เว็ปรุ่นเราเข้าได้อีกครั้งแล้ว

ข้อความ : ------------กำหนดการพิธีพระราชทานปริญญาบัตร ประจำปีพุทธศักราช 2546----------------------
1. ลงทะเบียน 16 มิ.ย. – 11 ก.ค. 2546 ณ สำนักทะเบียนและประมวลผล (ลงทะเบียนแทนได้)
ผู้ที่จบการศึกษาภาคฤดูร้อน ลงทะเบียน 30 มิ.ย. – 11 ก.ค. 2546
1.1 นิสิตบัณฑิตวิทยาลัย ปริญญาตรีภาคพิเศษ วิทยาลัยการชลประทาน และวิทยาเขตศรีราชา ชำระเงินคนละ 600 บาท
1.2 นิสิตปริญญาตรีภาคปกติ ไม่ต้องชำระค่าธรรมเนียม โดยโอนค่าประกันของเสียหายมาเป็นค่าธรรมเนียมปริญญาบัตร
2. วันซ้อมย่อย ซ้อมใหญ่ วันพิธี (วันพิธีจริง ห้ามนำรถยนต์เข้ามาในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์)

---------------วันพิธีจริง 17 กรกฎาคม 2546 ----------------------
ตั้งแถวจัดขบวนเวลาประมาณ 11.30 น.
ณ อาคารศูนย์เรียนรวม 3 (เวลาอาจเปลี่ยนแปลงได้ ขึ้นอยู่กับ เวลาที่กรรมการฝึกซ้อมนัดหมาย)

------------ข้อปฏิบัติสำหรับบัณฑิตที่จะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ประจำปี พ.ศ. 2546-----------------------
1. ผู้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรทุกคน จะต้องเข้ารับการฝึกซ้อมรับพระราชทานปริญญาบัตร และจัดขบวนอย่างครบถ้วน ตามที่คณะกรรมการฝ่ายฝึกซ้อมและจัดขบวนกำหนด โดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ
2. การฝึกซ้อมย่อยและฝึกซ้อมใหญ่ ผู้เข้ารับการฝึกซ้อมทุกคนจะต้องเข้ารับการฝึกซ้อมตามเวลาอย่างเคร่งครัด รายละเอียดให้เป็นไปตามกำหนดการ
3. ผู้เข้ารับการฝึกซ้อมจะต้องนำบัตรประจำตัวที่ออกให้โดยส่วนราชการมาด้วยทุกครั้ง
4. การแต่งกาย
วันซ้อมย่อย บัณฑิตปริญญาตรีหญิง มหาบัณฑิตหญิง ดุษฎีบัณฑิตหญิง แต่งกายสุภาพ ไม่สวมกางเกง ไม่สวมรองเท้าแตะ บัณฑิตปริญญาตรีชาย มหาบัณฑิตชาย ดุษฎีบัณฑิตชาย แต่งกายสุภาพ ไม่สวมรองเท้าแตะ
วันซ้อมใหญ่ บัณฑิตปริญญาตรีหญิงแต่งกายชุดนิสิต มหาบัณฑิตหญิง ดุษฎีบัณฑิตหญิง บัณฑิตปริญญาตรีชาย มหาบัณฑิตชาย และดุษฎีบัณฑิตชายแต่งกายสุภาพ กับจะต้องนำครุยและหมวกวิทยฐานะมาด้วย
วันพระราชทานปริญญาบัตร ผู้ที่จะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร จะต้องสวมครุยและหมวกวิทยฐานะ โดยชายครุยวิทยฐานะจะต้องอยู่สูงกว่าพื้น 1 ฟุตพอดีเมื่อยืนตรง เพื่อความเรียบร้อยงามตาของขบวน ไม่สวมเครื่องประดับ เช่น ต่างหู แหวน กำไล ฯลฯ ไม่ติดดอกไม้หรือเครื่องประดับใดๆบนครุยวิทยฐานะ ยกเว้นเหรียญเกียรตินิยม ให้ประดับบริเวณหน้าอกด้านซ้าย
บัณฑิตหญิง สวมชุดนิสิตติดกระดุมคอเสื้อ มหาบัณฑิต ดุษฎีบัณฑิตหญิง แต่งชุดสุภาพ เสื้อแขนสั้นสีขาว กระโปรงไม่ยาวกว่าครุยวิทยฐานะและไม่สั้นเกินไป สวมถุงน่องสีเนื้อ รองเท้าหุ้มส้นสีดำ ไม่มีลวดลาย พื้นยางหรือพื้นหนัง ไม่มีโลหะที่พื้นและส้นรองเท้า
บัณฑิตชาย ไว้ผมสั้น ทรงผมเรียบร้อย ไม่สมควรไว้หนวดและเครา สวมชุดสากลสีเข้มแต่ไม่ควรเป็นสีดำ ไม่มีลวดลาย เนคไทด์สีพื้นเข้ม หรือสวมชุดไทยแบบพระราชทานแขนยาวสีเข้ม ไม่มีลวดลาย สวมถุงเท้าสีดำไม่มีลวดลาย และสวมรองเท้าหุ้มส้นสีดำไม่มีลวดลาย พื้นยางหรือพื้นหนังที่ไม่ตอกเกือกม้าหรือโลหะ
ผู้ที่เป็นข้าราชการ อาจใช้เครื่องแบบปกติขาว เครื่องแบบของข้าราชการ ทหาร ตำรวจได้
5. ในวันซ้อมใหญ่และวันพิธีพระราชทานปริญญาบัตร บัณฑิตจะต้องรายงานตัว ต่อคณะกรรมการฝึกซ้อมโดยแสดงบัตรประจำตัวที่ติดรูปถ่ายของตน ซึ่งส่วนราชการออกให้ และบัตรรับรองการฝึกซ้อม ซึ่งคณะกรรมการฝ่ายฝึกซ้อมและจัดขบวนออกให้ ผู้ที่ไม่มีบัตรประจำตัวและบัตรรับรองตามนี้ จะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร
6. ในวันพิธีพระราชทานปริญญาบัตร ถ้าผู้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรมาไม่ทันรายงานตัวตามเวลาที่กำหนด จะถูกคัดชื่อออก และไม่มีสิทธิ์เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร
7. ผู้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจะต้องไม่นำหรือพกสิ่งของต่อไปนี้ ได้แก่ อาวุธทุกชนิด โทรศัพท์มือถือ วิทยุติดตามตัว มีดพก วัตถุใดๆที่อาจก่ออันตรายเข้าไปในห้องพิธี หากตรวจพบจะไม่อนุญาตให้เข้าร่วมพิธีโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ

จาก : ^_____^ - 11/06/2003 09:22

ข้อความ : -----------ปลดแอกหญิงไทย !! เลิกบังคับใช้นามสกุลสามี------------

โดย ผู้จัดการออนไลน์

ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัย มาตรา 12 พ.ร.บ.ชื่อสกุล บังคับหญิงไทยแต่งงานแล้วต้องใช้นามสกุลสามี ขัด ม.30 รัฐธรรมนูญ ที่ให้ทุกคนมีความเสมอภาค เปิดทางให้สตรีไทย จะเลือกใช้นามสกุลของตนเองหรือสามีก็ได้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

นายนพดล เฮงเจริญ เลขาธิการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ เปิดแถลงภายหลังการประชุมตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ในวันนี้ (5 มิ.ย.)ว่า ที่ประชุมตุลาการได้พิจารณาคำร้องของนางพณินทรา ภัคเกษมและคณะ ที่ยื่นผ่านผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า มาตรา 12 ของพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พ.ศ. 2505 มีปัญหาเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญ มาตรา 30 หรือไม่ โดยที่ประชุมได้มีมติ 13 เสียง ต่อ 2 เสียง เห็นว่ามาตราดังกล่าวขัดต่อรัฐธรรมนูญมาตรา 30

ทั้งนี้ ตุลาการเสียงส่วนใหญ่ให้เหตุผลมาตรา 30 ของรัฐธรรมนูญเป็นบทบัญญัติให้คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของชาวไทย ให้ทุกคนมีความเสมอภาคกันในทางกฎหมาย และได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายอย่างเท่าเทียมกันทั้งหญิงและชาย ดังนั้น การจะเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม เพราะเหตุความแตกต่างทางเรื่องเพศและสถานะบุคคลนั้นจะกระทำไม่ได้ อีกทั้งมาตราที่ 6 ของ พ.ร.บ.ขนานนามสกุล พ.ศ.2546 ซึ่งเป็นกฎหมายฉบับแรกเกี่ยวกับชื่อสกุลก็ได้บัญญัติให้สิทธิ์หญิงที่มีสามีแล้ว เลือกให้ชื่อสกุลของตนเองหรือสามีได้ แต่ต่อมาเมื่อมีการแก้เป็น พ.ร.บ.ชื่อสกุลปี 2505 กลับมีการเปลี่ยนแปลงหลักการในเรื่องสิทธิ์การใช้ชื่อสกุลว่าให้หญิงที่มีสามีแล้วต้องใช้ชื่อสกุลของสามี ดังนั้น จึงเห็นว่า มาตรา 12 เป็นการบังคับอันเป็นการริดรอนสิทธิและเสรีภาพ ในการใช้ชื่อสกุลของหญิงมีสามี ทำให้หญิงและชายมีสิทธิในเรื่องการใช้ชื่อสกุลไม่เท่าเทียมกัน เกิดความไม่เสมอภาคกันทางกฎหมาย ด้วยเหตุความแตกต่างในเรื่องเพศและสถานะของบุคคล เพราะสิทธิการใช้ชื่อสกุล ถือเป็นสิทธิส่วนบุคคลของปัจเจกชน ในฐานะเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษย์ที่จะแสดงเผ่าพันธุ์เทือกเถาเหล่ากอของตน ได้โดยมิได้มีการแบ่งแยกระหว่างชายหญิง

