หัวข้อ : Fic HarrY:Be With You:ตอนที่ 2 ไม่อยากจะเชื่อเลย ข้อความ : บทที่ 2 ไม่อยากจะเชื่อเลย "ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าฉันจะเจอเรื่องแย่ๆสองเรื่องจากคนๆเดียวในวันเดียวกันน่ะ"เฮอร์ไมโอนี่บ่นอย่างเครียดๆ มือคว้านมมาดื่มราวกับมันคือของมึนเมา "ดูมันทำหน้าสิ ดูมันยิ้มสิ เธอยอมได้เหรอเฮอร์ไมโอนี่ เธอยอมได้เหรอไง"เอ่อ แฮร์รี่ นี่ฉันโดนนะไม่ใช่เธอ เฮอร์ไมโอนี่เหล่ตามองเพื่อนที่ออกอาการเกินหน้าอย่างหน่ายหัวใจ "ฉันไม่ยอม"รอนต่างหากที่พูดออกมา เขาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างแรงกับหน้าตากวนเท้าของมัลฟอย "นี่พวกเธอ ถามหน่อยเหอะ ถึงไม่ยอม แล้วทำอะไรได้ หา แฮร์รี่เธอมีเรื่องต้องรับผิดชอบเยอะเกินไปแล้ว ขอร้องอยู่เฉยๆเหอะ ส่วนเธอ รอน เธอน่ะ..."แต่ก่อนที่หญิงสาวจะเทศน์เพื่อนหนุ่ม เจ้านกฮูกตัวโตก็บินร่อนเข้ามาก่อน มาพร้อมกับจดหมายสีชมพูหวาน "วิคเตอร์"เฮอร์ไมโอนี่ร้อง "วิ๊คเตอร์ร์ร์"รอนเลียนเสียงแหลมๆของหญิงสาวได้เหมือนเด๊ะ เขาทำหน้าบึ้งน้อยๆ เมื่อเห็นเธอรีบเร่งแกะจดหมาย "เขาชวนฉันไปเที่ยวบัลแกเรียตอนคริสต์มาสน่ะ"เฮอร์ไมโอนี่เอ่ยอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก เธอกัดริมฝีปากครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ "เฮอะ งั้นเธอก็จะตอบตกลงสิ ใช่ไหม เขาชวนแค่เธอนี่นะ"รอนเบะปาก พูดจากระแทกกว่าที่ควร "แล้วเธอว่าไงล่ะ ไหนว่าคริสต์มาสนี้เราจะไปบ้านรอนไง"แฮร์รี่รีบไกล่เกลี่ย เมื่อรอนมองจดหมายอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ "ฉันรู้ แต่จะทำไงเล่า ก็วิคเตอร์เขาอยาก เอ่อ ช่างเหอะ เดี๋ยวฉันค่อยตอบละกัน"เฮอร์ไมโอนี่มองรอนแบบหวาดๆ ไม่กล้าพูดต่อว่าครัมอยากเจอเธอ เพราะรอนหน้าบูดเต็มทีแล้ว "ก็ไปกับเขาเลยสิ แล้วปล่อยเราสองคนไว้ที่นี่ เขาต้องการอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ"รอนเหมือนจะน้อยใจ "เออน่ารอน เอางี้ไหมล่ะ เราก็ชวนครัมมาที่บ้านรอนเลยสิ ดีไหม"แฮร์รี่มองหน้าเพื่อนชายแต่เมื่อรอนไม่มีท่าทีอะไร เขาจึงค่อยโล่งอก "อื้อ ได้ไหมรอน ถ้าได้ฉันจะได้เขียนไปบอกเขาเลย"เฮอร์ไมโอนี่รีบถาม นึกขอบคุณแฮร์รี่ในใจ "ตามใจ"รอนทำนิ่ง คาดเดาได้ยากว่าเขาคิดอะไรอยู่ หลังจากส่งจดหมายตอบแล้ว เฮอร์ไมโอนี่กับสองหนุ่มก็ชวนกันออกมานั่งเล่นที่นอกปราสาท เพราะช่วงเช้าไม่มีเรียน "นี่ ฉันว่าเราต้องแก้แค้นไอ้มัลฟอยบ้างนะ"แฮร์รี่พูดอย่างมุ่งมั่น นี่ตกลงนายเป็นพระเอกหรือตัวร้ายเนี่ย "ก็บอกแล้วไงว่าเธอ..."หญิงสาวหนึ่งเดียวรีบหยุด เมื่อหนุ่มผมดำโบกมือเป็นเชิงห้าม "รู้แล้วน่า ฉันหมายถึงเธอหรอกที่ต้องวางแผนแก้แค้นมัน ก่อนอื่น ต้องรู้จุดอ่อนมันก่อน ว่าคนอย่างมัลฟอยเนี่ยมันเป็นยังไง วันๆมันทำอะไรบ้าง มันกลัวอะไร แล้วก็ที่สำคัญ ความลับ มันปิดบังอะไรอยู่ ฉันสังเกตนะ เดี๋ยวนี้มันชอบปลีกวิเวกชอบกล ไอ้สองตัวนั่นไม่ค่อยตามติดมันเลย"แฮร์รี่ใส่ไม่ยั้ง ราวกับวางแผนมาเป็นอย่างดี "แล้วจะให้ยัยเนี่ยไปตามสืบมัลฟอยเนี่ยนะ"รอนทำหน้าดูถูก นี่ยังไม่หายงอนเหรอไงเนี่ย...หา "ฉันสิยะ ก็ฉันน่ะเนียนที่สุดในหมู่เราสามคนแล้ว ใครมันจะไปคิดว่าคนอย่างฉัน ที่สนใจแต่ตำราเนี่ย จะบ้าเรื่องพรรค์นี้ ...เออ จริงสิ นี่ฉันบ้าไปกับพวกเธอได้ไงเนี่ย"เฮอร์ไมโอนี่ดูเหมือนจะเพิ่งนึกได้ แต่ก็เหมือนจะสายไปเสียแล้ว "ไม่ได้นะ เฮอร์ไมโอนี่ ตอนนี้มีแต่เธอเท่านั้นล่ะ ที่จะทำเรื่องนี้ได้ คิดดูนะ ถ้าเราคุมมัลฟอยได้เมื่อไหร่ล่ะก็"แฮร์รี่มีสีหน้าชั่วร้าย "บางทีเราอาจทำให้เขากลับใจได้ไง"เขารีบกลับคำ เมื่อเห็นสีหน้า***มโหดของเพื่อนสาว "ถ้าอย่างนั้น ฉันจะถือว่า ช่วยลูกเอลฟ์ตาดำๆหนึ่งคนละกัน เธอสองคนช่วยกันคิดหน่อยสิ ว่าอะไรที่น่าจะเป็นจุดอ่อนของเขา"หญิงสาวถาม รอนกัดเล็บเล่นขณะที่คิ้วขมวดไปด้วย "ความรัก" เขาโพล่งออกมา "หา มันมีสัตว์เลี้ยงชื่อเลิฟเหรอ"แฮร์รี่ถามโง่ๆ "ไม่ช่ายๆ ฉันหมายถึง เรื่องความรักไง มันอาจจะแอบมีกิ๊กอยู่ก็ได้ เราก็แค่ทำให้กิ๊กมันทะเลาะกัน แค่นี้มันก็หัวปั่นแล้ว ฮ่า ฮ่า"รอน นายมั่นมาก "รอน เธอเงียบไปเหอะ นะ ฉันขอร้อง แฮร์รี่นายว่าไง"เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้าอย่างปลงๆ "เฮ้อ ฉันถึงกับพูดไม่ออกเลยว่ะ เพื่อน"แฮร์รี่ตบบ่ารอน ที่ดูเหมือนมั่นอกมั่นใจมาก "เอาเป็นว่า เธอตามดูพฤติกรรมมันไปเรื่อยๆก็แล้วกัน ถ้ายังไงค่อยมาคิดอีกทีวันหลัง" และแล้วเฮอร์ไมโอนี่ก็ปฎิบัติภารกิจอย่างเต็มที่ เธอเริ่มต้นด้วยการไปค้นตารางเรียนของมัลฟอย และขอศ.