล้ว โมก้อเลยทำใจ แล้วแบบพ่อโมกะคุณตาไม่ถูกกันเป็นเดิมอยู่แล้ว พ่อเลยให้คุณตาอยู่ที่บ้านโมถึงแค่เดือนตุลา แล้วพอตุลาคุณตาต้องย้ายไปอยู่บ้านป้า(ซึ่งเพราะเหตุนี้ทำให้คนในบ้านเครียดมากๆๆถึงมากที่สุด) แล้วแบบ..พี่เลี้ยงเค้าบอกว่า เค้าจะช่วยอยู่ดูแลที่นี่จนถึงตอนคุณตาไปแล้วเค้าจะไปหาใหม่ทำประชดแม่เค้าที่ชอบโทรมากดดัน ตอนแรกดมกะแม่ก็คุยๆกะพี่เค้าเรื่อยๆ เพราะถ้าเค้าไปทุกคนที่นี่คงทำใจลำบาก เพราะอยู่ด้วยกันมานานมาก จนคุยไปคุยมาพี่เค้าก็ตัดสินใจอยู่ต่อ คืออยู่ไปเรื่อยๆๆๆๆ ไปออกไปหางานใหม่แล้ว แล้วหลังๆ2-3วันมานี้ พี่เค้าดูเงียบๆ โมเลยไม่กล้าคุยด้วยเพราะรู้ว่าเค้าเครียด เพราะถ้าโมไปคุยแล้วเค้าพาลใส่ โมจะแบบ เคืองมากๆๆๆๆๆ แล้วจะไม่คุยด้วย โมเลยเงียบๆไว้ก่อนทำเป็นไม่ทักให้พี่เค้าคุยก่อนจะได้ไม่ต้องเคืองกัน แล้วเมื่อวาน..พอเรียนเสร็จ(เลิกเรียนที่รร.)พ่อโทรมา...โมก็งงๆนะตอนแรก พอรับโทรศัพท์พ่อก็ถามว่าจะกลับบ้านรึยัง?โมบอกอีกซักพักเพราะจะคุยเรื่องงานกลุ่มกับเพื่อนก่อน พ่อเลยพูดต่อว่า..รู้ไหม?ที่บ้านเกิดอะไรขึ้น?? ตอนนี้โมเริ่มคิดในใจแล้วว่าขออย่าเกิดขึ้นๆๆ โมเลยตอบไปว่าไม่รู้ค่ะ พ่อบอกว่า พี่เค้าออกไปแล้วนะ ออกไปตั้งแต่เมื่อบ่ายแล้ว.......โมเงียบอย่างเดียวเลย พ่อก็บอกต่อว่า พ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็ไม่อยากรั้งเค้าไว้แล้ว เค้าจะออกหลายรอบ เราคงรั้งเค้าไว้มากกว่านี้ไม่ได้ YY ตอนนั้นน้ำตาโมไหลเป็นทางเลย แต่โมพยายามเก็บเสียงมากๆ โมรู้ว่าพ่อก็ร้องไห้ เพราะครั้งก่อนที่พี่เค้าจะออก ก็ร้องไห้กันหมดบ้าน โมเลยตอบอื้อ อย่างเดียว พอวางหูจากพ่อโมก้อเดินไปหาเพื่อนสนิทแล้วนั่งร้องไห้ เพื่อนตกใจมามุงกันใหญ่เลย แบบว่าเสียใจมากๆ พี่เค้าไปแล้วไม่ลาซักคำ ส่งข้อความไม่ก็โทรมาลาก็ได้ ไม่มีเลยซักอย่าง เงียบไปกับสายลม กลับมาโมก็ร้องไห้ต่อเพราะมองไปทางไหนของบ้านก็ไม่เจอพี่เค้าแล้ว มันเหมือนทุกอย่างที่เคยทำประจำขาดหาย มัน...ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูกแล้วง่า เฮ้อออออออ โมโกดที่เค้าไม่ลา จะไปก็ไม่บอกซักคำ เสียใจ..ที่เค้าจากไปก่อนเวลา ผิดหวัง..ที่เค้าไม่ทำตามสัญญาคือจะอยู่ช่วยให้ตลอดจนถึงเดือนตุลา แต่ก็คิดถึงพี่เค้ามากๆ เพราะถ้าพี่เค้าไม่อยู่ก็ไม่มีใคร ตะโกนให้หลบรถเวลาไปเซเว่น(เพราะโมเดินไม่ค่อยดูรถ) ไม่มีใครช่วยโมแอบแหกกฏที่แม่ห้าม ไม่มีใครแอบให้โมกินแป๊ปซี่ที่พ่อสั่งห้ามกินหลัง 6 โมงเย็น และก็อีกหลายๆอย่าง ตอนนี้โมทำอะไรไม่ถูกแล้ว YY เฮ้อออ จาก : moJanG - 03/08/2006 17:53