นอกจากนี้ ตุลาการยังแสดงความเห็น57’เหตุผลในการปฏิบัติให้แตกต่างกันด้วยเหตุที่ปรากฏในหมายเหตุท้าย พ.ร.บ.ว่า “โดยที่การจดทะเบียน การขอเปลี่ยนชื่อตัว ชื่อรอง ชื่อสกุล และการขอร่วมชื่อสกุลตามกฎหมายเดิม ยังไม่เป็นความสะดวกและไม้เหมาะสมกับสถานการณ์การปัจจุบัน สมควรปรับปรุง เพื่อให้ได้รับความสะดวกรวดเร็ว และเป็นการเหมาะสมยิ่งขึ้นนั้น” หรือเหตุผลทางสังคมที่ว่าเพื่อความสงบสุขในครอบครัวและวัฒนธรรมที่ดี มีมีมาแต่ช้านานไม่ถือเป็นเหตุอันสมควรเพียงพอที่จะมาริดรอนการใช้ชื่อสกุลของหญิงมีสามี จึงมีมติด้วยเสียงข้างมากให้ขัดรัฐธรรมนูญ

ตุลาการเสียงข้างมาก 13 คนประกอบด้วย นายกระมล ทองธรรมชาติ นายจิระ บุญพจนสุนทร นายมงคล สระฎัน นายผัน จันทรปาน นายมานิต วิทยาเต็ม นายศักดิ์ เตชาชาญ นายสุจิต บุญบงการ นายสุธี สิทธิสมบูรณ์ พล.ต.อ.สุวรรณ สุวรรณเวโช นายสุวิทย์ ธีรพงษ์ นางเสาวนีย์ อัศวโรจน์ นายอมร รักษาสัตย์ และนายอุระ หวังอ้อมกลาง ส่วนตุลาการเสียงข้างน้อย 2 คน คือนายจุมพล ณ สงขลา และนายปรีชา เฉลิมวณิชย์ เห็นว่ามาตรา 12 ไม่มีปัญหาเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญมาตรา 30 โดยมีเหตุผลว่าบทบัญญัติดังกล่าวไม่ได้เป็นบทบังคับให้หญิงมีสามีต้องใช้ลื่อสกุลของสามีแต่อย่างใด แต่เป็นเพียงการให้สิทธิแก่หญิงที่มีสามี สามารถใช้ชื่อสกุลของสามีได้ และกฎหมายมาตราดังกล่าวก็ตราขึ้นมาโดยคำนึงถึงความเหมาะสมของวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของคนไทย ในเรื่องความเป็นปึกแผ่น ความมั่นคงของครอบครัวและสังคมอีกด้วย

นายนพดล แสดงทัศนะอีกว่า เมื่อศาลรัฐธรรมนูญ มีคำวินิจฉัยถือว่ามีผลผูกพันในผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องต้องปฎิบัติตามคำวินิจฉัย นับตั้งแต่มีคำวินิจฉัย ซึ่งหากหญิงชายที่จะจดทะเบียนสมรสตั้งแต่วันนี้ (5 มิ.ย.) เจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียนจะบังคับให้หญิงใช้ชื่อสกุลของสามีไม่ได้ แต่ เป็นสิทธิของหญิงว่าจะเลือกใช้ชื่อสกุลของตนเองหรือของสามีก็ได้ เช่นเดียวกับหญิงที่มีสามีและใช้นามสกุลของสามีไปก่อนหน้าที่จะมีคำวินิจฉัยก็สามารถที่จะเปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อสกุลของตนเองได้ ในส่วนของบุตรก็มีสิทธิที่จะเลือกใช้ชื่อสกุลของบิดาหรือมารดาก็ได้ แต่ในปัจจุบันหญิงที่ไม่ปรากฏว่ามีสามีตามกฎหมาย บุตรก็จะใช้นามสกุลของมารดาอยู่แล้ว เว้นแต่มีบิดาเป็นตัวตน บุตรก็มีสิทธิที่จะเลือกใช้ของคนใดคนหนึ่งก็ได้ ซึ่งทางสภาฯ คงจะต้องมีการพิจารณาปรับปรุงแก้ไขกฎหมายเพื่อรับรองสิทธิที่เท่าเทียมกันในเรื่องดังกล่าวต่อไป อย่างไรก็ตาม พ.ร.บ.ฉบับนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกลับคำนำหน้าของหญิงที่มีสามีแล้ว ดังนั้น หญิงที่มีสามีแล้วยังคงต้องใช้คำหน้า “นาง” ตามที่กฎหมายกำหนด

ทั้งนี้ ในส่วนของความเคลื่อนไหวของสภาผู้แทนราษฎร ได้มีการเตรียมเสนอร่างแก้ไข พ.ร.บ.ชื่อบุคคล ทั้งจาก ส.ส.ฝ่ายค้านและรัฐบาล ได้แก่ร่างของพรรคประชาธิปัตย์ที่เสนอโดยนางอัญชลี วานิช เทพบุตร และคณะ และร่างของรัฐบาล คือนางสาวศันสนีย์ นาคพงษ์และคณะ

ข่าว : http://www.manager.co.th/asp-bin/Viewnews.asp?NewsID=2000000020135
ภาพ : ภาพประกอบจาก fw.mail < ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อข่าว >

วันที่ 6 มิถุนายน 03 (19:55)

จาก : เยี่ยมเลย จาได้รีบๆแต่งมั่ง - 11/06/2003 09:41

ข้อความ : ----------อ่านแล้วอย่าตกใจนะ เราน่ะตกใจ ทำไมเด็กยุคนี้เค้าเป็นกังถึงขนากนี้แย้วเหยอ-----------------------
----------จี้ฟ้องร้านตัดผมล่าง ชี้"อนาจาร" ละเมิดเพศเด็กสาว---------------

ครูหยุยจี้จัดการร้านตัดผมล่าง ชี้ช่างผู้ชายไปซอยผมล่างของเด็กสาวถือว่าเป็นเรื่องละเมิดทางเพศ เข้าข่ายอนาจาร ถึงแม้ว่าเด็กที่มีอายุเกิน 15 ปีก็ถือว่าผิดกฎหมายแม้เด็กจะยินยอมก็ตาม รัฐต้องเข้าไปควบคุมถ้าไม่มีร้ายซอยผมล่าง เด็กก็หายที่ตัดไม่ได้ ระบุทุกวันนี้วัฒนธรรมไทยถูกเรื่องเซ็กซ์กลืนไปหมดแล้ว เป็นวัฒนธรรมเลียนแบบ เปิดพ็อกเก็ตบุ๊กมือปราบสายเดี่ยวของ"ประชา มาลีนนท์"เจอเรื่องสุดสลดแม่เล้าเยาว์วัย หานศ.สาวม.ชื่อดังไปขายตัวถึงมาเลย์ อีกเรื่องที่มท.2 ประสบมากับตัวครูหนุ่มในคราบพ่อเล้า

จากกรณีนายประชา มาลีนนท์ รมช.มหาดไทยออกหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊กเรื่องมือปราบสายเดี่ยว ซึ่งเป็นรายงานผลของการจัดระเบียบสังคม และบันทึกข้อมูลที่ลงตรวจสถานบริการและสถานบันเทิงต่างๆ มีทั้งเรื่องแปลกๆ โดนเด็กสาววัยรุ่นแซวหน้าตาเฉยว่า

"ถามจริงๆ เถอะ ประชานี่ ไม่ดมฉี่พวกหนูก่อนนอนนี่ นอนไม่หลับหรือไง" รวมทั้งกรณีที่วัยรุ่นสาวนักเที่ยวตัดแต่งผม "ข้างล่าง" เป็นรูปใบโพ ข้าวหลามตัด ดอกจิก โชว์อวดตอนโดนตรวจฉี่ นอกจากนี้ทีมงานของมท.2 ยังระบุว่าทรงผมล่างที่สาวโจ๋ฮิตกันมากเป็นทรงก้นหอย ทำสีไฮไลต์ ราคาค่าตัดก็แพงถึง 8 พันบาท หากทรงธรรมดาแค่ 4 พันบ้าน ตัดที่ร้านย่านสุขุมวิทและอินทรมะระ เป็นร้านชื่อภาษาฝรั่งเศส ช่างที่ตัดก็เป็นผู้ชาย มีคนไปใช้บริการกันแน่นร้านทุกวัน ตามที่เสนอข่าวไปแล้วนั้น

