หัวข้อ : [ Fic ] Sweet of Valentine ข้อความ : ย้อนหลังไปคงไม่เป็นไรนะคะ ^^" Sweet of Valentine วาเลนไทน์ วันแห่งความรัก วาเลนไทน์ วันแห่งความสุข วาเลนไทน์ วันที่น้อยคนนักจะรู้ว่าแลกด้วยความเศร้า..ของใครบางคน ......แต่วาเลนไทน์......ก็เป็นวันที่ใครบางคนรอคอย...รอ...ที่จะได้อะไรบางอย่างจากคนที่รัก....... ++++++++ “วันที่ 14 กุมภา ได้ชื่อว่าเป็นวันแห่งความรัก นายรู้บ้างหรือเปล่า” คำเกริ่นจากห้องสมุดเคลื่อนที่ประจำตัว ขณะที่อีกฝ่ายกำลังนั่งกิน หรือเรียกให้ถูกคือยัดอาหารเข้าปาก ก่อนสั่นหัวดิกๆ ทำให้ขอทานคนเก่งแห่งทริสทอร์ถอนหายใจดังเฮือก ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงระอาแกมเห็นใจ “เฟริน นายควรหาความรู้เล็กๆน้อยๆใส่ตัวบ้าง ( ไม่ใช่ดีแต่หาเหาใส่หัว ) เพราะยังไงวันนี้ผู้หญิงทุกคนก็ควรรู้จัก” คำ พูดที่ทำให้เจ้าตัวดีหัวเราะก๊ากเสียงสนั่นอย่างที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนทำ ( aris : ฉันว่าเธอทำนะ mishell ) “ฉันเป็นผู้ชายเฟ้ย” คำกล่าวจากคนที่ไม่ยอมรับตัวเองทำให้โรนึกสงสารแกมสังเวช คาโลอยู่ในใจ ขณะที่ขยับหมากหลบอีกฝ่าย “งั้นนายควรรู้ไว้ว่า วันวาเลนไทน์ คนรักน่ะ เค้าให้ช็อคโกแลตกัน แล้วนายจะให้คาโลหรือเปล่า” ถ้อยคำกระเซ้าจากท่านผู้คุมกฎแห่งป้อมอัศวิน ให้เจ้าหญิงแห่งบารามอส ผู้ไม่ยอมรับว่าตนเป็นหญิง หน้าขึ้นสีแลดูน่ารัก หากว่าปากของแม่คุณจะทำงานให้น้อยลง “ไอ้บ้า ให้มันรอรับจากสาวๆแฟนคลับมันเถอะ” ( mishell : ขอบใจจ๊ะเฟรินที่รู้ใจ โฮะๆๆๆ / aris : เฟรินอย่าชี้ถ้ำให้หมีแพนด้าสิ ) “รุกฆาต ....ไปล่ะ” เจ้าตัวตัดบท แล้วคว้าชัยในกระดานหมาก ให้ขอทานผู้รอบรู้ถอนหายใจกับความพ่ายแพ้ตรงหน้า ... แล้วคนคว้าชัยก็เดินหนี แต่ไม่ลืมที่จะคว้าขนมติดมือไปด้วย ++++++++ นัยน์ตาสีม่วงของนักฆ่าหนุ่มจากซาเรสฉายแววประหลาดใจแกมขบขันกับสภาพของหัวขโมยแห่งบารามอส “ไปฟัดกับหมาที่ไหนมาฮึเฟริน ทำไมถึงมอมแมมอย่างนี้ ...แล้วนายพอจะรู้มั๊ยว่าทำไมควันไฟมันถึงคลุ้งทั่วปราสาท ” คำ ถามเป็นชุดด้วยความสงสัยจากเพื่อนซี้ทำให้หัวขโมยตัวดียิ้มแหย “ไม่เห็นมีอะไรนี่ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย” “อ้าว แล้วนายไปทำอะไรมาล่ะ” “อ๋อ..เอ่อ..ทำ ทำอะไร..เอ่อ.. แค่..แค่ อืม อ๋อ นอนแล้วตกจากต้นไม้น่ะ ไม่มีอะไรมากหรอก ...