หัวข้อ : อายเหลือเกินที่จะยอมรับว่าร้องไห้ ข้อความ : .....ในคอนเสิร์ตดาร์เรน มั้นกลั้นไม่อยู่ ภาพดาร์เรนตรงหน้าพร่ามัวไปชั่วขณะเพราะน้ำตาคลอหน่วย มันเป็นความรู้สึกของความปีติ สงสารระคนเศร้า ไม่เคยเกิดความรู้สึกเเบบนี้มาก่อนในชีวิต นึกถึงตัวเองเเล้วจำได้ว่าร้องไห้ตอนที่ดาร์เรนร้องI knew I loved youเเล้วต่อด้วย Void เเน่นอนว่านี่คือช่วงเวลาที่พิเศษสุดตลอด2ชั่วโมง เอชอบi knew i loved you เเละ void ในคอนเสิร์ตครั้งนี้มาก สร้างสรรค์ ดิบ เเละออกมาจากใจ หลายคนผิดหวังว่าทำไมดาร์เรนถึงร้องเพลงนี้เเบบนี้ เเทนที่จะร้องดีๆด้วยน้ำเสียงปกติ เเต่เอว่าอย่างนั้นมันธรรมดาเกินไป เอชอบเเบบนี้ล่ะ เป็นความแปลกในเเบบที่เอนิยม เอถึงกล้าพูดได้เต็มปาก ว่าดาร์เรนคืออัจฉริยะ เหมือนที่ครั้งหนึ่ง นิตยสารNMEได้พูดไว้เเบบเดียวกัน เวลา2ชั่วโมงผ่านไปเหมือนกระพริบตา เป็น2ชั่วโมงที่เร็วที่สุดในชีวิต รู้สึกหวงดาร์เรน ไม่อยากให้เค้าลงจากเวที ไม่อยากให้เค้ากลับอังกฤษ ไม่อยากให้เค้าจากเราไป.. เคยสงสัยอยู่เหมือนกัน ว่า2ชั่วโมงสำหรับการเเสดง ความจริงเเล้วมันนานมาก ไม่เข้าใจว่าดาร์เรนไม่คิดเหนื่อยเลยหรือ? เสียงตกล่ะ? เต้นสะดุดหรือว่าหมดมุก? กระทั่งกร่อยเเละเเป้กสนิท? คำตอบคือไม่เลย ดาร์เรนถึงเเม้ว่าจะมีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักส่วนมากจากเพลงบัลลาด เเละเสียงดีชนิดหนึ่งในโลก เเต่ใครจะคาดล่ะคะว่าดาร์เรนจะสามารถเนรมิตบีอีซีฮอล์ลให้กลายเป็นฟลอร์ชั้นดี รู้จักคั่นจังหวะอย่างค่อยเป็นค่อยไปด้วยเพลงจังหวะที่นุ่มลงไม่ให้เราเต้นเหนื่อยมากเกินจนต้องไปจบลงที่ไอซียู เเละดึงคนดูให้มีส่วนร่วมรวมทั้งสร้างอารมณ์สะกดผู้คนได้อย่างเหนือชั้น นั่นเเหละค่ะ ดาร์เรนสามารถทำให้เราคลั่งได้อย่างไม่เชื่อตัวเอง เเละสอนให้เราเต้นได้อย่างไม่คิดว่ามีคนกำลังมอง บ้าบอเเละมีความสุขที่สุดในโลก ยิ้มให้เเม้กระทั่งคนเเปลกหน้าที่เต้นอยู่ข้างๆเรา เเละเเน่นอนว่าถึงจะเต้นจนตาย ก็เป็นการตายด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข ที่สำคัญที่สุด มวลอากาศที่เราหายใจกันในคืนนั้นมันเต็มไปด้วยดนตรีอิเล็กทรอนิกอย่างเลิศ เพลงเเต่ละเพลงที่ดาร์เรนนำมาร้องเหมือนถูกกระหวัดรัดร้อย เรียบเรียงด้วยชั้นเชิง มีเรื่องราวในตัวมันเอง ดาร์เรนเล่นสนุกกับการทดลองจังหวะเเละท่วงทำนอง นี่ละที่บ่งบอกความสามารถทางดนตรีของเค้าได้ยิ่งกว่าผลงานชิ้นใด น้อยไปที่จะบอกว่า ดาร์เรนคือสุดยอดเอนเตอร์เทนเนอร์ ดาร์เรนคือคนที่เกิดมาเพื่อเป็นศิลปินอาชีพ เเละดูจะเหมาะสมกับเสียงปรบมือ กรีดร้อง เป่าปาก ชนิดดังสนั่น เเม้จะเป็นเวทีเล็กๆ เเต่ดาร์เรนดูยิ่งใหญ่เหลือเกินยามยืนอยู่บนนั้น เเม้จะเป็นการเเสดงเล็กๆเเต่หัวใจของผู้เเสดงไม่เล็ก เเละมอบมันให้กับทุกๆคนในที่นั้น เเค่นี้ก็ทำให้กลายเป็นการเเสดงสดที่ยอดเยี่ยม สิ่งที่ดาร์เรนต้องการจะสื่อสารกับเราดูเหมือนจะไม่ขาดตกบกพร่องเลยเเม้เเต่ประการเดียว เค้ามีหัวข้อของการสื่อสาร มีคอนเซปต์ที่น่าสนใจ น่ารัก หยิกเเละหยอกเเก้มพวกเราทุกคน อารมณ์ขันแบบนี้มันมีเสน่ห์โดยประหลาด ต้องชมทีมงานทุกคน ขนาดว่าเเค่ขึ้นเพลงซาวน์เช็ค หัวใจเอก็เหมือนถูกพัดวูบไปวูบมา กระวนกระวายที่จะสัมผัสช่วงเวลาจริง (เอชอบเพลงMr brightsideของThe killers เป็นเพลงเปิดที่ดี) โปรเเกรมเมอร์อย่างโรเบิร์ท คอนลี่ หากไม่ได้มาสัมผัสด้วยตนเอง เอก็คงไม่รู้มาก่อนว่าเค้าร้อนเเรงขนาดไหน ยามอยู่บนนั้นเค้าไม่ใช่เพียงผู้ชายธรรมดาเเต่กลายเป็นหนุ่มที่น่าเก็บไปฝันคนหนึ่ง ท่าทางตั้งอกตั้งใจเเละเมามันไปกับดนตรี รวมทั้งทำให้ตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของการเเสดงได้อย่างกลมกลืน... ว่าเเต่เเดเนี่ยลคือใคร เอลืมไปเเล้วล่ะ ทีมงานทุคน รวมทั้งทรอย ลานา เเละเเน่นอน ริชาร์ด เป็นทีมงานที่มีความสามารถอย่างวิเศษ ถ้าเอเป็นดาร์เรนก็คงปลื้มใจไม่น้อยกับคนของตัวเอง เเม้จะไม่ได้อลังการวิมานเมือง เเต่เป็นโปรดักชั่นที่ยอดเยี่ยม เเละมีรสนิยม ช่วงเวลา2ชั่วโมง เติมเต็มช่วงเวลา6ปีที่เอรู้จักเพลงของดาร์เรนให้สมบูรณ์เเบบ โดยเป็นครั้งเเรก ที่ทำให้เอรักดาร์เรนด้วยตัวตนของเค้าจริงๆ ไม่ใช่รักเพราะหลงในกลยุทธของธุรกิจค่ายเพลง นึกถึงเพลงi'm so stupidของมาดอนนา ใช่เลย ทุกคนหลงอยู่ในรูปปรุงเเต่งที่สวยงามเกินจริง ก่อนหน้านี้กับดาเรนเอก็เป็นเหมือนกัน ตอนนี้เอลองจินตนาการใบหน้าที่ไม่มีเมคอัพของดาร์เรน มันก็คงไม่ต่างจากคนทั่วไป มีรอยย่น ใบหน้ายับ ตีนกายาวยืด ยิ่งผมยุ่งๆ ใส่เสื้อยืดตัวกางเกงตัว