หัวข้อ : มุมมองของมนุษย์ต่อความจริงเป็นเพียงสิ่งลวง ข้อความ : มุมมองของมนุษย์ต่อความจริงเป็นเพียงสิ่งลวง . ในขณะที่มุมมองของเทพนิยายคือภาพลวงที่เหมือนจริง . และสามารถสะท้อนภาพจริงในมิติที่ลึกซึ้งกว่าเรื่องจริงมากนัก คำพูดของ เจ. อาร์. อาร์ . โทลคีน ผู้เขียน ลอร์ด ออฟ เดอะริงค์ คำพูดข้างบนเบื้องต้น ของ เจ. อาร์. อาร์ . โทลคีน ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่า ช่างล้ำลึกนัก และเหมาะอย่างยิ่ง ที่ จะ บรรยายต่อหนังสือของท่าน และยังกล่าวแทน นิยายที่แสดงถึงคุณความดีของมนุษย์ ในที่นี้ข้าพเจ้าคิดว่า นิยายของกิมย้ง อยู่ในของข่ายของคำพูดข้างบนด้วย ข้าพเจ้ารู้สึก ฉงน? ต่อการโจมตี ของ นิยายกิมย้ง ว่า เขียน ตัวเอก ซะเลิศเลอ ดี เกินความเป็นจริง เป็นไปได้ ที่ไหน ? แล้วกลับ ยกย่องตัวเอก ของ นิยาย หลายๆ เรื่อง (ซึ่งเราก็รู้ๆ อยู่ว่าใครแต่งบ้าง และตัวเอกตัวไหนบ้าง) ว่า นี่สิ คนดีๆ ธรรมดาๆ ที่มี จริงๆ ทั้งๆ ที่ คนปรกติในโลกนะ เค้าไม่ทำแบบนั้นกัน การพยามเขียน คนให้เป็น คนธรรมดาๆ คนหนึ่ง มาก เกินไป กลับได้ ผล เป็นว่า คนๆ นั้น ไม่เหมือนจริง ขณะ ที่ การ เสกสรร ตัวละครที่ดีงาม ขึ้นมาคนหนึ่ง ให้เกิดความประทับใจต่อคนในสังคม กลับมีผลสะท้อนต่อสังคม ให้บังเกิด คนเช่นนี้ขึ้นมาจริงๆ ดังนั้น ข้าพเจ้า หวั่นวิตกว่า การสร้างสรรค์ ตัวละคร ให้มีความผิดพลาด บางอย่าง ซึ่งคนปรกติๆ ทั่วๆไป นะ เขาไม่ทำกัน แล้ว เชียร์ ว่า เนี่ยแหละ คนจริงๆ คนธรรมดาๆ กลับ จะมีอิทธิ ทำให้ คนทั่วไปคิดว่า เออ ทำผิดแบบนี้ บ้างก็ได้ เพราะเราก็เป็นคนธรรมดาๆ แล้วมีผลทำให้เกิดปัญหาสังคมหรือเปล่า นิยายที่สะท้อนความจริง มากเกินไป ขาดจินตนาการในความดีงามของมนุษย์ อาจเป็นอันตราย เพราะในโลกนี้ไม่มีใครเข้าใจความจริงได้อย่างสมบรูณ์แบบ สมองของมนุษย์ เล็กเกินไป ที่จะเข้าใจ จักรวาลได้ ความจริง ที่อันตรายเหล่านั้น ย่อมก่อให้เกิดผลร้ายต่อสังคม ขณะที่ เรื่องราวที่มาจากจินตนาการ อันลึกซึ้ง แล้วให้ผู้อ่านตีความเอง กลับ ให้ผลดีกว่า โดยเฉพาะนิยายที่มองโลกในแง่ดี อาจสะท้อนความจริง และสร้างสังคมให้ดีงามกว่า นิยายที่มองโลกตามความเป็นจริง(ตามมุมมองแคบๆของผู้เขียน) จาก : พี่ชายคนนั้นอยู่ไกลถึงริมขอบนรก(เฮ้งซากอ) - - duo_maxwell_d@yahoo.com - 28/03/2002 21:46