ไปนะ ” เจ้าตัวพูดแล้วเดินหนีทำให้คิลเกาหัวแกรกๆ ด้วยว่าสภาพของมันราวกับไปทำหน้าที่แทนนักดับเพลิง ก่อนนึกขึ้นได้ “อ้าว! ลืม!! ว่าจะถามซะหน่อยว่าคาโลมันไปไหน” ++++++++ ดวงตาสีน้ำตาลใสไหวระริกด้วยความขบขันกับภาพของเจ้าชายผู้สูงศักดิ์แห่งคาโนวาลที่มีสีหน้าลำบากใจแกมอึดอัดกับกล่องของขวัญ ผูกโบว์สีชมพูสวยงามที่ยื่นมาจากสาวสวยน่ารักที่เธอจำได้ว่าอยู่ปราการปราชญ์ “ขอโทษที ฉันมีธุระ” เจ้าตัวพูดเสียงเรียบพลางรีบเดินหนีไม่สนใจสาวน้อยที่ทำหน้าสลด ในขณะที่ผู้มองดูยิ้มกริ่ม ให้เจ้าชายที่พึ่งเลื่อนสายตามามองกัดฟันกรอด ดวงตายิ่งฉายแววดุกับคำทัก “ว่าไง พ่อเจ้าชายเนื้อหอม วันนี้ได้ช็อคโกแลตกี่อันแล้วล่ะ” คำกระเซ้ากับน้ำเสียงกลั้วหัวเราะทำให้เจ้าของหันนัยน์ตาสีฟ้าสวยที่ยิ่งดุเข้าไปอีกมาจับจ้อง พร้อมถ้อยคำห้วนสั้น “ไม่ใช่เรื่องของนาย” พูดแล้วเจ้าตัวก็เดินหนี “แค่นี้โกรธอะไรนักหนาวะ” คำกล่าวด้วยความงงเพราะดูเหมือนวาวันนี้ก้อนน้ำแข็งเดินได้ มันจะแข็งและเย็นเป็นพิเศษ ++++++++ " โร ...เดี๋ยว! " ใบหน้าคมคายหันตามเสียงเรียกของเจ้าหญิงแห่งอเมซอน เจ้าหญิงคนเก่งที่ตอนนี้กำลังหายใจหอบถี่ๆเพราะวิ่งตามเค้า ก่อนที่ของขวัญห่อเล็กจะยื่นส่งพรวดเข้ามาเกือบทิ่มหน้าคนรับที่ผงะออกไปอย่างตกใจ " เอาไป ...ฉันให้ " ว่าแค่นั้นก่อนที่เจ้าหล่อนจะวิ่งออกไปด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีเรื่อ ทิ้งให้ขอทานที่เพิ่งได้ของขวัญ ก้มลงมองของขวัญในมือตนด้วยสีหน้างุนงง แต่ก็มีรอยยิ้มบางๆแต้มอยู่ที่มุมปาก ++++++++ " ลอรี่ " เสียงเรียกที่ตามมาด้วยเสียงสวรรค์ ฉึก ! มีดนั้นถูกใครบางคนรับได้อย่างไม่ยาก ดวงหน้ากวนบาทายังคงมีรอยยิ้ม ( aris : ใช้คู่นี้หากินประจำเลยแฮะ / mishell : ก็คิดไม่ออกนี่หว่า ) “รู้หรือเปล่าวันนี้วันอะไร” “ไม่รู้ แล้วก็อย่าเรียกชื่อฉันอย่างนั้น” “โธ่!ลอรี่ วันนี้วันวาเลนไทน์นะ วันวาเลนไทน์” “แล้วไง” คำตอบเย็นชาสนิทจากนักบวชแห่งเอเรียส ให้ซาตานแห่งป้อมอัศวินหน้าสลดลงนิด ก่อนที่จะเอ่ย " อืมไม่รู้ไม่เป็นไร แต่ฉันถือว่ามีดนี่เป็นของขวัญวาเลนไทน์ฉันละกันนะ " "จะบ้าเหรอ" คำตวาดเสียงเบาอย่างหมั่นไส้อีกฝ่าย ก่อนที่ห่อของขวัญจะถูกยื่นพรวดออกมา ( aris : ทำไมเหมือนมาทิลด้าเลยอ่ะ / mishell: -_- ไม่ต้องถามมาก มันคิดไม่ออกนี่ฟะ / aris : แต่ว่า กรี๊ด ลอรี่ให้ของขวัญเป็นด้วยอ่ะ แล้วมันเกือบออก Y ด้วยไหนสัญญาแล้วไงว่า... / mishell : เอาเหอะน่า วาเลนไทน์ หยวนๆ ) คนให้หน้าแดงนิดๆ ขณะที่คนรับทำตาโตอย่างไม่เสแสร้ง ทำให้นักบวชที่หน้าแดงถามด้วยเสียงที่ฟังดูก็รู้ว่าพยายามข่มให้ห้วน “จะเอามั๊ย” " เอาสิ... แหมลอรี่ นายนี่น่ารักจริง " พูดพลางโยกหัวหลบมีดที่เป็นของแถม ก่อนที่จะพูดขึ้นด้วยเสียงนุ่มๆน่าฟัง “ขอบคุณ” เสียงอ่อนโยน ที่จริงจังไม่มีวี่แววขี้เล่นเหมือนเคยพร้อมรอยยิ้มจางๆที่ส่งให้ ยังผลให้อีกฝ่ายหน้าแดงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ +++++++++ ปีนี้ก็มีมาเหมือนเคย เสียงความคิดที่ดังขึ้นในใจของเจ้าชายคนเก่งแห่งเจมิไน พร้อมกับรอยยิ้มอ่อนโยนอ่อนหวานกับจดหมายที่มีนัยตัดพ้ออย่างแจ่มชัดที่แนบมาจดหมายที่มีเพียงข้อความสั้นๆ... ถึงเจ้าพี่ ให้ตามมารยาท วิเวียนนานีย่า รอยยิ้มที่ยังไม่หมดไป ยิ่งเมื่อแกะห่อของขวัญสีหวานที่อีกฝ่ายส่งมาให้ ช็อคโกแลตรูปร่างสวยงามสลักเสลาอย่างวิจิตร ยิ่งเมื่อเข้าปากแล้ว ความหอมหวานปนขมน้อยๆนั่น ...ไม่สงสัยเลยว่าซื้อมาหรือเปล่า เพราะความตั้งใจที่มีเหลือล้นของเจ้าของ ทำให้ท่านเสนาธิการฝ่ายซ้ายแห่งป้อมอัศวินยิ้มอย่างอารมณ์ดีทั้งวัน +++++++++ ไม่อยากจะเชื่อเลย คนอย่างแองเจลีน่า โรมานอฟ ต้องมาทำอะไรแบบนี้! สาวน้อยพาลคิดอย่างโกรธๆขณะกวาดสายตามองไปรอบๆห้องครัวของป้อมที่บัดนี้เละไม่มีชิ้นดี ทั้งคราบ เขม่าควัน ช็อคโกแลตที่ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน และอะไรต่อมิอะไรเพราะฝีมือหัวขโมยจอมกะล่อน หัวขโมยบ้าเอ๊ย! มีอย่างที่ไหนมาให้เธอสอนทำช็อคโกแลต... ความคิดที่ทำให้สาวน้อยน้องนุชของป้อมอัศวินแอบไม่พอใจอยู่ลึกๆ ในขณะที่ปากก็พร่ำสอนไป “ ตั้งไฟเคี่ยวสิ เปิดแก๊สตรงนั้น สอนกี่รอบแล้วไม่รู้จักจำ... นั่นนายจะทำอะไรน่ะ ฉันบอกให้ค่อยๆเคี่ยว ทำช็อคโกแลตนะไม่ได้ไปรบ! ” คนสอนรู้สึกอยากทำเองเพราะคนเรียนดูเหมือนจะทำอะไรไม่เป็นเลย มิหนำซ้ำยังทำควันคลุ้งทั่วห้องเต็มไปหมด ( aris : เริ่มลามกลายเป็นทั่วปราสาทแล้วค่ะเจ๊ / mishell : แกนี่ขัดจริง แต่งต่อไปสิ / aris : แกมาเขียนเองดิ / mishell : ฉันพอรู้เรื่องทำช็อคโกแลตที่ไหนล่ะ แกพอรู้ก็เลยให้แต่งเพราะฉะนั้นอย่าบ่นมาก แต่งต่อไปเร็ว! / aris : เออ อย่าให้ถึงทีฉันเร่งบ้างละกันนะ หึๆ ) ++++++++++ “ เฮ้อ! ” เสียงถอนหายใจพร้อมใบหน้าหม่นหมอง ทำให้ใครบางคนที่กำลังเดินผ่านชะงักและเดินเข้ามา “ คุณแองจี้เป็นอะไรไปครับ ” ถ้อยคำสุภาพที่เดาได้ไม่ยากว่าใครทำให้แองเจลีน่าเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะฝืนยิ้มแล้วเอ่ย “ ไม่มีอะไรหรอกซีบิล ” “ แต่ว่า... ” “ เอ๊ะ! บอกว่าไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรสิ ” เสียงตวาดของสาวน้อยแห่งป้อมอัศวินทำให้นักบวชแห่งบารามอสหน้าเสียไปนิด อีกฝ่ายรีบปิดปากตนเพราะเผลอไปลงกับคนตรงหน้า “ ข... ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ” “ ไม่เป็นไรครับ ” แล้วแองเจลีน่าก็หันซ้ายหันขวาก่อนจะหยิบกล่องช็อคโกแลตที่วางอยู่บนโต๊ะให้อีกฝ่าย พร้อมคลี่ยิ้ม “ ไถ่โทษละกัน ” เมื่อเห็นรอยยิ้มของสาวน้อยพร้อมของขวัญในมือ นักบวชหนุ่มก็หน้าแดงอย่างไม่มีปี่ไม่มีพระอภัย ( aris : เริ่มนอกเรื่องแล้วเรา ) แล้วเอ่ยตะกุกตะกัก “ เอ่อ... คือ...