หัวข้อ : Pureblood สายเลือดแห่งความตาย ตอนที่ 2(ตอนต่อจาก [everything I do]
ข้อความ : เพื่อความมัน ลงตอน 2 ต่อทันที



<2>



หลังจากที่ได้หมกมุ่นอยู่ในห้องสมุดยาวนานหลายวัน เฮอร์ไมโอนี่หอบกล่องกระดาษใส่ของบางอย่างเดินกลับหอด้วยท่าทางภูมิใจ เธอก้าวผ่านข้ามช่องประตูหลังจากที่บอกรหัสผ่าน เด็กสาวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ได้เห็นรอนและแฮร์รี่กำลังทำการบ้านวิชาพยากรณ์ศาสตร์อยู่ด้วยท่าทางเบิกบานใจ เด็กสาววางของทุกอย่างที่หอบในมือลงแล้วหยิบการบ้านของรอนขึ้นมาดู
“ดูท่าทางเธอจะมีเคราะห์หนักนะ ดูสิ จมน้ำตั้งสองครั้ง” เธอทักขำๆ รอนรีบดึงการบ้านของเขากลับ
“ไหนดูซิ ว้าแย่จัง เอาอย่างนี้ให้โดนฮิปโปกริฟทำร้ายก็แล้วกัน ยายค้างคาวแก่นั้นดูจะชอบใจมากแน่ๆ” เขารีบลบและแก้การบ้านอย่างเร็ว เฮอร์มโอนี่มองอย่างขำระคนไม่ชอบใจ
“วิธีนี้ไม่ดีเลยนะรอน เหมือนเธอเห็นเป็นเรื่องเล่นสนุกมากกว่านะ ไม่คิดหรือว่าอาจารย์เขาจะจับได้น่ะ”
“เรื่องเล่นสนุก! นี่เธอเห็นพวกเราที่คร่ำเคร่งทำการบ้านแทบตายเป็นเรื่องเล่นสนุกอย่างงั้นเหรอ” รอนร้องตะโกน แฮร์รี่ส่ายหน้าก่อนจะมองดูกล่องกระดาษที่เธอวางไว้
“นั่นอะไรน่ะ” เขาถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ เฮอร์ไมโอนี่เลิกคิ้ว
“น่าแปลกใจที่เธอถามนะ แฮร์รี่” เด็กสาวยกกล่องเขย่าเบาๆ เสียงดังเหมือนมีเหรียญโลหะกระทบกันเบาๆ
“ส.ร.ร.ส.อ” เธอตอบ
“อะไรนะ สรรสอ” รอนย้อนถามพลางชะโงกหน้าเข้ามามองภายในกล่อง
“ส.ร.ร.ส.อ!” เฮอร์ไมโอนี่ตอบเสียงดังแทบตะโกน “สนับสนุนสมาคมเรียกร้องสิทธิเอลฟ์”
“หา!” ทั้งแฮร์รี่และรอนร้องออกมาอย่างแปลกใจพร้อมๆกัน
“ไม่เคยได้ยินเลยแฮะสมาคมนี้” รอนพูดเสียงดัง เฮอร์ไมโอนี่หน้าแดงเล็กน้อย
“แน่ละ ฉันเพิ่งจะตั้งมันขึ้นมานี่” เธอบอก
“เรอะ แล้วมีสมาชิกกี่คนแล้วล่ะ” รอนถาม
“ก็......สามคน รวมเธอสองคนด้วย” เฮอร์ไมโอนี่ตอบเร็วๆ
“ฉันไม่มีทางติดเข็มกลัดบ้าๆนี่เดินไปทั่วโรงเรียนหรอก” รอนร้องขึ้นมาเฮอร์ไมโอนี่หน้าเป็นสีจัดด้วยความโกรธ
“พวกเธอต้องติดมัน พวกเธอทนเห็นพวกเอลฟ์เป็นทาสมาตลอดได้ยังไงกัน หลายร้อยปีเชียวนะ”
เธอตะโกน
“แต่พวกนั้นชอบแบบนี้ ได้ยินไหม เอลฟ์ชอบแบบนี้” รอนเน้นย้ำคำพูดทีละคำ
“ค่าสมาชิกคนละสองซิกเกิ้ล” เฮอร์ไมโอนี่ไม่ฟังเธอพูดต่อไปอย่างไม่สนใจรอน
“เราต้องเริ่มหาสมาชิก แฮร์รี่เธอเป็นเลขานุการสมาคมนะ ส่วนเธอเป็นเหรัญญิกรอน”
เฮอร์ไมโอนี่คงจะอธิบายยืดยาวต่อไปหากไม่มีเสียงเคาะกระจกเบาๆที่หน้าต่าง แฮร์รี่ยิ้มออกมาอย่าง
ดีใจ
“เฮ็ดวิก!”

