หัวข้อ : เคารพรักส่วนตัว ข้อความ : รำลึกถึงอาจารย์พระมหาฝ้าย พี่พระมหาฝ้ายที่เคารพรัก พี่ครับ ผมผิดมากที่ไม่ไปหา จากวันเวลาที่พี่อยู่ในโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯ เพราะนึกไม่ถึงวันเวลาจะเร่งให้พี่จากพวกผมไปเร็วเพียงนี้ คิดอยู่ว่าอย่างน้อยสักสิ้นปี คงจะมีทางให้ผมได้พบพี่สักครั้ง แต่แล้ววันที่ ๒๖ กันยายน ช่วงเย็น ๆ หลังจากที่ผมกลับจากต่างรัฐ ได้รับทราบข่าวจากพี่ใหญ่(บุญเริ่ม) ว่า พี่ได้จากพวกเราไปแล้ว ทำให้ผมอึ้ง แม้จะทำใจมาตั้งนานแล้วก็ตาม ไม่คาดฝันว่าพี่จะจากไปเร็วเพียงนี้ ทั้งที่ตั้งใจว่า ๑๒ ตุลาคม คือวันที่ผมจะเดินทางไปประเทศไทย และจะถือโอกาสไปเยี่ยมให้ได้ หลังทราบข่าว ขณะที่ยืนอึ้งอยู่สักพัก ผมก็ได้ยินเสียงแว่ว ๆ เหมือนเคยได้รับทางโทรศัพท์ว่า “ด็อกเตอร์ เป็นไง สบายดีหรือเปล่า” “งานหนักไหม ด็อกเตอร์อย่าท้อนะ” “ดอกเตอร์ทำดีแล้ว ใครจะเสียสละได้เท่าดอกเตอร์ อยู่สบาย ๆ ที่วัดไทย แต่เสียสละไปอยู่วัดพรหมฯ” “ดอกเตอร์ หนังสือเทศน์ทั้งหมดนี้ให้ดอกเตอร์เก็บไว้ จะถ่ายทอดหรือพิมพ์เผยแพร่ ทำเลย” “ไม่เป็นไร ดอกเตอร์ว่างเมื่อไร ทำเมื่อนั้น ค่อย ๆ ทำเดี๋ยวก็เสร็จ แต่ดอกเตอร์อย่าทิ้ง และทบทวนเทศน์บ้างนะ ท่อง ๆ ไปเดี๋ยวก็จำได้เอง” “ดอกเตอร์ เหนื่อยไหม สามก๊กยังอยู่นะ มาเอานะ อยู่ที่ห้อง ดอกเตอร์ขนไปเลย” สารพันคำพูดที่พี่พูด ยังก้องหูผมอยู่เสมอ พี่ครับ ผมไม่รู้จะบรรยายอย่างไรให้สมกับที่พี่ไว้วางใจ เชื่อใจ แต่ในใจยังระลึกถึงคำพูดของพี่เสมอ และพยายามจะทำให้ได้ตามเจตน์จำนงของพี่ ผมขอเวลาสักนิด ที่จะสะสางงานต่าง ๆ ให้เบาบางลง แล้วจะนำคำเทศน์ทั้งหมดนั้นมารวบรวม และพิมพ์เผยแพร่ต่อไป ขอให้พี่หลับตาให้สบาย ทำใจให้สงบ อย่างที่พี่เคยทำ คำที่พี่เคยพูด ผมจะจำคำที่พี่เคยให้กำลังใจ พรหมวิหารธรรมที่พี่ได้ปฏิบัติอย่างครบถ้วน ไม่มีขาดตกบกพร่อง จะเป็นน้ำประโลมใจให้ผมทุกครั้ง ที่ผมนึกท้อแท้ เพราะผมเชื่อว่า พี่คือพี่ชายที่ผมรักและเคารพอย่างแท้จริง สุคติสวรรค์ นิพพานดับเย็น เป็นที่ต้องการ เป็นที่สถิตของท่านพระอาจารย์มหาฝ้าย พี่ชายที่แสนดีที่เคารพของผม พระครูวิเทศพรหมคุณ วัดพรหมคุณาราม อริโซน่า จาก : พระมหาวินัย - - promkun@hotmail.com - 03/10/2005 09:33

ข้อความ : http://www.dailynews.co.th/dailynews/pages/front_th/popup_news/popup_news_print.aspx?NewsId=117269&;newstype=1&Template=2 จาก : News - 12/02/2007 23:43