หัวข้อ : สุดยอด กลวิธีการ เขียน ตัวเอก ใน นวนิยายกำลังภายใน คือ กลวิธีที่ใช้ในเรื่อง "จิ้งจอกภูเขาหิมะ" ข้อความ : ผม ว่าเป็น ความ สามารถ ในการ เขียน นิยาย ถึงขั้น ไร้กระบี่ก็ได้ นะครับ คือ กิมย้ง เขียนให้ พระเอก ของ เรื่องจิ้งจอกภูเขาหิมะ คือ โอ้วเจ่กตอ นั่นคือ พระเอก คือ " คนที่ตายไป แล้ว" ตัวโอ้วฮุย คือ ตัว ละคร ที่เป็น ตัวดำเนิน เรื่อง ช่วงปลายๆ เรื่อง เท่า นั้น และเมี้ยวเยียกลั้ง เป็นตัวเดินเรื่อง ช่วงต้น (จนต้องกิมย้งต้อง เขียน โอ้วฮุย เป็นตัวเอก ในอีก เรื่อง คือ จิ้งจอก อหังการ ในภายหลัง เพราะ ใน จิ้งจอกภูเขาหิมะ โอ้วฮุยไม่ใช่ตัวเอก) ส่วน ตัวพระเอก อีก คน คือ เมี้ยวนั้งหงส์ ยังมีชีวิตอยู่ กลยุทธ์ ที่ เขียน พระเอก คือ คนที่ ตายไป แล้ว นี้ ไม่ใช่ เขียนง่ายๆ จะทำให้ คนอ่าน ชมชอบได้ ง่าย แต่ยอมรับ ว่า ฝีมือ กิมย้งไม่ธรรมดา จริงๆ แม้แต่อุนสุยอัน ยังวิจารณ์ ว่า เรื่อง นี้ ประ กอบด้วย 3 สุด ยอด( อยู่ในคำนำ ของ เรื่อง จิ้งจอกภูเขาหิมะ ผมจำไม่ได้แล้ว) กลวิธี การเขียน อุ้ยเซี่ยวป้อ คือ เขียน คนธรรมดา ให้เป็นตัวเอก จัด อยู่ขั้น กระบี่ไม้ แต่การเขียน คนที่ตายไป แล้ว คนที่ไม่มี บทบาท ไม่มีตัวตนอยู่ใน นิยายเรื่อง นั้นๆ อีก แล้ว เนี่ย จัดเป็นกลวิธี ขั้นไร้กระบี่ อืม วิจารณ์ เฉพาะ กลวิธีการนำเสนอ ตัวเอก นะครับ ถ้า มองภาพรวม ข้าพเจ้า ก็ยังเห็นว่า อุ้ยเซี่ยวป้อ เขียนดีกว่า จิ้งจอกภูเขาหิมะ อยู่ขั้นหนึ่ง ท่านอื่นๆ จะมีความ เห็น หรือ เห็นกลวธีการเขียนตัวเอก ในนิยายเรื่องอื่นๆ ก็ ลอง เอา มาเล่าให้ กันฟังได้ ครับ จาก : เฮ้งเซี่ยวเจียะ - - duo_maxwell_d@yahoo.com - 20/03/2002 20:12

ข้อความ : อย่างเรื่อง เพ็กฮ่วยเกี่ยม นี่ เรื่องก็วาง เทวบุตรงูทองเป็นพระเอก ที่ตายไปแล้ว เหมือนกันหรือเปล่า เท่ห์มาก โรแมนติคดีซะด้วย แต่ไม่ได้ส่งผลถึงตลอดเรื่องหรอกครับ ที่ยกมาเล่าให้เห็นว่ากิมย้งใช้วิธีนี้ตั้งแต่เรื่องที่ 2แล้ว สำหรับผมยังไม่มีอะไรสุดยอด แต่ก็สนุกดีอยู่แล้วทุกเรื่อง เดินเรื่องกลมกลืน พระเอกตราตรึงในใจผู้อ่านได้ ก็จัดว่าสุดยอดแล้ว จาก : ชง - 20/03/2002 22:44

