หัวข้อ : รักที่อยากลืม ข้อความ : ฝนเอย..จงเป็นพยาน ข้าขอวานได้เมตตา จงได้ทำให้ใจข้า ได้ร้างรา...ลืมรักลง จงได้ทำให้ใจข้า ได้ร้างรา..ลืมรักลง.. ------------------- หลายเดือนแห่งความดีที่สั่งสม ได้เพาะบ่มหน่อรักอัครฐาน ขณะมวลมาลีจะคลี่บาน รถไฟผ่านเที่ยวท้ายหายลับตา ไม่มีคนพรวนดินถวิลหวัง ดอกรักหมายสะพรั่งก็แปร่งปร่า ไม่โทษเดือนโทษดาวสกาวฟ้า เพราะเราช้าฝนฉ่ำน้ำท่วมโคน กลายเป็นรักรากเน่าเขาลืมสิ้น ที่ปลายลิ้นหวานรัวเพียงหัวโขน เสียดายความอาทรที่อ่อนโอน ไฟรักโชนโชติเห็นเป็นไฟลวง ฝนจะพรำน้ำตาไร้ค่าแล้ว ไม่มีแก้วกลางใจให้ใครห่วง หากจะลืมกันได้จะไม่ทวง ขอคืนดวงใจช้ำอย่าย่ำยี... จาก : แก้วราตรี - 09/10/2006 01:20

ข้อความ : สงสารนัก"รักเอ๋ย"เคยชูช่อ เหลือซาก"กอ"ริมทางข้างวิถี เคยสดชื่นยืนต้นบนธานี ในวันนี้ที่เห็นเป็นตำนาน ต้องฝนฉ่ำซ้ำซ้อนชอนรากแก้ว มิเหลือแวววิไลให้กล่าวขาน นึกถึงคนเคยรักสลักมาน เคยฝากสาส์นส่งให้ไม่ขาดตอน เมื่อต้นรักกลับกลายไปเป็นอื่น มิต้องฝืน"อาลัย"ใจทอดถอน อโหสิกรรมให้ไม่แง่งอน ไม่ต้องมาอาทรเหมือนก่อนเคย ไปเถิดไปตามจิตเลิกคิดห่วง มิทักท้วงถ่วงไว้ใครเฉลย เชิญปลูกรักต้นใหม่ไว้ชมเชย ลืมไปเลย"ถ้าทำได้"ไม่ว่ากัน จาก : สุกรวดี - 09/10/2006 04:08

ข้อความ : ณ เงาร่ม แมกไม้.. ใช้กั้นฝน น้ำตาล้น เอ่อนอง ..ครองโศกศัลย์ สะเทือนอก สะทกกาย .. สะท้อนพลัน อดีตนั้น ล่วงพ้น .. ทนเดียวดาย ใต้ร่มไม้ ร่มนี้ .. เคยมีเขา อิงอกเรา เคล้าคลอ .. พนอหมาย กาลหมุนเวียนเปลี่ยนผันสัมพันธ์คลาย ขวัญสลาย หายลับไม่กลับมา จาก : สาระศิริ - 09/10/2006 05:25

ข้อความ : [center] "......ฟ้าแลบดูแวบวับ แปลบปลาบต้องหลับตา เหมือนดั่งนภาร้าวราน ตัวพี่ร้าวอุราช้านาน ด้วยความรักทรมาน อกเอ๋ยยิ่งคิดยิ่งร้าว....ราน รักกำซ่านทรวงใน....." (สุนทราภรณ์..."ฟ้าคลุ้มฝน"...) จาก : เฟื่อง..คนฟังเพลง..นะจ๊ะ.. :) - 09/10/2006 19:24

ข้อความ : เมื่อฝนร่ำน้ำหลากจากถิ่นเหนือ แรงลมเอื้อไอรักฝากมาหา จากน้ำน่านผ่านเข้าเจ้าพระยา ไม่มีสารผ่านฟ้ามาเช่นเคย น้ำเจิ่งทั่วหัวใจให้เป็นห่วง เธออยู่ห้วงแห่งไหนหนอใจเอ๋ย สบายดีหรือไรลืมไปเลย หรือสังเวยน้ำล้นสู่วนวัง รู้ทั้งรู้เธอไม่ใส่ใจแล้ว ขอเป็นแก้วราตรีที่สิ้นหวัง เพียงให้เธอเป็นสุขเหมือนทุกครั้ง จะรักชัง...ไม่ว่า...อย่าลืมกัน จาก : แก้วราตรี - 10/10/2006 01:23

ข้อความ : ไปรณียที่รัก"ใช่พักร้อน" ยังมีเรือสองตอนช่วยผ่อนผัน ยังคงทำหน้าที่ทุกวี่วัน หากปิดกั้น....คำข้อ...ก็จนใจ หากส่งสาส์นผ่านไปในวิถี ย่อมจะมีตอบมาอย่าสงสัย หากส่งลึกสู่ห้วงกลางทรวงใน จะมีใครรับรู้....คิดดูเอง จาก : สุกรวดี - 10/10/2006 20:20

ข้อความ : ไปรษณีย์ที่รักฝากถามข่าว น้ำท่วมข้าวนาไร่ใช่นอนเขลง จากพิจิตสาวงามตามเนื้อเพลง จะวังเวงเหว่ว้าเอกากาย รวมถึงเกาะอังกฤษชีวิตหวัง สิ้นมนต์ขลังสัมพันธ์พลันสิ้นสาย จากลุ่มเจ้าพระยามาทักทาย จะดีร้ายอย่างไรไม่แจ้งความ ฝนไม่ซาฟ้าไม่ใสคนไกลแสน มิใช่แฟนแต่กล้าฝากมาถาม ด้วยแหนหวงห่วงหาทุกครายาม ฝากติดตามเติมใจไปเยี่ยมเยียน สังคมเป็นไฉนไม่สับสน คิดถึงคนคู่คิดเคยขีดเขียน หรือเธอมุ่งหมายมั่นติดการเรียน หรือเธอเปลี่ยนแปลงไปสิ้นใยดี เราบ้านนอกคอกนาหน้ากรำแดด เธออยู่แวดวงเด่นเป็นศักดิ์ศรี เป็นอาจารย์หวานจิตติดดีกรี ลืมแล้วนี่...คนซื่อที่ชื่อดาว... จาก : เกสรดาว - 10/10/2006 23:16