เมื่อวันที่ 1 มิ.ย. นายวัลลภ ตังคณานุรักษ์ ประธานมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก กล่าวว่า ภาพที่ออกมาเกี่ยวกับเด็กที่นิยมไปตัดผมในส่วนล่างนั้น สะท้อนให้เห็นหลายอย่างว่ามีช่องว่างระหว่างครู พ่อแม่ ที่ยังไม่รู้ปัญหาและการดูแลที่สมบูรณ์กับเด็กยังทำไม่เต็มที่ อีกทั้งยังติดตามแก้ไขปัญหาไม่ถูกจุด สิ่งที่เด็กทำเพราะต้องการเป็นจุดเด่น แม้จะอยู่ในที่ลับแต่มันหมายถึงว่าเด็กหมกมุ่นในเรื่องเพศมากเกินไป เด็กที่ทำเป็นเพราะไม่เคยมีปมเด่นในตัวเอง ไม่ได้รับความยุติธรรม หรือรู้สึกแพ้มาตลอด นอกจากนี้เกิดเพราะเพื่อนชวน และกลัวว่าจะตกยุค ไม่ทันสมัย แสดงให้เห็นว่าปัจจุบันเราไม่มีฐานรากในเรื่องของวัฒนธรรมแล้ว เพราะการนิยมไปตัดผมล่างแบบนี้ ตนเชื่อว่าไม่ได้เกิดจากที่เด็กคิดเอง เป็นเรื่องของการเลียนแบบมา แต่เลียนแบบจากไหนนั้นไม่ทราบ ซึ่งเท่ากับว่าวัฒนธรรมของเราถูกกลืนเรื่องเพศสนิทแล้ว เรื่องนี้หากจะแก้ปัญหาควรทำความเข้าใจกับวัยรุ่น อย่าใช้คำว่าไม่ดี ห้ามหรือไม่ควร แต่ต้องดูที่พฤติกรรม หากเด็กขาดความอบอุ่นก็เข้าไปเติม หรือขาดด้านวัฒนธรรมก็เข้าไปเสริม

นายวัลลภ กล่าวต่อว่า เรื่องนี้ตนทราบว่ามีการทำกันมานานแล้ว ก่อนที่มท.2 จะออกมาเปิดเผย และเชื่อว่ายังมีอะไรที่แอบแฝงอีกมาก โดยเน้นไปที่เรื่องเพศที่เรายังไม่รู้อีกเยอะ ปัญหาขณะนี้เรื่องของเด็กก็รุนแรงมากอยู่แล้ว ถ้าเป็นเช่นนี้ในอนาคตก็จะรุนแรงมากไปอีก คนที่อยู่ใกล้เด็กควรใช้วิธีสังเกตเด็กเพื่อเข้าไปแก้ปัญหาเช่น ลักษณะการใช้เงิน กลุ่มเพื่อน หรือถ้าไปสักในส่วนลับเด็กก็ต้องแสดงอาการเจ็บให้เห็น ทั้งนี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรเข้าไปแก้ไข เพราะหากไม่มีธุรกิจที่ทำเพื่อผลกำไรแบบนี้ออกมาเด็กก็จะไม่ไปตัด กระทรวงศึกษาต้องเข้าไปแก้ไข กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงวัฒนธรรมน่าจะหารือร่วมกันถึงการแก้ปัญหาช่องว่างระหว่างเด็กกับผู้ปกครอง ขณะที่กระทรวงมหาดไทยให้เข้าไปดูกรอบของกฎหมาย ส่วนกระทรวงการคลัง กระทรวงพาณิชย์ให้เข้าไปดูแลธุรกิจที่เปิดขึ้นมาเฉพาะกิจ เน้นเรื่องการเสียภาษี คิดว่าจะช่วยคุมธุรกิจประเภทนี้ให้หมดไปได้

"ต้นเหตุถ้าไม่มีธุรกิจตรงนี้ เด็กวัยรุ่นก็คงไม่เข้าไปทำ คนที่ทำธุรกิจควรดูความเหมาะสม ไม่ใช่ทำธุรกิจเพื่อผลกำไรอย่างเดียว การทำแบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องละเมิดทางเพศ หรืออย่างน้อยที่สุดก็เป็นการอนาจาร ถึงแม้ว่าเด็กที่มีอายุเกิน 15 ปี แต่ยังอยู่ในเกณฑ์เป็นเยาวชนก็ถือว่าผิดกฎหมาย เพราะถือว่าไปแตะต้องตัวเด็ก ถึงแม้เด็กจะยินยอมก็ตาม จุดนี้บ่งบอกให้เห็นว่ากลไกการควบคุมธุรกิจล้า ถ้าควบคุมได้เหตุการณ์ก็คงไม่เกิด ผมอยากให้ผู้ปกครองของเด็ก เอาผิดทางกฎหมายกับธุรกิจประเภทนี้ ยกเว้นเป็นเรื่องส่วนตัวที่เด็กตัดเอง ไม่มีธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง เด็กที่ไปตัดหรือสักในที่ลับ ยังไงก็ต้องอยากอวดอยากโชว์ ซึ่งอาจจะไม่อวดเฉพาะเพศเดียวกัน อาจจะอวดกับเพศตรงข้ามหรือแฟนก็จะทำให้เกิดปัญหาการละเมิดทางเพศตามมา และกลายเป็นปัญหาอาชญากรรมตามมาอีก" นายวัลลภ กล่าว

นายวัลลภ กล่าวด้วยว่า ไม่อยากให้หน่วยงานของรัฐมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติธรรมดา ไม่เช่นนั้นจะยากต่อการแก้ไข อย่าใช้วิธีกวดขันเมื่อเกิดเหตุเรื่องหนึ่งเรื่องใดขึ้นมาเช่น กรณีสายเดี่ยวก็จะห้ามในช่วงนั้น พอมีกรณีการตัดผมล่างเป็นรูปต่างๆก็จะออกมาห้ามอีก วิธีนี้ก็จะทำให้เกิดปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก ควรมีการแก้ไขอย่างต่อเนื่องเช่นการปฎิรูปการศึกษา อย่ามุ่งเน้นให้เด็กเก่งอย่างเดียวต้องแก้ปัญหาให้เด็กด้วย ถ้าเด็กเกิดอาการเหงา ว้าเหว่ หรือกลัว เพิ่มพื้นที่ที่เป็นแหล่งกิจกรรมสร้างสรรรค์ให้กับเด็กมากขึ้นเช่น ชมรมดนตรี ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม หรือบริการด้านกีฬา โดยพยายามให้เด็กเสียเงินน้อยที่สุดในการทำกิจกรรมเหล่านี้

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายประชายังเขียนในพ็อกเก็ตบุ๊กเล่มนี้ถึงพฤติกรรมของครูผู้ชายคนหนึ่งซึ่งไม่เหมาะสม ไม่เหมือนกับเป็นครู ว่า "...แต่สิ่งที่ผมหดหู่ใจมากที่สุดคือมีเด็ก(อายุต่ำกว่า 18 ปี) บางส่วนจำนวน 8 คน ให้ผู้ปกครองมารับ กลับกลายเป็นครู (ฝ่ายกิจกรรมพิเศษ) เด็กทั้ง 8 คนเป็นนร.ชั้นปี1 ของโรงเรียนพาณิชยการแห่งหนึ่งแถวบางเขน เด็กทุกคนแทนที่จะมีเบอร์โทรศัพท์พ่อแม่หรือญาติ กลับมีแต่เบอร์ของครูคนนี้ 1 ใน 8 ของเด็กพยายามติดต่อแม่แต่แม่ไม่อยู่บ้าน อีกคน 1 บอกว่าติดต่อน้า พอมาถึงกลายเป็นเพื่อนบ้านแฟลตอยู่ห้องติดกัน สำหรับ 6 ใน 8 คนติดต่อครูให้มาเป็นผู้ปกครองรับตัวไป ลักษณะครูดูจะอายุไม่เกิน 30 ปี มีบัตรแสดงเป็นครูจริงแต่อยู่ฝ่ายกิจกรรม ลักษณะท่าทางไม่น่าจะเป็นครู อาจารย์ในทีมงานของผมบอกว่าบุคลิกภาพไปทางพ่อเล้าหรือคนคุมเด็กมากกว่า ผมเลยมอบหมายภารกิจส่งต่อให้กองสวัสดิภาพเด็กและเยาวชนดำเนินการตรวจสอบ

จากการสัมภาษณ์ครูคนนี้ท่าทางไม่เหมาะสมกับความเป็นครู นอกจากนั้นเด็กๆเหล่านี้ ทุกคนมีโทรศัพท์มือถือคนละ 2 เครื่อง 6 คนที่ครูชายคนนี้มารับตัวไปนั้นผู้ปกครองอยู่ต่างจังหวัด และเด็กทั้ง 6 คนพักอยู่รวมกันในแฟลตเดียวกัน 3 ห้องติดกัน เด็กๆ เล่าว่าครูคนนี้อนุญาตให้มาเที่ยวเนื่องจากเป็นวันเด็ก และครูจะเป็นผู้ปกครองให้ทุกเรื่อง วิธีการสื่อสารระหว่างเด็กกับครูคนนี้เหมือนเจ้านายกับลูกน้องมากกว่าครูกับนักเรียน แต่หากกล่าวอย่างตรงไปตรงมาเด็กเหล่านี้ทั้ง 6 คนไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไร และกลับเห็นว่าครูเป็นคนที่เข้าใจพวกตนอย่างดี ในทีมงานหลายคนก็ยังมีความข้องใจและถามไถ่กันในทีมงานในความเห็นคล้ายๆกันว่า จริงๆแล้วไม่รู้ว่าเป็นครูหรือพ่อเล้าในคราบครู"