ข้อความ : อืมมม ผมคิดว่าการที่กิมย้งเขียนตัวละครให้เหมือนกับคนทั่วไปที่ยังมีการทำผิดอยู่ เพื่อให้รู้ว่าผลจะเกิดอย่างไร จาก : คนเดินผ่านมา - 28/03/2002 22:31

ข้อความ : ทีนี้ข้าพเจ้า ฝันไป หรือเปล่า ข้าพเจ้ากลับเจอเหตุการณ์เช่นนี้ บุคคลเช่นนี้ ในชีวิตจริง ข้าพเจ้า คบหา สหายกลุ่มหนึ่ง ซึ่งไม่นับถือศาสนา แต่แปลก ในกลุ่มคนไม่นับถือศาสนาเหล่านี้ เวลา รวมกลุ่ม สมาคมกัน ถกถึงเรื่องราวต่างๆ มัก จะ มี ขนม และ น้ำอัดลม ใน สมาคม พวก นี้ ไม่ชอบดื่มสุรา กัน เพราะบ่นว่า ขม รสชาติไม่อร่อย แปลก ที่ ไม่ นับถือศาสนา แต่ ไม่ผิดศีล 5 โดยที่ไม่สนใจที่จะไม่ถือศีลข้อ 5 และคนไม่นับถือศาสนา เหล่า นี้ หลายๆ คน (ไม่ทุกคนหรอก) ไม่เคยไป เที่ยว โสเภณี แปลก ที่พวกเขาจะฉงน เมื่อ มีคนถาม และสงสัยว่า มันจำเป็นต้องไป เที่ยวตรงไหน ? ในเพื่อนของข้าพเจ้า ที่เรียน ป.ตรีคณะเดียวกันด้วยกัน มีเพื่อนคนหนึ่ง ชื่อ ต. ก็แล้วกัน ต. เป็นสุภาพบุรุษมาก พูดจาเรียบร้อย(พ่อแม่สอนมาดี) เป็นคนเสียสละ ช่วยเหลือเพื่อนๆ เสมอๆ ใครๆ ก็รักเขา เพื่อนๆ ทุกคนรักเขา ไม่มีใครให้ร้ายเขา วันหนึ่ง ต. ต้องจากไป อย่างไม่มีวันกลับ เพราะ คู่อริ ของ เพื่อน คนหนึ่ง เอาปืน ไป จ่อ เพื่อน ต. ต. เลย ไป ยืน ขวาง วิถี กระสุน และ เสียชีวิตแทน คนเช่นนี้ มีจริงๆ เพื่อนๆ ทุกคนรักและอาลัยเขามาก เขายังอยู่ในความทรงจำของเพื่อนๆ ในคณะทุกคน เพื่อนร่วมคณะคนหนึ่ง ตอนปี1 เขาบอกข้าพเจ้าว่า รู้สึก ว่า เพื่อนๆ ในคณะทุกคน เหมือนเป็นพี่น้องของเขา(400กว่าคน) ดังนั้น เขาจะไม่จีบ เพื่อนๆ ในคณะเด็ดขาด และเขาก็ไป มีแฟน เป็นสาวต่างคณะ จริงๆ ข้าพเจ้าเลื่อมใสในความคิดของเขาอย่างยิ่ง เพื่อน ต่างคณะ ร่วมรุ่นคนหนึ่ง ไม่ทาน เนื้อสัตว์มาตั้งแต่เด็ก เพราะ ตอนเด็กๆ พ่อแม่ ป้อนให้ทาน แต่ปรากฎว่า อ้วก ออกมาตลอด เพราะแพ้ ทั้งๆ ที่ในบ้าน ไม่มีใครกินเจ โชคดีที่ยังทานพวก นมเนยได้บ้าง ดังนั้น สหายหญิง ต่างคณะคนนี้ จึงไม่ทานเนื้อสัตว์ ทั้งๆ ที่ ไม่เคยคิด จะทานมังสวิรัต แต่ร่างกายเขาเป็นเช่นนี้เอง ที่น่าตลก ในเพื่อนต่างคณะ(ซึ่งบังเอิญ อยู่คณะเดียวกับคนข้างบน) กลับไม่ทานผัก ตั้งแต่เด็ก แต่โชคดี ที่ทานผลไม้ได้บ้าง เพราะเธอเหม็นเขียวผักนะ 555 555 แล้วก็มีอีกคน ที่อยู่คณะเดียวกัน กับ 2 คนข้างบน ไม่ทานข้าวตั้งแต่เด็ก(หมายถึง ข้าวเจ้า + ข้าวเหนียว) เพราะ อะไร ไม่ทราบ อาหารที่ทาน ต้องเป็นพวก ก๋วยเตี๋ยว หรือ ไม่ก็ขนมปัง ทานข้าวไม่ได้ 555 เป็นต้องแพ้ เพื่อนของข้าพเจ้าคนหนึ่ง เมื่อนั่งรถสี่ล้อแดง จาก สะพานนวรัฐ ไป ม.