|
หัวข้อ : Search & Recovery ข้อความ : "อุ๊บ.. ทำฟินตกน้ำไปแล้ว ทำไงดีล่ะ สงสัยไม่ได้ดำน้ำแน่เลย" นักดำน้ำคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างเรือร้องออกมาอย่างเสียดาย เหตุการณ์ดูเหมือนเป็นเรื่องน่าตลกขบขัน ยกเว้นสำหรับเจ้าของฟินราคาแพง และที่สำคัญ คงจะไม่ได้ดำน้ำในวันนั้น คุณกับบัดดี้มองหน้ากัน และก็พยักหน้า พร้อมทั้งก้มลงดูใน Gear Bag และหยิบรอกขนาดเขื่องออกมาตัวหนึ่ง ติดเข้ากับบีซีดี พร้อมทั้งบอกกับบัดดี้ของคุณว่า "ลองดู เรียนมาแล้ว น่าจะหาเจอนะ" สิบห้านาทีต่อมาหลังจากที่คุณกับบัดดี้แต่งตัวและลงสู่พื้นน้ำ คุณส่งฟินราคาแพงคู่นั้นขึ้นมาบนเรือให้กับนักดำน้ำที่มีสีหน้าดีใจ ที่ได้ฟินกลับคืนมาและไม่ต้องนั่งแกร่วอยู่บนเรือขณะที่คนอื่นๆ ดำน้ำเล่นกันอย่างสนุกสนาน สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องยาก การหาอุปกรณ์ดำน้ำที่ตกน้ำหายไปเป็นเรื่องธรรมดาด้วยซ้ำไปสำหรับการ Search & Recovery แต่การหาของบางอย่างต้องการเวลาและความพิถีพิถันมากกว่านี้ เช่นการการของเล็กๆ ที่หายไปในพื้นที่กว้าง หรือการนำเอาของหนักๆ ที่หนักเกินกว่าที่จะหิ้วขึ้นมาได้ และต้องใช้อุปกรณ์พิเศษและทักษะเทคนิคบางอย่างในการนำขึ้นมา คุณสามารถเรียนพื้นฐานของการ Search & Recovery ได้ภายในเวลาสองสามวัน แต่การเรียนรู้ทักษะให้เชี่ยวชาญนั้นอาจจะต้องใช้การดำน้ำเป็นร้อยๆ Dive ขณะที่นักดำน้ำที่มีทักษะดีในการค้นหาใต้น้ำสามารถหาอุปกรณ์ดำน้ำ หรือยกเอาสมอที่หายไปขึ้นมาจากน้ำ มันดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ที่จะหาคอนเทคเลนส์ที่หายไปในสระว่ายน้ำ แหวนที่ตกจากสะพานลงไปในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว การหาหน้ากากดำน้ำที่หายไปในพื้นฝุ่นหนาๆ โผล่มาเพียงสายรัด หรือแม้กระทั่งการค้นหาเครื่องบินทิ้งระเบิด B-25 ที่หายไปใต้ทะเลสาบเป็นเวลา 40 ปี และนำขึ้นมาตั้งโชว์ในพิพิธภัณฑ์ แต่นักดำน้ำ Search & Recovery ระดับสมัครเล่น (Recreational) ก็สามารถทำกันได้มามากแล้ว หลักสูตร PADI Search and Recovery Diver Course จะสร้างทักษะที่ท่านต้องการในการค้นหาและยกสิ่งของที่หายไป ทั้งใหญ่และเล็ก ภายใต้ขีดจำกัดของการดำน้ำแบบ Recreational โดยมาแล้วนักเรียนจะพบว่าคอร์สนี้ท้าทาย ตื่นเต้น และได้รับความสุขใจ โดยเฉพาะเวลาที่ท่านสามารถหาสิ่งที่ผู้สอนแอบไปซ่อนไว้ในบริเวณกว้างจนดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ที่จะค้นพบ หรือเวลาที่ท่านขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างช้าๆ และสามารถควบคุมได้อย่างสบายๆ โดยการยกเอาสิ่งของที่หนักเกินกว่าจะถือขึ้นมาได้โดยใช้ Lift Bag เมื่อท่านเรียนจบคอร์สนี้ไปแล้ว อย่างน้อยท่านจะพบว่าทักษะที่ท่านได้เรียนไปมีประโยชน์เป็นอย่างมาก เนื่องจากคนที่ใช้เวลาอยู่ริมน้ำ หรือในเรือเป็นประจำ ก็จะมีสักวันที่ทำสิ่งของมีค่าหล่นหายไปในน้ำ มันย่อมเป็นความรู้สึกที่มั่นใจ แน่ใจ และสบายใจได้ว่า ท่านมีความรู้ ทักษะ และอุปกรณ์ที่พร้อมจะนำเอาสิ่งเหล่านั้นกลับมาสู่ตัวท่านหรือเจ้าของสิ่งของที่สูญหาย โดยไม่ต้องทิ้งบางสิ่งที่อาจมีค่าอยู่ใต้ผืนน้ำชั่วนิรันดร จากหนังสือ PADI Search and Recovery Manual (1998) จากคุณ : Marlin จาก : วิไลสมุทร - 27/09/2001 02:04 |