ตอนหนึ่งในหนังสือเล่มนี้ นายประชาเขียนถึงเรื่อง "แม่เล้า...เยาว์วัย" ว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องจากบันทึกสัมภาษณ์และเรื่องราวของชุดเฉพาะกิจของผมที่ไปปฏิบัติภารกิจ ณ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผลการตรวจครั้งนั้นพบนักเที่ยวปัสสาวัสีม่วงเป็นหญิง 13 คนและชาย 14 คน ผู้หญิงทุกคนสารภาพว่าแขกใส่เบียร์ให้ดื่ม ที่น่าสนใจอยู่ที่ผู้หญิงอายุเพียง 21 ปีหน้าตาดี พยายามขอเข้ามาเยี่ยมเพื่อนในบริเวณที่กักตัวชั่วคราว เพื่อนำน้ำและอาหารมาให้เพื่อน ทีมงานสังเกตุแล้วน่าจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลเลยสัมภาษณ์เชิงลึกรายตัวกับเพื่อนๆที่ถูกหญิงสาวคนนั้นมาขอเยี่ยม พบความจริงว่าหญิงสาวทั้ง 3 อยู่ในความดูแลของหญิงสาวอายุ 21 ปี สมมติว่าชื่อ"อ๋อ" จะติดต่อผ่านแขกที่อยู่ในเครือข่ายของตนว่าต้องการผู้หญิงที่มีคุณลักษณะ(สเป๊ก)แบบใด ราคาค่าบริการเท่าไหร่ จะอยู่บริการติดต่อกันนานเท่าใด มีความสามารถพิเศษอะไรบ้าง

เมื่อพบคุณลักณษะตามที่แขกต้องการ อ๋อก็จะเข้าไปทาบทามและตกลงราคาค่าใช้จ่ายต่างๆ กรณีหญิงสาวทั้ง 3 คนเพิ่งอายุครบ 20 ปี เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเอกชนมีชื่อแห่งหนึ่ง เมื่อทีมงานสัมภาษณ์ก็ทราบว่าได้รับการติดต่อจากอ๋อทางโทรศัพท์มือถือ และอ๋อเดินทางมารับจากกรุงเทพฯโดยตกลงราคาค่าใช้จ่ายและจ่ายเงินล่วงหน้า 50 เปอร์เซ็นต์ จากการสอบถามเชิงลึกทั้ง 3 คนจะได้รับค่าบริการ 15,000 บาทบริการ 10 วัน "อ๋อจะได้รับ 5,000 บาทค่าดำเนินการ โดยจ่ายล่วงหน้าที่กรุงเทพฯ 5,000 บาท เมื่อแขกส่งกลับให้อีก 5,000 บาท ในกรณีที่แขกทิปหรือมอบอะไรพิเศษจะเป็นเรื่องของพวกเรา" เมื่อทีมงานถามว่าครูอาจารย์ เพื่อนๆ พ่อแม่ไม่รู้เรื่องหรื ก็ได้คำตอบว่า "ไม่รู้หรอกเพราะมันไกล แล้วที่นี่ก็มักเป็นแขกมาเลย์หรือจีน จบแล้วก็จบกันไป ได้เงินก็กลับกรุงเทพฯ"

อีกคนบอกว่า "บอกแม่ว่ามาเที่ยงใต้กับเพื่อนๆ 10 วัน แม่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพราะปกติก็ต่างคนต่างอยู่อยู่แล้ว" ถามถึงพ่อก็ได้คำตอบว่า "ไม่มีพ่อ ไม่เคยเห็นพ่อ เพราะพ่อแม่แยกกันตั้งแต่เล็ก หนูเองก็ยายเลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก เพิ่งมาอยู่กับแม่ตอนจบม. ไม่สนิทกัน แล้วเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรหนูมากมาย" เมื่อถามถึงอ๋อก็ได้รับคำตอบว่า "อ๋อเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยเป็นคนหาแขกให้...เขาทำมานานแล้ว ไว้ใจได้ดูแลดี เป็นห่วงใย ไม่เบี้ยวค่าตัว ตรงไปตรงมาไม่เอาเปรียบ"

"อ๋อเขาทำมานานแล้วค่ะ เขาก็เคยเป็นแบบพวกหนู ต้องหาแขกเอง เดี๋ยวนี้อ๋อเขาหาให้ แล้วเราเลือกได้ เมื่อตกลงใจไปอ๋อเขาจ่ายสตางค์ให้ล่วงหน้า 5,000 บาทพร้อมตั๋วเครื่องบิน เสร็จงานครบ 10 วันก็ได้ 5,000 บาทพร้อมตั๋วกลับกรุงเทพฯ นี่พรุ่งนี้ก็ครบแล้ว มาถูกสอบเสียก่อน พี่ หนูจะได้กลับบ้านไหมถ้าเล่าหมดเลย ... ที่มอ.(มหาวิยาลัย) ก็ทำกันมาก เห็นหน้าก็รู้ๆ กั บางทีก็แนะนำแขกให้กัน บางทีก็กลัวโดยเฉพาะแขกชวนไปประเทศเขา(มาเลเซีย) กลัวว่าจะไม่ได้กลับ แต่ก็เสี่ยงเพราะอยากไปมาเลย์ ก็ปลอดภัยไม่มีอะไร"

"ไม่อายหรอกค่ะ ไม่รู้ใครรู้ แล้วก็ไม่ได้ปล้นใครมา เราแค่เป็นเพื่อนเที่ยวชั่วคราว เก็บเงินไว้ลงทุน มีเงินก็ไม่มีใครยุ่ง ... แรงไปมั้งพี่ พี่ว่าเขาเป็นแม่เล้า หนู่ไม่เรียกอย่างนั้นนะ พูดยังไงดี เหมือนพี่เลี้ยง เหมือนผู้จัดการน่ะ สอนแนะนำให้ว่าแขกคนไหนชอบอะไร แต่งตัวอย่างไร พวกหนูได้มากกว่าอ๋อเขาอีก คนอื่นๆ น่ะหักเปอร์เซ็นต์จากที่แขกให้ แต่อ๋อเข้าไม่ ถือว่าเป็นความสามารถของพวกเราเอง"

ยังมีอยู่ตอนหนึ่งที่นายประชาเล่าถึงประสบการณ์ไปตรวจสถานอาบอบนวดแห่งหนึ่งว่า "กรณีนี้เป็นเกร็ดเพิ่มเติมที่ผมได้รับทราบจากทีมงานของผมที่ได้รับความรู้จากหมอนวด หรือหญิงขายบริการจากสถานอาบอบนวด ผมเห็นว่าฟังแล้วมีประโยชน์ก็เลยอยากเล่าสู่กันฟัง โดยหมอนวดอาวุโส(อายุ 51 ปี) สอบสูตรการครองเรือนไว้ 4 หลัก คือ หลักการไม่รู้ หลักการไม่เห็น หลักการไม่สงสัย หลักว่าสามีไม่ใช่คนของเราคนเดียว โดยสรุปก็คือ ผู้หญิงฉลาดต้องแกล้งโง่ ทำไม่รู้เสียบ้าง แม้ว่าสามีไปกับใครก็ทำเป็นไม่เห็น และสุดท้ายเมื่อสามีออกจากบ้านก็เป็นคนสาธารณะ (ของคนอื่น) และให้ข้อคิดว่า ผู้ชายเหมือนลูกชายคนโต

... มนุษย์ไม่มีอะไรมาก หิวก็กิน ง่วงก็นอน ร้อนก็อาบน้ำ สำหคัญว่าหิวแล้วกินอะไรอร่อยไหม ง่วงนอน นอนกับใคร สุขใจปลอดภัยไหม คงไม่มีใครนอนด้วยความหวาดระแวง เมื่อร้อนกายก็อาบน้ำ ร้อนใจก็แก้ไขปัญหานั้นให้ใจสบาย และถ้าจะสอนลูกหลานชายก็สอนง่ายๆ คือ เรียนให้จำ ทำให้จริง ห่างผู้หญิง อิงผู้ใหญ่ ไม่ไฝ่อบายมุข ... ชีวิตไม่ใช่แป๊ปซี่ จึงไม่มีอะไรดีที่สุด"

ข่าว : http://www.matichon.co.th/khaosod/khaosod.php?sectionid=0301&;searchks=''&sk=''&s_tag=03p0101020646&day=2003/06/02&show=1
ภาพ : ภาพประกอบจาก fw.mail < ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อข่าว >

วันที่ 3 มิถุนายน 03 (16:54)

จาก : ู^_____^ - 11/06/2003 09:44

ข้อความ : "ระเบิดอกภูเขาไฟ “ตั๊ก บงกช” กับ ผู้ชายทั้ง 7"

ถ้าพูดถึงเด็กอายุ 18 วัยนี้น่าจะอยู่ในช่วงเริ่มจะเป็นสาว พึ่งจะได้เข้ามหาวิทยาลัย พึ่งจะได้ไปอยู่หอพักที่ไกลหูไกลตาพ่อแม่ ทำให้พึ่งจะมีโอกาสได้วี๊ดวิ้วกับเพศตรงข้ามได้มากขึ้น

แต่สำหรับสาว 18 อย่าง “ตั๊ก บงกช” ขอบอกว่าเรื่องพวกนี้....เด็ก...เด็ก เพราะเธอคนนี้อายุเพียงแค่ 15 ก็เริ่มมีข่าวกิ๊กกั๊กกับผู้ชายแล้ว เรียกว่าเป็นข่าวตั้งแต่แหย่ขาเข้าวงการเลยทีเดียว

“ตั๊กเข้าวงการด้วยความบังเอิญ คือมีวันหนึ่งตั๊กไปเดินเซ็นทรัลลาดพร้าวและก็ไปเจอกับพี่ปื๊ด(ธนิตย์ จิตต์นุกูล)พอดี แล้วพี่เค้าก็เดินเข้ามาบอกว่าตอนนี้เค้ากำลังจะสร้างหนังเรื่องบางระจัน เค้าอยากได้หน้าไทย ๆ แต่ต้องตัดผมได้และก็ให้เบอร์กับนามบัตรไว้”