ข้อความ : ... อืม... พี่ว่า เค้าก็คงมีเหตุผลของเค้าน่ะล่ะนะ ที่ไปโดยไม่บอกลา เหตุผลอะไรพี่ไม่รู้หรอก แต่เจ้าตัวเค้ารู้แน่ และก็คงต้องเป็นเหตุผลที่สำคัญล่ะนะ ตอนนี้น้องโมคงทำอะไรไม่ได้หรอก ในเมื่อเค้าไปแล้ว...เราก็ยังต้องดำเนินชีวิตของเราต่อไปอยู่ดี พี่เลี้ยงโมเองก็คงต้องเดินทางอีกทางหนึ่ง ถ้าโมรักพี่เค้าจิง ก็ภาวนาขอให้เค้ามีความสุขแล้วเจอกับเรื่องดีๆก็พอ ถึงเราจะไปรั้งเค้ากลับมาก็ไม่ดีหรอก ในเมื่อเค้าอยากจะออกตั้งหลายครั้งแล้วนี่ ยิ้มๆ ทำใจให้สบายเน่อ ปล. พี่พูดอะไรมากไปก็ ซอรี่ ซออู้ ซอด้วงงงงง นะ จาก : ching - 03/08/2006 18:03

ข้อความ : ออ เรื่องแบบนี้นัทเคยเจอมาก่องง่า เผอิญบ้านนัทก็เคยมีพี่เลี้ยง พี่คนนี้เค้าใจดีมากๆ สนิทกันมากๆ แต่วันที่นัทไปเรียนอ่ะ พี่เค้าก็ไปแล้ว = = พี่เขาไม่ลา ไม่บอก เลยง่ะ นัทยังไม่ได้บอกพี่เขาเลยว่านัทขอโทษ และขอบคุณมากที่พี่ดีและสอนอะไรให้ตลอด ซึ่งนัทก็ภาวนาให้พี่คนนี้ พบกับสิ่งดีๆ มีความสุข ที่สำคัญ ยังไงๆ เจ๊โมเอง(เรียกว่า เจ๊โม คงจะไม่เป็นไรนะคะ พอดีนัทก็ไม่แน่ใจง่ะว่าโมอายุเท่าไร่) เจ๊โมก็คิดแบบเดียวกันเถอะค่ะ คิดว่าขอให้พี่เขาจากไปแล้วพบกับสิ่งดีๆ และมีความสุขมากยิ่งขึ้น ซึ่งพี่เขาเองก็จะต้องมีเรื่องสำคัญมากๆที่จะไปอยู่แล้ว บางทีการที่เขาทำในสิ่งนี้ ถ้าเรารักพี่เขาจริง เราก็ไม่ควรรั้งเขาไว้หรอกนะคะ เพราะว่าเขาโดนกดดันจากสิ่งรอบข้างด้วย บางทีการตัดสินใจของพี่เขาในครั้งนี้ อาจจะเป็นผลดีก็ได้นะคะ ปล.เห็นด้วยกับเจ๊ชิงค่ะ = = ทำใจให้สบาย และเสียใจด้วยนะคะ เสียใจด้วยมากๆ เพราะนัทก็เคยมีแบบนี้มาก่อน ปลลล. เราอาจจะได้พบกับพี่เขาอีกครั้งก็ได้ค่ะ! จาก : -:*: Yu :*:- - 03/08/2006 18:57