มะ ไม่ต้อง... ” “ เอาไปเถอะ ” “ เอ่อ...ข...ขอบ...ขอบคุณครับ ” แล้วคนให้ก็แย้มรอยยิ้มก่อนจะเดินจากไปทิ้งให้ใครบางคนยืนหน้าแดงอยู่ตรงนั้น ++++++++++ ( aris : และทีนี้ก็มาถึงคู่ที่ไม่มีใครพูดถึง... เอ่อ..คู่ที่ไม่มีใครคิดมากกว่า ^^” แต่เรามันพวกชอบเก็บตก ) “ ฉันลืมของไว้ที่ห้องสมุดน่ะ... เดี่ยวตามไปนะ ” สาวสวยพูดกับเพื่อนแล้วรีบเดินไปยังจุดหมายเพราะอะไรบางอย่าง เจ้าหล่อนอยู่ในชุดขาวและมีตำแหน่งสำคัญเป็นถึงหัวหน้าปราการปราชญ์ ใช่แล้ว! เธอคือ...วีชา โนเอล ณ ห้องสมุด หญิงสาวมองหาของจนทั่วแล้วก็ไปหยุดที่โต๊ะตัวหนึ่ง เธอเดินเข้าไปอย่างไม่ลังเลก่อนจะหยิบของที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วยิ้มหวานให้กับตัวเอง ทำให้ใครบางคนที่แอบมองอยู่ยิ้มอย่างเป็นสุข แต่ก็รีบหลบเมื่อหญิงสาวกวาดตามอง เธออ่านเวลานัดอีกครั้งแล้วเดินจากไป ..........................ข้อความและของขวัญนั้นมากจากหัวหน้าแผ่นดินประชาชน ...โรม โอดิซซี่!........... ++++++++++ “ ค...คาโล...ฉัน...ฉันให้ ” เจ้าหญิงหัวขโมยบัดนี้หน้าขึ้นสี กว่าจะเอ่ยออกไปได้ก็แสนยากเย็นเพราะความอายที่ไม่ค่อยจะมีมาเยือนซักเท่าไหร่ ท่าทางขัดเขินที่หาได้ยากนั้นทำให้เจ้าชายน้ำแข็งมีรอยยิ้มบางที่มุมปาก พออีกฝ่ายทำท่าจะเดินหนีเจ้าตัวจึงได้รั้งไว้แล้วกระซิบที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา “ ขอบใจ ” ดวงหน้าที่ใกล้ชิดทำให้อีกฝ่ายหน้ายิ่งขึ้นสีเรื่อ +++++++++ “ มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ ” คำทักจากเจ้าของนัยน์ตาสีม่วงทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมอง “ คุณคิล......ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ” พออีกฝ่ายก้มหน้าลงเขาเลยถือวิสาสะไปนั่งข้างๆ ก่อนมองของบางอย่างที่ข้างตัว...ช็อคโกแลต “ จะเอาไปให้ใครน่ะ ” พอถูกทักเจ้าหญิงคนสวยก็ก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิมแล้วเอ่ย “ คุณคิลเอาไปเถอะค่ะ....ฉันให้ ” แล้วเจ้าตัวก็เดินจากไปปล่อยให้อีกฝ่ายนั่งงงอยู่ตรงนั้นก่อนจะมีรอยยิ้มอยู่ที่มุมปากโดยไม่รู้เลยว่า... ไอ้ของนั่นน่ะเค้าไม่ได้ตั้งใจให้นายหรอก! ------------------------------------------------------------------------------------------------ mishell : จบค่ะ aris : เล่นง่ายไปหน่อย. ^^ อันนี้เป็นฟิคเรื่องแรกขอความคิดเห็นด้วยนะคะ แม้จะย้อนหลังไปก็คงไม่เป็นไรนะคะ เผอิญเกิดอุบัติเหตุ ผู้แต่งร่วมกันอีกคนมันดันไม่ว่างเราเลยต้องเดี่ยวแถวท้ายๆ ^^" แล้วมันก็ออกมาเป็นเช่นนี้แหละ จาก : arissina - 16/02/2005 19:25