ช. ซึ่งไกลพอสมควร รถ สี่ล้อ บางคัน ถ้า เห็นคนจะเข้า ม.ช. เพียงคนเดียว จะเก็บเงิน 20 บาท มั่ง 30 บาท มั่ง แต่มีบางคันใจดี เอา แค่ 10 บาท เพราะ เขา คิด ว่า อาจได้รับผู้โดยสารระหว่าง ทาง แต่บังเอิญ วันนั้น โชคร้าย ของ รถคันนั้น ที่ มาส่งเพื่อนข้าพเจ้าคนเดียว แล้วไม่เจอผู้โดยสาร โบกเลยระหว่างทาง เมื่อส่งถึง ม.ช. เพื่อนถามคนขบรถ ว่า กี่บาทครับ คนขับ บอกว่า 10 บาท เพื่อนควัก แบงค์ 20 ให้ แล้ว บอกว่า 20 บาทเถอะครับ มาส่งผมแค่คนเดียวเอง ไม่คุ้มค่าน้ำมันหรอก เพื่อนหญิงข้าพเจ้าคนหนึ่ง รู้จัก มา 20 ปี แล้ว เธอไม่เคยไปไหน นอกจากบ้าน และ สถานศึกษา เธอ ค่อนข้างไร้เดียงสา แต่ไม่โง่ ไม่เคยมีแฟนมาก่อน พอ มีแฟน แฟนของเธอก็เป็น คนแรก คนเดียว และคนสุดท้าย เพราะเธอก็เขา ทั้งๆ ที่ เธอ ดีงาม ไร้เดียงสา และอ่อนต่อโลก แต่เพื่อนๆ ที่อยู่รอบๆ เธอ ก็ปกป้อง ดูแลเธอ จนเธอ หลุดพ้นไป ได้รับการปกป้องดูแลจากคนรัก เธอเองก็สามารถมีชีวิตอยู่ในโลก แห่งความจริง อย่างมีความสุข และไม่มีใครทำร้ายเธอได้ ตอนนี้ เธอแต่งานมีครอบครัวแล้ว เป็นอาจารย์ ในมหาวิทยาลัยมีชื่อ แห่งหนึ่งในภาคเหนือ ชีวิตเธอก็เรียบๆง่ายๆ เธอเป็นคนใจดี และมีการติดต่อกับข้าพเจ้าอยู่ แฟนของเธอก็ใจดีมาก (ใจดีกับข้าพเจ้าด้วย) ทั้งสองก็ไม่เห็นมีปัญหาในเรื่องความใจดีอะไร ข้าพเจ้าก็ไม่เห็นเป็นเรื่องแปลกตรงไหน? เพื่อนหญิงอีกคนหนึ่ง ไม่ได้เจอข้าพเจ้า นาน 10 ปี แม้นเธอ จะมีแฟน แล้ว เมื่อมาพบข้าพเจ้า ยังแสดงความเป็นห่วงเป็นใย ข้าพเจ้า เมื่อมีโอกาสเสมอ เป็นความรู้สึก ดีงาม และบริสุทธิ์ใจที่ให้กับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าซาบซึ้งยิ่ง ข้าพเจ้าเป็นคนงี่เง่า ที่ เวลา จ่ายเงิน ซื้อของ ด้วย แบงค์ 500 หรือ 1000 ในราคา ไม่ถึง 100 บาท แล้วแม่ค้า หรือพ่อค้า จะทอนเศษเงินมาก่อน (นึกออกไหม เช่นซื้อ 80 บาท ด้วยแบงค์ 500 เขาก็จะทอน 20 บาทมาก่อน แล้ว ค้น แบงค์ 100 อีก 4 ใบ ให้ทีหลัง) สมมุติ ข้าพเจ้า ได้เศษเงิน มาก่อน(20บาท) ข้าพเจ้าก็จะเดินหนีไปเลย ลืมเงินทอน อีก 400 บ้าง 900 บ้าง พวกแม้ค้าพ่อค้าจะร้องโวยวาย ให้ข้าพเจ้าไปเอาเงินทอนที่เหลือ ข้าพเจ้า