ข้อความ : ง่า ถ้าพูดไรมากไปก็ขอโทษนะคะ ขอโทษมากๆเลยค่ะ จาก : -:*: Yu :*:- - 03/08/2006 19:15

ข้อความ : อืม... อย่าคิดมากเลยน๊า...ใจเย็นๆก่อน ป.ล.การที่คนเราจะทำอะไรซักอย่างมันก็มักจะมีเหตุผลอ่านะ แต่...บางครั้งเหตุผลบางอย่างเค้าก็ไม่สามารถบอกให้เรารู้ได้ จาก : [[>>pixy-pig<<]] - 03/08/2006 21:39

ข้อความ : เรื่องอย่างนี้มันเป็นเรื่องของอารมณ์ ละก็แง่มุมนะโม ถ้าเรามองในแง่เค้า เค้าอาจจะคิดว่าเราโกรธเค้า เราไม่สนเค้า ไม่แคร์เค้า เลยไม่พูดกะเค้า เค้าก็อาจจะน้อยใจ ละก็แบบว่า เออ ถ้าคุณไม่สนใจชั้น ชั้นจะไม่อยู่แล้วนะ ในความคิดเรา ใช่ว่าเค้าไม่เศร้า ถ้าโมรู้สึกผูกพันกะเค้าขนาดนั้น เค้าก็คงผูกพันกับโมด้วยล่ะ ยิ่งเค้ามาอยู่กับครอบครัวโม โดยที่มีตัวคนเดียว ทำไมจะไม่รัก ทำไมจะไม่ห่วง ไม่แน่ เค้าอาจจะร้องมากกว่าโมก็ได้นะ อย่าโกรธเค้าเลย ให้จากกันไปด้วยดี ถ้ามีโอกาสเจอหน้ากันอีกครั้ง เราจะได้ยิ้มให้กันได้ จริงมั้ย??? ไอ้เรื่องคิดมาก หรือน้อยใจน่ะ มันเกิดขึ้นกับใครก็ได้ อยากบอกว่าพักนี้เราเป็นบ่อยเลยแหละ ยิ่งถ้าสภาพแวดล้อมมันไม่ปกติ หรือมีอะไรมากระตุ้นนะ เรานี่ร้องไห้มาราธอนเลย แต่ทุกๆอย่างนะ ถ้ามันเกิดขึ้น มันก็ต้องผ่านไปได้นั่นแหละ เอาง่ายๆนะ รอให้ต่างฝ่ายต่างอารม์เย็น ให้เค้าได้คิด ให้โมได้คิดทบทวนที่ผ่านมา ว่าเราทำให้เค้าเสียใจตอนไหน แล้วหันหน้าคุยกัน ปรับความเข้าใจกัน ไม่แน่ เค้าอาจจะกลับมาก็ได้ การทำงานน่ะ ไม่ได้ทำเพื่อหวังเงินเป็นสิ่งตอบแทนอย่างเดียวซะเมื่อไหร่ล่ะ ถ้าเงินดี แต่ทำแล้วลำบากใจ ทำแล้วฝืนตัวเอง จะทำไปทำไม ของอย่างนี้มันต้องใช้เวลาค่ะ แต่อย่าให้นานมากนะ เพราะมันจะกลายเป็นฝังใจกันไปเปล่าๆ ยังไงก็สู้ๆนะคะ เอสเจก็สู้ๆ หมีอย่าร้อง ทึกอย่าร้อง ซินอย่าวีน ป๋าดูแลซินด้วย เอสเจทำดีที่สุดแล้ว~~ ขอให้ด๊องบ๊อมหายเร็วๆ รักเนเวอร์แลนด์ รัก Super Junior 05 นะค๊า~ จาก : J-Ne - 04/08/2006 11:23