“ตั๊กก็เข้าไปเทสต์แต่เกือบจะไม่ได้อยู่แล้วเพราะทางทีมงานของเค้าค่อนข้างเยอะ การที่จะเข้าถึงตัวผู้กำกับยาก ตั๊กก็บอกไปว่าพี่ปื๊ดให้มาเทสต์ เค้าก็เหรอเออ ๆ เทสต์ไปละกัน คือเค้ากะจะเอาเด็กของเค้าไง และเค้าก็ไม่เอาเทปของตั๊กไปให้พี่ปื๊ดดู แต่ทีนี้พี่ปื๊ดจำตั๊กได้เค้าก็ถามหาใหญ่เลยว่าตั๊ก บงกชล่ะ ผู้หญิงหน้าคมๆ ตาโตๆ มาเทสต์ไหม ทีมงานก็บอกไม่มี พี่ปื๊ดก็เลยโทรมาถามตั๊กว่ามาเทสต์หรือเปล่า ตั๊กก็บอกว่าไปแล้วค่ะ เค้าก็เลยมาเฉ่งทีมงานให้หาเทปมาให้ พอเค้าดูก็บอกชอบเล่นดี ก็เลยเรียกตั๊กเข้ามาคุย”

ตั๊กเล่าถึงที่มาของตำแหน่งนางเอกว่าได้มาด้วยความบังเอิญประมาณว่า “ฟลุ๊ค” นั่นแหละ แต่อย่างไรก็ตามยังมีกระแสข่าวออกมาว่า....อันตำแหน่งนางเอกนี้ตั๊กแลกมาด้วยความ “เสียว”

“จริง ๆ แล้วเค้ากะจะปั้น 'ฟิลม์ สุนทรีย์' มาเป็นนางเอกใหม่ แต่เผอิญว่าฟิลม์เค้ามีปัญหากับทางกองถ่าย คือฟิลม์ค่อนข้างที่จะ….แกเหนื่อยกับตรงนี้มั๊ง ตั๊กก็ไม่ทราบว่าเค้าและพ่อแม่ของเค้ามีปัญหาอะไรกันกับพี่ปื๊ด แต่เท่าที่ได้ข่าวก็คือเค้ามีปัญหากัน พี่ปื๊ดก็เลยเปลี่ยนจากฟิลม์เด่นเป็นตั๊กเด่น และอีกอย่างตั๊กก็ค่อนข้างเป็นคนที่อดทนทุกอย่างให้ทำอะไรก็ทำ ไส้เดือนก็ไม่กลัว งูก็ไม่กลัว ควายก็ไม่กลัว ซึ่งฟิลม์เค้ากลัวหมดควายนี่อยู่ใกล้เค้าก็ไม่ได้“

“ทุกอย่างมันเป็นไปตามนี้จริง ๆ ตั๊กกับพี่ปื๊ดไม่มีอะไรกัน ขอบอกว่าตอนนั้นตั๊กเด็กมากเป็นเด็กซื่อ ๆ เลย หน้าตาตอนนั้นก็ยังขี้เหร่ พี่ปื๊ดค่อนข้างสงสารตั๊กมาก เพราะ ตั๊กเป็นเด็กที่ไม่ได้รวย ตั๊กจะเป็นนักแสดงคนเดียวที่คอยเบิกเงินกับพี่ปื๊ดบ่อยมากเพราะตั๊กไม่มีเงินค่ารถมาถ่ายทำ ไม่มีเงินมาฝึกซ้อมฝึกดาบ ตรงนี้ทางทีมงานเค้าก็อาจจะวิพากษ์วิจารณ์กันในทางที่ไม่ดี แต่พี่ปื๊ดคนเดียวเท่านั้นที่รู้ดีว่าตั๊กกับแม่อยู่กันแค่สองคนและแม่ก็ไม่มีรายได้อะไร ฉะนั้นการที่จะมาฝึกซ้อมดาบทุกวัน มาถ่ายทำแต่ละวันตั๊กไม่มีเงินค่ารถ เค้าก็เข้าใจและเบิกให้ตั๊กตลอด”

“เวลาอยู่กองถ่ายเค้าก็จะมีผลไม้มาให้ผู้กำกับตั้งตรงหน้ามอนิเตอร์เค้าก็จะเรียกตั๊กมากิน กินสิกินอะไรแบบนี้ คนก็อาจจะมองว่าเอาใจเราเป็นพิเศษ”

นอกจากจะมีข่าวคาว ๆ ว่าเป็นเมียผู้กำกับจนดังฉาวโฉ่แล้ว ก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ตั๊กแจ้งเกิดจากหนังเรื่องนี้ไปเต็ม ๆ นั่นก็คือ ตะเบงมานตัวน้อยที่รัดอกไซส์เอ็กซ์แอลของตั๊กซะล้นทะลัก เล่นเอาช่างภาพกดชัทเตอร์กันสนั่นหวั่นไหว แถมทางทีมงานก็ขยันเอาภาพนมหกของน้องตั๊กไปโปรโมตซะเหลือเกิน ถ้าไม่เกิดก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว...

“ถามว่าตั๊กเกิดเพราะตะเบงมานหรือเปล่า มันก็น่าจะด้วยและก็มีข่าวกับผู้กำกับด้วยก็เลยทำให้ทุกคนรู้จักตั๊กมากกว่าฟิลม์ เพราะ ข่าวค่อนข้างเขียนถึงตั๊กเยอะมาก”

“แต่ตั๊กว่าตะเบงมานมันก็ไม่ได้โป๊อะไรนะ คือสมัยก่อนมันไม่มีชุดชั้นในอยู่แล้วจะให้ตั๊กใส่ยกทรงเข้าฉากเหรอ ตั๊กว่ามันไม่ใช่อนาจารและก็ไม่เซ็กส์ซี่ ซึ่งคนไทยก็น่าจะทราบอยู่แล้วว่าตะเบงมานเค้าใส่กันแบบนี้จริง ๆ เราก็ต้องใส่ ถ้าเป็นละครเวทีอาจจะใส่เสื้อไว้ข้างในได้ แต่อันนี้มันเป็นหนังที่สร้างมาแบบเถื่อนมาก ๆ เราก็เลยต้องใส่แบบนั้น”

จะเซ็กส์หรือไม่เซ็กส์ไม่รู้แหล่ะ แต่ว่ากันว่างานนี้ผู้กำกับคนเก่งถึงกับหลงหัวปักหัวปำ จนถึงขั้นซื้อบ้านให้หลังละหลายล้านบาทเลยทีเดียว

“จริง ๆ แล้วไม่ใช่พี่ปื๊ดค่ะแต่เป็นพี่งัด 'สุพล วิเชียรฉาย' ตอนที่ซื้อบ้านตั๊กได้เล่นเรื่องนิราศสองภพแล้ว ก็พอมีเงินดาวน์ก็เลยอยากรีบซื้อบ้าน ตอนแรกคิดจะกู้ธนาคารแต่ตั๊กอายุยังไม่ถึงและแม่ก็ไม่มีรายได้อะไร ตั๊กก็เลยปรึกษากับพี่งัดว่าจะซื้อบ้าน เค้าก็เลยเซ็นค้ำประกันให้และจ่ายเงินค่าตัวที่เล่นนิราศสองภพมาให้ก่อนเพื่อให้ตั๊กไปดาวน์บ้าน”

“พี่ปื๊ดไม่ได้มีส่วนมาเกี่ยวข้องเรื่องบ้านเลย แต่พี่ปื๊ดจะเป็นคนค้ำประกันเรื่องรถให้โดยที่พี่ปื๊ดเป็นคนออกเงินเรื่องขุนแผนให้ตั๊กมาล่วงหน้าเพื่อให้ตั๊กมาดาวน์รถ ตั๊กไม่เคยให้ใครซื้ออะไรให้เหมือนที่เป็นข่าว ทุกวันนี้ก็ยังทำงานหาเงินผ่อนรถผ่อนบ้านอยู่”

แหม...ช่างน่าอิจฉาตั๊กซะจริง ๆ อะไรจะเกิดมาโชคดีมีผู้ใหญ่ร๊าก...และให้การสนับสนุนมากซะเหลือเกิ๊น... แต่อ๊ะ ๆ เดี๋ยวก่อนนอกจากหนูตั๊กจะเป็นที่ถูกตาต้องใจผู้ใหญ่แล้ว ก็ยังมีข่าวว่าพระเอกอย่าง “วินัย ไกรบุตร” ก็ยังเอ็นดูตั๊กไม่น้อย

“สำหรับข่าวพี่เมฆเนี่ย ตอนนั้นทางกองถ่ายเปิดให้ผู้สื่อข่าวเข้ามาดูการเวิร์คช็อบของหนัง และพี่เมฆเค้าก็จะคอยอยู่กับตั๊กตลอดเวลาเพราะเค้าจะพยายามทำตัวคุ้นเคยกับตั๊กเพราะต้องเล่นเป็นสามีตั๊ก และตั๊กบอกตรง ๆ ว่าตั๊กค่อนข้างอายกับการแสดงกับเค้า อายมากโดยเฉพาะเวลาที่เค้ามองตาตั๊ก”