อายุมาปูนนี้ ยี่สิบกว่าปี พลาดพลั้ง แบบ นี้ มาเป็น ร้อยๆ หน แต่ไม่เคยโดน เอาเปรียบ แม้แต่ครั้งเดียว ไม่ว่า จะเป็นพ่อค้าแม้ค้าที่ไหน ที่ข้าพเจ้าไปเจอ แปลกจริงๆ แสดง ว่า คนเรา มีจิตสำนึกดีงามไม่เอารัดเอาเปรียบคนอื่นเป็นเรื่องธรรมดาถมไป ทำไม ไปยกย่อง " หมอนั่น" (ตัวเอก ที่เราๆ ก็รู้ว่าใคร) ที่ชอบเอาเปรียบคนอื่นเป็นสันดานว่าเป็นคนธรรมดาแปลก? เพื่อนๆ ในคณะหลายๆคน ให้อภัยข้าพเจ้า เสมอ แม้น จะพบว่า ข้าพเจ้า โกหก หลอกลวง ลักเล็กขโมยน้อย เสแสร้งจอมปลอม เมื่อเวลาผ่านพ้นไป เมื่อมาเจอกันใหม่ พวกเขามักแสดงความห่วงใย และดีใจที่ ได้พบเจอข้าพเจ้า แม้นเพื่อนๆ เหล่านั้น จะมีครอบครัว มีบุตรธิดา ไป แล้ว เมื่อโทรไปหา ยังมีความห่วงใย ในน้ำเสียงเสมอ ข้าพเจ้าโชคดี ที่มีเพื่อนๆ ในคณะ 400 กว่า คนที่เป็นคนจิตใจดีงาม หากนับความเลว ข้าพเจ้า นับเป็น คนเลวอันดับ ต้นๆ ในคณะ (ยังไม่กล้าบอกว่าเลวเป็นอันดับ 1 อิอิ) ยังรู้สึกรังเกียจทีจะทำเรื่องเลวๆ อย่างพระเอก นิยาย คนนั้น("หมอนั่น " (หลายคน) เป็นใคร ?สหายทั้งหลายก็รู้ๆอยู่ไม่อยากเอ่ยชื่อ เดี๋ยวสาวก " หมอนั่น" ออกมา ฮึ่มๆ) ข้าพเจ้าแปลกใจ ข้าพเจ้า เจอเพื่อนผู้ชาย หลายคน ที่รักเดียว ใจเดียว แม้เขาจะหล่อเหลา มีความสามารถ และ มีสาวๆ ชอบหลายคน ย่อมแน่นอน คนแบบ นี้ย่อมมีหลายๆ คน และเป็นธรรมดา ย่อมไม่วิเศษวิโสขนาด หาไม่ได้ในสังคม มีเพียงคนเดียวในสังคม ไม่มีใคร เก่งเท่าหรือมีเสน่ห์เท่า แบบ " หมอนั่น" แปลก ที่ คนอย่าง เอี้ยก้วย เหล็งฮู้ชง ข้าพเจ้าก็เจอมาเยอะ แต่ไม่เคยเจอคนแบบหมอนั่น (ซึ่งพวกเราก็รู้ๆว่าใคร) "หมอ นั่น" เก่งจริงๆ เลอเลิศ วิเศษวิโส ขนาด วางแผนประสบความสำเร็จไปหมด ไม่เคยพลาด วิเศษวิโสขนาด สาวๆที่ไหนก็หลงใหล แล้วยอมหลับนอนด้วย โดยไม่เคอะเขิน แถมมีภรรยาหลายคน โดยไม่มีปัญหา ภรรยาหลวงหึงหวง ภรรยาน้อย เก่งเลิศเลอจริงๆ ในชีวิตข้าพเจ้า เห็นพวกที่มีเมียน้อย เนี่ย มีปัญหาทุกราย ไม่เห็นจะมีความสุขตรงไหน แต่ "หมอนั่น" กลับไม่มีปัญหา น่าแปลกไหม? แล้วเรากลับบอกว่า "หมอนั่น" เป็นคนธรรมดาๆ ที่มีอยู่จริงๆ แล้วคนธรรมดา ที่มีในชีวิตจริงๆ ที่รักเดียวใจเดียวมีถมไป กลับบอกว่า โอเวอร์ ไม่มีจริง แปลก ผมขอตั้งประเด็นเกี่ยวกับ สาวกของ"หมอนั่น"ไว้ 2 ข้อ 1) ชีวิตท่านโชคขนาดเจอคน หลายใจ สำส่อนไป ทั่ว เป็นเรื่องปรกติเหรอ น่าเศร้า