ข้อความ : กลยุทธ์ ที่ใช้ ใน เพ็กฮ้วยเกี่ยม ไม่สมบรูณ์ แบบ ครับ พระเอก ในเรื่อง เพ็กฮ้วยเกี่ยม คือ อ้วงเซ้งจี่ คนเดียวครับ เทพบุตรงูทอง ยังไม่ โดดเด่น ขนาด เป็น พระเอก เพราะ พฤติกรรม เทียบ กับ โอ้วเจ่กตอ ยังห่างไกล และไม่น่าประทับใจมาก แม้ดูคล้ายๆ อึ้งเอียะซือ แต่อึ้งเอียะ ซือ เนี่ย ดีกว่า ดูเป็นพระเอก เลยละ เทพบุตรงูทอง มีพฤติกรรม ไม่น่าเอาเยี่ยงอย่างเยอะ แค้นผุ้ชาย แต่ จับผุ้หญิงไป ขายซ่อง ออกจะไม่ใช่พฤติกรรม ของ ลูกผู้ชาย(รังแกผู้หญิง) แต่โอ้วเจ่กตอ คือ ผู้กล้าโดยแท้ ที่จริง เพ็กฮ้วยเกี่ยมเขียนได้ผิดพลาดเยอะ และคงเป็นการลองแนว ก่อนที่จะเขียน แนวนี้ได้อย่างมั่นใจ ใน จิ้งจอกภูเขาหิมะ นะครับ จาก : เฮ้งเซี่ยวเจียะ - - duo_maxwell_d@yahoo.com - 20/03/2002 23:00

ข้อความ : อะไรหว่า ข้าน้อยไม่เคยอ่านนิยายจีนเลย แต่เรื่องที่แต่งตัวเอกก็ตายไปแล้วเหมือนกัน อ้า ไม่ได้ลอกเลียนแบบใครมานะครับ จาก : พู่กันฟ้า - 20/03/2002 23:17

ข้อความ : ช่างบังเอิญดีแท้... แต่ข้าน้อยคงจะมิอาจเทียบขั้นท่านกิมย้งได้ :) แต่อย่างน้อยก็รู้ว่า มาแนวนี้จะดีแล้ว จาก : พู่กันฟ้า - 20/03/2002 23:22

ข้อความ : ชอบการเขียนตัวละครของกิมย้งหลายเรื่องมากค่ะ โดยเฉพาะการเปิดตัวละคร เรื่องจิ้งจอกภูเขาหิมะนั้นถือว่ายอดเยี่ยมมากที่ใช้ตัวละครที่ตายไปแล้วเป็นพระเอก คิดว่าเทพบุตรงูทองก็เป็นการทดลองในรูปแบบเดียวกันแต่ไม่ประสบผลสำเร็จมากนัก อืมม์ การเปิดตัวเหล็งฮู้ชงก็นับว่าเยี่ยมยอดมากนะคะ กล่าวคือพระเอกยังไม่ได้ปรากฏตัวแต่คนอ่านก็ชมชอบพระเอกคนนี้เสียแล้ว แค่มีคนมาเล่าถึงพระเอกเท่านั้นเอง ก็ใช้กลยุทธการเล่าเรื่องนี่แหล่ะค่ะ ดึงดูดความสนใจ จาก : lillymon - 21/03/2002 10:41

ข้อความ : ผมออกจะติดภาพหนังเรื่องนี้ในทีวี จำได้ว่า เยิ่นต๋ะหัวเล่นเป็นเทวบุตรงูทอง แล้วไม่ค่อยได้แสดงเรื่องราวด้านลบของมันเท่าไหร่ ฝ่ายหญิงก็นั่งโล้ชิงช้ารอคอย เพลงเพราะมาก แนวเนี้ยะครับ จาก : ชง - 23/03/2002 12:12

ข้อความ : ถ้าเราบอกว่าตัวเอกที่แท้จริงของไตรภาคมังกรหยกคือ...งักฮุย!! พี่เฮ้งจะเรียกวิธีการเขียนแบบนี้ว่าไงเอ่ย? จาก : ^_^ - 25/03/2002 15:41

ข้อความ : เหล่าจอมยุทธิ์ ทุกท่านต่างความเห็นแต่มาบรรจบที่เดียวกันนับถือ ผู้น้อยขอคาระวะ จาก : อิงฝู - 19/09/2004 16:15

ข้อความ : ความจริงเรื่องราวที่บันดาลให้มนุษย์รันทดปวดร้าวขมขื่น มิใช่เป็นการจำพรากหากแต่เป็นการได้อยู่ร่วม ใช่หากไม่ได้ อยู่ร่วม ไหนเลยมีการจำพราก จาก : กิมโฮ้ว - 07/02/2005 20:06