ข้อความ : เรื่องอย่างนี้มันเป็นเรื่องของอารมณ์ ละก็แง่มุมนะโม ถ้าเรามองในแง่เค้า เค้าอาจจะคิดว่าเราโกรธเค้า เราไม่สนเค้า ไม่แคร์เค้า เลยไม่พูดกะเค้า เค้าก็อาจจะน้อยใจ ละก็แบบว่า เออ ถ้าคุณไม่สนใจชั้น ชั้นจะไม่อยู่แล้วนะ ในความคิดเรา ใช่ว่าเค้าไม่เศร้า ถ้าโมรู้สึกผูกพันกะเค้าขนาดนั้น เค้าก็คงผูกพันกับโมด้วยล่ะ ยิ่งเค้ามาอยู่กับครอบครัวโม โดยที่มีตัวคนเดียว ทำไมจะไม่รัก ทำไมจะไม่ห่วง ไม่แน่ เค้าอาจจะร้องมากกว่าโมก็ได้นะ อย่าโกรธเค้าเลย ให้จากกันไปด้วยดี ถ้ามีโอกาสเจอหน้ากันอีกครั้ง เราจะได้ยิ้มให้กันได้ จริงมั้ย??? ไอ้เรื่องคิดมาก หรือน้อยใจน่ะ มันเกิดขึ้นกับใครก็ได้ อยากบอกว่าพักนี้เราเป็นบ่อยเลยแหละ ยิ่งถ้าสภาพแวดล้อมมันไม่ปกติ หรือมีอะไรมากระตุ้นนะ เรานี่ร้องไห้มาราธอนเลย แต่ทุกๆอย่างนะ ถ้ามันเกิดขึ้น มันก็ต้องผ่านไปได้นั่นแหละ เอาง่ายๆนะ รอให้ต่างฝ่ายต่างอารม์เย็น ให้เค้าได้คิด ให้โมได้คิดทบทวนที่ผ่านมา ว่าเราทำให้เค้าเสียใจตอนไหน แล้วหันหน้าคุยกัน ปรับความเข้าใจกัน ไม่แน่ เค้าอาจจะกลับมาก็ได้ การทำงานน่ะ ไม่ได้ทำเพื่อหวังเงินเป็นสิ่งตอบแทนอย่างเดียวซะเมื่อไหร่ล่ะ ถ้าเงินดี แต่ทำแล้วลำบากใจ ทำแล้วฝืนตัวเอง จะทำไปทำไม ของอย่างนี้มันต้องใช้เวลาค่ะ แต่อย่าให้นานมากนะ เพราะมันจะกลายเป็นฝังใจกันไปเปล่าๆ ยังไงก็สู้ๆนะคะ เอสเจก็สู้ๆ หมีอย่าร้อง ทึกอย่าร้อง ซินอย่าวีน ป๋าดูแลซินด้วย เอสเจทำดีที่สุดแล้ว~~ ขอให้ด๊องบ๊อมหายเร็วๆ รักเนเวอร์แลนด์ รัก Super Junior 05 นะค๊า~ จาก : J-Ne - 04/08/2006 11:23

ข้อความ : โย่ว ไม่เมนต์อะไรมากล่ะ เพราะเห็นด้วยกับความคิดของเจนี่ ((แรกๆ นะ หลังๆ ที่มันเป๋ไม่เกี่ยว = =;'')) แล้วโมไม่มีเบอร์โทรศัพท์เค้าเหรอ คิดถึง อยากคุยอะไรก็โทรคุยก็ได้นี่นา งุงิ ยังไงก็อย่าคิดมากไปเลย หายเศร้าเร็วๆ น้า กลับมายิ้มแย้มร่าเริงได้แล้ว ^---^ จาก : ๏• LinDFa •๏ - 04/08/2006 15:17

ข้อความ : ู^ ^ ^ เห็นด้วยกับที่รัก มันเป๋ซะน่าเกลียดเชียว จาก : ching - 04/08/2006 16:40