นะครับ 2) ท่านมองโลกในแง่ร้ายไป หรือเปล่า ท่านหลายใจ มีสตรีหลายคน แล้วเหมาเอาว่า ผู้ชายคนอื่นๆ ในโลก ก็เป็นเหมือนกัน เพราะจะมีปมด้อย ถ้ายอมรับว่า คนอื่นๆ ในโลก รักเดียวใจเดียวก็มีถมไป จะรู้สึกว่าตัวเองเลวร้าย ถ้ายอมรับว่า คนรักเดียวใจเดียวมีอยู่ดาษดื่น ผู้ชายที่ไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงเลย จนถึงวันแต่งงาน มีอยู่ถมไป รับไม่ได้กับความจริงนี้หรือ? เลยต้องประนามคนที่ทำตัวดีๆ ครองตัวบริสุทธิ์ ว่า วิเศษวิโส ทำตัวเหมือนเทวดา ทั้งๆที่พวกเขาเป็นคนธรรมดา ข้าพเจ้า นำเรื่องเหล่านี้มาโพส ให้ทุกท่าน ในเวปอ่านเพราะ ต้องการแสดงว่า คนดีๆมีถมไป ไม่ได้วิเศษวิโส มาจากไหน ไป ยกย่อง คนทำผิดศีลธรรม อย่าง " หมอนั่น "เป็นคนธรรดาๆ หรือคนดี ก้จะเป็นอันตรายต่อเยาวชน เพราะพวกเขา จะเอาเยี่ยงอย่าง เลียนแบบ ข้าพเจ้าเชื่อว่า นิยายกิมย้ง เป็นจินตนาการที่แสดงความเป็นจริง ได้ยิ่งกว่า นิยาย ที่พยามจะสะท้อนความจริง ออกมาตรงๆ เสียอีก ข้าพเจ้าไม่รู้สึกว่า นิยายของกิมย้ง มีเรื่องราวประหลาด หรือ คนดีเกินจริงตรงไหน รู้สึกเป็นเรื่องธรรมดาๆ เรื่องที่เราคิดว่าเป็นไปไม่ได้ อาจเป็นไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ ตรงคำกล่าวของ เจ. อาร์. อาร์ . โทลคีนกับที่ว่า มุมมองของมนุษย์ต่อความจริงเป็นเพียงสิ่งลวง . ในขณะที่มุมมองของเทพนิยายคือภาพลวงที่เหมือนจริง . และสามารถสะท้อนภาพจริงในมิติที่ลึกซึ้งกว่าเรื่องจริงมากนัก จาก : พี่ชายคนนั้นอยู่ไกลถึงริมขอบนรก(เฮ้งซากอ) - - duo_maxwell_d@yahoo.com - 28/03/2002 23:41

ข้อความ : เป็นมุมมองที่น่าสนใจตามเคย ไม่เคยคิดในแนวนี้มาก่อน แต่อ่านแล้วก็เห็นด้วย คิด ๆ แล้วสังคมเราก็น่าเป็นห่วงที่ดูจะเห็นสิ่งเลวร้ายบางอย่างเป็นเรื่องธรรมดา เป็นมนุษย์ปถุชน แต่พอเจอนิยายที่ตัวละครเป็นคนดีกลับหาว่าไม่สมจริง ทั้ง ๆ ที่นี่แหล่ะคือสิ่งที่ควรจะเป็น น่าจะเป็น และเป็นไปแล้วในชีวิตจริง สิ่งเหล่านี้นำไปสู่การสร้างค่านิยมที่ผิด ๆ แล้วก็คิดว่านั่นแหล่ะเป็นเรื่องธรรมดา หนังสือกำลังภายในก็มีข้อเด่นตรงนี้แหล่ะค่ะ เขียนอะไรที่มันสุด ๆ เวอร์เกินจริงไปบ้าง เป็นเสน่ห์เฉพาะตัว ยกตัวอย่างเช่นการรักษาสัจจะ จิวแปะทงยอมถูกขังอยู่บนเกาะดอกท้อสิบกว่าปีก็เพราะรักษาสัจจะนี่เอง ชีวิตจริงคงไม่มีเรื่องเช่นนี้ แต่กำลังภายในทำได้ ผู้อ่านแม้ไม่คิดว่าจะไปพนันขันต่อกับใครโดยเอาอิสรภาพถึงสิบห้าปีเป็นเดิมพัน แต่อย่างน้อยความรู้สึกที่ว่า ควรจะรักษาคำพูดนั้นก็น่าจะซึมซาบอยู่ไม่น้อย หรืออย่างเอี้ยก้วย ผู้รักเดียวใจเดียวตลอดเวลาสิบหกปี ดูเหมือนเวอร์ไปในความรู้สึกของคนธรรมดา หากแต่หนังสือก็ได้บรรยายถึงความผูกพันของตัวละคร ตลอดจนสถานการณ์ต่าง ๆ มาจนทำให้ผู้อ่านอิน และเกิดความเชื่อถือว่าเป็นไปได้ สิ่งเหล่านี้เป็นความประทับใจว่าความรักเป็นสิ่งสวยงาม ไม่จำเป็นต้องใส่ใจในจารีตประเพณี หรือความเชื่อเก่า ๆ ที่ว่าพระเอกต้องครบถ้วนสมบูรณ์ หรือนางเอกต้องบริสุทธิ์ผุดผ่อง ขอเพียงจิตใจตรงกันก็รักกันได้ อย่างน้อยสาส์นที่กิมย้งตั้งใจจะบอกผู้อ่านก็ไปถึงผู้อ่านได้เป็นส่วนใหญ่ รับได้มากบ้างน้อยบ้างก็แล้วแต่ประสบการณ์ของแต่ละคน ข้าน้อยดูหนังลูกมังกรหยกครั้งแรกก็ไม่เข้าใจในจุดนี้ (ยังเล็กมากเกินกว่าจะตีความ -ที่หลี่ทงหมิง เล่นกับ หลอเล่อเหลิน) แต่อย่างน้อยก็ได้ความสนุกสนานประทับใจ ต่อมาได้ดูอีกครั้งที่หลิวเต๋อหัวเล่นกับเฉินอวี้เหลียนจึงเข้าใจในสิ่งที่ต้องการจะบอก จึงเห็นด้วยกับเฮ้งซากอที่ว่านิยายที่มองโลกในแง่ดี อาจสะท้อนความจริง และสร้างสังคมให้ดีงามได้ค่ะ จาก : Lily of the Valley - 29/03/2002 00:50

ข้อความ : ข้าน้อยเห็นด้วยอย่างยิ่งกับความคิดเห็นของท่านทั้งสองคน และข้าน้อยก้รู้จักคนอีกหลายๆคนที่ คิดเหมือนพวกท่าน เขาอยู่ทั่วๆไปในสังคม อยู่ในทุกรูปแบบอาชีพ ทุกระดับชั้น ดังนั้นคนเราควรจะอยู่ในโลกนี้โดยมีความเชื่อว่ามีสิ่งที่ดีอยู่ให้พบเจอเสมอ ผมก็เป็นคนหนึ่งที่หลายๆครั้งได้เจอแต่สิ่งดีๆ แต่คนที่ไม่ดีผมก็ได้เจอบ้างครับ ตำพูดของเจอาร์ โท เคน นั้นตรงใจผมมากทีเดียว สำหรับผมแล้ว เคยถามตัวเองว่า....... "ทำอย่างไรจึงจะมีชีวิตในความฝันได้ ไม่ได้ใช้คำว่าเหมือน" ผมว่าการอ่านนิยาย การเขียนนิยาย การดูหนัง ฟังเพลง หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริง แล้วเกิดการจินตนาการตาม เป็นการทำให้มีชีวิตในความฝันได้ครับ เอ่อ พูดอะไรอยู่นี่... ท่านทั้งสองคนสามารถเขียนหนังสือได้เลยนะครับ :) เขียนเป็นตอนสั้นๆ แล้วเอามาแปะรวมกัน ท่านเฮ้งซากอ ท่าน Lily. ข้าน้อยขอนับถือท่านเป็นท่านอาจารย์ คารวะด้วยการเอาหัวโขกอากาศ โป้ก จาก : พู่กันฟ้า - 29/03/2002 02:59