“ พี่ปื๊ดเค้าก็เลยบอกพี่เมฆไว้ว่าเฮ้ย ! เมฆต้องช่วยพี่นะ ช่วยทำตัวให้สนิทกับน้องให้มาก ๆ เพราะในเรื่องนี้เราจะต้องเล่นเป็นผัวเมียที่รักกันมาก เค้าก็เลยจะคอยตามตั๊กตลอด ไปห้องน้ำก็ขอไปด้วย พี่นักข่าวเห็นเค้าก็คิดว่าเอ๊ะ! ยังไงเนี่ย เวลาตั๊กไปไหนเมฆไปด้วย เวลาเมฆไปกินข้าวก็ต้องเรียกตั๊ก มันก็เลยเป็นข่าวขึ้น”

แค่เทคแคร์ดูแลกันตามประสาผู้ร่วมงานคงไม่น่าจะทำให้เป็นข่าวซะขนาดนั้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นว่ากันว่า เรื่องทั้งหมดนี้มันเกิดจากบทเลิฟซีนอันเร่าร้อนของทั้งคู่ ที่เล่นกันได้เนียนเหมือนไปแอบซ้อมนอกรอบกันมาก่อน

“มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้หนังเรื่องนี้งบน้อยมากฉะนั้นเค้าไม่มีเงินจ้างสแตนด์อินหรอก(หัวเราะ) มันเป็นเรื่องที่ฮามากบอกใครก็ไม่มีใครเชื่อนะ แต่เรื่องนี้พี่ปื๊ดค่อนข้างกลุ้มใจมาก มีวันหนึ่งที่เราไปกินข้าวด้วยกันมีพี่ปื๊ดและก็นักแสดงทุกคน และพี่ปื๊ดก็เมาร้องไห้บอกว่าถ้าหนังเรื่องนี้เจ๊งนะพี่จะไม่ทำหนังอีกแล้ว ไปๆ มาๆ ก็บอกว่าพี่ไม่มีเงินจ้างสแตนด์อินว่ะ'

'แม่งเอาเยอะว่ะอะไรแบบนี้ ตั๊กก็เลยถามฉากไหนล่ะพี่ปื๊ด เค้าก็บอกว่าฉากเลิฟซีนเธอนั่นแหละ จริง ๆ นะพี่ไม่มีเงินพี่ต้องเอาเงินไปให้ค่าตัวไอ้บุญเลิศอีก ไอ้บุญเลิศเข้าทุกวัน ไหนจะค่าฉากค่าต่อสัญญาทีมงานอีกโอ๊ย! ปวดหัว ตั๊กก็เลยบอกเออพี่หนูเล่นให้”

“พอถึงตอนที่เล่นเลิฟซีนตั๊กจะต้องจูบจริง ตั๊กก็เลยตั้งใจให้เล่นเทกเดียวผ่านเลย พอผ่านพี่ปื๊ดก็แบบดีใจมากโอ๊ย ! ตั๊กเจ๋งว่ะ เทกเดียวผ่านเลย เจ๋งจริง ๆ ว่ะ คือตั๊กรู้ว่าพี่เค้าไม่ได้คิดอะไร แต่ทีนี้คนที่มันได้ยินก็เอาไปเมาท์กันว่า แหม…ทำไมเทกเดียวผ่านเลยแอบไปซ้อมกันก่อนหรือเปล่า พอหนังลงโรงฉายนักข่าวก็แซวทะลึ่ง แซวออกทางเพศ คนก็เลยจับตามาทางตั๊ก”

อายุแค่ 15 แต่หาญกล้าเอาลิ้นไปพันกับพระเอก งานนี้ตั๊กก็เลยโดนเมาท์แตกว่าเป็นเด็กใจถึงอยากแจ้งเกิดจนถึงกับยอมเปลืองตัว

“การเล่นหนังเล่นละครทุกคนอยากเกิดหมดแหล่ะ ไม่มีใครที่เล่นไปยังงั้นๆ ขนาดคนรวยเค้าก็ยังอยากเกิดเลยเงินทองก็ไม่เอา แล้วมันแปลกเหรอที่เราเล่นแล้วเราอยากเกิด ไม่มีใครหรอกที่ไม่อยากเกิด ถ้าไม่อยากแล้วคุณมาเล่นทำไม”

ตกเป็นข่าวมั่วแหลกฟาดดะทั้งผู้กำกับและพระเอก นั่นก็ว่ามากเกินคำบรรยายแล้ว.. แต่จนแล้วจนรอดก็ยังมีข่าวว่า “นายบิณฑ์ บันลือฤทธิ์” หนึ่งในนักแสดงหนังเรื่องนี้ ก็เอา!....กับเค้าด้วยอีกคน

“พอหนังออกโรงก็จะมีงานโชว์ตัวเยอะมาก ตามต่างจังหวัดเค้าจะติดต่อให้พี่เมฆพี่บิณฑ์และก็ตั๊กไปโชว์ตัวทั่วประเทศเหมาเป็นเดือนๆ เลย แต่ทีนี้พี่เมฆเค้าไม่ค่อยว่างส่วนใหญ่ตั๊กก็เลยได้ไปกับพี่บิณฑ์ ทีนี้พี่บิณฑ์แกเป็นคนน่ารักเป็นคนชอบเทคแคร์ ถ้าวันไหนตั๊กมีเรียนและตอนบ่ายไปโชว์ตัวพี่บิณฑ์เค้าจะโทรมาแบบไปพร้อมกันไหม? ตั๊กจะได้ไม่ต้องมานั่งรถตู้ที่บริษัท ตั๊กก็โอเคได้ ๆ ไม่คิดอะไรเพราะเราสนิทกันมาก มันก็เลยเกิดข่าวขึ้นมาว่าพี่บิณฑ์เป็นแฟนกับตั๊ก”

อ่านต่อทั้งหมดได้ที่ : http://www.manager.co.th/Entertainment/EntView.asp?NewsID=4620120827555

วันที่ 29 พฤษภาคม 03 (00:56)

จาก : ^_____^ - 11/06/2003 09:54

ข้อความ : ----------ทายนิสัยจากท่าทางยามเสียใจ-------------
ในเวลาที่คนเราเสียใจ ก็มักจะมีการแสดงออกต่างๆกัน
และการแสดงออกนั้นเองที่บ่งบอกถึงความเป็นตัวตนที่แท้จริง
(ถึงแม้ว่าบางครั้งจะพยายามปกปิดซ่อนไว้ก็ตามทีเถอะ)
โดยเฉพาะยามที่มีเรื่องเสียใจมากๆนั่นล่ะ
พื้นฐานชีวิตและจิตใจจะปรากฏออกมาอย่างชัดเจน
อยากจะรู้ใจคนใกล้ชิดให้ลึกซึ้งกว่าเดิมก็ลองพิสูจน์ด้วยวิธีนี้ดูสิ!

ร้องไห้ไม่ยอมหยุด
ใครก็ตามที่เมื่อมีเรื่องเสียใจมากๆ
ก็ร้องไห้ไม่ยอมหยุดแม้ว่าจะไม่สะอื้นฮักๆออกมา
แต่ก็มีน้ำตาคลอจนดวงตาแดงก่ำไปหมด
แสดงว่าเป็นคนที่จริงจังในชีวิต
เมื่อเชื่อถืออะไรสักอย่าง ก็จะเชื่อมั่นอย่างนั้นไปตลอดกาล เป็นคนซื่อสัตย์
เกลียดการโกหกหลอกลวง
และจะรับไม่ได้เลยกับการเอาเปรียบ ฉ้อโกง หรือรังแกกันและกัน
แต่เมื่อผ่านวิกฤติการณ์ไปแล้ว
หรือหลังจากผ่านการร้องไห้อย่างหนักไปแล้ว
คนแบบนี้มักจะตัดใจหรือตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด

เก็บตัวเพียงลำพัง
ส่วนคนที่เวลามีเรื่องเสียใจ ก็ชอบหลีกหนีผู้คนไปอยู่เพียงลำพัง
เก็บตัวเงียบๆไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับใครแสดงว่าเป็นคนสะเทือนใจง่าย ช่างคิด
ชอบใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล
มักมีโลกส่วนตัวซึ่งยากที่ใครๆจะเข้าถึง ติดนิสัยปิดกั้นตัวเอง
แต่ในขณะเดียวกัน เมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์คับขันอย่างแท้จริง
ก็จะเป็นผู้ที่มีความอดทนสูงอย่างไม่น่าเชื่อ
อีกอย่างหนึ่งคือเป็นคนที่มีใจรักศิลปะ

อาละวาดหรือปาข้าวของ
แต่ถ้าใครเสียใจมากๆแล้วแสดงออกด้วยการโยนข้าวของหรืออาละวาดพาลเกเรกับคนอื่น
แสดงว่าเป็นคนที่มักมีวัยเกขาดความอบอุ่น โตขึ้นจะมีนิสัยเรียกร้องความสนใจ
จะมีความต้องการความรัก ความห่วงใยจากคนอื่นค่อนข้างมาก
ชอบตอบโต้ผู้อื่นด้วยการแสดงท่าทีก้าวร้าว แต่ในใจลึกๆแล้ว
กลับไม่ใช่คนเก่งกล้าอะไรเลย
ค่อนข้างจะอ่อนแอด้วยซ้ำไป ส่วนคนที่เวลาเสียใจไม่อาละวาดทำร้ายคนอื่น
แต่กลับทำร้ายตัวเองแทน
จริงๆแล้วแสดงว่าเป็นคนขี้กลัว
มักจะมีท่าทางเรียบร้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น
แต่ใจลึกๆกังวลและกดดัน
จะเป็นคนที่ชอบการแสดงออกอย่างตรงกันข้าม เช่นกลัวก็จะทำเป็นกล้า ไม่พอใจ
ก็จะทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
และบางคนก็อาจจะชอบเก็บตัวอยู่ในที่ที่รู้สึกว่าปลอดภัย
แต่ในที่สุดแล้ว ก็ต้องการความรักและความเห็นใจจากคนอื่นๆมากเช่นกัน

ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ส่วนคนที่เวลาเสียใจ ก็จะยิ่งทำตัวเข้มแข็ง เฮิร์ทแค่ไหนก็ทำเป็นปกติ
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตซักหน่อย
นั่นแสดงว่าเป็นคนที่มีความหยิ่งอยู่ในตัว
เป็นคนคิดมากเรื่องศักดิ์ศรี ไม่ชอบการตกเป็นเป้าสายตาใครในเรื่องเสียหาย
และจะมีความเชื่อมั่นมากว่าตัวเองสามารถควบคุมสถานการณ์ต่างๆในชีวิตของตัวเองได้
เมื่อมีปัญหาจะพยายามแก้ไขด้วยตัวเองก่อนที่จะร้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น

ออกเที่ยวหรือพบปะเพื่อนฝูงมากๆ
สำหรับคนที่เสียใจแล้วไม่ชอบอยู่คนเดียว ต้องออกไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ
หรือเริ่มติดต่อไปหาเพื่อนฝูงแบบว่าที่ยังไๆก็ขอให้มีคนอื่นอยู่ด้วย
แสดงว่าเป็นคนที่รู้จักตัวเองดี รู้ว่าตัวเองมีเป้าหมายอย่างไรบ้างในชีวิต
ต้องการอะไรกันแน่
เวลาทำอะไรก็จะผลักดันให้ตัวเองไปสู่เป้าหมายจนกว่าจะสำเร็จ
เป็นคนที่ควบคุมตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม
แม้ว่าลึกๆแล้วจะเจ็บปวดหรืออ่อนไหวแค่ไหน
ก็จะอดทนไม่ยอมแพ้จัดว่าเป็นคนที่มีวุฒิภาวะสูงมากทีเดียว

ทำงานอย่างหนัก
ส่วนคนที่พอมีเรื่องเสียใจก็มุมานะทำงาน
แสดงว่าเป็นคนที่ชอบการลิขิตชีวิตตัวเอง
ไม่เชื่อเรื่องของพรหมลิขิตหรอืโชคชะตา
จะภูมิใจมากในสิ่งที่ตัวเองหามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงคนแบบนี้เมื่อรักใครก็จะทุ่มเทจนหมดกายหมดใจแต่ถ้าหมดรักใครก็จะตัดใจได้อย่างเด็ดขาดเช่นกัน
และถ้าหากมีความสุขมากๆ ก็จะชอบแบ่งปันให้คนอื่น
เพราะเป็นคนที่รักและจริงใจเพื่อนพ้องและครอบครัว
ตราบใดที่คนอื่นๆไม่เข้ามาจุ้นจ้านยุ่งเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวมากเกินไป

หาทางแก้แค้น (กรณีคนอื่นทำให้เสียใจ)
และถ้าใครมี่เวลาเกิดเรื่องทำให้เสียใจ ก็จะคิดไปถึงเรื่องการแก้แค้น
โต้ตอบเอาคืน ทำอะไรไม่ได้ ขอสาปแช่งก็ยังดี
(กรณีเสียใจเพราะผู้อื่น)เรียกง่ายๆว่าถือคติ"กรรมต้องสนองด้วยการของเวรเท่านั้น)แสดงว่ามักเป็นคนลุ่มหลงอะไรง่าย
จนบางครั้งหลงผิดอยู่บ่อยๆแต่ก็ไม่รู้ตัว
จะเป็นคนซีเรียสในเรื่องสมบัติทรัพย์สิน เป็นคนไม่ยอมคน
หรือบางทียอมหักไม่ยอมงอด้วยซ้ำไปแต่ถ้ารักใครก็รักจริงเอามากๆ

จาก : ^_____^ - 11/06/2003 10:18

ข้อความ : ----------------หลากอารมณ์ของแต่ละกรุ๊ปเลือด-----------------
ยามที่พูดคุยในหมู่เพื่อนๆ
กรุ๊ป A
คุณเม้าท์เก่งมากในหมู่เพื่อนๆเรียกว่าเป็นจุดศูนย์กลางในการพูดคุยเลยทีเดียวเ
วลาจับกลุ่มคุยกัยทีพูดกันได้เป็นชั่วโมงเชียวล่ะ
กรุ๊ป B
คุณเป็นคนสนุกสนาน เวลาพูดชอบออกท่าทางประกอบ
ทำให้เพื่อนๆเข้าใจและคล้อยตามไปด้วย ดึงดูดความสนใจผู้คนได้ดี
กรุ๊ป AB
คุณชอบเป็นฝ่ายฟังเสียมากกว่า ทุกคนจึงชอบพูดคุยถึงปัญหาต่างๆ
ให้ฟังอยู่เรื่อย แต่บางทีการที่วิจารณ์คนอื่น
ตรงไปตรงมาก็อาจทำให้คนไม่ชอบคุณบ้างเหมือนกัน
กรุ๊ป O
ชอบเป็นจุดเด่นเชียวนะคุณ ถ้ามีคนสนใจล่ะก็ถึงไหนถึงกันสิ
ถ้าใครทำเป็นว่าไม่สนใจ ก็จะฉุนกึ๊กขึ้นมาทันที

ยามที่ทะเลาะกับชาวบ้าน
กรุ๊ป A
คุณเป็นคนเยือกเย็น สุขุม ไม่ชอบเถียงใครให้วุ่นวาย
เพราะฉะนั้นเวลาที่คุณไม่พอใจใครก็จะใช้สายตาปราม
อย่างมากก็จะตำหนินิดๆหน่อยๆแค่นั้นเอง
กรุ๊ป B
ถ้าคุณโมโหขึ้นมาล่ะก็ หายห่วง ไ! ม่เห็นแก่หน้าใครหรอก
เป็นลูกระเบิดย่อมๆทีเดียว ใครทะเลาะกับคุณนี่ถือว่าซวยจริงๆ ว่างั้นเถอะ
กรุ๊ป AB
คุณไม่ชอบเรื่องทะเลาะนักหรอก ส่วนมากถ่ามีเรื่องกันก็ไม่ใช่
คุณที่เป็นฝ่ายก่อเรื่องก่อนความใจเย็นของคุณจะทำให้ระงับสติอารมณ์ได้มากเมื่อ
ต้องวีนกับใคร
กรุ๊ป O
บู๊มากเลยนะคุณนี่ ต่อให้สู้กับใครก็ไม่ถอย วีนกับเขาได้ทุกรูปแบบ
ถ้าเถียงกับใครล่ะก็ไม่มียอมง่ายๆหรอก นอกจากจะแพ้ชนะกันไปข้างหนึ่ง เฮ้อ เหนื่อยแทน

เรื่องราวของความรัก
กรุ๊ป A
คุณเป็นคนขี้ขลาดไม่กล้าที่จะแสดงให้เขารู้ว่าคุณมีใจให้
ดังนั้นคนกรุ๊ปนี้ส่วนใหญ่จะไม่สามารถสมหวังในความรักได้อย่างรวดเร็ว
เพราะมักต้องใช้เวลาพอสมควรในการตัดสินใจ
กรุ๊ป B
หากคุณสนใจใคร คุณก็มักคิดหาวิธีในการเชื่อมสัมพันธ์กับเขาได้อย่างรวดเร็ว
แต่บางครั้งการไม่คำนึงถึงสภาพการณ์จะทำให้เกิดภาพพจน์ที่
ไม่ดีในสายตาคนอื่นกับตัวคุณเอง
กรุ๊ป AB
คุณมักทำให้เขาเป็นฝ่ายเข้ามาหาคุณเองมากกว่าคุณจะเป็นฝ่ายติดต่อเข้ากับเขาก่อน
คุณจึงมักถูกตามตื๊อขอความรักจากชายหนุ่มมากมาย
กรุ๊ป O
คุณเป็นคนมีนิสัยตรงไปตรงมา รักใครแล้วคุณก็จะแสดงออกเปิดเผยกับเขาตรงๆ
เชื่อสัมพันธ์กับเขาทันที เป็นความรักที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่บางครั้ง
ก็ควรคำนึงถึงจิตใจเขาด้วยว่าเขาคิดกับคุณในแบบที่คุณคิดหรือเปล่า

เวลาเฮิร์ท
กรุ๊ป A
หากมี่เรื่องที่ทำให้คุณต้องเสียใจ
คุณก็จะเฝ้าครุ่นคิดถึงสาเหตุที่ทำให้คุณเสียใจ
ตลอดเวลา และคุณจะไม่สามารถทำใจได้จนกว่าคุณจะยอมรับในเรื่องนั้น
คุณเป็นคนที่ลืมอะไรได้ยาก เพราะนิสัยขิงคุณเป็นคนคิดมาก
กรุ๊ป B
คุณเป็นคนที่มีอารมณ์ร้อน หากคิดจะทำอะไรแล้วก็จะทำทันทีโดยไม่ยั้งคิด
แต่เมื่อคิดได้ก็มักสายเกินแก้จนต้องเสียใจภายหลัง
และเป็นเรื่องที่จะทำให้คุณรู้สึกเสียใจไปตลอด
กรุ๊ป AB
ถึงแม้เป็นเรื่องที่ทำให้คุณต้องเสียใจ แต่คุณก็จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เป็นกลุ่มที่มักไม่ค่อยแสดงอาการเสียใจออกมาให้เห็น
กรุ๊ป O
คุณเป็นคนไม่ชอบครุ่นคิดในเรื่องเล็กๆน้อยๆเรื่องที่ทำให้เสียใจ
คุณก็สามารถทำใจได้อย่างรวดเร็วและลืมไปได้ในเวลารวดเร็ว