ข้อความ : คนเราก็มีเหตุผลของตัวเองนะจ๊ะ ที่เค้าไม่ลา อาจจะเป็นเพราะรู้ว่าโมจะต้องร้องไห้แน่ๆก็ได้อ่ะ อีกอย่าง เหตุการณ์ร้ายๆที่กดดันพี่เค้าก็มีอ่ะ ที่โมเคยเล่าแหละ มันอาจจะบั่นทอนกำลังใจเค้าก็ได้นะ จากกันไป ก็ยังติดต่อกันได้ไม่ใช่เหรอจ๊ะ พี่เค้ามีเบอร์มือถือโมด้วยนี่ ใช่ว่าห่างไปเลยนี่นา นับถือเหตุผลของเค้าด้วยนะจ๊ะ อย่าเพิ่งน้อยใจว่าทำไมเค้าไม่แคร์เรา เจ๊ว่าเค้าแคร์นะโม แคร์โมมากด้วย ดูแลโมทุกอย่าง แล้วแบบนี้โมโกรธเค้าลงอีกเหรอจ๊ะ พี่เค้าก็คงเสียใจไม่ต่างจากโมหรอก แล้วการที่โมไปโกรธเค้า มันก็ไม่แฟร์กับเค้านะจ๊ะ นับถือการตัดสินใจของเค้าดีกว่าจ่ะ ^^ เป็นกำลังใจให้โมหายเศร้านะจ๊ะ ^^~ จาก : =RuChaN= - 04/08/2006 20:04

ข้อความ : คือว่า โมโทรไปแล้ว ...... แต่ผลออกมาคือ พี่เค้าไม่รับโทรศัพท์ ทั้งๆที่พี่เค้าก้อบอกเพื่อนโมไปว่าเค้าก็คิดถึงโมเหมือนกัน (คือเพื่อนเห็นโมทุกข์ใจมากเลยโทรไปถามพี่เค้าว่าไปทำไมไม่ลา โมเสียใจมากเลยนะ ทำนองนี้) แต่โมโทรไปกี่รอบๆ ถี่แค่ไหนเค้าก้อไม่รับ มันเป็นไปไม่ได้หรอกนะ ที่จะมีธุระทุกวันทั้งวันจนไม่มีเวลารับ ไม่งั้นจะมีมือถือไว้ทำเพื่อ?? YYYYY จาก : moJanG - 04/08/2006 21:19

ข้อความ : =o= สู้ๆและกันเน้อ ในเมื่อพี่เค้าจะไปให้ได้อ่า บ้านเจ๊ก็มี แม่บ้าน เหมือนกันนะ แต่ว่า เจ๊ไม่ค่อยสนใจเรื่องเค้าจะออกไม่ออกซะด้วยสิ ห่วงอย่างเดียว อย่าออกน๊า ถ้าออก ชั้นลำบาก T+T 55+ เอาน่าๆๆ ไม่ต้องคิดมาก พี่เค้าก็คงคิดถึงโมเหมือนกันแหล่ะ ^^ ไปและ จาก : Mal*Her - 04/08/2006 22:40

ข้อความ : โนคอมเมนท์อ่า เพราะค่อนข้างจะเห็นด้วยกับหลายๆคน แต่ยังไงก็ตามพริมคิดว่า โมต้องได้ติดต่อกับพี่เค้าอีกแน่ๆ แต่ต้องใช้เวลาอ่ะ เพราะพี่เค้าก็คงเสียใจเหมือนกันแหละ ยังไงก็ใจเย็นๆก่อนเน้อโม เด๋วทุกอย่างก็ดีขึ้น ++++++++จบจ้า++++++++++++ จาก : H.grenger - 05/08/2006 11:07

ข้อความ : ไม่มีอะไรจะพูด - -" โดยเค้าชิ่งพูดไปกันหมดแล้ว ก็เอาอย่างคนบนๆเค้าแล้วกันเน้อ ทั้งที่เป๋มั่งไม่เป๋มั่งนั่นแหละ ^^" (อันที่จริงมันหมดมุก..ฮา) จาก : ..*neko*.. - 06/08/2006 11:32