ข้อความ : พล็อตสนุกคับ แต่ตัดไปคู่นู้นคู่นี้งงอ่า แล้วที่ท่านพูดกันสองคนมันขัดอารมณ์คนอ่านคนนี้(ย้ำว่าแค่'คนนี้'คนเดียวจริงๆ!!)ง่า - -a ตัดไปนู่นไปนี่เร็วไปหน่อย บทพรรณนาน้อยไปนิด บทพรรณนา เช่น การบรรยายฉาก สีหน้าของตัวละคร และการเกริ่นก่อนเปลี่ยนไปคู่อื่น ไม่ใช่ว่า +++ จากคาโล กับเฟริน ก็ไปแองจี้ กับซีบิล) ถ้าละเอียดกว่านี้แล้วก็แก้ไขจุดบอดจะสนุกมากฮะ :D (วิจารณ์มากไปรึปล่าวฟะ ฟิคตัวเองแต่งต่อไม่ได้ยังจะไปวิจารณ์คนจิ้นดี - -") แต่งมาอีกนะคร้าบ m>w<m จาก : Hidra - 16/02/2005 20:22

ข้อความ : ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์ค่ะ ไอ้ตัดเร้วไปไม่อยากจะบอกเลยว่าคนแต่งเอ่อ... ขี้เกียจ เอ้ย! ไม่ถนัด ^^" แล้วเดิมทีเรื่องนี้พล็อตสั้นมาก สั้นกว่าที่เห็น ไปๆมาๆอยากเขียนหลายคู่แต่ไม่มีเวลามันเลยได้อย่างละนิดละหน่อยอย่างนี้ ส่วนที่เถียงกันเราก็รู้นะว่าอาจขัดอรรถรสผู้อ่านแต่เพราะความสนุกส่วนตัวในบางส่วน ^^" ( เผาเพื่อน - แบบว่าบางครั้งมันอดไม่ได้ ) เลยต้องใส่ไป ที่จริงมียาวกว่านี้แต่ตัดบางส่วนออกไปแล้วนะ ^^" ขอบคุณมากๆสำหรับคำวิจารณ์ค่ะ ^^ จาก : arissina - 16/02/2005 21:15