*/*/*/*

หลังจากที่ได้อ่านจดหมายจากซีเรียส แฮร์รี่รู้สึกหงุดหงิดและไม่สบายใจเป็นอย่างมากที่ซีเรียสบอกว่าเขาจะรีบเดินทางมายังฮอกวอตส์เพื่อคอยดูแลเด็กชาย แฮร์รี่พยายามเขียนจดหมายไปหาพ่อทูนหัวของเขาเพื่อห้ามไม่ให้เขาเดินทางมาทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีอะไรจะขัดขวางความตั้งใจของซีเรียสได้ หลังจากส่งจดหมายไปกับเฮ็ดวิคแล้วแฮร์รี่รีบเดินกลับไปที่ห้องอาหาร เขาทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นบรรดาอาจารย์ต่างหันหน้าพูดคุยกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จนเมื่อทุกคนนั่งประจำที่ครบทุกคนแล้ว ศาตราจารย์ดัมเบิลดอร์ลุกขึ้นโบกมือน้อยๆ
“เอาล่ะ ก่อนที่ทุกคนจะได้ลิ้มรสอาหารที่แสนจะเอร็ดอร่อยจากฝีมือของเหล่าเอลฟ์ประจำบ้านของ
ฮอกวอตส์” เขาหลิ่วตาให้เฮอร์ไมโอนี่เล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ
“ฉันมีข่าวจะแจ้งให้พวกเธอทราบสองเรื่อง เรื่องแรกคือการแข่งขันประลองเวทไตรภาคีที่จะมีขึ้นอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ ทางเดิร์มสแตรงค์และโบซ์บาตง จะมาถึงในวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคมนี้ ขอให้พวกเราร่วมใจกันให้ความต้อนรับพวกเขาอย่างอบอุ่น”
“แล้วอีกเรื่องหนึ่งล่ะ ฉันหิวจะแย่อยู่แล้วนะ” รอนกระซิบเบาๆกับแฮร์รี่ เขาปิดปากหัวเราะก่อนจะตั้งใจฟังอาจารย์ใหญ่ต่อ
“สำหรับอีกเรื่องหนึ่งที่ฉันจะรีบบอกกับพวกเธอเพราะพวกเธอคงหิวจะแย่อยู่แล้ว นั่นก็คือ วันนี้เราได้รับเกียรติจากโรงเรียนพ่อมดทางยุโรบเหนือที่จะฝากนักเรียนดีเด่นสองคนมาศึกษาการเรียนการสอนของ
ฮอกวอตส์ และแน่นอน ทั้งคู่ได้สวมหมวกคัดสรรเรียบร้อยแล้ว เอาล่ะ เชิญทั้งสองคน”
ดัมเบิลดอร์ผายมือเป็นเชิงเชื้อเชิญ ร่างสูงโปร่งของนักเรียนสองคนก้าวขึ้นมายืนที่ด้านหน้า เสียงฮือฮาอย่างสนเท่ห์ใจดังขึ้น รอนกระตุกเสื้อของแฮร์รี่เบาๆ
“ฝาแฝดแฮะ สงสัยจริงว่าจะเหมือนเฟร็ดกับจอร์จหรือเปล่า” เขาหันไปมองแฝดผู้เป็นพี่ชายที่กำลังอ้าปากค้างมองดูผู้มาเยือนทั้งสองเช่นเดียวกัน
“มิสเตอร์เฮเดส ไทม์คีปเปอร์ และมิสออโรร่า ไทม์คีปเปอร์” ดัมเบิลดอร์พูดขึ้น เด็กนักเรียนปรบมือต้อนรับเสียงดังเปาะแปะเพราะมัวแต่ตะลึงตาค้างอยู่ เฮเดส ไทม์คีปเปอร์ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันไปทางดัมเบิลดอร์
“พวกเราไปนั่งได้หรือยังครับ ท่านอาจารย์ใหญ์”
“เชิญ สลิธีรินอยู่ทางด้านนั้น ส่วนกริฟฟินดอร์อยู่อีกด้านใกล้ๆกัน” ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์บอกเด็กทั้งสองคน ทั้งคู่เดินตรงไปนั่งประจำที่ทันที อาจารย์ใหญ่แห่งฮอกวอตส์ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะปรบมือดังๆ
“เอาล่ะ ทานให้เรียบเลยนะ”
อาหารหลากหลายชนิดปรากฏขึ้นในจานทอง เด็กๆต่างพากันลงมือกินอย่างหิวกระหายในขณะที่
เฮอร์ไมโอนี่มองดูเด็กสาวที่นั่งข้างๆเธอพลางยื่นจานใส่เนื้อแกะย่างให้ อีกฝ่ายส่ายหน้าน้อยๆแล้วเอื้อมมือไปตักมันบดแทน