ความขยันเรื่องเรียน
กรุ๊ป A
คุณเป็นคนรอบคอบจริงจังในเวลาทบทวนตำราเรียน
คุณจะนั่งทบทวนจนถึงกับลืมเวลาไปเลย
ดังนั้นคุณควรแบ่งเวลาให้ถูกต้องด้วย
กรุ๊ป B
ความขยันมักขึ้นกับอารมณ์ของคุณ เพราะคุณมักมีนิสัยที่เปลี่ยนใจง่าย
ดังนั้นผลการสอบที่ออกมามักขึ้นกับอารมณ์ของคุณตอนช่วงที่ดูตำราก่อนสอบเสมอ
กรุ๊ป AB
คุณชอบเตรียมวางแผนในเรื่องต่างๆไว้ล่วงหน้าเสมอ
แต่บางครั้งก็ไม่สามารถทำตามแผนการ
ที่วางแผนไว้ได้ หากยึดมั่นตามแผนการเกินไป
กลับจะเป็นผลเสียมากกว่าดังนั้นคุณไม่ควรหักโหมจนเกินไปทำเท่าที่คุณสามารถทำได้
กรุ๊ป O
ในเรื่องที่คุณไม่ชอบคุณจะรอจนกว่าใกล้ๆเวลาแล้วจึงค่อยทำ เช่นการสอบ
คุณมักรอจนกว่าใกล้สอบแล้วจึงค่อยอ่าน โดยเฉพาะวิชาที่คุณไม่ชอบ
แต่หากคุณมีความพยายามคุณก็สามารถทำได้ดีทีเดียว
ถ้าอยากให้เขาดีใจ?
กรุ๊ป A
บอกเขาด้วยการแสดงออกและกิริยาเว่อร์
สิ่งที่จะทำให้คนกรุ๊ป A ดีใจก็คือคุณนั่นเอง
บอกให้เขารู้ว่าคุณมีความสุขมาก
เมื่ออยู่กับเขาด้วยการแสดงออกทางสีหน้า
และท่าทางเว่อร์ๆใช่แล้วต้องสอพลอเขาหน่อยล่ะ
กรุ๊ป B
ต้องการคนคุ้มครอง
คนกรุ๊ปเลือดนี้ เป็นพวกที่ชอบไปงานเทศกาล ถ้าชวนเขาไปงานวันเกิด
ไปเที่ยวปิกนิค
ทำกิจกรรมล่ะก้อจะตื่นเต้นยินดี๊ ยินดี
นอกจากนี้ก็ยังมีนิสัยเด็กๆอยากได้คนมาปกป้องดูแล และเป็นที่ปรึกษา
กรุ๊ป AB
ชอบลูกยอ
คนกรุ๊ป AB จะดีใจมากเลยถ้าคู่สนทนาตั้งใจฟังเรื่องที่เขากำลังพูดอยู่
และพูดตอบรับว่า "จริงด้วย!" "เข้า! ใจ เข้าใจแล้ว"
ก็ชมเขาเกี่ยวกับเสื้อผ้าหรือเสื้อประดับ
กรุ๊ป O
ชอบกินชอบคุย
คนกรุ๊ป O ชอบกิน ชอบคุยมากที่สุด เชี่ยวชาญทางด้านการชิมเชียวล่ะ
น้องๆเชลล์ชวนชิมมาเอง
เขาคงดีใจนะถ้าคุณคุยกับเขาเกี่ยวกับร้านอาหารที่มีของกินอร่อย
หรือคุยเรื่องสนุกๆและเป็นคนแพ้ของขวัญด้วยล่ะ

วิธีปลอบใจเวลาเศร้า
กรุ๊ป A
พูดปลอบใจเขาดีๆ
สิ่งสำคัญสำหรับคนกรุ๊ป A ที่แสนจะเงียบขรึมก็คือ คำพูดปลอบใจอันหวานหู
เมื่อเขารู้สึกขมขื่นคุณควรจะอยู่ใกล้ๆเขาตลอดเวลา
หรือโทรศัพท์ไปหาก็โอเคนะ
กรุ๊ป B
ใช้ยุทธวิธีให้ของขวัญ
สำหรับคนกรุ๊ป B น่ะไม่ต้องไปปลอบใจเขาหรอก ไม่จำเป็นเลย
ดีไม่ดีจะไม่ชอบใจเอาเสียด้วยซ้ำ ถ้าคุณใช้วิธีซื้อขนมหรือของขวัญให้เขา
จะได้ผลกว่านะ
กรุ๊ป AB
ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว
มันเป็นเรื่องยากที่จะจับความรู้สึกของคนกรุ๊ป AB เวลาที่เขาเศร้า
ก็ชอบที่จะเศร้าเงียบๆคนเดียว ยิ้มให้เขา แค่นั้นก็พอ
แล้วก็ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว
กรุ๊ป O
ฟังเมื่อเขาระบายความทุกข์
ดูภายนอกแล้วจะเป็นคนเข้มแข็ง แต่ในความเป็นจริง คนกรุ๊ป O
จะเป็นคนที่อ่อนไหวง่าย
เขารอคอยคนที่จะพูดว่า"ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอดีจ้ะ"
ฟังเมื่อเขาระบายความขมขื่น กุมมือเขาไว้ด้วยก็ดี เขาจะได้รู้สึกอบอุ่น

ทำอย่างไรให้เขาหายโกรธ
กรุ๊ป A เจ้าคิดเจ้าแค้น
ถ้าโกรธขึ้นมาเมื่อไหร่ล่ะก้อหายยากเลยล่ะ นี่แหละแบบฉบับความโกรธของคนกรุ๊ป
เพราะเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น อย่าพยายามยับยั้งเขา
แต่ปล่อยให้เวลาช่วยคลายอารมณ์
กรุ๊ป B โกรธได้ไม่นานก็ลืมแล้ว
โกรธได้ไม่นาน อย่าไปสนใจเลยถ้าคนกรุ๊ป B เกิดโมโหโทโสขึ้นมา
ถ้าขืนไปใส่ใจมาก จะยิ่งไปกันใหญ่ พยายามทำตามแบบเขาคือลืมๆไปซะ
ยิ่งลืมเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
กรุ๊ป AB จัดการด้วยยาก ก้มหัวยอมเขาหน่อย
คนๆนี้จัดการยาก เป็นคนชอบความมีเหตุผลแต่ค่อบข้างเข้าข้างตัวเอง
ที่เขาโกรธถึงขนาดนั้นแสดงว่าเขามีเหตุผลของเขา ไม่ต้องจับเข่าคุยกันหรอก
แต่ยอมก้มหัวขอโทษเขาเท่านี้ ความมีน้ำโหก็จะคลายลง
กรุ๊ป O พูดคุยกันรู้เรื่อง อธิบายด้วยเหตุผล์
เป็นคนน่ากลัวเมื่อถูกทำให้โกรธ แต่ถ้ารู้ว่าสาเหตุคืออะไรก็จะหายทันที
การอธิบายอย่างมีเหตุผลเป็นจุดสำคัญของคนกรุ๊ปเลือดนี้

แบบไหนที่เขาจะสนุกสุดเหวี่ยง?
กรุ๊ป A กรี๊ดกร๊าดในกลุ่มเพื่อน
สิ่งที่จะทำให้คนกรุ๊ป A ที่ชอบโหวกเหวกสนุกได้ก็คือ
สรรหาคนที่เขาชอบรวมทีมกรี๊ดกร๊าดไปตามเรื่อง แต่ต้องเป็นทีมที่มีคนร้อนๆนะ
กรุ๊ป B สนุกกับการเล่นกีฬา และการออกไปข้างนอก
คนกรุ๊ป B เป็นคนที่มีพลังจะสนุกสุดเหวี่ยงเมื่อได้เคลื่อนไหวร่างกาย
ชอบยุ่งกับการออกไปข้างนอกเล่นกีฬา มากกว่านั่งเล่นอยู่กับบ้านเฉยๆ
กรุ๊ป AB เกลียดที่จะกรี๊ดกร๊าดไร้สาระแต่ชอบร้องเพลง
ไม่ค่อยสนุกกับคนอื่นเขากหรอกแถมยังไม่ชอบกรี๊ดกร๊าดวุ่นวายกับคนอื่น
แต่อย่าให้ได้จับไมค์เชียวนะเป็นร้องไม่หยุด ไล่ไม่เลิกเลยทีเดียว
กรุ๊ป O เบิกบานกับการพูดคุยจุ๊กจิ๊ก
คนกรุ๊ป O จะรู้ดีว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้ตัวเองสนุกได้
โน่นคือความสนุกสนานที่ได้พูดคุย
ทำให้คนอื่นร่าเริงแม้ว่าตอนนั้นสถานการณ์จะไม่ใคร่ดี
คุณก็พูดคุยจ๊อกแจ๊กไปตามประสา

จาก : ^_____^ - 11/06/2003 10:27

มีข้อคิดเห็นเพิ่มเติม ร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
ชื่อ :
Email :
ข้อความ :