มักกอนนากัลเป็นพิเศษให้ย้ายตารางเรียน เฉพาะของเธอจนตรงกับของมัลฟอย โดยอ้างว่า เธออยากให้แฮร์รี่กับรอนยืนอยู่ได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง ศ.เลยอนุญาต และไม่ลืมที่จะไปขอโทษเนวิลล์ ที่ต่อไปนี้เธอคงช่วยเขาได้น้อยลง แต่ขณะที่หญิงสาวทำหน้าที่อย่างเต็มที่นั้น แฮร์รี่กลับไปมีแฟนซะนี่...เขากล้าทำเช่นนี้ได้อย่างไรนะ ไม่อยากจะเชื่อเลย.... เรื่องมันเริ่มตรงที่....จินนี่เข้ามาหาแฮร์รี่ที่ห้องสมุด (เขากำลังทำการบ้านวิชาสมุนไพรศาสตร์อยู่) "หวัดดีแฮร์รี่ นั่งด้วยคนได้ไหม"เธอถาม "เอาสิ"แฮร์รี่ยิ้มประหม่า มีลางสังหรณ์แปลกๆว่าเธอต้องมีธุระสำคัญแน่ๆ "ฉันขอพูดแบบตรงๆเลยนะ"จินนี่เริ่ม เธอหน้าแดงเล็กน้อย "เธอรู้ความรู้สึกฉันใช่ไหม" "เอ่อ อย่าเพิ่งพูดอะไรนะ ฉันขอถามเธอสักคำได้ไหม คือ ถ้าใครคนหนึ่งเหมือนถูกสาป เขาคนนั้นไม่สามารถมีความสัมพันธ์ที่ยืนยาวได้ เธอยังนึกอยากจะคบเขาอยู่หรือเปล่า"แฮร์รี่พูดนิ่งๆเหมือนไตรตรองมาอย่างดีแล้ว "ฉันเข้าใจที่เธอพูด และก็รู้ในตอนนี้เองล่ะ ว่าฉันชอบการคบกันนานๆ มากกว่าคบแล้วต้องเลิก ฉันอยากคบคนๆเดียวไปเรื่อยๆ ดูนิสัยกันไปเรื่อยๆ มากกว่าการที่จะมาฉาบฉวย ปุบปับ ฉันเข้าใจแล้วล่ะแฮร์รี่ เราคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะ ต่อจากนี้น่ะ"โชคดีที่จินนี่เข้าใจอะไรง่ายดายกว่าที่แฮร์รี่คาด เขาไม่มีทางรู้ว่าเขาจะรักเธอหรือเปล่า เพราะแฮร์รี่ไม่เคยรักใครฉันชู้สาว เขาไม่กล้าที่จะรัก และเขาก็กลัวการที่ต้องเจ็บปวดมากเกินไป "อืม เป็นเพื่อนที่ดีและก็เป็นพี่ชายที่ดีให้เธอไง เอ้อ จินนี่ ดีนเขารอเธออยู่นะ ไปสิ"จินนี่ยิ้มขอบคุณและจากไปแล้ว เหลือแค่แฮร์รี่ที่นึกเศร้า และก็ไม่รู้เลยว่า มีใครบางคนบังเอิญมาได้ยินคำพูดของเขาไปเต็มๆ และคนคนนั้นก็กำลังจะเข้ามาหาเขาด้วยสิ ไม่อยากจะเชื่อเลย มาลงให้อ่านกันเล่นๆค่ะ จาก : Magic - 01/05/2007 12:58

ข้อความ : โอ้ว ใครจะมาเป็นแฟนแฮร์รี่เนี่ย อยากรู้ น่าติดตามดีจ้า รีบเอามาลงต่อไวๆนะ โฮะๆๆๆๆ +++++++++จบ+++++++++++ จาก : H.grenger - 02/05/2007 21:31