“ท่าทางจะเป็นพวกผักนิยม” รอนกระซิบกับแฮร์รี่ทั้งที่เนื้อแกะยังล้นปาก ออโรร่าหันไปมองดูเขาดวงตาสีดำสนิทนิ่งเสียจนรอนกลืนแกะลงคออย่างยากลำบาก เฮอร์ไมโอนี่ทำตาดุใส่เพื่อนของเธอ
“พูดอะไรรู้จักคิดบ้างสิ รอน”
“ไม่เป็นไร” เสียงตอบเรียบๆดังมาจากปากที่บางแต่มีสีแดงสดจนน่ากลัว เฮอร์ไมโอนี่มองดูเธออย่างทึ่งเล็กน้อย ออโรร่าแม้จะอายุ 14 เท่ากับเธอแต่ดูเหมือนจะมีความเป็นผู้ใหญ่อยู่มาก ผมสีดำสนิทเหยียดตรงตัดกับดวงหน้าที่ขาวจนเกือบจะซีดแต่ริมฝีปากกลับแดงสดราวกับแต้มสีไว้ ดวงตาสีดำที่นิ่งราวกับก้นทะเลสาบมองทุกอย่างรอบๆตัวอย่างระวังทำเฮอร์ไมโอนี่นึกถึงสเนปขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ทันที เสียงหัวเราะดังมาจากทางโต๊ะ
สลิธีริน เด็กสาวละสายตาจากเพื่อนใหม่แล้วมองไปอย่างอยากรู้ มัลฟอยกำลังนั่งหน้างอขณะที่เฮเดส
ไทม์คีปเปอร์ดูจะเป็นคนช่างพูดช่างคุยจนเป็นขวัญใจของเด็กสาวสลิธีรินหลายๆคน
“พี่เขาเป็นคนช่างพูดแบบนี้แหละ” เสียงเรียบเย็นดังมาจากปากบางเฉียบ เฮอร์ไมโอนี่ลดสายตามามองดูเพื่อนใหม่ของเธอที่กำลังจ้องไปทางโต๊ะสลิธีรินเช่นเดียวกัน
“แต่น่าจะรู้นะว่าทำไมเขาถึงถูกส่งไปที่นั่น” เธอหันมามองดูเฮอร์ไมโอนี่ก่อนจะเลื่อนตาไปมองทางอื่น อย่างช้าๆและไร้อารมณ์ เฮอร์ไมโอนี่อ้าปากจะถามแต่เปลี่ยนใจ
“เธอนอนห้องไหนกันน่ะ”
“ดูเหมือนว่าทางนี้จะจัดห้องให้ฉันเพิ่มเรียบร้อยแล้ว มันคงจะแยกห่างจากพวกเธอนิดหน่อยแต่อยู่ในหอเดียวกันน่ะแหละ” ออโรร่าตอบพลางวางมีดกับส้อมลงแล้วยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม
“ฉันขอตัวก่อนนะ” เธอลุกขึ้นเฮอร์ไมโอนี่รีบดื่มน้ำและลุกขึ้นยืนตาม ออโรร่ามองดูเธออย่างฉงน
“ฉันกำลังจะกลับหอพอดี แล้วอีกอย่างเธอคงยังไม่รู้รหัสผ่าน” เฮอร์ไมโอนี่รีบบอก ออโรร่าหัวเราะในลำคอ
“ถ้าเรื่องนั้นฉันรู้แล้วล่ะ แต่ก็ขอบใจนะที่เป็นห่วง” เธอยอมเดินไปพร้อมๆกับเฮอร์ไมโอนี่แต่โดยดี ทั้งคู่ออกไปจากห้องอาหารโดยไม่รู้ว่ามัลฟอยได้มองตามหลังเฮอร์ไมโอนี่ไปด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก
“สนใจเด็กคนนั้นเรอะ” เฮเดสถามมัลฟอยเบาๆ เด็กชายผิวซีดชักสีหน้าไม่พอใจทันที
“ใครจะไปสนใจพวกเลือดสีโคลนกัน” เขาตอบด้วยน้ำเสียงห้วนกระชากก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากห้องอาหารอย่างไม่สบอารมณ์

*/*/*/*/*








จาก : moony (อดีต lupin) of Lorien - 10/10/2006 19:45 เก็บกระทู้นี้ ไว้ในที่ส่วนตัวของคุณ

ข้อความ : มะ.....มะ....มาต่อด่วน!!!!!!

แล้วคุณหนูหน้าซีดนั้นทำไมน่ากลัวอย่างนี้ บรื๋อ~

เหมือนสโนไวท์ แต่เป็นภาคเดวิล

อยากอ่านต่อ พี่มูนนี่มาลงเร็วววว~

จาก : Bo-bO - 13/10/2006 09:09

ข้อความ : ฮิ้ววววววววว~ เฮเดส ((เพิ่งจะทำรายงานส่งครูเรื่องเทพแห่งความตาย เอิ๊กกๆ))

จะเป็นไงต่อล่ะเนี่ย ตอนสามโลดคร่า~~

จาก : - LinDFa - - 17/10/2006 14:03

มีข้อคิดเห็นเพิ่มเติม ร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
ลงนาม ::
ไปรษณีย์นกฮูก ::
เริ่มร่ายมนต์ได้ ::


This Free service hosted by D'Server