ไม่ต่างจากฝรั่งข้างบ้านเลยนะคะนี่! มันทำให้เอไม่อยากจะสนใจอะไรอื่นอีกนอกจากผลงานซึ่งเป็นหัวใจของเค้าจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อน มันเป็นความสนใจหลักของเอ ที่จะต้องได้รู้ได้เห็น ว่าดาร์เรนจะใส่ชุดไหน ทำผมทรงอะไร คิ้วจะเบี้ยวมั้ย.. คอนเสิร์ตดาร์เรนครั้งนี้ ทำให้สะอึกน้ำลายตัวเอง พร้อมทั้งเขกหัวตัวเองว่าทำไมเราถึงมองข้ามความสามารถจริงของเค้าไปได้ ดาร์เรนรักคนฟังของเค้าผ่านตัวกลางอย่างดนตรี เอจะรักในดนตรีของเค้าเเทนที่จะเป็นอย่างอื่นที่ฉูดฉาดเเละไม่จริงค่ะ จาก : น้องเอ - 23/07/2006 01:49

ข้อความ : ขอชื่นชมจริงๆ ค่ะว่าเขียนได้ดีเหลือเกิน ... คงไม่ต้องบอกเลยว่าครั้งนี้เป็นคอนเสิร์ตที่ประทับใจมากเป็นอันดับต้นๆ ในชีวิต (หรืออาจเป็นอันดับแรกด้วย...) ดาร์เรนช่างยอดเยี่ยมมม พูดถึง IKILY เวอร์ชั่นนั้น สำหรับตัวเองแล้ว ดาร์เรนทำให้รู้สึกเหมือนว่าทุกคนในที่นั้นเป็นคนพิเศษ เหมือนดาร์เรนตั้งใจทำให้ ทั้งๆ ที่ถ้าร้องธรรมดาแบบปกติจะง่ายกว่าเพราะร้องมาไม่รู้กี่พันรอบในชีวิตแล้ว สรุปก็คือชอบค่ะ สำหรับตัวเองที่ประทับใจมากอีกช่วงคือช่วง The Lover After Me เพราะเป็นเพลงที่ชอบ พอดาร์เรนเลือกมาร้องด้วยในคอนเสิร์ตครั้งนี้ก็ดีใจมากๆ เลยค่ะ ยังไงก็รักดาร์เรนเหมือนเดิมค่ะ ไม่มากขึ้นและไม่น้อยลง ^___^ ปล. ส่วน D. Jones ไม่ได้ลืมค่ะ แต่ I must move on. ฮ่าๆๆ จาก : วีวี่ - 23/07/2006 17:40

ข้อความ : ขอบคุณมากค่ะวีวี่ ดีใจที่มีคนมาช่วยเเชร์ความประทับใจค่ะ อ่านไปเเล้วนึกถึงช่วงเวลานั้นมั้นก็ทำให้ยิ้มออกมาได้จริงๆ จาก : น้องเอ - 23/07/2006 21:34

ข้อความ : น้องเอ review ได้ดีมากกกกก Darren เป็นศิลปินที่สร้างสรรค์ เพลงหลายเพลง จะต้องเอามาอะเร้นจ์ใหม่ ให้แฟนๆ ได้ชมความสด ในคอนเสิร์ทสุดพิเศษของเค้าเสมอๆ คอนเสิร์ทของ Darr จึงน่าติดตามไม่สิ้นสุด อยากชมแล้ว ชมอีกอยู่เรื่อยไป เห็นด้วยกับน้องเอ ที่ Robert ก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้คอนเสิร์ทนี้มันส์ และสมบูรณ์แบบ พี่เองยังละสายตาจาก Darren มาดู Robert โขกคีย์บอร์ดบ่อยๆ Darren ร้องเพลงไหน พี่ก็ปลื้มทุกเพลง เพราะเป็นเพลงโปรดทุกอัลบัมเลยหละ จาก : P'So - 24/07/2006 22:53

ข้อความ : yEAH !...... NONG A come back ใช่เลย น้องDarr น่ะ ร้องจากหัวใจแท้ๆ ของเขาเลย จาก : p'lINA - 25/07/2006 11:37