ข้อความ : มิกล้า มิกล้า นับถือท่านพู่กันฟ้าที่สามารถประพันธ์นิยายจีนได้สละสลวยไพเราะถึงเพียงนั้น ข้าน้อยชอบโคลงกลอนทุกประเภทจึงชอบเรื่องของท่านมาก ไม่เคยแต่กลอนได้เลยค่ะ แต่ชอบอ่าน จาก : Lily of the Valley - 29/03/2002 11:14

ข้อความ : คารมยังคงคมคายเช่นเดิมนะท่านพี่เฮ้งเซี่ยวเจี๊ยะ อือม์...อาจารย์ที่ปรึกษาคนปัจจุบันของข้าพเจ้าเองก็ได้รับการกล่าวขานในหมู่นักศึกษาเช่นกันว่าเป็นคนที่ทั้งฉลาดและนิสัยดีมาก นักศึกษาชอบท่านกันทั้งนั้น และพยายามไม่ทำให้ท่านต้องลำบากใจ อาจารย์ท่านอื่นก็เช่นกัน ต่างหวังดีต่อท่าน ก็ไม่เห็นว่าจะถูกเอารัดเอาเปรียบตรงไหนเลยนี่นะ ท่านก็แต่งงาน มีสามีที่ดี มีลูกสาวที่ฉลาด ชีวิตก็มีความสุขดี แม้จะไม่ถึงขนาดบริสุทธิ์อย่างเซียวเล้งนึ้ง แต่ก็ถือว่าเป็นคนดีที่เคยพบเห็นแต่ในนิยายผู้หนึ่ง จาก : Linmou - 29/03/2002 12:10

ข้อความ : ใด ๆ ในโลกล้วนอนิจจัง จาก : เซี่ยวเฮ้ง - 31/03/2002 13:03

ข้อความ : ข้อความที่กส่าวไว้นี้ หากมองให้ลึกแล้ว โทลคีนพยายามอธิบายถึงสิ่งที่มนุษย์กระทำ หากทำสิ่งใดอันลวง โลกนี้ก็ลวง จาก : ผู้เชิดชูและเหยียบย่ำ - 09/09/2003 07:48

ข้อความ : มุมมองต่างๆที่สะท้อนถึงความเป็นจริงนั้น คนเราในปัจจุบันนี้มองกันลึกนะ ไม่ไช่ลึกซึ้งแต่เป็นลึกลับซับซ้อนด้วยเพราะว่ามันมีทั้งการมองในแง่ดีและในแง่ร้ายและไม่ว่าจะมีการมองในแง่ใหนความลึกลับซับซ้อนก็ไปในแง่นั้น คนหนึ่งคนอ่านนิยายก็มีมุมมองของตัวเอง แต่จะมีสักกี่คนที่อ่านแล้วเจาะลึกถึงตัวละครส่วนใหญ่ก็จะเพื่อความบันเทิงแบบฉาบฉวย คงจะดีมากๆถ้ามีการสนับสนุนให้มีการอ่านกัน แบบเจาะลึกแบบนี้ เพราะการอ่านนั้นให้อะไรได้มากอยู่แล้วแต่อ่านแบบลึกซึ้งให้อะไรได้มากกว่าและถ้าลึกซึ้งกันมากก็จะยิ่งมองเห็น ว่ามันจะวนเป็นวัฐจักร คือกลับมาที่จุดเดิมคือ อ่านเพื่อความบันเทิง เป็นความสุขของผู้อ่าน เพราะฉะนั้นมุมมองของมนุษย์ต่อความเป็นจริงจะไม่เป็นสิ่งลวง ถ้ามองตรง มองลึกซึ้งและมองในแง่ดี จาก : ทานตะวัน - 21/03/2004 16:37

ข้อความ : แล้วพระเอก (หมอนั่น) ที่เฮ้งซากอพูดถึงนี่คร จาก : ผู้สงสัย - 16/10/2004 15:19

ข้อความ : "หมอนั่น" ถ้าเดาไม่ผิดก็คือ เซี่ยงเส้าหลง จาก : ผู้คิดว่า - 06/05/2006 12:39

ข้อความ : ใช่เฮ้งซากอ ในเรื่องเซียวจับอิดนึ้งหรือเปล่าครับ ช่วยบอกด้วย จาก : กุนซือมาร - 07/09/2007 12:34