หมากเก็บ

หมากเก็บ
ข้อความ : แม้จะพูดและเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่ ‘ก้อนหิน’ ก็มีจิตใจ ก้อนหินแม่ มาสั่งเสียร่ำลาก้อนหินลูกๆ ทั้ง 5 ของเธอ
“นายช่างผู้มีพระคุณกำลังจะปลูกบ้านใหม่ แม่ต้องไปผสมอยู่ในปูนก่อกำแพงของท่าน”
ก้อนหินแม่สื่อสารกับก้อนหินลูกด้วยจิต
“แม่ก็ต้องตายสิจ๊ะ” ก้อนหินลูกก้อนหนึ่งใน 5 ก้อนส่งจิตตอบ

เวลาก้อนหินคุยกัน ถ้าไม่สังเกตดีๆ จะไม่รู้เลย เพราะพวกมันคุยกันนิ่งมาก

“เราเกิดมาเป็นก้อนหินนี่จ๊ะลูก ก้อนหินถ้าไม่ถูกวางทิ้งไว้เฉยๆ ก็ต้องถูกเอาไปสร้างบ้านสร้างเมือง...แม่ไม่อยากเป็นก้อนหินที่ไร้ค่า”
“แต่แม่แก่แล้ว”
“แม่อยู่ตรงนี้มานาน” “แม่เป็นส่วนหนึ่งของตรงนี้”
“ถ้าแม่จากไป ตรงนี้จะเป็นรูโบ๋”
ก้อนหินลูกๆ แย่งกันอธิบายเหตุผล
“นายช่างท่านให้ที่อยู่เลี้ยงดูพวกเรามาอย่างดี แม่อยากมีอะไรตอบแทนบุญคุณท่านบ้างสักครั้ง...”
“งั้นพวกเราจะตอบแทนบุญคุณคุณนายช่างแทนแม่เอง”
“แต่ลูกๆ ยังเล็กอยู่”
“พวกเราเป็นส่วนหนึ่งของแม่ การที่พวกเราตอบแทนบุญคุณนายช่างก็เหมือนแม่ได้ตอบแทนบุญคุณเช่นกัน และที่สำคัญ...พวกเราก็ได้ตอบแทนบุญคุณแม่ด้วย”

ก้อนหินแม่ลูก กอดร้องไห้กัน...ด้วยความรู้สึกอาลัย

ก้อนหินลูกๆ ทั้ง 5 ถูกตักใส่เครื่องบดผสมปูนรวมกับก้อนหินครอบครัวอื่นๆ
“ชาติหน้าพวกเรา อยากเกิดเป็นไร”
ก้อนหินก้อนหนึ่งเปิดประเด็นสนทนาขณะกำลังไหลเขย่าไปตามท่อผสมปูน
“ฉันอยากเป็นอะไร ที่บินหรือลอยได้ อยู่บนฟ้า”
“ฉันอยากอยู่บนพื้นดิน”
“ฉันอยากอยู่บนฟ้าบ้าง บนพื้นดินบ้าง”
“ฉันอยากให้มีเด็กๆ มามองดูพวกเราอย่างมีความสุข”
“ไม่ว่าจะเกิดเป็นอะไร ฉันอยากให้พวกเราทั้ง 5 ก้อนอยู่ด้วยกันตลอดไป”
ด้วยอานิสงส์อันประเสริฐ ก้อนหินทั้ง 5 จึงได้ไปเกิดเป็น...

‘หมากเก็บ’

เก็บตกจากเวป

จาก : [A]n[D]a[M]An - 09/06/2001 19:02

มีข้อคิดเห็นเพิ่มเติม ร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่
ชื่อ :
Email :
ข้อความ :