|
ข้อความ : Search & Recovery ภาค 2
เพื่อนๆ ได้อ่านเรื่องการ Search and Recovery ภาคหนึ่งไปแล้วเป็นอย่างไรบ้างครับ มีความเห็นเป็นอย่างไรกันบ้าง มาคุยกันนะครับ ต่อไปนี้เป็นภาคสอง เรื่องวิธีการเริ่มค้นหานะครับ อย่าลืมว่า การอ่านอย่างเดียว อาจไม่ทำให้เรารู้แจ้งอย่างถ่องแท้ได้ หากเราไปเรียนกันให้เป็นเรื่องเป็นราวจะดีกว่าครับ นอกจากนั้น การดำน้ำแบบ Search & Recovery ก็อาจมีอันตรายแฝงอยู่ด้วย ผมจะมาเล่าให้ฟังในภาคต่อๆ ไปครับ ไม่เล่าในภาคนี้เพราะเดี๋ยวจะน่าเบื่อเสียก่อนที่จะอยากดำน้ำแบบนี้กันครับ การกำหนดจุดเริ่มค้นหาบนผิวน้ำ (จากฝั่ง) การที่เราจะหาของที่ตกลงไปใต้ผิวน้ำ ในขั้นแรกเลย สิ่งที่เราต้องทำก็คือการกำหนดจุดที่ของสิ่งนั้นตกลงไป หรือการทำหมายที่จะเริ่มค้นหาของใต้น้ำนั่นเอง หากเราสามารถทำหมายของจุดที่จะค้นหาได้รวดเร็วและแม่นยำเท่าไร ความง่ายในการค้นหาของนั้นใต้น้ำก็จะมากขึ้นเท่านั้น นอกจากนั้น ทักษะการหาหมายบนผิวน้ำนั้น อาจจะได้นำมาใช้เวลาเราค้นพบอะไรใต้น้ำ แล้วประสงค์จะกลับมาหามันอีกหลังจากนั้นอีกด้วยครับ หากเราเห็นสิ่งของที่ตกลงไปในน้ำขณะที่เรายืนอยู่บนฝั่ง สิ่งแรกที่เราควรจะทำก็คือหาจุดที่มีสิ่งสังเกตได้เด่นชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จุดที่สามารถสังเกตเห็นได้เมื่อเราอยู่ที่ผิวน้ำ ( เช่นไปยืนบนหินก้อนใหญ่) แล้วทำเครื่องหมาย (Mark) จุดที่เรายืนมองเห็นขณะนั้น จากนั้นให้หันกลับไป 180 องศาและหาสิ่งสังเกตที่มองเห็นเด่นชัดเช่นเดียวกัน (สมมติว่าเป็นต้นมะพร้าวใหญ่) โดยที่เราสามารถลากเส้นตรงจากสิ่งที่อยู่ด้านหลัง (ต้นมะพร้าว) ผ่านตัวเรา (บนหินก้อนใหญ่) ไปยังจุดที่ของตกน้ำอยู่ อีกวิธีหนึ่งที่เราสามารถทำได้หากเรามีเข็มทิศก็คือ ให้เริ่มด้วยการไปยืนอยู่บนสิ่งที่สังเกตได้ง่ายเช่นหินก้อนใหญ่ แล้วเล็งเข็มทิศไปยังทิศทางที่ของตกน้ำ แล้วจดบันทึกเอาไว้ว่าหันไปยังสิ่งของที่ตกน้ำจากจุดดังกล่าวเป็นแบริ่งกี่องศา และหันกลับไป 180 องศา จะเป็นเท่าไร เราอาจะเรียกเส้นตรงสมมตินี้ว่าหมายที่ 1 จากนั้น ให้เคลื่อนที่ไปด้านข้าง เป็นระยะทางประมาณ 50-100 เมตร แล้วทำตามขั้นตอนแรกซ้ำ เราจะได้หมายที่เล็งเส้นสมมติตรงไปยังจุดที่ตกน้ำได้อีกหนึ่งหมาย หรือได้องศาจากจุดที่สองไปยังจุดที่ของตกน้ำอีกหนึ่งหมายเลข เราอาจเรียกเส้นตรงสมมตินี้ว่าหมายที่ 2 หากเรามีเวลาพอ ให้ทำเช่นนี้อีกสักจุดหนึ่งเป็นหมายที่ 3 จะทำให้การหาหมายสิ่งของตกน้ำทำได้ง่ายและแม่นยำยิ่งขึ้น หลังจากนั้น เมื่อเราพร้อมที่จะค้นหาสิ่งของนั้น ให้ว่ายน้ำออกไปยังจุดที่ของตก แล้วเล็งให้ตัวเราสามารถเล็งเส้นตรงผ่านหมายทุกๆ หมายที่เราทำเอาไว้ หรือหากเราใช้เข็มทิศเล็งในการทำหมาย เราก็จะเล็งเข็มทิศในทางกลับกันกับเมื่อเราเล็งขณะที่อยู่บนฝั่ง เช่นหากเราได้หมายเลขแบริ่งเป็น 330 องศา เมื่อเราเล็งจากฝั่งมายังสิ่งของที่ตกน้ำ เมื่อเราอยู่ในน้ำ เราจะต้องเล็งที่แบริ่ง 150 องศากลับมายังหมายที่ฝั่งครับ หากเราทำอย่างนี้กับทุกหมายที่เรากำหนดไว้ เราก็น่าจะอยู่ตรงบริเวณที่ของสิ่งนั้นตกลงไปในน้ำ และสามารถเริ่มค้นหาโดยกำหนดให้จุดที่เราอยู่ขณะนั้นเป็นจุดเริ่มต้นในการค้นหาครับ จากคุณ : Marlin จาก : วิไลสมุทร - 27/09/2001 02:12 |