ข้อความ : เราก็ชอบน้า... เสียไปนิสนึงอ่า ตัดไปโน้นไปนี้เร็วไปนิส+บทบรรยายน้อยไปหน่อย ยังไงก็ลองเพิ่มๆดูนะจ้ะ แต่มีเรื่องราวของตัวละครเยอะดีจ้ะ ((คู่ร๊ากกกแห่งป้อมอัศวิน แอบมาสวีทกัน ฮิฮิฮิ)) ไว้แต่งมาอีกนะคะ ((ชอบฟิคหวานๆจังเลยเจ้าค่ะ)) จาก : แอนนา - 17/02/2005 17:51

ข้อความ : สนุกดีค่ะ แต่ จบห้วนไปนิด นะคะ พยายามต่อไปค่ะจะรออ่าน จาก : Tris - 18/02/2005 02:06

ข้อความ : เรื่องสนุกดีค่ะ จบห้วนไปจริง จาก : Foundation - 18/02/2005 11:03

ข้อความ : มือดันไปโดน enter เมนท์ไม่ทันจบ -*- เรื่องจบห้วนไปหน่อยค่ะ แต่ว่าทำไมคู่เอกมันสั้นจัง T^T จาก : Foundation - 18/02/2005 11:04

ข้อความ : ^^" สั้น...ห้วน... เพราะเราไม่ถนัดบรรยายค่ะ เดี๋ยวให้ mishell รีไรทือีกที แบบว่าตอนนั้นแรกๆแต่งด้วยกัน แล้วท้ายแต่งอยู่คนเดียว ด้วยความขี้เกียจนิดๆ + ไม่กล้าเขียนฉากรักอ่ะนะ เลยสั้นห้วน ^^" ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์ค่ะ ^^ จาก : arissina - 18/02/2005 16:53

ข้อความ : โพล่งมาแล้ว ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านค่า จาก : mishell - 18/02/2005 19:44

ข้อความ : แต่งเก่งจังเลยนะค่ะ ใช้คำพูดของคนแต่งให้ficดูมีสีสันมากขึ้นด้วยล่ะ ขอชมเลยล่ะ เราเองก็แต่งฟิคกับเพื่อนเหมือนกันชื่อก็คล้ายกันด้วย แหะๆ(เกือบสับสน) แล้วจะติดตามเรื่องต่อไปคะ จาก : naea - 18/02/2005 19:51

ข้อความ : น่ารักจางอ่า เราอ่านไปยิ้มไปอ่านะ ชอบตอนโรเวนกะวีเวียนนานีย่ามากเลย(กรี้ด!~)น่ารักจริงๆ น่าร้ากม้ากมากค่า จาก : Arwen - 18/02/2005 20:16

ข้อความ : Very nice! จาก : Adle - 19/02/2005 10:39

ข้อความ : ขอให้ยาวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.................สาธุ อยากให้ยาวกว่านี้และ.....คนแต่งกรุณาอย่าแทรกนะเจ้าค่ะ จาก : Jiss - - zip_code_life@hotmail.com - 20/02/2005 17:15

ข้อความ : อ่า..........................หนุกหนาน น่ารัก กุ๊กกิ๊ก จาก : janaf j sin - 20/02/2005 20:41

ข้อความ : เห็นมิชบอกว่าจะรีไรท์ค่ะ จะตัดบทพูดคนแต่งออก ^^" แล้วก็เสริมบรรยายกับบทพูด คงจะยาวกว่านี้ล่ะค่ะ ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์ของทุกคนค่ะ ^^ จาก : arissina - 23/02/2005 11:56

ข้อความ : อ้า....สนุกดีนะค่ะ ดำเนินเรื่องเร้วดี อย่างนี้สิอ่านแล้วมัน ชอบคู่ลอรี่กับลูคี่..เอ้ย..ลูคัสจังเลยนะค่ะ น่ารักดี จาก : onpu_jin - 28/02/2005 12:59

ข้อความ : มีเทศกาลอื่นด้วยก็ได้ เช่น งานปีใหม่มีคู่เต้นรำ อะไรอย่างเงี้ย แต่ละคู่ดูวุ่นวายดี ชอบค่ะ จาก : Aphrodite - 01/03/2005 18:26

ข้อความ : ชอบคู่เฮียโรเวนกะเจ้าหญิงวิเวียนคนงามค่ะ ถึงเจ้าพี่ ให้ตามมารยาท วิเวียนนานีย่า 55+ ปากแข็งจังเจ้าหญิงเรา คู่ลอรี่-ลูคี่ก็นะ ///^^/// จาก : ~#PeNGuiNNaRaK#~ - 13/03/2005 14:31

ข้อความ : ก้อชอบนะ มีหลายคู่ดี แต่สงสัยตรงบรรทัดสุดท้าย ที่บอกว่าเรนอนไม่ได้ตั้งใจจาให้ช็อคโกแลตคิล แล้วเรนอนตั้งใจจาให้ใครหรอ จาก : เอ - 23/03/2005 21:15

ข้อความ : เรนอนทีแรกจะให้คาโลค่ะ ^^" เอ่อ... เรื่องหน้าอีกนานๆๆๆๆ อาจจะไม่มีโอกาสก็ได้ ^^" ส่วน mishell ก็บอกว่าขี้เกียจรีไรท์ ต้องขอโทษจริงๆ T^T จาก : arissina - 27/03/2005 12:57

ข้อความ : แต่งเก่งจังชอบค่ferin+kalo and ลอเรนซ์+ลูคัส จาก : หลิว จอมเวทย์ ,ลาฟีน่า เดรโก้ เดอะprinces of leo - - ไม่มี - 20/10/2005 16:39

ข้อความ : มีความสุข จาก : ไก่ - 08/02/2006 11:23

ข้อความ : ชอบคู่ โรเวน กับ วิเวียนนานีย่า จาก : แพ็ตตี้ - 23/03/2007 17:03